close

Enter

Log in using OpenID

bozburun yarımadası

embedDownload
MAKALE
www.elektrikdergisi.com
BOZBURUN YARIMADASI
(SNOP)
Akdenz, Ege ve Marmara kıyılarına göre oldukça düzgün olan Karadenz
kıyılarının düzgün gdşn bozan en öneml burunlardan brs Snop
Yarımadası’dır (Akkan, 1975). Türkye topraklarının %0,8’n kaplayan
Snop Yarımadası 120’s endemk olan yaklaşık 1600 btk türüne ev
sahplğ yapmaktadır. Bu bölge küresel ölçekte tehdt altında olan türlere
ev sahplğ yapmasının yanı sıra aynı zamanda zengn tür çeştllğne
sahp habtatları barındırması (kıyı kumulları, fundalıklar, yalıyar ve
kayalık sahller) ve tehlke altındak doğal habtatları bulundurması
nedenyle “Öneml Btk Alanı-ÖBA” olarak kabul edlmştr (Snop
Yarımadası, ÖBA-27). Ayrıca Boztepe Yarımadası le İnceburun ve Sarıkum
Gölü ve çevresn çne alan bölge de “Öneml Doğa Alanı-ÖDA” (OBK015)
lan edlerek Türkye’nn 266 ÖDA’sından brs olmuştur (Karahan, 2010).
YAYINCININ NOTU ;
Snop Nükleer Santralının yapılacağı yörenn,
btk ve hayvan örtüsü le ekolojk değerlern
anlatan bu makaley, santralın yol açacağı
doğa yıkımını gözler önüne sermek üzere
sayfalarımızda veryoruz.
Resim 1. Bozburun Yarımadası’nda bazı önemli alanlar.
dark kısa mesafe çnde göl, akarsu, kumul, subasar
ırtını İsfendyar (Küre) Dağları’na yaslamış olan Snop Yarımadası, br dış lman
orman, meşe ormanları, karışık ormanlar, kayın ormale ayrılmış k yarımadadan oluşur: Boznı, çayırlık ve mak gb brçok ekossteme rastlamak
burun ve Boztepe yarımadaları. Boztepe
mümkündür (Resm 1). Bu denl farklı ekosstemlern
Yarımadası denz altında oluşmuş br
kısa mesafelerde br arada bulunmalarının nedenler
volkank adadır. Bu volkank oluşum daha sonra tekarasında geçmş zamanlarda yaşanmış olan yerel tektonk hareketler sonucu kütle halnde yükselmş ve
tonk hareketler ve buzul-buzullar arası dönemlern
ana kara le ada arasınetkler vardır. Esasındak denz sığlaşmıştır.
da her br ekosstem
Dalgalarla sürüklenen
brden fazla yazının özkumun
mlyonlarca
nes olablecek özellkyıl boyunca brkmetedr ve tek yazıda heps sonucu “tombolo”
sn anlatmak mümkün
adı verlen br yapı
değldr, fakat brkaç
adayı anakaraya bağöneml alan le belk bu
lamıştır.
Denzden
yazının amacına ulaşyer yer 210 m’ye kaması sağlanablr. Bu
dar yükselen Boztepe
yazıda anlatım güzerYarımadası’nın aksne
gahı, batıdan doğuya
Bozburun Yarımadası
doğru yol alacaktır, ne
nspeten düz br ova
de olsa “güneş doğuşeklndedr
(Akkan,
dan yükselr”.
Resim 2. Sarıkum Tabiatı Koruma Alanı.
1975).
Yolculuğumuzun başTürkye’nn en kuzey
lama noktası olan Sarıucu olan İnceburun’un da üzernde bulunduğu Bozkum Gölü ve Sulak Alanı 1987 yılında Tabatı Koruma
burun Yarımadası tropk klmlerde görülenlere eşdeAlanı olarak lan edlmştr (Resm 2). Daha sonra 1991
ğer subasar ormanlardan Akdenz klm bölgelernyılında göl ve çevresn kaplayan büyük br alan 1. dede görülen kurakçıl mak topluluklarına kadar genş
rece SİT alanı olarak belrlenmştr. Bu bölge tektonk
yelpazede brçok ekosstem br arada bulundurur.
kökenl çökmüş br ovadır ve tamamıyla alüvyonla
kaplıdır. Gölün kuzeynde platonun ve jeolojk tabaSarıkum Gölü’nden Karagöl-Aksaz Sulak Alanı’na ka-
S
56
Nisan 2014
elektrik.indd 1
16.05.2014 09:50
MAKALE
www.elektrikdergisi.com
kaların devamlılığını kesntye uğratan fay hattının
br kısmının denz sevyesnn altına düşmes sonucu
oluşan körfez, bölgeye akan derelern önünün kıyı
kumulları le kapanması sonucunda br lagün gölüne
dönüşmüş ve Sarıkum Gölü doğa sahnesndek yern
almıştır. Bu bölgedek kumlar çok nce tanel ve çmentolama özellğ az olduğu çn hareketllğ hala devam
eden kumulları oluştururlar. Denzden 500-600 m
çerde olan göl, derelern süreksz olması nedenyle
ancak yağışlı dönemlerde beslenmektedr. Yağışların
bol olduğu mevsmlerde suyun fazlası zayıf br ayakla denze dökülür ve denzle göl arasındak akıntı çft
yönlü olduğu çn tuzlu br göl özellğ kazanır. Beslenmenn yetersz olduğu dönemlerde bu ayak kapanır
ama bu zamanlarda ble göl denzle olan lşksn sona
erdrmez ve denzle lşk kumlar altından sızmalarla
gerçekleşr (Akkan, 1975; Ozaner, 1998).
Alan çnde şmdye kadar yapılmış çalışmalarda 522
btk türü tespt edlmştr. 14’ü endemk olmak üzere
yaklaşık 26 tür IUCN (Uluslararası Doğayı Koruma Brlğ) krterlerne göre Kırmızı Lste çnde yer almaktadır (Karaer, 2007). Örnek olarak; Isats arenara (çvt
otu) ve Pancratum martmum (kum zambağı) (Resm
3) “soyu tükenme tehlkes çok büyük olan tür” (EN),
Convolvulus perscus se “soyu tükenme tehlkes had
safhada olan tür” (CR) kategorsndedr. Br sıklamen
türü olan Cyclamen coum var. coum se “tehlke altına
grmeye yakın” (NT) kategorsndedr (Resm 4). Bern
Sözleşmes kapsamına alınmış olan bu tür kışın ççek
açan ender btklerdendr ve sözleşme gereğ doğal
yaşam alanında korumakla yükümlü olduğumuz btkler arasındadır. Dğer yandan göl çnde, bazıları denzle bağlantının olduğu dönemlerde denzden grş yapan ve çoğu IUCN krterlerne göre “az tehdt altında,
yaygın bulunan tür” (LC ) kategorsnde olan 13 balık
türü yaşamaktadır. Bölgede yaşayan k yaşamlı türlerden Testudo graeca (tosbağa) “soyu tükenme tehlkes
büyük olan tür” (VU), Emys orbculars (benekl kurbağa) se “tehlke altına grmeye yakın” (NT) kategorsndedr. Bu türler; evcl hayvan ve hastalık yleştrc
oldukları düşüncesyle doğadan aşırı toplanmaları, zra laçlara bağlı olarak zehrlenmeler ve kuruma nedenyle habtatlarının daralması sonucu azalmışlardır
(Yğt ve dğ., 2012).
Su kuşları, ötücüler ve yırtıcılar çn beslenme, barınma ve üreme alanı olan Sarıkum Gölü karabatakların
(Resm 5) üreme alanı ve dkkuyruk ördek (EN) (Resm
6) le 20.000’den fazla kuşun konaklaması gb öneml krterlere sahp olması nedenyle “Öneml Kuş Alanı-ÖKA” lstesnde yer almaktadır (ÖKA-49). Özellkle
sonbahar göçlernn yaşandığı ekm-kasım aylarında
Türkye’de 453 kuş türü bulunmaktadır ve bunlardan
281’ Snop’ta görülmektedr. Bugüne kadar Sarıkum
Gölü ve cvarında se 150 kuş türü tespt edlmştr.
Bu kuş türlernden yaklaşık 60’ı göçmendr ve alanı,
Resim 3. Soyu tükenme tehlikesi çok büyük olan türlerden
Pancratium maritimum (kum zambağı).
Resim 4. Bern Sözleşmesi kapsamında bir tür: Cyclamen coum
var. coum (sıklamen).
Resim 5. Sarıkum Gölü’nde üreyen türlerden biri: Karabatak.
Resim 6. Soyu tükenme tehlikesi çok büyük bir tür olan
“dikkuyruk”.
57
Nisan 2014
elektrik.indd 2
16.05.2014 09:50
MAKALE
www.elektrikdergisi.com
Resim 7. Sarıkum
Gölü’nde konaklayan
flamingolar.
Resim 8. Tepeli karabatak.
Resim 9. Hamsilos (Hamsaroz) Tabiat Parkı.
Resim 10. Hamsilos (Hamsaroz) Tabiat Parkı’ndaki Akdeniz
enklavlarında yayılış gösteren parazit bir tür: Cytinus hypocistis
(yer narı).
üreme ya da konaklama-dnlenme amacıyla kullanmaktadırlar (Resm 7). Tabatı koruma alanında tespt
edlmş olan kuş türlernn çoğunun LC kategorsnde
olması yanında aynı zamanda NT ve VU kategorsnde
olan türler de vardır (Karahan, 2010).
Pratkte herhang br ekosstem, herhang br canlı
grubu hatta herhang br tür tek başına ele alınarak değerlendrleblr. Fakat Dünya ndrgenemez br sstemdr! Doğadak tüm sstemler drekt ya da dolaylı olarak
brbrleryle lşk çndedr ve brnn göreceğ zarar
dğerlern de etkleyecektr. Sarıkum Tabatı Koruma
Alanında da orman ırmaktan, göl ormandan, kumul
gölden ve denzden bağımsız düşünülemez. Örneğn,
su basar orman, alüvyal toprak üzernde gelşmştr.
Bu toprak susuz kalırsa besn yönünden fakrleşr ve
ormanın yok olması kaçınılmaz br son olur. Buradak toprak daha üst kottan gelen suların taşıdığı besn
maddeleryle beslenr. Dolayısıyla böyle br alana da
ancak su baskınlarına dayanıklı türler yerleşeblr ve
alan çn mekank emnyet sağlar. Alüvyal toprağın
suyu süzmes sonucu yeraltına geçen sular genelde
taban suyu olarak sazlık alana ulaşır. Bu su, hem yazın
tuzlanan göl suyunun arıtılmasını hem de sazlık dbndek suların astlk derecesnn ayarlanmasını sağlar.
Dğer yandan göldek fazla suyun br ayak le denze
doğru akması, denz etks nedenyle kıyıda oluşan
tuzlanmayı azaltarak kumul vejetasyonun devamlılığını sağlar (Yğt ve dğ., 2012).
Sarıkum Gölü’nden doğuya doğru uzandığımızda kumuldan drekt ormana geçş olduğu hemen göze çarpar ve buradak geçş zonunda tuza dayanıklı kurakçıl
btkler vardır. İşte karşımızda Akdenz klmnn kavurucu sıcaklarına dayanıklı olan mak btkler... Buzul ve buzullar arası dönemlerde yaşanan göç ve ger
çeklmeler sonucunda bazı btk kommunteler enklavlar (doğal yayılış alanlarından uzaktak bölgelerde
yayılış gösteren btk toplulukları) halnde varlıklarını
devam ettreblmşlerdr. Karadenz Bölges’nde batıdan doğuya doğru yoğunlukları azalan şeklde yayılış
gösteren Akdenz enklavlarının en çok bulunduğu yer
Snop’tur (Kılınç ve Kutbay, 2007). Anadolu’nun Plestosen ve Holosen’de meydana gelen klmsel değşmlerden fazla etklenmemes, buzul ve buzullar arası
dönemlerde btklern kuzey-güney doğrultusunda
genş alanlara yayılmasına olanak tanımıştır. Akdenz
enklavlarının Snop’tak yayılış alanlarından br tanes
de Hamsaroz ve İnceburun le Hamsaroz arasındak
kıyı şerddr. İnceburun le Hamsaroz arasındak dk
kayalıklar aynı zamanda falezlern olduğu ve yerl kuş
türlernden olan tepel karabatak kuşlarının üreme
çn kullandığı br alanıdır (Resm 8). Byolojk çeştllk
açısından rezerv bölgeler olan Akdenz tp ekosstemler, tropk yağmur ormanlarından sonra knc “sıcak
noktalar (hot spot)” olarak kabul görmüşlerdr (Myers,
1990).
58
Nisan 2014
elektrik.indd 3
16.05.2014 09:50
MAKALE
www.elektrikdergisi.com
Resim 11. Akliman.
Resim 13. Sarı Ada.
Resim 12. Akliman mevkiinde endemik bir tür: Dianthus carmelitarum (yabani karanfil).
Resim 14. Aksaz-Karagöl Sulak Alanı.
2007 yılında “Tabat Parkı” lan edlen Hamsaroz, yeşl
ve mavnn türlü tonlarının cümbüşü le görenler br
anda kendne hayran bırakan br güzellğe sahptr (Resm 9). Fyord olduğuna dar yanlış söylemlern aksne
Hamsaroz koyu aslında Devec Deres’ne at dere yatağında tektonk çökme olması ve bu alanın denz suyu
tarafından şgal edlmes sonucu oluşmuş br “ra”dır.
Hamsaroz Koyu olarak smlendrlen bu bölgenn şekl
de dere yatağına uygun şeklde ç kısma doğru kıvrılan ve daralan br görünüme sahptr. Hamsaroz Tabat
Parkı’nda yayılış gösteren Akdenz enklavları Croccus
specosus ssp. xantholmos (Snop çğdem) gb endemk btk türlernn yanı sıra Cytnus hypocsts (yer
narı) (Resm 10) gb parazt yaşayan lgnç btk türlern de barındırmaktadır. Günümüzde yaşanmakta olan
küresel klm değşmnn etksyle canlıların daha sern olan kuzey bölgelerne doğru göç etmekte olduğu
blndğne göre, nsanın etknlkler nedenyle göç yollarının kapanmamış olması durumunda (yollar, şehr
yerleşmler vs.), enklavların barınmasını sağlayan bu
alanlar btk ve hayvanlar çn öneml sığınak bölgeler
olacaktır.
Zengn br orman dokusuna sahp olan bu alanın Akdenz enklavlarını barındırması dışındak dğer öneml
br özellğ, normalde 1100-1400 m arasında yayılış gösteren kayın ormanlarının burada denz sevyesnde yayılış göstermesdr. Istranca ve Nebyan dağlarında 150-
200 m’ye kadar nen kayın ormanlarının ülkemzde
10-20 m yükseklkte dağılım gösterdğ tek yer Bozburun Yarımadası’dır (Cansaran ve dğ., 2012). Türkye’de
ormanların neredeyse yarısının kaybedlmş olduğu
(Kaya ve Raynal, 2001) düşünülürse, gerde kalan doğal ormanların ve özellkle özel öneme sahp olanların
etkn şeklde korunması büyük önem arz etmektedr.
Hamsaroz’dan braz daha doğuya gdersek doğal lman
özellğn koruyan Aklman mevkne ulaşırız (Resm
11). Endemk olan Danthus carmeltarum türünün (yaban karanfl) (Resm 12) yayılış gösterdğ bu alan nsanlar tarafından k hususta büyük hasara uğratılmıştır: Brncs eskden var olan çam, dşbudak, karaağaç,
ıhlamur, kestane ağaçlarının oluşturduğu doğal ormanın tıraşlanarak, kereste üretm amacıyla sahl çamı
dklmes; kncs se lmanın batısını dernleştrmek
amacıyla su çnde hafryat yapılması sonucu karayolunun denze bakan kısmının çökmesdr. Sahl yolu
alüvyal br zemn üzerne yapıldığı çn denz, karayolunun altındak alüvyonları çer çekmektedr ve yen
br kıyı profl oluşuncaya kadar bu devam sürüklenme
edecektr (Ozaner, 1998).
Bozburun Yarımadası’nın dğer br güzel parçası, Aklman açıklarında bulunan Sarı Ada’dır (Resm 13). Ana
karadan bağımsız olmayan bu ada, kıyıda çöküntüler
olması sonucu esk karanın su yüzey üzernde kalablen kısımlarıdır. Yne bölgede bulunan Kara Ada da bu
59
Nisan 2014
elektrik.indd 4
16.05.2014 09:50
MAKALE
www.elektrikdergisi.com
özellktedr, fakat nsan-yapımı br köprü le ana karaya bağlanmıştır. Bu tür adalar Ramsar Sözleşmes’nde
“Kayalık Denzel Sahller” kategorsne grmektedr ve
özellkle martı ve karabatak gb su kuşlarının üreme
ve barınmasına olanak tanımaktadır (Çağırankaya ve
Köylüoğlu, 2013). Sarı Ada, martıların Snop’ta belk de
en çok sevdğ yerdr.
Braz daha doğuda, Aklman burnu le Snop Havalmanı ve dağlarla denz arasında kalan Snop ovasının
kıyı düzlüklernde Aksaz-Karagöl Sulak Alanı karşılar bz (Resm 14). Aksaz-Karagöl Sulak Alanı esk br
körfezn önünün kıyı kumulları le kapanması sonucu
önce lagün göllerne daha sonra da bunların karalaşmasıyla mevsmsel olarak su baskınlarının yaşandığı
sulak çayırlara dönüşmüş br alandır. Fakat aynı zamanda dşbudak-gürgen, gürgen-meşe, saf dşbudak,
saf gürgen, gürgen-dşbudak, gürgen-kayın-dşbudak,
kızılağaç-dşbudak ormanları gb brçok çeştte orman ekosstemn, yanı sıra kumul ve akarsu ekosstemlern de barındırmaktadır. 7-8 bn yıl önce yaklaşık olarak -120 m olan denz sevyesnn 5-4 bn yıl
önce +2 m’lk sevyesne yükselmes ve sonrasında
günümüzdek 0 sevyesne nmes, su altındak kum
bankının su üstüne çıkmasına neden olmuş, bunun
sonucunda da körfez’n önce Karagöl tarafı kapanarak
Karagöl Lagünü; kumul bandın zaman çnde kuzeybatıya doğru büyümes sonucunda da kuzey kesm
kapanarak Aksaz Lagünü oluşmuştur (Ozaner, 1998).
Ne yazık k Aksaz-Karagöl Sulak Alanı’nın herhang br
koruma statüsü bulunmamaktadır. Türkye’de İğneada, Karasu Deltası ve Kızılırmak Deltası gb; oluşum
sürec, morfolojs ve vejetasyon yapısı Aksaz-Karagöl
Sulak Alanı’na benzeyen yerler bulunsa da, Aksaz-Karagöl Sulak Alanı mevcut alanlar arasında en az tahrp
olmuş sulak alanlardan brsdr. Bu alanın eşszlğn
ortaya koyacak ayrıntılı br çalışma henüz yapılmamıştır. Fakat Sarıkum Tabatı Koruma Alanı’nda tehlke
kategorler belrlenmş olan brçok tür bu alanda da
bulunmaktadır. Aksaz-Karagöl Sulak Alanı’nın batıdak
sınırı, Türkye’nn 1952’de NATO’ya grmes sonucunda
uluslararası sözleşmeler gereğ nşa edlmş (ve geçtğmz yıl genşletlmş) olan havalmanıdır ve yaklaşık
6-7 km sonra Snop lnn şehr merkezne ulaşılır.
Bozburun Yarımadası’ndak kıyısal sulak alanların bolluğu, Avrupa’nın sulak alanlarının neredeyse %80’n
yanlış uygulamalar sonucu kaybetmş olduğu düşünüldüğünde ayrı br anlam kazanmaktadır. Mlenyum Ekosstem Değerlendrmesne göre sulak alanların dünya
ekonomsne olan katkısı 15 trlyon dolardır. Fakat değşm ve kullanım değer olmayan görünmez doğa değerler hesaba katıldığında (k bunların parasal karşılığını
blmek mkansızdır) çok daha farklı rakamlarla karşılaşılacaktır. Her ne kadar doğaya parasal değer bçlmesne
katı br şeklde karşı çıksam da, sadece durumun görünürlüğünü ar tırmak çn Sultansazlığı örnek verleblr.
Sultansazlığı’nda yapılan byokıymetlendrlme çalışmasına göre Sultansazlığı’nın sadece klmn düzenlenmesne olan katkısının değer aşağı yukarı 750 mlyon
TL’dr (toplamdak kıymetlendrme: yaklaşık 1,5 mlyar
TL! Ekolojk, kültürel ve ruhsal değerler, “ölçülemez”
şeklnde fade edlmştr!) (Blgn, 2013).
Görüldüğü gb Bozburun Yarımadası zengn ekosstem çeştllğ le eşsz öneme sahp yerlerden brsdr
ve yernde sürdürüleblr şeklde korunması doğadak
gen rezervlernn korunması açısından büyük önem
arz etmektedr.
Teşekkür
Değerl katkılarından dolayı Sayın İdrs ÖLMEZ’e teşekkür ederm.
Kaynaklar
Akkan, E., 1975. Snop Yarımadası’nın Jeomorfolojs. Ankara: Ankara Ünverstes, Dl ve Tarh-Coğrafya Fakültes Yayınları.
Blgn, A., 2013. Sulak alanların ekonomk açıdan değerlendrlmes. Sulak
Alanlar (Ed. Merç, T.B., Çağırankaya, S.). Ankara: Orman ve Su İşler Bakanlığı,
Doğa Koruma ve Mll Parklar Genel Müdürlüğü.
Cansaran, A., Yıldırım, C., Yalçın, E., 2012. An overvew of the florstcal, phytosocologcal and phytoecologcal structure of Turksh Eastern Beech (Fagus
orentals) forests. Bologcal Dversty and Conservaton. 5(1): 78-89.
Çağırankaya, S., Köylüoğlu, F., 2013. Sulak alan kavramı, sulak alan nedr?
Sulak alan sınıflandırması. Sulak Alanlar (Ed. Merç, T.B., Çağırankaya, S.).
Ankara: Orman ve Su İşler Bakanlığı, Doğa Koruma ve Mll Parklar Genel
Müdürlüğü.
Karaer F., 2007. Sarıkum Tabatı Koruma ve Yaygınlaştırma Alanı Ekolojk
Çalışmaları, Sonuç Raporu.
Karahan, F., 2010. Snop İlnn Kuşları. Snop: Şmal Ajans ve Ofset Matbaacılık.
Kaya, Z., Raynal, D.J., 2001. Bodversty and conservaton of Turksh forests.
Bologcal Conservaton. 97: 131–141.
Kılınç, M., Kutbay, H.G., 2007. Btk Coğrafyası. Ankara: Palme Yayıncılık.
Myers, N., 1990. The bodversty challenge: expanded hot-spots analyss, The
Envronmentalst. 10: 243-253.
Ozaner, F. S., 1998. Snop Batısındak Ekosstemler ve İlgnç Yerşekllernn
Jeomorfolojs, Ekoturzm Yönünden Önem. Ankara: TÜBİTAK.
Yğt, N., Kurt, L., Güler, C., Saygılı, F., Yüksel, E., Asaroğlu, M., Özdemr, C. 2012.
Sarıkum Gölü ve Aksaz-Karagöl Sulak Alanı Sulak alan Alt Havzaları Byolojk
Çeştllk Araştırma Alt Projes. Snop: T.C. Orman ve Su İşler Bakanlığı
Doğa Koruma ve Mll Parklar Genel Müdürlüğü, Hassas Alanlar Dares
Başkanlığı Sulak Alanlar Şube Müdürlüğü, X. Bölge Müdürlüğü Snop İl Şube
Müdürlüğü.
DR. EMİRE ELMAS
Sinop Üniversitesi
Fen Edebiyat
Fakültesi Biyoloji
Anabilim Dalı
Öğretim Görevlisi
Dr. Emire Elmas,
( Hollanda/1974)
Ankara Üniversitesi
Fen Fakültesi Biyoloji
Bölümünü bitirdikten
sonra Cumhuriyet
Üniversitesi
Fen Bilimleri
Enstitüsü’nde
Yüksek Lisans,
Ondokuzmayıs
Üniversitesi’nde
Doktora çalışmasını tamamladı.
Uzmanlık dalı “ Bitki Ekolojisi” olan Dr. Elmas’ın yurt içi dergi ve
bildiriler kitaplarında yayımlanmış 7, yurt dışı hakemli dergilerde
yayımlanmış 5 makalesi var. Dr. Emire Elmas ‘ ın görev aldığı
3 Ulusal Araştırma Projesi’nden biri tamlandı, ikisi ise halen
devam ediyor.
60
Nisan 2014
elektrik.indd 5
16.05.2014 09:50
Author
Document
Category
Uncategorized
Views
0
File Size
4 925 KB
Tags
1/--pages
Report inappropriate content