close

Enter

Log in using OpenID

ÇOCUKLUK ARKADAŞIM Ben Süleyman Asaf

embedDownload
ÇOCUKLUK ARKADAŞIM
Ben Süleyman Asaf İlbay 1882 yılında Selanik ‘ te doğdum. O zamanlar tanıştığım
en iyi insanlardan biri de Mustafa Kemal idi. Kemal benim çocukluk arkadaşım,
dostumdur. Selanik ‘ in sokaklarında çocukluğum Kemal ile geçti. Bizlerin evleri birbirine
çok yakındı ve evimizin bahçesi çok büyüktü. Sık sık mahalle arkadaşları ile toplanır,
mançık oyununu oynardık. Oyunda bir kişi eğiliyor ve diğerleri sıra ile üzerinden
atlıyordu. Bu bir nevi birdirbir oyunuydu. Kemal oyuna iştirak olmazdı fakat oyunu
izlemeyi çok severdi
Bir gün ben ve arkadaşlarım Kemal ‘ i oyuna katmak için yaka paça yakaladık.
Mustafa Kemal eğilme sırası kendine geldiğinde ben eğilmem dedi. Herkes çok ısrar etti
fakat o yine de eğilmedi. Öylece oyun sürdü ve bitti. O zamanlar Kemal’i görmem zordu
çünkü fazla geçmeden babasını kaybetti ve annesiyle taşındılar. Çok özlemiştim Kemal’i
fakat bir türlü görüşememiştim. Bir gün gelecekti o bir kahraman olacaktı, bunu herkes
biliyordu.
Zaman geçti ben Hendese-i Mülkiye-i Şahane mektebi mezunu oldum. Kemal ise
Harp Akademisi mezunu oldu. O gerçek bir kahraman olmuştu. Herkes onun karşısında
saygıyla eğiliyordu. M. Kemal Atatürk, onun adı her yerde konuşuluyordu. Onu nihayet
bir gün görebilmiştim. Her birimiz yaşını almış adamlar olmuştuk. Geçmişi hatırlayıp
konuştuğumuzda ‘‘Ben hiçbir oyunda asla eğilmem ve Hürriyet ile İstiklal benim
karakterimdir ’’ diye söyledi. Mustafa Kemal bu eğilmezliğin Türk milletinin ruhunda da
var olduğunu birçok kez vurguladı. Zaman çok çabuk geçti. Atatürk vatanseverliği, ileri
görüşlülüğü ile her yeri inletti. Her yerde Canım Atam diyen çocukların sesleri vardı…
Fatih Okyanus Koleji
Sena KÖROĞLU
8/A Sınıfı
Author
Document
Category
Uncategorized
Views
0
File Size
261 KB
Tags
1/--pages
Report inappropriate content