close

Enter

Log in using OpenID

Beethoven – Senfoni No 2

embedDownload
Ludwig van Beethoven
Senfoni No.2, Re Majör Op.36
* Adagio Molto-Allegro con brio * Larghetto * Scherzo: Allegro * Allegro molto
Beethoven’in
büyük
sinirsel enerji dünyasına adım atar. İlk ölçü
paradokslarından biri, 2. Senfoni’yi tam da
coda’sının (bitişten sonraki bölüm) doruk
işitme kaybı nedeniyle neredeyse intihara
noktası, Beethoven’in bütün ürünlerinin en iç
varan bir çaresizlik hissiyle boğuştuğu sırada
parçalayıcı ve coşkulularından biri olarak
yazmış olmasıdır. Bu duruma karşın çalışma,
değerlendirilebilir.
bestecinin
kariyerinin
en
iyimser
en
ve
heyecanlı
eserlerinden biridir.
Beethoven sağırlığı nedeniyle bunalımının
arttığı 1801 yılında 2. Senfoni’si üzerinde
çalışırken rahatsızlanmış, çeşitli hastalık ve
doktorlarla uğraşmış, önerilen sakin ve sessiz
köy yaşamı için gittiği Heiligenstadt’ta 6 Ekim
günü vasiyetnamesini yazmış, intiharı bile
düşünmüştü. Ancak bu karamsar hava, 1802
yazında
tamamladığı
2.
Senfoni’de
hiç
görülmez.
Genişletilmiş yavaş girişi, üç hızlı ölçüye
damgasını
vuran
maceracı
ve
değişken
karakteri ortaya koyarken, ikinci ölçü onu her
zaman makbul kılan sükûnet ve güzelliğin lirik
Prens Karl von Lichnowsky’e ithaf edilen ve ilk
damarına dokunur. Biçimsel olarak yaratıcı
kez 5 Nisan 1803’te Viyana’da Theater an der
sayılmasa da 2. Senfoni ilkinde halen daha
Wien’de Do Minör 3. Piyano Konçertosu ve İsa
ikamet etmekte olan engelleri bir kenara
Zeytin
koymayı başarır ve böylece yeni bir kudret ve
1
Dağında
Oratoryosu
ile
birlikte
seslendirilen senfoni bu yorumda pek başarılı
tüm çalgıların güçlü ve unison seslerle
bulunmadı. Beethoven, senfoni kuruluşunda
yükselmesi, 9. Senfoni’yi de anımsatır. Birinci
örnek alınan Haydn ve Mozart’ı aşmış ve
kemanların
çağdaşları bu aşırı ve devrimci yeniliği
ölçüdeki, parlak ve çabuk (Allegro con brio)
anlayamamışlardı.
tempodaki canlı bölmede, ana tema önce
önderliğinde
viyolensellerde,
sonra
da
girilen
bas
4/4’lük
yaylıların
yumuşak katılımıyla duyurulur. İkinci tema ise
klarinet ve fagotla, cümle sonları staccato
tarzda belirlenir ve zaferi yansıtan doruğa
güvenle ulaşılır. Coda da, yine ana tema
üzerine kuruludur.
Coşkulu bir yaz mevsimi havası ve neşeli
anlarla dolu olan, ancak erkeksi bir enerjiyle,
gençliğin
pervasızlığıyla
gelişen
senfoni,
Berlinli bir eleştirmen tarafından “45 dakika
süren zorluklar” olarak tanımlandı. Daha sonra
2, bölüm 3/8’lik ölçüde, La Majör tonda, ağırca
bu yorumu eleştiren Leipzigli bir eleştirmen de
(Larghetto) tempoda romans benzeri ezgilerle
finali “yılan kuyruğu ile kamçılayan, vahşice ve
örülmüştür. Beethoven’in konser salonlarında
hırsla soluyarak kendi ölümüne sürüklenen
en beğenilen, en sevimli sayfalarını içerir. Yaylı
yaralı, iğrenç bir canavar” şeklinde betimledi.
çalgılarla duyurulan açılış teması üflemeli
Ama Berlioz “Bu senfonide her şey soylu,
çalgılarla yinelenir; büyüleyici güzellikte bir
enerjik ve gururlu” hükmünü vermişti. Yine de
şarkı duyurulur. Çeşitli çalgı uygulamaları ile
iki yıl sonra bile, senfonideki güzel yerlerin,
biraz da hüzünlü ve lirik ikinci tema yine birinci
üflemeli
kullanımıyla
kemanlarla sergilenir; yakınan havada süren
örtüldüğü söyleniyor, final çiğ ve vahşi
bölüm kırsal bir dans ezgisi ile – belki de
bulunuyordu.
Heiligenstadt çayırlarının yansımasıyla - mutlu
çalgıların
yoğun
Yalnızca
Allgemeine
Musikalische Zeitung kurucusu ve eleştirmeni
ve saf bir neşeye bürünür.
Johann Friedrich Rochlitz (1769-1842) şöyle
3. bölüm, 3/4’lük ölçüde, Re Majör tonda,
yazmıştı: “Bu ateşli ruhun eseri, şimdi
neşeli (Allegro) tempoda bir scherzo’dur.
beğenilen binlerce moda şey çoktan mezara
Beethoven burada kendine özgü ve karakterini
gömülmüş olduğu zaman bile yaşayacaktır…”
“bir forte(f) – üç piano(ppp)” notadan oluşan
Aynı 1. Senfoni gibi, iki flüt, iki obua, iki
bir motifle yansıtır. Bu kısa motif baslar,
klarinet, iki fagot, iki korno, iki trompet,
kemanlar ve kornolarla sürekli tekrarlanır. Trio
timpani ve yaylı çalgılar için yazılan 2.
bölmesi ise obua ve fagotlardaki kısa cümleyle
Senfoni’nin 1. Bölümü, ilk senfoni gibi yine çok
bu parlak scherzo’ya karşılığını, en sade ve
ağır (Adagio Molto) tempoda, daha uzun süren
kontrastlı şekilde hazırlar; yaylıların arpejlerini
bir girişle, 3/4’lük ölçüde, Re Majör tonda
üflemeli çalgılar biraz da arsızca ve şakacı
orkestranın unison ve uzun tutulan bir Re
şekilde yanıtlar.
sesiyle başlar. Hemen obua ve flütlerin
içtenlikli cümlelerle araya girmelerine karşın,
2
sürprizli biçimde, beklenmeyen armonilerle,
boşlukta kalmış akor vuruşlarıyla eser sona
erer. (Süre 38’)
4. bölüm 4/4’lük ölçüde, Re Majör tonda, çok
çabuk (Allegro Molto) tempoda, yine mutlu
havada ama güçlü (forte) başlayan rondo
benzeri bir finaldir. Zarif olduğu kadar etkili
ana tema, kemanlarla vurgulanır. İkinci tema
ezgisel
karakterdedir.
Diğer
bölümlerden
motifler yine canlanır, usta bir işlenişle şakacı
bir savaşımla sürer. Uzun tutulan coda’da ise
http://www.youtube.com/watch?v=bEiYmeeV6sI
Kazım ÇAPACI
3
Author
Document
Category
Uncategorized
Views
0
File Size
368 KB
Tags
1/--pages
Report inappropriate content