close

Enter

Log in using OpenID

- Newpixels

embedDownload
#4
Ιούλιος 2010
Aφροδίτη Σταυράκη
ΕΞΩΦΥΛΛΟ: Τρ. Τ
Mια έκδοση του
δημιουργικού γραφείου
newpixels.gr
Καβέτσου 38, Μυτιλήνη
τ.κ.81100 / Τηλ.22510 27116
email: [email protected]
FREE DOWNLOAD FROM
www.newpixels.gr
Υπεύθυνος ύλης & σχεδίασης :
Αχιλλέας Κιαχαγιάς
ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΔΑ
Αφροδίτη Σταυράκη
ΠΡΟΣΕΦΕΡΑΝ ΤΑ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥΣ
Αγγελική Κουμελά
Kωνσταντίνος Σπυριδάκος
Βιβή Αρμενάκη
Ευάγγελος Σάλτας
Δέσποινα Παπαστεργίου
Aργύρης Μητσέλλης
Μιχάλης Κανδαράς
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
www.digital-camera.gr
Γρηγόρης Χιωτέλλης
Tα άρθρα που υπάρχουν στο τεύχος
εκφράζουν προσωπικές απόψεις.
EΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑ Η ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΚΑΙ
ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΥΛΙΚΟΥ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ
ΜΕ ΜΟΝΟ ΟΡΟ ΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ ΑΥΤΗΣ.
www.facebook.com/newpixels
H
εισαγωγή του πρώτου τεύχους λειτούργησε υπό τη σκέπη
της γνωριμίας και επομένως των απαραίτητων συστάσεων.
Η δεύτερη επαναπροσδιόρισε το ραντεβού με το
αναγνωστικό κοινό. Πέρυσι που…το καλό τρίτωσε, το 22510
μαζί με τους συντελεστές του έχουν την τύχη να υποδέχονται ένα
ακόμη καλοκαίρι με το τέταρτο κατά σειρά τεύχος. Με αρκετά
διαφορετικά δεδομένα κοινωνικού κυρίως βεληνεκούς μα με μπόλικη
αισιοδοξία για το παρόν και το μέλλον εναποθέτουμε κάθε είδους
κρίση στη ναφθαλίνη των οπτιμιστικών και δημιουργικών βλέψεων
που αποτελούν τη δική μας κεντρομόλο δύναμη για μία καλύτερη
ζωή εν μέσω οποιασδήποτε κρίσης.
Και επειδή η ζωή και ο χρόνος βρίσκονται σε μία συνεχή ροή
ανεξαρτήτως ανακατατάξεων και δραματικών πολλές φορές αλλαγών,
αφήστε το ρεύμα των γεγονότων να σας παρασύρει σε οδούς
χαλαρότερες και κυρίως ευεργετικότερες για το μυαλό και την ψυχή.
Ίσως τελικά εκτός από τις βουτιές στις μαγευτικές παραλίες που θα
φιλοξενήσουν φέτος το βεβαρημένο λόγου υποχρεώσεων πνεύμα και
σώμα σας, να πρέπει να επιχειρήσετε μία κατάδυση στο εσωτερικό
σας γίγνεσθαι ανακαλύπτοντας ανάμεσα σε αρώματα αλμύρας κα
καρύδας ποιοι πραγματικά είστε. Εμείς αρχίσαμε σιγά σιγά να το
βρίσκουμε και καταλήξαμε ότι στη ζωή έρχεται κανείς για να περνάει
καλά. Επομένως…go with the flow και ….ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!!
στα 27000 πόδια ...
39Ο10’58.52’Ν26Ο12’10.38’Ε
www.digital-camera.gr
06
07
39°22’05’’N 26°10’26’‘E / 39.3681, 26.1739
o Mόλυβος ...πάντα ψηλά!
www.digital-camera.gr
08
09
39°06’13°N 26°31’59‘E
Myt...Aμόρφωσις!
κάπου στη Χρυσομαλούσσα.
www.digital-camera.gr
10
11
38°58'30"N 26°22'6"E
Myth...ilination
www.digital-camera.gr
12
13
από τον Αxιλλέα Kιαxαγιά
Αυτοί είμαστε... Αυτούς έχουμε, ΤΕΛΟΣ!
κάνω ρώνει
α
ν
ι
α
κ
Ότι άδα με πλη
η Ελλ
τε.
ΠΑΣΩΧ...κύριε είσ
αιωνία η μνήμη*
στα 4Giga
κόμματα...
υπάρχουν πολλά
ΝΟΥΔΟΥ
όμως...ένα
Tώρα και
ΝΟΥΔΟΥ
light
Δεν φοβάμαι τίποτα
Δεν Ελπίζω τίποτα
Είμαι Φιλελεύθερος...
ΝΟΥΔΟΥ...με όλη του την αφρόκρεμα
μνημό(συνο)...νιο
14
Προλετάριοι
όλων των χωρών
ΠΑΜΕ
να διαλύσουμε
τον τουρισμό...
της Ελλάδας
Τώρα που
μαζεύω όλα τα
τηλε-σκουπίδια
θα δείτε
τι απόκόμμα
θα γίνω...
τους
την ώρα
σ
ε
τ
α
ν
ώ
ρ
Άμα πλη
και τους
ους σας
υπαλλήλ ύαμε...
ιστε
Θα σας π
15
από τον Αxιλλέα Kιαxαγιά
οι φίλοι στην ΑΝΑΓΚΗ φαίνονται...
ok
o
b
e
c
a
F
Πάλι τον γκρεμίζουμε τον δικομματισμό (-40%)...
μέχρι την παραμονή των εκλογών
Το σύνταγμα λέει οτι όλοι οι έλληνες είναι ίσοι...
ερώτηση κρίσεως
κρίση,
υπάρχει κρίση,
αλλά τι κρίση;
εκτός απο αυτούς που δουλεύουν στο σύνταγμα (ρε ΚΩΛΟΒΥΣΜΑΤΑ 16 μισθοί ;;;)
Το σύνταγμα λέει οτι όλοι οι έλληνες είναι ίσοι...
εκτός απο αυτούς που δουλεύουν το σύνταγμα (ρε ΚΩΛΟ-BOΛΕΥΤΕΣ ...ασυλία ;;;)
Καλά ρε θεία εσύ που βγαίνεις και τους κράζεις στον Αυτιά...
εσύ δεν τρέχεις με τα λεωφορεία το ζάχαρο και τη χοληστερίνη
στης συγκεντρώσεις του Αντωνάκη και του Γιωργάκη....
Aν σου πουν να δώσεις αίμα θα τρέξεις ή είσαι άρρωστη;
Ρε φίλε αυτό που μ’ αρέσει είναι πως νομίζεις οτι βγαίνεις
κερδισμένος που με μόνο 60ευρώ το μήνα μιλάς
1000 λεπτά ομιλίας...
Περιμένω μισή ώρα στην τράπεζα να πληρώσω τη δόση
αλλά στο φανάρι, ούτε...nanosecond
Σαν πας στο πηγαιμό για τον Μόλυβο...να εύχεσαι να ανάψει
το φλας του μπροστινού...που κάνει οικονομία...
Δεν έχω
HSPA !
Έχω
HΙV.
*
παγκόσμια πρώτη ανακοίνωση από το ANoMAL planet και το 22510
Πως λέγεται το ζώο, που είναι πορνοστάρ, σέρνεται στην ΤV
και τρέφεται με σαμπάνια ;
Yπο...Πότανος
Ο Γιώργος λέει θα μιμηθούμε
τη Σουηδία (σουηδικό μοντέλο)
αλλά μας βγάινει προς Δανία μεριά
(ΔΑΝΕΙΚΟ μοντέλο).
σήμα ΚΑΜΠΑΝΑ ή ....
Κοπελιά δες να βρεις το G... και άσε αν έχει εδώ 3G !!!
16
* HSPA...ασύρματο ίντερνετ υψηλής ταχύτητας
17
ΟΝcomment
από τον Αxιλλέα Kιαxαγιά
ΣΤΗΛΗ ΛΑΪΚΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΟΛΑ ΦΤΑΙΝΕ ΠΑΝΤΑ ΟΙ ΑΛΛΟΙ, ΠΟΤΕ ΕΣΥ....
ίδια ξεχαρβαλωμένη κασέττα
γίνε ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΟΣ
για 1 ΝΥΧΤΑ
ΘΑ ΣΕ ΠΑΙΞΕΙ ΚΑΙ Ο
ΛΑΖόΠΟΥΛΟΣ
ο TΡΙΑΝΤΑΦΥΛόΠΟΥΛΟΣ
ΠΟΥΛΟ
ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ ΤΟΝ
Μη φοβάσαι η γενιά των καλλιτεχνών
και των δηΜοσιογράφων των 500.000 ΕΥΡώ
στΗρίζει και εΣένα...όταν είναι στΟ sTudiO.
ξε
ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ
τηλεΚΑΤΕΥΘΥΝΟΜΕΝΑ
Κάτι μου θυμίζει ...
...Και ηταν κοντa το Πaσχα των Ιουδαiων, και ο Ιησοyς ανεβηκε στα Ιεροσoλυμα.
Και βρhκε μεσα στο ναo αυτοyς που πουλοyσαν βoδια και πρoβατα και περιστeρια,
και τους αργυραμοιβους να καθονται.
Τoτε, αφοy eκανε φραγγeλιο απο σχοινιa, ολους τους έβγαλε εξω απo το ναo,
και τα προβατα και τα βoδια, και σκoρπισε τα κeρματα των αργυραμοιβων
και ανατρεψε τα τραπεζια τους...
Tότε πουλούσαν πρόβατα, βόδια...τώρα cd, string και σουβλάκια!!
Βέβαια αφού αρέσει στον κόσμο εμένα δεν μου πέφτει λόγος...
έτσι δεν είναι; μάλλον κακοπροαίρετος είμαι...αφού πάω και γω!
εύρω
0
0
5
νέο ing
ο
τ
ε
Bγήκ y Jump
k
...Ban
Μ(Π)Ο(Ρ)ΝΤΕΛΑ
λογω ΠΑΡΑΚΜΗΣ
ΤΙΜΗ
ΑΣ
Ι
Ρ
Ι
Α
ΕΥΚ
δΩρο
2Ο ΑυΤΟΓρΑΦΑ
ΑπΟ ΤΡαΓΟΥΔΙΣτΕΣ
ΡΕάΛΙΤΙ
ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΠΡΟΣ ΘΑΥΜΑΣΤΡΙΕΣ >
ΜΗΝ ΤΣΙΡΙΖΕΤΕ ΟΤΑΝ Ο STAR ΚΟΙΜΑΤΑΙ
18
Υ.Γ. > ΔΕΝ ΦΤΑΙΝΕ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΔΙΝΟΥΜΕ ΑΞΙΑ
19
ΝΑ ΡΕ...YΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΧΩΡΕΣ
ΑΝΑΣΤΑΤΟ
ΚΑΙ ΤΟ ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ!
ΔΕΝ ΞΕΣΦΙΓΓΕΙ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ
Σε συμφωνία με τις Aφγανικές Αρχές κατέληξε το
Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), προκειμένου να
χορηγήσει δάνειο ύψους 125 εκατομμυρίων
δολαρίων, σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση του
ΔΝΤ που δημοσιεύθηκε. Η συμφωνία μεταξύ του
ΔΝΤ και της κυβέρνησης του Καρζάι
επετεύχθη στο περιθώριο διεθνούς
διάσκεψης.
Όταν τρώνε δεν μιλάνε...Μίλαν ρε...Μίλαν
Δεν ξέρω τι λέει ο οίκος
Moody’s...
πάντως ο οίκος Goody’s
λέει το μαχαίρι θα έφτανε
ώς το κόκκαλο... αν είχαν τα μπιφτέκια κόκκαλο!!!
Νέα τάση
στη μόδα
ΕΥΡΩΖΩΝΗ
φοριέται
και στο λαιμό
σαν κόσμημα
20
να κάνουμε και μια πρόβλεψη
οτι ίσως ξαναεπιστρέψει...
για πρόεδρος στη ΝΔ;
και βγει από τον πρώτο γύρο
21
*my
tilination
Αφροδίτη Σταυράκη
Μιλώντας για τη Λέσβο αυτόματα ντόπιοι και ξένοι σκαρώνουμε στιχάκια ή κάνουμε
σατιρικούς παραλληλισμούς με κέντρο το γνωστό πλέον και μη εξαιρετέο διαχρονικά
προσωνύμιο του «Γκασμά». Μάλιστα πρόσφατα διαβάσαμε και σε τίτλο ότι τη
«Γκασμαδία ουδείς αγάπησε», ένα υπονοούμενο για τη Λήμνο που και εκείνη
αποκαλείται έτσι ανήκοντας γεωγραφικά στο Νομό Λέσβου.
Το γένος των «Γκασμάδων» έχει πολλά να θυμάται και βεβαίως να υπενθυμίζει σε
νεότερους αλλά και παλαιότερους, στους ρηχούς και μη επιφανειακούς, στους δήθεν
και κουλτουριάρηδες, στους «έτσι» και στους «γιουβέτσι» όσον αφορά στη «δράση
και τις ημέρες» αυτού του νησιού που έχει ιστορικά ίσως και απλώς ευθυμολογικά
στενή σχέση με το κατά τα άλλα ιδιαίτερα χρήσιμο εργαλείο σκαψίματος ή
κατεδαφίσεων.
Δυστυχώς ή ευτυχώς η «Γκασμαδοθεωρία» έτσι όπως διαμορφώνεται από τους
πολλούς έχει ως αποτέλεσμα να χρησιμοποιεί και τους λίγους ως φρύγανα για
την πυρκαγιά που μετατρέπει σε στάχτη κάθε τι που ξεφεύγει πανηγυρικά από
τα όρια της πολιτισμικής ανομβρίας, της μιζέριας, της ακατάσχετης γκρίνιας και
απαισιοδοξίας καθώς και της παντελούς έλλειψης δημιουργικού οργασμού,
στοιχεία για τα οποία φημίζεται κατά τα άλλα θεωρητικά και έμπρακτα ένα
μεγάλο ποσοστό των ντόπιων κατοίκων.
Το «ευτυχώς» στην ανωτέρω περιγραφή αντικατοπτρίζει το «πλήρωμα του χρόνου»
που αντιστοιχεί σε υπέρ του δέοντος δραστήριο, δυναμικό, καλλιεργημένο και
καταρτισμένο ποσοστό ανθρώπων νεαρής κυρίως ηλικίας με σημείο αναφοράς της
δράσης τους το νησί της Σαπφούς. Νέοι και νέες που διαπρέπουν καθείς στο είδος
22
του προάγοντας τον πολιτισμό και την πολυμέτωπη και πολύγλωσση τεχνικά πρόοδο,
δουλεύοντας αθόρυβα παράγοντας όμως ένα άκρως ηχηρό αποτέλεσμα.
Και όλα αυτά με σημαία το ήθος, τις αξίες, τη γνώση και βεβαίως την αγάπη για τον
τόπο που τους γέννησε ή τους φιλοξενεί αν δεν προέρχονται από δω.
Σε έναν τόπο που η φαυλότητα της γκρίνιας και του πεσιμισμού αποτελούν
ενδιάμεσα σημεία ενός κύκλου με κέντρο τη διαιώνιση της αποτυχίας και της
εσωστρέφειας σε κάθε τι νεωτεριστικό και άκρατα ελπιδοφόρο, η νέα γενιά
προσώπων και πραγμάτων έρχεται να λειτουργήσει ως γροθιά στο στομάχι για όσους
έχουν μάθει πια διαχρονικά-με τη βοήθεια και των ντόπιων πολλές φορές-,
να τα βάζουν με όλους και με όλα αντικατοπτρίζοντας με δεκάδες τρόπους το
χαρακτηρισμό του «Γκασμά» σε όλο του το μεγαλείο.
Το νέο αίμα βράζει και σφύζει από ζωή με αποτέλεσμα η Λέσβος να ακολουθεί πλέον
μία άλλη τροχιά. Η φύση προίκισε τον τόπο, η γνώση ζωντάνεψε τους ανθρώπους οι
οποίοι ανοίγουν τα φτερά τους καταρρίπτοντας ο καθένας από το δικό του μετερίζι τη
θεωρία μιας αργοκίνητης και μη παραγωγικής μάζας. Άλλωστε η «Γκασμαδοθεωρία»
αρχίζει πλέον να περιορίζεται σε όσους ξεχνούν ότι ο ενεργειακός παλμός της νήσου
περιλαμβάνει σπουδαίες πολιτιστικές κορωνίδες που έγραψαν ιστορία με υπογραφές
ανεξίτηλες στο χρόνο.
Εδώ δεν έζησαν και μεγαλούργησαν η Σαπφώ, ο Αρίωνας, ο Θεόφιλος, ο
Μυριβήλης, ο Βενέζης, ο Ελύτης; Εδώ δεν διαπρέπουν οι σύγχρονοι φορείς
πάντων των ειδών τέχνης είτε ως μονάδες είτε ως ομάδες;
Ναι μετά από μία σύντομη ανάκληση μνήμης καταλήγουμε πάλι εδώ…
Στη Λέσβο, στο νησί που προάγει και παράγει πολιτισμό με ή χωρίς τη συνδρομή
του ….. «Γκασμά»…..
23
*my
Επάνω Σκάλα
tilination
φωτο
γραφία
από τον Γρηγόρη Χιωτέλλη
24
25
Aγία Παρασκευή
*my
tilination
photo: Γρηγόρης Χιωτέλλης
26
25
photo: Γρηγόρης Χιωτέλλης
*my
Μυτιλήνη
*my
tilination
Πλωμάρι
tilination
photo: Γρηγόρης Χιωτέλλης
photo: Γρηγόρης Χιωτέλλης
28
29
*my
tilination
φιλό
zωΐα
Tης Δέσποινας Παπαστεργίου
Μεταπτυχιακή Φοιτήτρια
[email protected]
Αυτός! Ο Μαύρος
Ξανασυναντηθήκαμε απόψε! Την ίδια ώρα. Στο ίδιο σημείο.
Ζεστός και χνουδωτός ήταν! Τα μάτια του έλαμπαν. Παλιός φίλος του
Snoopy. Είχε ανάγκη! Ζήτησε θαλπωρή! Ζήλεψε! ΄Εψαχνε κι αυτός αυτόν/
την τον/την κάποιον/α να τον συντροφεύει από εδώ και στο εξής.
Στάθηκε υπερήφανος, στο ύψος του. Και έδωσε! Τον εαυτό του.
Επίδειξε τη ρώμη του. Μας συνόδευσε όλους και τον καθένα ξεχωριστά
στο σπίτι του. Πάντα επέστρεφε για τον επόμενο της παρέας.
΄Ηταν εκεί, φύλακας και οδηγός. Και ξέρεις;
Δεν ήθελε τίποτα το περίπλοκο, τίποτα το «κωλοπαιδίστικο».
Μόνο «ζεστασιά». Όπως όλοι μας άλλωστε. Με έφερε μέχρι την
καγκελόπορτα. Όταν άνοιξα την πόρτα, ήδη γνώριζε! Μέσα στην τόση του
αξιοπρέπεια, γνώριζε ότι έπρεπε να φύγει.
Γνώριζε ότι «δεν υπήρχε χώρος γι’ αυτόν». Κάθε βράδυ αυτό συμβαίνει!
Και όμως αυτός κάθε βράδυ και κάθε ημέρα είναι εκεί. Και περιμένει.
Να σε προσέχει, να σε προστατεύει, να σε φυ(ι)λάει κι ας έχει κι’ αυτός τις
ίδιες ανάγκες ακριβώς. Τον φόβο του, την απελπισία του, την επιθυμία του,
την κούρασή του, την μοναξιά του, τα μετατρέπει σε μια τεράστια ασπίδα
αγάπης και σου την προσφέρει απλό(ποδα)χερα! Κάθε βράδυ και «φτου κι
απ΄την αρχή…» Εσύ θα κάνεις κάτι γι’ αυτόν; Δεν είναι ράτσα… Είναι
όμως «μάρκα»! Και σε μαρκάρει.
Με αυτά του τα μάτια τα αγνά, τα πεντακάθαρα, τα αξιοπρεπή. Και δεν
είναι μόνο αυτός. Υπάρχουν πολλοί σαν κι’ αυτόν. Με διαφορετικές
μουσουδοπικότητες ο καθένας, με διαφορετικά χούγια, με διαφορετικές
συμπεριφορές και διαφορετικές ορέξεις. ‘Ολοι όμως στην τελική έχουν
ανάγκη το ίδιο. Εσένα! Όπως και αυτός. Ο Μαύρος!.
Τέλος, θα παραπέμψω στο άρθρο Stra(y)ight (τεύχος Ιανουαρίου 2010) της
εφημερίδας Aegean University Press και στο τέλος του θα προσθέσω και
κάτι ακόμη: ΥΙΟΘΕΣΙΑ.
30
31
*my
tilination
γνώ
μη
Tης Bιβής Αρμενάκη
Αν...εργία
Ανεργία είναι η κατάσταση ενός ατόμου, που, ενώ είναι ικανό, πρόθυμο και
διαθέσιμο να απασχοληθεί, δεν δύναται να βρει εργασία. Το πρόβλημα αυτό
απορρέει από την δυσαρμονία μεταξύ της προσφοράς και της ζήτησης στην
αγορά εργασίας, είναι αρκετά έντονο στις χώρες όλου του κόσμου και
ιδιαίτερα οξυμμένο στη δική μας χώρα.
Η ανεργία σήμερα στην Ελλάδα έχει ήδη γίνει μία μάστιγα που δεν μπορεί
να καταπολεμηθεί εύκολα. Το φαινόμενο της ανεργίας των πτυχιούχων στη
χώρα μας έχει προσλάβει στις μέρες ανησυχητικές διαστάσεις.
Η ορθή αντιμετώπισή του προϋποθέτει τη διερεύνηση των αιτιών και των
παραγόντων που το προκαλούν. Τα αίτια δημιουργίας της ανεργίας είναι
λίγο πολύ γνωστά και μια απλή αναφορά τους θα μπορούσε να θεωρηθεί
πλεονασμός. Ωστόσο, εκεί που πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη βαρύτητα είναι
οι τρόποι αντιμετώπισης αφού οι συνέπειες της ανεργίας μπορούν να
προκαλέσουν πολλά προβλήματα στο σύνολο της κοινωνίας.
Η κρίση έχει κάνει το πρόβλημα της ανεργίας ακόμη πιο έντονο.
Πολλοί είναι εκείνοι που χάνουν τη δουλειά τόσο στο δημόσιο όσο και στο
ιδιωτικό τομέα. Άλλωστε το ελληνικό κράτος φρόντιζε πάντα να καλύπτει
πάγιες και διαρκείς ανάγκες σε διάφορους φορείς με συμβάσεις που έχουν
ημερομηνία λήξης. Αποτέλεσμα; Να δημιουργούνται πολλά κενά σε πολλές
δημόσιες υπηρεσίες και ακόμη περισσότεροι να είναι οι πτυχιούχοι άνεργοι
που ενώ αποκτούν κάποια προϋπηρεσία μέσω συμβάσεων ξαναρχίζουν πάλι
από το μηδέν ψάχνοντας για δουλειά.
Έχει αναρωτηθεί ποτέ κανείς γιατί αυτή η κατάσταση έχει πάρει τόσο
μεγάλες διαστάσεις; Ασχολήθηκε κανείς σοβαρά με το θέμα της παιδείας
στη χώρα μας; Γιατί να υπάρχουν τόσοι πολλοί άνεργοι πτυχιούχοι;
Μήπως γιατί τα πανεπιστήμια μας έχουν ανοίξει τις πόρτες τους διάπλατα ή
μήπως γιατί τις θέσεις των πτυχιούχων καταλαμβάνουν κάποιοι
ανειδίκευτοι που απλά είχαν μια παραπάνω “γνωριμία” ;
32
Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που μάλλον κανείς δεν μπορεί να μας
δώσει μια υπεύθυνη απάντηση.
Ωστόσο κάποιος θα πρέπει να είχε προβλέψει για την απορρόφηση όλων
αυτών των πτυχιούχων.
Η “δωρεάν”, υποτίθεται παιδεία για όλους και οι τρομακτικά χαμηλές
βάσεις ορισμένων σχολών, παρέσυραν πολλούς στην ανώτερη εκπαίδευση
χωρίς όμως το πτυχίο να εξασφαλίζει μία θέση εργασίας.
Έτσι πολλοί είναι οι νέοι που αναρωτιούνται γιατί θα πρέπει να σπουδάσω
αφού σήμερα οι περισσότεροι νέοι (λίγο πριν, λίγο μετά τα 30) έχοντας
απασχοληθεί σε προσωρινές εργασίες (όχι πάντα του ίδιου επαγγελματικού
τομέα) και ενώ προσπαθούν να κάνουν μια νέα αρχή στη ζωή τους
βρίσκονται άνεργοι.
Πολλοί από αυτούς αναγκάζονται να στραφούν στη μαύρη εργασία, που δεν
είναι τίποτα άλλο από εκμετάλλευση της ανθρώπινης προσωπικότητας.
Θα συμφωνήσω απόλυτα με την άποψη ότι ένα πτυχίο δεν χάνει ποτέ την
αξία του.
Η διαφορά όμως είναι ότι η σπουδαιότητα του πτυχίου έγκειται ακριβώς
στο να μπορείς να το χρησιμοποιήσεις έτσι ώστε να εφαρμόσεις όλα όσα
μελετούσες τέσσερα χρόνια. Ιδιαίτερα όταν αγαπάς το αντικείμενο των
σπουδών σου και έχεις όνειρα που δεν μπορείς να τα υλοποιήσεις, αυτό
είναι ακόμη πιο απογοητευτικό.
Ο καθένας είναι ελεύθερος να επιλέξει αυτό που του ταιριάζει καλύτερα.
Βέβαια, αυτή η απόφαση μπορεί να είναι καθοριστική για το μέλλον ενός
νέου.
Αν αποφασίσει το ελληνικό κράτος να καλύψει τις κενές θέσεις με
ειδικευμένους πτυχιούχους η κατάσταση μπορεί να βελτιωθεί αρκετά.
Αλλά μέχρι τότε, η επιλογή είναι δική σας…
33
*my
tilination
εμπει
ρία
Toυ Μιχάλη Κανδαρά
To κακό...
Υπάρχουν απλοί άνθρωποι που ζουν δίπλα μας, άνθρωποι του μόχθου, που
αγωνίζονται για να συντηρήσουν την οικογένειά τους και ξαφνικά γίνονται
ήρωες. Όχι γιατί το αποφάσισε κάποιος συγγραφέας η σκηνοθέτης σε
κάποια ταινία αλλά γιατί το επέλεξε η ζωή να βρεθούν μπροστά σε σκληρά
γεγονότα, με μόνη λογική τη φωνή της καρδιάς τους δεν διστάζουν να
διακινδυνεύσουν τη ζωή τους για να βοηθήσουν συνανθρώπους μας.
Αυτούς δεν τους βλέπουμε στα κανάλια και στις σελίδες τον εφημερίδων,
δεν ζητάνε δημοσιότητα συνεχίζουν με τύψης την ζωή τους γιατί δεν
μπόρεσαν να σώσουν περισσότερους. Δεν ξεχωρίζουν στο μυαλό τους
λευκούς και μαύρους Έλληνες , ξένους, χριστιανούς και αλλόθρησκους, τα
βάζουν με το Θεό γιατί επιτρέπει να γίνονται αυτά.
Ένας από αυτούς είναι ο ψαράς, σερβιτόρος, μάγειρας στα επαγγέλματα
Στρατής Βαλαμιός που μου εκμυστηρεύτηκε με θλίψη την ακόλουθη
ιστορία :
“Το κακό, το κακό” ήταν οι λέξεις που έλεγε και ξανάλεγε “έβλεπα παντού
γύρω μου να πνίγονται, έπεσα από το καΐκι στη θάλασσα.
Πήγα στους πιο πολλούς, ένα ζευγάρι προσπαθούσε να κρατηθεί από τι
βάρκα που βούλιαζε, στα χέρια τους είχαν το λίγο ημερών παιδάκι τους, τα
κύματα ήταν μεγάλα, πήρα το μικρό και το πήγα στο καΐκι, γύρισα να πάρω
το πατέρα, γαντζωνόταν επάνω μου με βούλιαζε συνέχεια πάλευα να μην
πνιγούμε και οι δυο τα κατάφερα και τον έβγαλα.
Είχε ξέρα και το καΐκι δεν μπορούσε να έρθει κοντά γιατί θα χτύπαγε στα
βράχια και θα βούλιαζε. Επέστρεψα να πάρω τι μάνα, δεν είχε δυνάμεις, τα
μάτια της είχαν γυρίσει, ήταν άσπρα, αφέθηκε να πνιγεί ξένιαστη αφού
γλίτωσε το παιδί της. Ένιωθα να βουλιάζω, δεν ήξερα αν θα τα καταφέρω
να φτάσουμε, κρατούσα την σχεδόν νεκρή γυναίκα, μου φαινόταν αιώνας,
34
δεν το περίμενα τόσο δύσκολο.
Δίπλα μου ένα κοριτσάκι πνιγόταν έβλεπα τα μάτια της να με κοιτάνε, δυο
μεγάλα μαύρα μάτια με τεράστια ματοτσίνορα δεν θα τα ξεχάσω ποτέ, δεν
μπορούσα να κάνω τίποτα έμεινε ένα χέρι έξω από το νερό και σε λίγο
χάθηκε...
Όταν έφτασα δίπλα στο καΐκι τραβήξανε την γυναίκα επάνω δεν είχα τη
δύναμη να σηκώσω το χέρι μου για να τραβήξουν και εμένα. Αυτό είναι που
λένε το κακό γίνεται εκεί που δεν το περιμένεις.... ”.
Αυτά συνέβησαν την Τρίτη 27 Φεβρουαρίου 2010 στις 6:30 το πρωί στο
ακρωτήριο Κόρακας όταν ο Τούρκος διακινητής κατάδικος για
δολοφονία στην Τουρκία ο οποίος είχε αποφυλακιστεί πρόσφατα, με
χάρη έριξε την πολυεστερική βάρκα σε μια ξέρα 60 μέτρα από την ακτή,
ο απολογισμός αυτής της τραγικής ημέρας, τρεις νεκρές γυναίκες, πέντε
παιδιά και δύο άτομα αγνοούνται το ένα είναι παιδί. Δέκα σώθηκαν οκτώ
άνδρες, μία γυναίκα και ένα παιδί. Λαθρομετανάστες τους λένε πολλοί,
ανθρώπους τις απόγνωσης τους λέω εγώ.
Κανένας δεν αφήνει το σπίτι του, την οικογένειά του, την πατρίδα του χωρίς
λόγο!
ΥΓ. Στρατή κάποτε μου είπες “ρε Μάικλ εσύ θα πας στον παράδεισο και
εμείς δυστυχώς δεν θα ήμαστε μαζί σου γιατί θα ήμαστε στην κόλαση”.
Το μόνο που μπορώ να σου πω εγώ φίλε Στρατή είναι ότι με αυτή την
πράξη σου αν υπάρχει παράδεισος εσύ έχεις μπει ήδη μέσα και εγώ έμεινα
απέξω να σε κοιτάζω από πολύ μακριά.
35
*my
tilination
εργα
σία
Το κοινό μου μπορεί να είναι διευθυντές, προϊστάμενοι ή απλοί υπάλληλοι
τις εταιρείας, εξαρτάται από το επίπεδο project management που διδάσκω.
Όταν όμως έρχονται στην αίθουσα μου, παύουν να παίζουν το ρολό που
παίζουν κάθε μέρα. Η δουλεία μου, εκτός από το να τους βοηθήσουν να
μάθουν, είναι να τους κάνω να νιώσουν άνετα, να χαλαρώσουν και να
σκεφτούν πράγματα εκτός της καθημερινής τους δουλειάς/ρουτίνας.
Χρησιμοποιούμε πολλούς τρόπους εκμάθησης εκτός της παρουσίασης όπως
αφίσες, σενάρια με ασκήσεις και διαφορετικούς ρόλους, παιχνίδια, κουίζ
κτλ. Και πιστέψτε με, όλοι μας έχουμε ένα μικρό παιδί μέσα μας και εγώ το
βγάζω έξω σε κάθε training που κάνω.
Η ζωή του Trainer είναι απαιτητική, πολλές φόρες δουλεύω πάνω από 8
ώρες την ημέρα, προετοιμάζοντας την αίθουσα και τις δραστηριότητες.
Μια φορά τον μηνά ταξιδεύω σε άλλες χώρες, μιας και δουλεύω στο
αρχηγείο της Ευρώπης / Αφρικής / Μέσης Ανατολής.
Οι πιο συχνοί προορισμοί είναι Λονδίνο, Στοκχόλμη ενώ σύντομα θα
ξεκινήσω να ταξιδεύω και στην κεντρική νότια Ευρώπη όπως Ζυρίχη,
Βαρκελώνη... κτλ. Που και που πηγαίνω και στην Ιαπωνία, μια και η
εταιρεία ου δουλεύω είναι Ιαπωνική.
Tης Λιάνας Κουμελά
Η ζωή ενός TRAINER...
Όταν ξεκίνησα να γράφω αυτό το άρθρο, συνειδητοποίησα πόσες
αγγλικές λέξεις χρησιμοποιώ όταν μιλώ… οπότε υποσχέθηκα στον
εαυτό μου ότι δεν θα χρησιμοποιήσω πάνω από 10 διαφορετικές
αγγλικές λέξεις.
Εν ώρα...εργασίας!
Έψαξα πολύ στο internet για να βρω την σωστή μετάφραση για την δουλειά
που κάνω τα τελευταία δύο χρόνια… η ακριβής μετάφραση είναι
προπονητής… αλλά αυτό με παραπέμπει σε αθλητισμό… και δεν είμαι
αθλητικός τύπος. Μια άλλη μετάφραση που βρήκα ήταν εκπαιδευτικός,
αλλά αυτό με παραπέμπει σε σχολείο και δασκάλους… και δεν διδάσκω
παραδοσιακά. Οπότε αντί να ψάχνω την μετάφραση καλύτερα να
περιγράψω τι κάνω!
Έχω μετακομίσει στην Ολλανδία εδώ και 8 χρόνια, από τα οποία τα 6
δούλεψα σαν project manager (άλλη μια λέξη που δεν μεταφράζεται) και τα
τελευταία 2 χρόνια είμαι trainer (κάτι σαν παραδίδω σεμινάρια) με θέμα το
project management, στην ίδια πολυεθνική εταιρεία. Project management
είναι μια άλλη δύσκολο-μετάφραστη λέξη. Σημαίνει να δουλεύεις προς ένα
συγκεκριμένο αποτέλεσμα. ακολουθώντας οργανωμένο σχέδιο, για να
επιτύχεις κάτι θετικό. Τα projects φέρνουν αλλαγή, είναι προσωρινά,
συμπεριλαμβάνουν διαφορετικούς ανθρώπους/επιδεξιότητες, έχουν
μοναδικό αποτέλεσμα, και είναι ριψοκίνδυνα. Βασικά οτιδήποτε εκτός της
καθημερινής στάνταρτ δουλειάς μπορεί να είναι ένα project.
Από την ανακαίνιση ενός σπιτιού… έως την δημιουργία ενός καινούργιου
προϊόντος. Στα «σεμινάρια» μου κοιτάζουμε μεθόδους διαχείρισης του
κόστους και χρόνου για να επιτύχουμε την ποιότητα του αποτελέσματος
που έχουμε προ-καθορίσει. Αρκετά όμως με τις ορολογίες….
Όταν κάποιος σκέπτεται «σεμινάρια», σκέπτεται ατελείωτες ώρες ομιλίας,
powerpoint παρουσίασης και βαρεμάρας, συνοδευόμενες από κάποιον τύπο
/τύπισσα με κοστούμι που μιλάει ακατάπαυστα.
Κάτι που εμείς οι trainers λέμε “death by powerpoint”. Εγώ όμως δεν κάνω
κανένα από τα παραπάνω… δεν δίνω ακριβώς «σεμινάρια» αλλά κάνω
training που σημαίνει ότι αν έρθεις στην αίθουσα μου, δεν θα περάσουν
πάνω από 10 λεπτά ομιλίας χωρίς να σου ζητηθεί να κάνεις κάτι κι’ εσύ.
Εξίσου και training ;-)
36
Νοέμβριος στο Λονδίνο.
Φεβρουάριος στη Σουηδία.
Γιαπωνέζικο...delivery!
Από χωρά σε χώρα βλέπεις διαφορετικές κουλτούρες.
Οι Ιάπωνες είναι τυπικοί, δεν δείχνουν συναισθήματα αλλά ταυτόχρονα
είναι πολύ φιλόξενοι και δεν σου λένε ποτέ όχι. Όποτε πρέπει να μάθεις να
«διαβάζεις» την συμπεριφορά τους…Η μέση εργάσιμη μέρα ενός Ιάπωνα
αρχίζει στις 9 το πρωί και τελειώνει στις 9 το βραδύ, αν είναι τυχερός(ή).
Οι Άγγλοι είναι και αυτοί φιλόξενοι, αλλά είναι εθισμένοι στη δουλεία και
νομίζουν ότι κάνεις άλλος δεν μπορεί να κάνει την δουλεία που κάνουν.
Νομίζουν ότι αν δεν απαντήσουν σε ένα e-mail ότι θα έρθει το τέλος του
κόσμου! Δυστυχώς ή ευτυχώς ουδείς αναντικατάστατος! Οι Ολλανδοί
είναι πιο χαλαροί, επαγγελματίες, ανοικτοί σε άλλες γνώμες και βάζουν
την προσωπική τους ζωή πάνω από την επαγγελματική. Το ίδιο και οι
Σουηδοί, χαρούμενος λαός, σωστοί επαγγελματίες, με καλά κίνητρα και
όρεξη για δουλεία και πολύ φιλέλληνες, όπως και οι Ολλανδοί.
Μού έχει τύχει να συζητάω ελληνικά νησιά, κουλτούρα και φαγητά άπειρες
φορές και να δίνω ελληνικές συνταγές :)
Όταν έχω training ίσως να βγάλω τους μαθητές μου έξω για φαγητό ένα
από τα βράδια. Τα υπόλοιπα απογεύματα-βράδια κάνω βόλτα στους
δρόμους της πόλης, βγάζοντας φωτογραφίες ή βγαίνω με φίλους για καφέ,
φαγητό ή ποτό. Είναι απίστευτο πόσο εύκολα γνωρίζεις κόσμο όταν
ταξιδεύεις, όταν πάω Λονδίνο (που είναι ο συχνότερος προορισμός μου)
έχω κάθε μέρα κάποιον να δω η κάπου να πάω. Φυσικά πάντα κρατάω ένα
απόγευμα για να πάω στα μαγαζιά… το να πηγαίνεις για ψώνια είναι και
αυτό ένα project! Έχω επισκεφτεί τις ίδιες πόλεις σε όλες τις εποχές… κατά
τη διάρκεια καύσωνα η με 3 μέτρα χιόνι και θερμοκρασίες κάτω από το
μηδέν! Είναι τόσο όμορφο να βλέπεις ένα ποταμό παγωμένο τον χειμώνα
και τους ανθρώπους να περιπατάνε στον πάγο και το καλοκαίρι να κάνουν
βόλτα με σκάφη στο ίδιο σημείο. Κρύο η ζέστη… τίποτα δεν με εμποδίζει
από το να ανακαλύψω μια πόλη…είμαι παντός καιρού!
Όταν αγαπάς την δουλειά σου και την απολαμβάνεις… είναι τόσο
εύκολο να ταξιδεύεις. Και τα ταξίδια, παρόλο που είναι επαγγελματικά,
σε κάνουν να ξεφεύγεις από την καθημερινότητα και να αλλάζεις
σκηνικό. Το όνειρο μου ήταν (από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου) να
ταξιδεύω… και τι το καλύτερο υπάρχει από το να ταξιδεύεις και να
πληρώνεσαι;
37
*my
tilination
life
health
γυμναζόμενο άνθρωπο και όχι για πρωταθλητές. Ο όρος no pain no gain
είναι ξεπερασμένος επομένως ακολουθήστε το πρόγραμμα που σας
συστήνει ο γυμναστής και αν για κάποιο λόγο σας φαίνεται εύκολο
ρωτήστε τον πρώτα πριν κάνετε εσείς οποιαδήποτε παρέμβαση σε αυτό.
Toυ Παπάζογλου Προκόπη
Καθηγητής Φυσικής Αγωγής
με ειδικότητα
Ευρωστία και Υγεία
Eρωτήσεις...Gym
Στις διάφορες συζητήσεις μεταξύ φίλων, στα περιοδικά στην
τηλεόραση, στο διαδίκτυο ακούμε και διαβάζουμε διάφορες απορίες
σxετικά με την γυμναστική και το fitness. Ποια όμως είναι η
πραγματικότητα και πόσο αξιόπιστες είναι αυτές οι πληροφορίες;
Μόλις πρόσφατα γράφτηκα στο γυμναστήριο και έχω απορίες:
Πόσες φορές την εβδομάδα πρέπει να γυμνάζομαι;
Το λιγότερο 3 φορές την εβδομάδα είναι ένας καλός ρυθμός για αρχή με
ενδιάμεσα διαλείμματα στις ημέρες για παράδειγμα Δευτέρα, Τετάρτη,
Παρασκευή γυμναστήριο Τρίτη Πέμπτη ξεκούραση. Η ξεκούραση πρέπει
να θεωρείται μέρος ενός προγράμματος άσκησης στο γυμναστήριο.
Σκεφτείτε ότι για να αναρρώσει ένας μυς χρειάζεται απο 48 εως και 72
ώρες ξεκούραση, ανάλογα με το επίπεδο της έντασης του προγράμματος.
Η άσκηση θα μπορούσε να γίνει και σε καθημερινή βάση αλλά πάντα
χωρίς υπερβολές και με μέτρο δηλαδή 1 ώρα την ημέρα είναι αρκετή.
Πρέπει να τρώω πριν η μετά το γυμναστήριο;
Το σίγουρο είναι οτι όταν βάλουμε στη ζωή μας την άσκηση πρέπει και να
ρυθμίσουμε τα γεύματα μας σύμφωνα με αυτή. Επομένως ανάλογα με την
ώρα που θα γυμναστούμε θα πρέπει να έχουμε φάει 3 ώρες τουλάχιστον
πριν ώστε να προλάβουμε να χωνέψουμε. Όσον αφορά το μετά το
γυμναστήριο καλό είναι να αφήνουμε τουλάχιστον 1 ώρα κενό μέχρι το
επόμενο γεύμα μας. Όπως καταλαβαίνουμε λοιπόν πρέπει να τρώμε και
πριν και μετά την άσκηση, δίνοντας έμφαση στις ώρες των γευμάτων μας.
Επίσης για τους πιο απαιτητικούς fun των της άσκησης, μόνο το 10-15%
των συνολικών θερμίδων που λαμβάνουμε την μέρα θα πρέπει να
προέρχονται από πρωτείνες και σύμφωνα με νεότερες έρευνες είναι
προτιμότερο τα πρωτεινούχα μας γεύματα να γίνονται πρίν το γυμναστήριο,
για καλύτερη αφομοίωση απο τους μύες.
Πόσους κοιλιακούς να κάνω την μέρα;
Ένας αρίθμός δεν είναι αρκετός για να μας δώσει απάντηση. Σκεφτείτε ότι
στο ανθρώπινο σώμα έχουμε πάνω απο 600 μύες, έτσι και στην περιοχή της
κοιλιάς οι κοιλιακοί μας οι οποίοι αναλαμβάνουν να στηρίξουν την
σπονδυλική μας στήλη είναι παραπάνω από ένας .
Ποικιλία λοιπόν ασκήσεων και το πιο βασικό οι κοιλιακοί όπως και όλοι οι
μύες χρειάζονται ξεκούραση, αποφεύγετε λοιπόν την καθημερινή τους
άσκηση.
Σε πόσο καιρό θα δω αποτελέσματα;
Όπως καταλαβαίνετε αυτό εξαρτάται από τον στόχο που έχει ο καθένας και
σίγουρα από το επίπεδο στο οποίο βρίσκεται. όταν ξεκινάει γυμναστήριο.
Υπάρχει ένας γενικός κανόνας που πρέπει όλοι να ακολουθούμε: ότι
κερδίζεις γρήγορα το χάνεις και γρήγορα και ότι κατακτάς αργά και με
κόπο δύσκολα το χάνεις.
Επομένως σημασία έχει όχι απλά να φτάσουμε στο στόχο αλλά να τον
διατηρήσουμε κιόλας. Είναι σύνηθες οι αρχάριοι τον πρώτο κιόλας μήνα
να βλέπουν θεαματικά αποτελέσματα είτε σε απώλεια βάρους είτε στην
γενικότερη εικόνα του σώματος τους . Να τονίσουμε όμως οτι η βελτίωση
τους δεν εξαρτάται μόνο από ένα πρόγραμμα άσκησης, πρέπει πάντα να
συνδυάζεται και από σωστό διαιτολόγιο. Και όταν λέμε δίαιτα ή διατροφή
πάντα τον πρώτο λόγο έχει ο εκάστοτε διαιτολόγος ο οποίος είναι ο πιο
αρμόδιος άνθρωπος για την διατροφή μας
> Η γυμναστική είναι ένα αγαθό που ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι
βάζουν στην ζωή τους καθημερινά και απολαμβάνουν τα οφέλη.
Είναι λάθος να βλέπουμε την γυμναστική σαν ένα προιόν που θα το
αγοράσουμε λίγο πριν το καλοκαίρι για να βγούμε στην παραλία.
Είναι συνώνυμο της υγείας μας και όχι μόνο της σωματικής αλλά και της
ψυχικής μας υγείας. Το γυμναστήριο μπορεί να είναι ένα επιπλέον έξοδο και
πολλοί να το βλέπουν σαν πολυτέλεια.
Είναι ο μόνος χώρος στον οποίο έχεις πολλές επιλογές και ποικιλία
εκγύμνασης (τρέξιμο, ποδήλατο, κωπηλασία, pilates, yoga κ.α) και το πιο
σημαντικό πάντα υπό την επιτήρηση καταρτισμένων ανθρώπων, των
γυμναστών.
Θέλω να χάσω γρήγορα κιλά, να κάνω περισσότερη ώρα γυμναστική;
Δεν σημαίνει ότι όσο περισσότερο τόσο και καλύτερα. Σίγουρα όλοι
αποζητούμε το γρήγορο αποτέλεσμα όμως δεν σημαίνει ότι αυτό είναι
πάντα εφικτό. Ο καθένας μας έχει διαφορετικά όρια, και δεν σημαίνει ότι
πρέπει να τα ξεπερνάει κιόλας. Μην ξεχνάμε οτι μιλάμε για το μέσο
38
39
*my
tilination
life
stories
Του Κωνσταντίνου Σπυριδάκου
Διευθυντής Σύνταξης
Aegean University Press
Τα τελευταία λόγια των ανθρώπων
Είναι πρωί της 10ης Ιουνίου και το παλιό ρολόι της
γιαγιάς χτυπά –νομίζω– δέκα φορές. Ο καιρός έξω
συνεχίζει να παίζει με τη διάθεσή μου.
Κρατώντας έναν espresso, κατευθύνομαι προς το
φορητό υπολογιστή. Τώρα που το σκέφτομαι, αυτή
η διαδρομή είναι τόσο καθορισμένη που πιο
εύκολα μπορεί να αλλάξει την πορεία του ένα μπλε
λεωφορείο. Εν αρχή μουσική για να ξεκινήσει η
μέρα με κάτι πέρα από τα τετριμμένα των πρωινών
εκπομπών και αδιάφορο σερφάρισμα σε ενημερωτικές, ως επί το πλείστον, σελίδες.
Μια είδηση για μια δολοφονία στο Τέξας των ΗΠΑ
μου κινεί την περιέργεια. «Δεν είναι κάτι καινούριο»,
θα μου πείτε· δολοφονίες συμβαίνουν παγκοσμίως
καθημερινά. Ναι, δε διαφωνώ. Όμως, σπάνια ο
δράστης αποκαλύπτει τα τελευταία λόγια του
θύματός του. Στις ταινίες ακούμε να λένε «Stop
please, don’t do that», « I beg you don’t kill me» ή
«I can see the light», όταν ο θάνατος έρχεται από
φυσικά αίτια. Όλα αυτά περισσότερο στις ταινίες
made in USA. Η πραγματικότητα μάλλον έχει δύο
όψεις.
Ο δράστης της δολοφονίας στο Τέξας αναφέρει
πως, πριν σκοτώσει τη 35χρονη σύντροφό του
εκείνη του είπε: «Νόμιζα πως ό,τι είχαμε ήταν κάτι
πολύ μικρό. Τώρα, όμως, είμαι σίγουρη πως δεν
ήταν τίποτα». Συνεχίζω να ψάχνω για τα τελευταία
λόγια κάποιων ανθρώπων και όχι κατ’ ανάγκη
εκείνα που προήλθαν από δολοφονίες ή τέτοιες
στρεσογόνες καταστάσεις… Μου φάνηκε τόσο
ενδιαφέρον μέσα σε αυτό το αδιάφορο πρωινό του
Ιούνη κι ας ξέρω ότι η παραμικρή αισιοδοξία με
την οποία ξεκινά μια μέρα, τώρα, με αυτό το θέμα
να απορροφά το πρωινό μου, ίσως εξαλειφθεί.
Όμως, η περιέργεια σκοτώνει την ανία.
Το διαδίκτυο, ως μια πολύ χρήσιμη εφεύρεση,
μπορούσε να με βοηθήσει και σε αυτήν τη
περίπτωση. Πληκτρολογώ, χωρίς να το
πολυσκεφτώ, τη φράση “The last words” στην
μπάρα αναζήτησης και αυτό είναι! Τώρα μπορώ
40
τουλάχιστον να μάθω τα πιο διάσημα τελευταία
λόγια των ατόμων που έβλεπαν το θάνατο να
πλησιάζει και βρήκαν κάτι να πουν στον ίδιο (σ.σ.
το θάνατο) ή σ’ αυτόν που θα τους έβλεπε για
τελευταία φορά στη ζωή…
Πολλοί από μας, συχνά, όταν είμαστε κουρασμένοι,
όταν βαρεθούμε να συνεχίζουμε την προσπάθεια
για κάτι που δεν επιφέρει καρπούς, για κάτι που δεν
μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε, αναφωνούμε
ίσως την πιο γνωστή τελευταία λέξη: «Τετέλεσται».
Από το σταυρό και υπό βροχή, όπως αναφέρουν οι
Γραφές, ο Ιησούς Χριστός ανέφερε τη λέξη αυτή
που πολλοί εξηγούν πως περικλείει το τέλος της
επίγειας αποστολής του.
Ο Καρλ Μαρξ επέλεξε να διώξει τη σπιτονοικοκυρά του, η οποία εντέχνως προσπάθησε να
εκμαιεύσει τα τελευταία του λόγια, με την
αιτιολογία ότι θα τα έγραφε για τις επόμενες γενιές,
λέγοντάς της: «Πήγαινε έξω! Τα τελευταία λόγια
είναι για τους βλάκες». Ωστόσο, κάποιοι δεν
ακολούθησαν τη συμβουλή του Καρλ Μαρξ.
Πολλοί θέλησαν την ύστατη ώρα να δηλώσουν, να
φωνάξουν κάτι, που –ποιος ξέρει;– ίσως ήξεραν ότι
θα περνούσε στην ιστορία ως τα τελευταία τους
λόγια.
Ανεβαίνοντας ο Σαντάμ Χουσεΐν στο ικρίωμα,
δευτερόλεπτα πριν την εκτέλεση του,
αποφασισμένος και θαρραλέος, αναφώνησε λίγο
πριν κρεμαστεί το σύνθημα που εκφράζει
διαχρονικά το λαό του: «Δεν υπάρχει άλλος θεός
από τον Αλλάχ και ο Μωάμεθ είναι ο προφήτης του».
«Αυτός, που πεθαίνει, με τον θάνατό του ξεπληρώνει
κάθε του χρέος», είχε πει ο Γουίλιαμ Σαίξπηρ κι
αυτό έπρεπε για κάποιους να γίνει και στην
περίπτωση του Σαντάμ Χουσεΐν. Το απονενοημένο
του διάβημα ωστόσο, σίγουρα ο ιρακινός λαός θα
το ακολουθεί αλλά και θα το θέσει στην ιστορία, ως
τα τελευταία λόγια του ηγέτη που αγαπήθηκε,
μισήθηκε και τελικά εκτελέστηκε σε ζωντανή
μετάδοση.
«Ξέρω πως πρέπει να με σκοτώσεις. Ρίξε δειλέ, θα
σκοτώσεις μόνο έναν άντρα». Αυτά ήταν τα
τελευταία λόγια που απεύθυνε ο Ερνέστο Τσε
Γκεβάρα στον Βολιβιανό εκτελεστή του, Μάριο
Τεράν, στις 9 Οκτωβρίου του 1967. Οι τελευταίες
λέξεις ενός προσώπου-σημείου αναφοράς, όπως ο
Τσε, είχαν πάντα ξεχωριστή σημασία για τον
κουβανικό λαό, ιδιαίτερα όταν αυτές έχουν
χαρακτήρα αντίστασης και αρετής.
Αλλά και ο Μεξικανός επαναστάτης, Πάντσο Βίλα,
λίγο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή, είπε:
«Μην αφήσετε το τέλος έτσι. Πείτε τους πως είπα
κάτι», αποδεικνύοντας πως οι λαϊκοί ηγέτεςεπαναστάτες επιθυμούν ένα φλύαρο τέλος· θαρρείς
πως με αυτό τον τρόπο θα μιλούν για πάντα στο
λαό τους.
Ο λόρδος Βύρων το 1824 προτίμησε να είναι
λακωνικός και να ασπαστεί τα λεγόμενα περί
αιώνιου ύπνου λέγοντας: «Καληνύχτα».
Ένα απόγευμα του 1945, ο Φραγκλίνος Ρούσβελτ,
κι ενώ ένας ζωγράφος ετοίμαζε το πορτραίτο του,
παραδέχτηκε: «Έχω ένα φριχτό πονοκέφαλο».
Αμέσως μετά λιποθύμησε και σε λίγα δευτερόλεπτα άφησε την τελευταία του πνοή.
Όταν το 1977 ο Τσάρλι Τσάπλιν βρισκόταν στο
κρεβάτι του άρρωστος, ο ιερέας που ήταν δίπλα του,
είπε: «Ίσως ο Θεός συγχωρέσει την ψυχή σου» και ο
Τσάπλιν του απάντησε: «Γιατί όχι; Άλλωστε… μετά
απ’ όλα αυτά του ανήκει». Αυτά ήταν τα τελευταία
λόγια του μεγάλου κωμικού του βωβού κινηματογράφου.
Στα 24 του χρόνια, ένας από τους γοητευτικότερους ηθοποιούς του Χόλιγουντ, ο Τζέιμς
Ντιν, έχασε τη ζωή του σε αυτοκινητιστικό
δυστύχημα. Λίγη ώρα πριν το μοιραίο είπε: «Οι
διασκεδαστικές μέρες πέρασαν».
Η ώρα έχει πάει ήδη 8 το απόγευμα και στο πακέτο
έχουν μείνει κάνα δυο μικροσκοπικά πούρα. Ο
espresso έχει αντικατασταθεί από ένα γαλλικό και
υπό τους ήχους του τάνγκο συνεχίζω να διαβάζω με
ένα περίεργο ενδιαφέρον τα αποτελέσματα της
διαδικτυακής μου αναζήτησης. Διαπιστώνω πως
πρόσωπα που αγαπήθηκαν για την προσφορά τους
σε αυτό που λέμε τέχνες, γράμματα, επιστήμες
επέλεξαν, μπαίνοντας σε αυτό που όλοι περιγράφουν ως «τούνελ της μετάβασης», να πουν λίγα
δυσνόητα και ανερμήνευτα λόγια, τυλίγοντας έτσι
με ένα πέπλο μυστηρίου τη ζωή τους. Βέβαια, ίσως
η εξήγηση να βρίσκεται στο γεγονός ότι, οι
περισσότεροι από αυτούς, τα έγραψαν σ’ ένα
κομμάτι χαρτί, προτού βάλουν οι ίδιοι τέρμα στη
ζωή τους, αψηφώντας τα λόγια του Οβίδιου που
είχε πει για κάτι τέτοιες περιπτώσεις:
«Το να επιθυμεί κανείς το θάνατο ταιριάζει σε
δειλούς».
«Αισθάνομαι σίγουρα πως τρελαίνομαι πάλι.
Αισθάνομαι ότι δεν μπορούμε να ξαναπεράσουμε
άλλον ένα σαν εκείνους τους φοβερούς χρόνους. Και
δε θα συνέλθω ξανά τούτη τη φορά. Αρχίζω ν’
ακούω φωνές και δεν μπορώ να συγκεντρωθώ»,
γράφει το ιδιόχειρο σημείωμα που άφησε η
μυθιστοριογράφος, Βιρτζίνια Γουλφ στις 28 Μαρτίου του 1941, λίγο πριν η ίδια δώσει τέρμα στη
ζωή της, βάζοντας πέτρες στις τσέπες της και
πέφτοντας στο ποτάμι για να πνιγεί, υπό την
επήρεια μιας ακόμη καταθλιπτικής κρίσης.
Το 1994 ο ηγέτης των Νιρβάνα, Κερτ Κομπέιν,
τερμάτισε τη ζωή του, αφήνοντας πίσω του ένα
σημείωμα που μεταξύ άλλων έγραφε: «Εδώ και
χρόνια, δεν έχω νιώσει τόση συγκίνηση ακούγοντας
μουσική, όσο συνθέτοντας και γράφοντας παράλληλα». Δίπλα του βρέθηκε ποσότητα ηρωίνης
και ίχνη από Βάλιουμ.
Θα με ενδιέφερε πολύ να μάθω ποια μπορεί να
ήταν η ύστατη σκέψη κάποιων ανθρώπων που
καταδικάστηκαν σε εκτέλεση δια απαγχονισμού,
στην ηλεκτρική καρέκλα ή με θανατηφόρο ένεση.
Ναι, μπορεί ο θάνατος του Σαντάμ Χουσείν να
προήλθε από εκτέλεση αλλά αυτή ήταν –όπως θα
πουν πολλοί ιστορικοί– μια πολιτική πράξη. Για
τους απλούς κρατουμένους όμως;
«Θα βρεθώ πρόσωπο με πρόσωπο με τον Ιησού
τώρα. Σας αγαπώ όλους πολύ. Θα σας δω όλους,
όταν έρθετε εκεί. Θα σας περιμένω», είπε, λίγο πριν
της κάνουν τη θανατηφόρα ένεση τον Φεβρουάριο
του 1998, η Κάρλα Μπράουν η πρώτη γυναίκα
καταδικασθείσα σε θάνατο από το 1860. «Τώρα θα
δείτε έναν ψημένο Άπελ», είχε πει πριν το
θανατηφόρο ηλεκτρικό φορτίο διαπεράσει το σώμα
του, ο Τζορτζ Άπελ.
Κανένα από τα τελευταία λόγια δεν μπορεί να
μοιάσει με αυτά που πηγάζουν από καταδικασθέντες σε θάνατο. Η δική τους ψυχολογία.
Μια συνείδηση που θρέφουν από τότε που θα
ακούσουν την ετυμηγορία μέχρι την ώρα που θα
εκτελεστούν. Ζουν με το θάνατο. Γι’ αυτούς η κάθε
αυγή μπορεί να είναι η τελευταία τους.
Είναι παράξενο, όμως, όλα αυτά που διάβασα και –
πιστέψτε με– υπάρχουν πολλά ακόμα που δεν
ανέφερα, μου φέρνουν στο μυαλό εκείνο το
απόφθεγμα του Ντοστογιέφσκι: «Δώστε μου έναν
πόνο, να σας γράψω ένα αριστούργημα». Τελικά,
λέτε η κατακλείδα της ζωής να θέλει ένα
αριστουργηματικό τέλος ακόμα κι αν αυτό «πονέσει»; Ίσως, η ζωή να ήταν μια παράσταση γι’
αυτούς και να κρατούσαν την καλύτερη ατάκα για
το τέλος. Να, όπως ο Άντι Γουόρχολ, που, όταν
είδε πως το νήμα της ζωής του έλιωνε, είπε: «Εγώ
βγαίνω… και μάλλον θ’ αργήσω να γυρίσω».
41
*my
tilination
life
stories
KATAΣΤΗΜΑ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ :
Koυντουριώτη 63 . Mυτιλήνη . Τηλ. 22510 48890
(Προκυμαία, Δίπλα στο Επιμελητήριο Λέσβου)
www.buylesvos.gr
40
41
*my
tilination
λαο
γραφία
Του Ευάγγελου Σάλτα
Λόγια του κάμπου...
Ο κάμπος Ιππείου, έτσι όπως συνηθίζεται να λέγεται, είναι ένας γίγαντας που κοιμάται
χρόνια τώρα, από τότε που άρχισαν οι επιδοτήσεις και ο κόσμος επαψε να ασχολείται μαζί
του.
Άλλος λόγος είναι πως οι άνθρωποι της περιοχής έπιασαν δουλειά στις οικοδομές για να
έχουν το ΙΚΑ τους και να σιγουράρουν μια σύνταξη. Τώρα όμως κι αυτά κινδυνεύουν.
Τι να πει κάνεις. Ενώ τη γη όταν την δουλεύεις ποτέ δεν σ’αφηνει. Άσε που γίνεσαι και
αυτάρκης. Όπως ήταν και τότε, πριν χρόνια.
Ο κάμπος αυτός έσωσε κόσμο και κόσμο σε διάφορες εποχές.
Όπως στην μεγάλη πείνα του ’41.
Τα παλιά χρόνια ο ποταμός Ευεργέτουλας ελευθέρωνε τα νερά του και τ’αφηνε να
κατακλύζουν το μεγαλύτερο μέρος του κάμπου. Για αυτή την ευεργεσία τον είπαν
Ευεργέτουλα.
Οι άνθρωποι όμως στα Κεραμειά και στο Ίππειος φώναζαν «βοήθεια», χτυπούσαν τις
καμπάνες, γιατί τα νερά που δεν ήξεραν να ξεχωρίζουν έμπαιναν και στα σπίτια τους.
Αυτοί πάλι για να τον καλοπιάσουν τον είπαν Ευεργέτουλα.
Όπως το ξύδι που το λένε «γλυκάδι».
Ο Ευεργέτουλας όμως που δεν χαμπαριαζε, ούτε από τις φωνές των ανθρώπων ούτε
από τις καμπάνες, από μόνος του όταν χόρταινε να γονιμοποιεί τη γη, αποτραβούσε τα
νερά του στην κοίτη-κλίνη του, γαλήνιος και αποχαυνωμένος.
Οι άνθρωποι όμως που δεν τους αρέσουν όλα αυτά, για να υποτάξουν τον Ευεργέτουλα,
που δεν τους έδινε σημασία και έκανε του κεφαλιού του, συνεννοήθηκαν και μια μέρα του
’64, αν θυμάμαι καλά, εκβάθυναν την κοίτη του και ύψωσαν τις όχθες του και έτσι
σιγούρεψαν πια, αφού φυλάκισαν τα νερά του, και τον Ευεργέτουλα τον επανέφεραν στην
ομαλότητα, « του’ βαλαν μυαλό ».
Έτσι νομίζουν γιατί αυτός τώρα περιμένει ένα νέο κατακλυσμό, του Δευκαλίωνα, για να
ελευθερώσει πάλι τα νερά του να ξεχυθεί στον κάμπο και να γονιμοποιήσει τη γη, όπως
τότε τα παλιά χρόνια.
Έτσι λοιπόν ο κάμπος αυτός γόνιμος, έτοιμος σαν γυναίκα, περίμενε αυτούς που θα’ρθουν
να φυτέψουν το σπόρο-σπέρμα, για να γεννήσει τα γεννήματα, να παράγει και να τους
θρεψει σαν μανά γη…Δαμάτερ.
Αυτό δεν άργησε να γίνει και από τα πολύ παλιά χρόνια, τα προϊστορικά, πέρασε κόσμος
πολύς από δω, έχτισε πολλούς οικισμούς σ’ολο τον κάμπο, όπως μαρτυρούν και τα
44
Πάστωμα σύκων στο Ίππειος, δεκαετία του ‘60.
τοπωνύμια που μέχρι σήμερα υπάρχουν... – Αρακλές, Μακριανά, Μάγγαινα, Μητρόπολη.
Ήρθαν λοιπόν τα χρόνια μας και μέχρι το τέλος της δεκαετίας του εξήντα, οι περισσότεροι
κάτοικοι από τα γύρω χωριά, Ίππειος, Συκούντα, Κεραμειά, κάθε καλοκαίρι «σνουπαίρναν»
στον κάμπο.
Πολύ παλιά συνηθεια. Το μαρτυρά η λέξη «σνουπαίρνω» (συν-παίρνω ) που σημαίνει
«πως μαζί από κοινού με άλλους μεταφερόμαστε».
Η Συκούντα, αρχαίο χωριό με ιστορία, άδειαζε εντελώς.
Το ίδιο και το Ίππειος, περισσότερο το κάτω χωριό.
Τα συκοπερίβολα « σνουπαρτά » στον κάμπο ήταν γεμάτα κόσμο, τραγούδια, γέλια, φωνές.
Είχε ζωή, χαρά, ήταν όλα εδώ. Μενανε σε καλύβες, φτιαγμένες από ψαθί (χόρτο). Λιγοστοί
ήταν οι πύργοι.
Τα βράδια κάνανε παρέες και μαζεύονταν στα «σνουπαρτά».
Ιστορίες, αινίγματα, παραμύθια, κάτω από το φως της λάμπας, για δράκους (σαράντα)
και για βασιλοπούλες. Το πρωί μάζευαν τα ξερά σύκα, τ’άπλωναν σε απλωταριές στον ήλιο
για να φύγει η υγρασία. Μετά τα ξεχώριζαν σε «μάνες», σε «αμπαρόσκα» ή «κανταρόσκα»
και σε «απόσκα». Τότε ο κάμπος είχε 30.000 συκιές-δέντρα και μάζευαν 250.000 οκάδες
ξερά σύκα.
Καλλιεργούσαν οπωροκηπευτικά., απ’όλα σε μεγάλες ποσότητες, τα κατέβαζαν στα
πρατήρια στη Μυτιλήνη και γέμιζε και χόρταινε η αγορά.
Κτηνοτροφία, 400 μοσχάρια το χρόνο έτρεφαν στον κάμπο τα χρόνια αυτά.
Τροφοδοτούσαν την αγορά της Μυτιλήνης, Γέρας, Πλωμαριού και αλλού..
Ο κάμπος όμως είχε και τα πανηγύρια του. Όλα τα θέλει ο κόσμος, και τα πανηγύρια του,
για να ομορφαίνει τη ζωή του, να τη γλυκαίνει. Όχι όλο δουλειά, δουλειά, τότε θα ήμασταν
το ίδιο με τα ζωντανά μας.
45
Πανηγύρι του Αγίου Παντελεήμoνα, δεκαετία του ‘60.
Το πρώτο πανηγύρι ήταν του Αγ.Παντελεήμονα, στις 27 Ιουλίου. Καθαρά θρησκευτικό πανηγύρι.
Ένα ξωκλήσι στον κάμπο, κάτω από μεγάλες καρυδιές και ένα πηγάδι. Ερχόταν απ’όλα τα γύρω
χωριά και από την Αγιάσσο κατέβαιναν χαλβατζήδες, με χαλβά αγιασσώτικο και πουλούσαν και
πετειναράκια ζαχαρωτά, χρωματιστά. Μετά την λειτουργία πήγαιναν σε φιλικά “σνουπαρτά”.
Εκεί πίνανε τον καφέ τους και λέγανε τα νέα του χωριού. Τους βγάζανε φρούτα και καρπούζι
ντοπιο του κάμπου, αφού πριν το είχαν κατεβάσει στο πηγάδι για να κρυώσει.
Τα σύκα δεν είχαν ωριμάσει ακόμα. Μόνο λίγα “παρά φύσει”, τά λάδωναν τα παιδιά και γινόταν
πιο γρήγορα, βιαστικά, τα βίαζαν.
Στο δρόμο για το Ντίπι (Δίπαια), λίγο πιο κάτω απ’τα Υδατα, στου Γιαλού του πγάδ’, ακριβώς
πάνω στο δρόμο, γινόταν άλλο ένα πανηγύρι στις 29 Αυγούστου του Αγ. Ιωάννη.
Κρατούσε δύο μέρες, ξενυχτούσαν μέχρι το πρωί, είχε και μουσικές και χορεύανε.
Τα καφενεία ήταν πρόχειρες τσαρντάκες και τα τραπέζια κάτω από τα δέντρα και στις άκρες του
δρόμου. Πολλά λεγόταν τη μέρα αυτή. Μπερδεμένα τα συναισθήματα, επιρρεασμένα από κάποια
τραγικά γεγονότα που είχαν σημαδέψει το πανηγύρι αυτό και ο κόσμος φοβόταν και πρόσεχε
μην γίνει πάλι κανένα κακό. Ήταν η ζέστη του κάμπου, το πιοτό, η μουσική κι όλες αυτές οι
ιστορίες.
Το τελευταίο πανηγύρι ήταν στις 8 Σεπτεμβρίου, Γενέσιον της Θεοτόκου. Καταμεσή στον κάμπο,
στη Μητρόπολη. Το μεγαλύτερο πανηγύρι, όλος ο κόσμος γιόρταζε και ξενυχτούσε.
Η μουσική έφτανε μέχρι τα γύρω χωριά.
Είχαν ξενοιάσει από τις δουλειές του καλοκαιριού.
Tά σύκα τα είχαν μαζέψει, τα οπωροκηπευτικά ήταν λιγοστά και τα περισσότερα μοσχάρια τα
είχαν δώσει. Το καλοκαίρι βρισκόταν στο τέλος του και τα σχολεία σε λιγο άνοιγαν.
Επιστροφή στα χωριά. Άρχιζε το πάστωμα των σύκων και μετά το μάζεμα της ελιάς. ΄Όλα με τη
σειρά τους , στην΄ ώρα τους. Ο κόσμος ήξερε και τα χαιρόταν όλα αυτά. Σήμερα όλα έχουν
αλλάξει. Ο κάμπος δεν είναι όπως ήταν.
Ο Ευεργέτουλας δεν γονιμοποιει την γη, τα οπωροκηπευτικά δεν είναι από το φυντάνι το ντόπιο
που γνώριζε το κλίμα του κάμπου, τα σύκα δεν τα μαζεύουν πιά, δεν υπάρχουν απλωταριές και
τα πανηγύρια δεν είναι εδώ. Από πουθενά δεν ακούγεται μουσική.
Οι άνθρωποι έφυγαν μα ο κάμπος μένει εκεί και περιμένει να τους θρέψει ξανά αν χρειαστεί
και θα χρειαστεί , να το θυμάστε.
46
έμ
πνευση
*my
tilination
από την Αφροδίτη Σταυράκη
Είναι μόλις 24 ετών και όμως έχει τόσο καθαρούς στόχους και βλέψεις για τη ζωή της η
οποία φαντάζει σαν σε παραμύθι. Από τη στιγμή που η πένα της ξεκίνησε να φλερτάρει
Η ζωή μέσα από στίχους.
Ντέπη Χατζηκαμπάνη
«Χαίρομαι που τόλμησα.
Χαίρομαι που συνεχίζω.
Όνειρο να συνεχίσω και στο μέλλον».
ανάμεσα σε «δράκους», «αγγέλους», «μάγισσες» και εικόνες νοερές ή πραγματικές την ώρα
που ο χρόνος της έκλεινε το μάτι συνάπτοντας μαζί της την πρώτη δεκαετή επαφή γνωριμίας
η Ντέπη άρχισε να αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα με έναν τελείως διαφορετικό και
παράλληλα μοναδικό τρόπο.
Γεννημένη στο όμορφο νησί της Λέσβου, μόνιμη κάτοικος Κεραμειών, η ίδια δεν
αποχωρίζεται επουδενί τη γενέτειρα της, αφού όπως δηλώνει, «είμαι φτιαγμένη από
θαλάσσια υλικά» ανακάλυψε τη δική της προσωπική ύπαρξη μέσα από τη συγγραφή στίχων.
«Κάθε φορά που ξεκινάω να γράφω, δεν ξέρω τι συμβαίνει γύρω μου. Σαν να μην είμαι εγώ η
Ντέπη εκείνη τη στιγμή. Είναι σα να φεύγω, να ταξιδεύω κάπου αλλού. Σίγουρα είναι ότι
αγαπώ», δηλώνει η Ντέπη σε μία προσπάθεια να μεταδώσει στους γύρω της την όλη μαγεία
της συγγραφής στίχων, κάτι το οποίο πλέον τη χαρακτηρίζει και εκτός των συνόρων του
παιδικού της δωματίου όπου σε κάθε γωνιά του η ίδια αντίκρισε τον κόσμο αγναντεύοντας
τον από πολλές σκοπιές. Ταξίδια στη σφαίρα της ποίησης εικόνες που έγιναν νόρμες κα
κατέληξαν σήμερα να αποτελέσουν συνθέσεις κοσμώντας δίσκους καταξιωμένων
καλλιτεχνών. Γιατί κάποια στιγμή το «πεπρωμένο» ήταν αδύνατον να μην απλώσει τα
δίχτυα του γύρω από τη μελαχρινή, λυγερόκορμη και πάντα διακριτική χαμηλών τόνων
«Αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα», σίγουρα θα προσπαθούσα να
εξασφάλιζα τη δυνατότητα υπογραφής ενός σουρεαλιστικού συμβολαίου ανάμεσα
στο βλέμμα και τις προθέσεις της ψυχής του εκάστοτε επισκέπτη στη δική μας
τροχιά ζωής.
Όταν κοιτάς τη Ντέπη Χατζηκαμπάνη καταλαβαίνεις μέσα από το αμυγδαλωτό
περίβλημα των ματιών της ότι η αλήθεια και οι βλέψεις ενός ανθρώπου βρίσκουν
το «φευγιό» τους μέσα από τον τρόπο που κοιτάει τον έξω κόσμο.
Η Ντέπη, όμως, έχει ένα φυσικό προτέρημα: βλέπει ανθρώπους, πράγματα,
καταστάσεις να χορεύουν μπροστά της όταν το στιχουργικό και ποιητικό της
ταπεραμέντο συναντούν μια λευκή κόλλα χαρτιού, μετατρέποντας την σε ακόμη
μία κατάθεση ψυχής.
«Και να μια πάλι σε μέρη ξένα», λένε οι στίχοι της στη
«Γκρέτσια» του Μάνου Ξυδούς, όμως η ίδια βρίσκεται πάντα επί γνωρίμου
εδάφους όταν το μυαλό και η ψυχή της γίνουν ένα και αρχίσουν μαζί ένα παράξενο
αλλά παράλληλα θελκτικό ταξίδι ανάμεσα σε λέξεις, στίχους, ομοιοκαταληξίες
……
48
έφηβη με την αριστοκρατική σκέψη και το boho style ντύσιμο.
Οι φωνές φίλων και συγγενών εισακούσθηκαν και η Ντέμπη πλησίασε με το γνώριμο από κει
και έπειτα μπλε τετράδιο της, το οποίο ήταν το πολύτιμο όπλο της για να αντιμετωπίσει
αναίμακτα τις βολές του καθημερινού μικρόκοσμου της, τον καταξιωμένο δημιουργό Φίλιππο
Πλιάτσικα. Του έδωσε τους στίχους της και έτσι ξεκίνησαν όλα, μια νύχτα στο Σταυρό του
Νότου εν έτοι 2006. Όμως η μοίρα ευτυχώς δεν έχει μόνο «τις μαύρες της» , αφού πολλές
φορές και η ίδια εκπλήσσεται με τις συνθήκες καλοτυχίας που καλλιεργεί στο βεληνεκές
ύπαρξης κάποιων ανθρώπων.
Μια επίσκεψη στον «Πευκώνα» των Αγίων Αναργύρων το 2007 έβαλε στα σκαριά τη
γνωριμία της Ντέπης το 2007 έβαλε στα σκαριά τη γνωριμία της Ντέπης με τον αείμνηστο
και πάντα αγαπημένο Μάνο Ξυδούς. Ο ίδιος ‘έχοντας ήδη ακούσει για κείνη και το ταλέντο
της από φίλους την πλησίασε και της ζήτησε στίχους. Κίνηση ματ και για τους δύο, για να
φτάσουμε σήμερα εν έτει 2010 να έχουμε κάνει την «Γκρέτσια» ύμνο για τις πιο βαθιές και
ίσως δυσκολοπλησίαστες από όσους δεν ονειρεύονται και δεν υμνούν τη διαφορετικότητα
τους, πτυχές της ψυχής μας.
49
Φυσικά το μεγαλείο του ταλέντου και η ανήσυχη φύση της Ντέπης δεν γνωρίζουν από
στεγανά και φθηνούς περιορισμούς. Γράφει για να εκφράζεται, χάνεται στη μαγεία της
ποίησης που τόσο λατρεύει για να βρει το δρόμο της ψυχής της. Και όταν ο σπουδαίος λαϊκός
τραγουδιστής Δημήτρης Μητροπάνος ερμηνεύει στο «Όσοι ζουν αληθινά», ότι, «είναι τα
όνειρα γι αυτούς που ξέρουν να τα βλέπουν και τα τραγούδια γι αυτούς που ξέρουν να τα
ακούν», είναι σα να βλέπεις τη μελαχρινή φιγούρα της Ντέπης να βρίσκεται στα δικά της
γνώριμα μονοπάτια μέσα από έναν οργασμό δημιουργίας, φαντασίας αλλά παράλληλα και
αλήθειας.
Πρόσφατα η ίδια ξεκίνησε δρόμους συνεργασίας με τους ολοένα και ανερχόμενους
δισκογραφικά «Αλχημιστές», οι οποίοι συμπεριέλαβαν στη νέα δουλειά τους το κομμάτι
«Ζωή αυταπάτη», με τη στιχουργική υπογραφή της Ντέπης Χατζηκαμπάνη.
Θα ήταν μεγάλη παράλειψη να αγνοήσουμε την κλίση της 24χρονης δημιουργού και στην
ποίηση. Η πρόσφατη έλευση του Διονύση Τσακνή στην πόλη μας υπενθύμισε στην ίδια, μέσα
από την ερμηνεία του σε ένα τραγούδι βασισμένο σε στίχους του Νίκου Καββαδία, τη μεγάλη
της αγάπη για το συγκεκριμένο ποιητή. Στα λίγα λεπτά της ερμηνείας η ίδια συνέθεσε
στίχους αφιερωμένους στο μεγάλο ποιητή τους οποίους ο Διονύσης Τσακνής συμπεριέλαβε
σε δημοσίευμα του σε γνωστή ποιητική έκδοση το οποίο αναφερόταν στο συγκεκριμένο
ποιητή.
Και ο κατάλογος δεν έχει τέλος. Ούτε όμως και η απλότητα, η αμεσότητα και η ευγένεια
ψυχής της νεαρής Ντέπης η οποία από τα γεννοφάσκια της βρήκε το δικό της δρόμο
Ωστόσο αποδεικνύεται ότι η πάλε ποτέ μουσική παρέα των Πυξ Λαξ θα ήταν για τη νεαρή
Ντέπη πυξίδα για τον μετέπειτα καλλιτεχνικό πλέον προσανατολισμό της.
«Στην τελευταία συναυλία των Πυξ Λαξ στη Μυτιλήνη πριν από περίπου 8 χρόνια,
αυτογνωσίας και αυτοπροστασίας ανάμεσα σε σκέψεις και εικόνες μετουσιωμένες σε στίχους.
Η ψυχή της είναι σαν την μπουρού. Κάθε φορά που την αφουγκράζεσαι μέσα από τους
στίχους της είναι σαν να νιώθεις χιλιάδες κύματα συναισθημάτων να ακουμπάνε ορμητικά ή
ήθελα να εκφράσω το θαυμασμό μου στο μέλος της μπάντας Μπάμπη Στόκα. Κρατούσα
νωχελικά την εσωτερική σου ακτογραμμή. Είναι τόσο απλό, τόσο ανώδυνο αυτό το ατέρμονο
ένα λευκό χαρτί και ένα πεζό κείμενο τι οποίο είχα γράψει για εκείνον. Πάνω στην
ταξίδι.
ταραχή μου κράτησα το κείμενο και του δωσα τη λευκή κόλλα.
Εκείνα τα αβίαστα, τα απροσδόκητα, τα διαχρονικά κομμάτια της ζωής εκείνη τα κάνει
Ο ίδιος αστειεύτηκε βέβαια μαζί μου, κατόπιν διάβασε το κείμενο και διέκρινε στα
στίχους…. «Αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα, θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θάλασσα»,
γραφόμενα μου κάτι. Μου είπε χαρακτηριστικά: «Είσαι καλλιτέχνης αρκεί να το πιστεύεις.
ωστόσο στη Ντέπη αυτό που μετρά είναι το ατόφιο της προσωπικότητας της. Ίσως για
Αλλιώς δε θα γίνεις ποτέ». Από τότε μπήκα σε μια συνεχή ροή γραψίματος για να φτάσω
κάποιους η αλήθεια είναι κάτι ξένο, η διαφορετικότητα αυταπάρνηση, η ταυτότητα απόρροια
σήμερα να έχω στην κατοχή μου περί τα 2727 τραγούδια. Κάποια από αυτά τα έχω μοιραστεί
του κοινωνικού σωρού.
με αγαπημένα πρόσωπα. Κάποια όμως είναι τα εσώψυχα της Ντέπης και τα κρατώ για μένα».
Αλλά δεν είναι έτσι για όλους. «Σε ότι και να κάνω ένα γιατί μου μένει, ίσως φταίω εγώ που
Ευτυχώς όμως κάποιες από τις συνιστώσες του βάθους ψυχής κα του χαρισματικού εύρους
μεγαλώνω, ο κόσμος που μικραίνει»…Μάλλον οι ευθύνες δεν έχουν σημασία. Η αξία είναι
της Ντέπης είχε η ίδια την τύχη να συναντήσουν τους καλλιτεχνικούς πειραματισμούς
αυτή που μένει και μεγαλώνει…Άντε Ντέπη γιατί ο δρόμος είναι μακρύς…..
σπουδαίων δημιουργών. Παράλληλα το κοινό είχε την ευκαιρία να περιπλανηθεί χωρίς
αναταράξεις σε κείνες τις μαγικές θάλασσες των στίχων της οι οποίοι απέκτησαν περίοπτη
θέση στη δισκογραφία οδηγώντας τη νεαρή δημιουργό στην κατάκτηση της πρώτης της
πλατίνας μέσα από το δίσκο του Φίλιππου Πλιάτσικα «Όμνια», ο οποίος κυκλοφόρησε το
2007 με το τραγούδι της Ντέπης «Αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα», να αποκτά
τεράστια φήμη και αναγνωρισιμότητα αποτελώντας μήλον της έριδος ακόμη και για
πολιτικές παρατάξεις που ζήτησαν το κομμάτι για προεκλογική διαφημιστική προβολή.
50
51
*my
tilination
γνώ
μη
Tου J.P.
Σε όλα τα σκίτσα της εξέλιξης του ανθρώπου, ο σκυφτός πίθηκος που σιγά
σιγά γίνεται ο σύγχρονος άνθρωπος, είναι άνδρας. Ενδιαφέρον προκαλεί το
γεγονός οτι όταν το συνειδητοποιήσεις, δεν σου κακοφαίνεται.
Ακόμη και σε εσένα που είσαι γυναίκα.
Υποσυνείδητα μάλλον, έχουμε συνδέσει το ανθρώπινο είδος πρωτίστως με
τον άνδρα. Ίσως και μόνο οτι η λέξη "άνθρωπος" είναι γένους αρσενικού,
να αρκεί. Επίσης η λέξη "άνδρας" είναι αλφαβητικά πρώτη και συνήθως
προηγείται όταν αναφερόμαστε και στα δύο φύλα.
Αν ζητήσουμε από ένα παιδί να ζωγραφίσει έναν άνθρωπο (ή κι έναν
εξωγήινο), το πιθανότερο είναι να ζωγραφίσει άνδρα και όχι γυναίκα.
Φυσιολογικά όλα βέβαια, αφού οι γνώσεις, οι εικόνες και τα βιώματα του
καθένα μας, έχουν δώσει ένα μικρό προβάδισμα στο ανδρικό φύλο
Παρά το θεωρητικό - ίσως και ουσιαστικό - του προβάδισμα, ανέκαθεν, ο
άνδρας είχε μια μεγάλη αδυναμία. Στη γυναίκα. Όχι απαραίτητα στην ίδια ή
στη δική του γυναίκα, αλλά στη γυναίκα γενικότερα. Ένστικτο ονομάζεται
αυτό και βοηθάει εδώ και χιλιάδες χρόνια στην αναπαραγωγή του είδους.
Αντιθέτως, η γυναίκα ποτέ δεν του είχε αδυναμία. Οι λόγοι συνύπαρξης της
με τον άνδρα, ήταν περισσότερο πρακτικοί.
Προστασία και ασφάλεια, κυρίως για την επιβίωσή της.
Και αναπαραγωγή φυσικά. Τους τελευταίους αιώνες, η πρωτόγονη αυτή
ανάγκη συνύπαρξης για την διαιώνιση του είδους, μετατράπηκε σε "σχέση"
Οι ανθρώπινες σχέσεις, κατά βάθος, είναι ένα νταλαβέρι. Μια δοσοληψία
παροχών και υλικών αγαθών - ενίοτε. Ο καθένας κάτι παίρνει και κάτι δίνει.
Ζυγαριά δεν υπάρχει, ούτε μέσο συναλλαγής. Η γυναίκα θέλει πάντα αυτή
τη λέξη που αρχίζει και μοιάζει με "Γ". Δεν την ενδιαφέρει απαραίτητα
ποιός θα είναι ο σύντροφος, αρκεί να υπάρχει το "Γ". Ο άνδρας πάλι
δυσκολεύεται να αποφασίσει. Κι αυτός ένα "Γ" ψάχνει - διαφορετικό
από αυτό της γυναίκας - αλλά δεν ξέρει αν αξίζει το κόπο. Μερικές
νύχτες είναι αρκετές για να τον πείσουν.
Και τότε, δίνουν τα χέρια. Και το μαρτύριο αρχίζει.
Ένα νοήμον σύγχρονο ον, δεν χρειάζεται στατιστικές για να αποφανθεί για
52
το ποσοστό επιτυχίας ενός γάμου, ή των γάμων συνολικά - το ίδιο είναι.
Αν και δεν γνωρίζει το ακριβές νούμερο, η εκτίμηση κατά προσέγγιση
είναι σωστή. 50% θα πει, 40% θα πουν τα επίσημα στοιχεία.
Γι αυτό που δεν υπάρχει στατιστική, αλλά ούτε μπορεί κανείς να κάνει μια
σωστή εκτίμηση, είναι στην ερώτηση "Γνωρίζεις αυτά που θα
αντιμετωπίσεις μετά τον χωρισμό;"
Οι αποδέκτες της παραπάνω ερώτησης είναι χωρισμένοι σε δύο ομάδες.
Στους άνδρες και τις γυναίκες. Εγώ θα απαντήσω "ΟΧΙ" λοιπόν και νομίζω
οτι η συντριπτική πλειοψηφία της πρώτης ομάδας, θα απαντούσε το ίδιο.
Αν και η απάντηση είναι εύκολη - προφανής κατ' εμέ - ας προσπαθήσουμε
να προσεγγίσουμε το θέμα λίγο πιο εμπεριστατωμένα και να δούμε τι
συμβαίνει τις μέρες μετά τον χωρισμό. Για ψυχαγωγικούς λόγους, θα
δώσουμε μια ονομασία στον άνδρα, η οποία υποδηλώνει πόσο βαθιά
νυχτωμένος είναι μόλις χωρίζει.
Θα τον ονομάσουμε λοιπόν Homo Anoitus...
53
Ποιός είναι λοιπόν ο Homo Anoitus; Είσαι εσύ.
Ο άνδρας που μετά τον χωρισμό νομίζεις οτι :
Η γυναίκα σου δεν ήταν σαν τις άλλες
Τώρα όμως είναι. Ακόμα κι αν κατά τη διάρκεια του γάμου σας δεν ήταν σαν
τις άλλες, μετά τον χωρισμό μεταμορφώνεται σε κάτι διαφορετικό, αλλά
κοινό με όλες τις υπόλοιπες διαζευγμένες γυναίκες.
Σε Homo Adistactus. Σε ον διψασμένο για εκδίκηση, κυριευμένη με μίσος
για τα χρόνια που - υποτίθεται οτι - έχασε μαζί σου, με φθόνο για οτι καλό
σου συμβαίνει και με μοναδικό σκοπό να σε κάνει να μετανιώσεις που
κάποια στιγμή θέλησες να ζήσεις χωρίς εκείνη - να ζήσεις καλύτερα
δηλαδή.
Ο χωρισμός μπορεί να γίνει πολιτισμένα
Αν και μερικές φορές φαίνεται έτσι, στη πραγματικότητα ποτέ δεν γίνεται
έτσι. Η γυναικεία εκδίκηση δρα σαν βραδύκαυστο φυτίλι. Αν υπάρξει χρόνος
χωρίς αντίδραση, είναι γιατί πιθανότατα δεν το έχει συνειδητοποιήσει ακόμα
ή γιατί ελπίζει ακόμα. Αργά ή γρήγορα, η έκρηξη θα γίνει και η συμπεριφορά
της θα θυμίζει ταύρο σε υαλοπωλείο. Κι αν αυτό ακούγεται υπερβολικό,
υπάρχουν ακόμα δύο πράγματα που μπορούν να μετατρέψουν τη καταστροφή
σε πυρηνικό όλεθρο: 1) Αν είσαι ΕΣΥ αυτός που προτείνει τον χωρισμό και 2)
Αν μάθει οτι τα έχεις ή τα είχες μέ άλλη. Τότε ξεκινά η Μητέρα των Μαχών.
Περίπτωση να σηκώσεις τη σημαία δεν υπάρχει, απλά εύχεσαι να επιζήσεις
Δεν τη νοιάζουν τα λεφτά
Λάθος, είναι το μόνο που την νοιάζει, αμέσως μετά τη δυστυχία σου. Αν είσαι
από τους άτυχους που αγόρασες σπίτι μετά το γάμο σου, συλλυπητήρια. Αν
πάλι δεν είσαι, εξακολουθείς να είσαι άτυχος, απλά λιγότερο. Λίγες μέρες
μετά τον χωρισμό, εκείνη εμφανίζει ένα χαρτί με δύο λίστες: τα πράγματά της
και τα πράγματά σου, αλφαβητικά. Η δική σου λίστα φυσικά, τελειώνει εκεί
που αρχίζει το δικό της "Β". Ξαφνικά, θυμάται ποιά από τα - καλύτερα
φυσικά - γαμήλια δώρα είχαν γίνει από δικούς της γνωστούς. Εκείνη είχε
πάρει με δικά της λεφτά εκείνο το πολύπριζο και τώρα όλο το ηχοσύστημα
σου είναι υπό διαπραγμάτευση. Κι αυτό το αυτοκίνητο, ανάγκη ήταν να το
αγοράσεις στο όνομά της, για να γλυτώσεις την εφορία; Εν κατακλείδι,
σημασία δεν έχει τι θα πάρει αυτή, αρκεί εσύ να μην πάρεις ΤΙΠΟΤΑ
Ότι ζήσατε, δεν ξεχνιέται
Όλα σε θυμίζουν, απλά κι αγαπημένα, πράγματα δικά σου, καθημερινά. Τα
παραμένοντα προσωπικά σου αντικείμενα, καταστρέφονται ή
απομακρύνονται μέσα σε μαύρες σακούλες, αμέσως μετά την αποχώρηση σου
από το σπίτι. Οι φωτογραφίες σου αντικαθιστώνται με δικές της ή εσύ
αφαιρείσαι από το πλάνο με τη βοήθεια ενός ψαλιδιού. Το σπίτι αν και
βαμμένο τρεις μήνες πριν, ξαναβάφεται - ως μέθοδος απολύμανσης και ως
ένδειξη ανανέωσης ή και εορτασμού. Το μόνο που μένει - προς το παρόν - για
να σε θυμίζει, είναι λογαριασμοί τηλεφωνίας, ηλεκτρικού και ύδρευσης, που
εξακολουθούν να έρχονται στο όνομά σου, για να τους πληρώσεις ΕΣΥ
φυσικά. Κάπου εκεί έξω βρίσκεται μια ουρά από γυναίκες που σε περιμένουν
Φυσικά και βρίσκεται, αλλά δεν περιμένει απαραίτητα εσένα. Ασχέτως οτι
είσαι πλέον ελεύθερος, αν θα τις κατακτήσεις, είναι άλλου παπά ευαγγέλιο.
Άσε που μετά από τόσα χρόνια συζυγικής αποχαύνωσης και αποχής από τη
πρώτη γραμμή, τα πράγματα εκεί έξω θα έχουν αλλάξει δραματικά. Αν λοιπόν
54
ήσουν σκυλάκι του καναπέ, σκέψου το καλύτερα, γιατί μία είναι καλύτερη
από καμία. Αν πάλι είσαι από αυτούς που είχαν "εξωσχολικές"
δραστηριότητες κατά τη διάρκεια του γάμου, τότε μάλλον ο χωρισμός σου
ταιριάζει περισσότερο. Go For It!
Αν το μετανιώσω, μπορώ να γυρίσω πίσω εδώ φίλτατε, πλανάσαι πλάνην
οικτρά. Περισσότερες πιθανότητες υπάρχουν να χιονίσει τον Αύγουστο, παρά
να σε δεχτεί πίσω. Κι αν παρόλα αυτά χιονίσει τον Αύγουστο και σε δεχτεί
ξανά, να ξέρεις οτι παραδίνεσαι στον εχθρό άνευ όρων.
Αν ο γάμος σου ήταν μαρτύριο και ο χωρισμός σου κόλαση, η ζωή σου
μετά την επιστροφή θα δώσει απαντήσεις στους επιστήμονες για το ποιές
συνθήκες οδήγησαν στην εξαφάνιση των δεινοσαύρων!
Τουλάχιστον, θα έχω τους φίλους μου.
Ξαφνικά θα συνειδητοποιήσεις οτι ξεχασμένος μέσα στο γάμο σου, είδες τους
φίλους σου για τελευταία φορά πριν τρία χρόνια.
Γονυπετής θα τρέξεις να τους βρεις, παρακαλώντας για λίγη συντροφιά.
Τι γίνεται όμως με τους φίλους ΣΑΣ, εκείνους που αποκτήσατε από κοινού
κατά τη διάρκεια του γάμου σας; Εδώ σε περιμένει μια απρόσμενη
απογοήτευση. Σε αντίθεση με τη περιουσία σας η οποία θα μοιραστεί, οι
φίλοι σας, θα γίνουν αυτομάτως φίλοι ΤΗΣ, λίγο μετά από κάποια συνάντηση
όπου δακρυσμένη θα μιλά επί ώρες για το δράμα που ζούσε και το πόσο
άδικα την εγκατέλειψες - ακόμα κι αν αυτή ήταν που ήθελε να χωρίσετε.
Αυτό που σπάει όμως όλες τις προβλέψεις, είναι οι δικοί της φίλοι. Άνθρωποι
που μέχρι πριν λίγες μέρες μιλούσατε και βρισκόσασταν, θα κάνουν πως δεν
σε ξέρουν, θέλοντας έτσι να ξεκαθαρίσουν σε ποιό στρατόπεδο βρίσκονται
Δεν θα μου ζητήσει διατροφή
Γιατί; Μήπως γιατί είναι αξιοπρεπής; Μπορεί και να είναι, αλλά για κείνη,
υπάρχει κάτι πιο σημαντικό από τη δική της αξιοπρέπεια. Η δική σου
αξιοπρέπεια, η οποία πρέπει να εκμηδενιστεί με κάθε δυνατό τρόπο.
Και η οικονομική αφαίμαξη είναι ο πιο επικερδής και γρήγορος τρόπος να
περιορίσεις τον άλλον. Από τι; Από ξενύχτια, ταξίδια, καινούργιο αυτοκίνητο
- γενικά ότι μπορεί να σε κάνει χαρούμενο
Τι κι αν τα τελευταία 10 χρόνια ζούσε με τα δικά σου χρήματα; Είναι σαν να
μην τα έδωσες ποτέ. Αντιθέτως, θα διεκδικήσει κι άλλα. Δικαστικά βεβαίως,
θα επικαλεστεί οικονομική αδυναμία και αυθαίρετα - αλλά και περήφανα για
την υποστήριξή της στο ασθενές φύλο - η ελληνική δικαιοσύνη θα εκδικάσει
ένα "συμβολικό" - αλλά καθόλου μικρό - ποσό που εσύ θα καταβάλεις
μηνιαίως και θα αποτελεί το μισό σου εισόδημα. Λίγες μόνο εβδομάδες μετά,
θα δουλεύει, θα βγάζει περισσότερα από σένα, αλλά η αναπροσαρμογή της
διατροφής θα γίνει μετά από 24 μήνες. Και όταν φυσικά εκδικαστεί η
υπόθεση και δικαίως διακοπεί η διατροφή, αδίκως δεν θα σου επιστραφεί
τίποτα από τα δύο χρόνια που αυτή, πληρωνόταν εις διπλούν
Κι αυτά είναι μόνο μερικά από τα βασικά σημεία που μπορούν να
αποκαλύψουν πόσο ανυποψίαστος είσαι για αυτά που θα συμβούν. Υπάρχουν
και άλλα, μάλλον δευτερόντα. Η πιο λογική βέβαια ερώτηση στην οποία θα
καταλήξεις διαβάζοντας τα παραπάνω είναι: "Γιατί δεν κάθομαι τότε στα
αβγά μου;". Κι η απάντηση είναι ισοπεδωτική, περισσότερο ισοπεδωτική
κι από όλα τα παραπάνω σενάρια καταστροφής μαζί. Γιατί θα κερδίσεις
κάτι ανεκτίμητο, το σημαντικότερο ίσως από τα αγαθά του ανθρώπου.
Την ελευθερία. Και αυτή, τη δικαιούται ο καθένας.
Ακόμα και εσύ, ο Homo Anoitus.
55
56
57
*my
tilination
inter
net
από τον Αργύρη Μητσέλλη
Διαδικτυακός Ραδιοφωνικός σταθμός
με 3+1 βήματα!
-Τι χρειαζόμαστε για να δημιουργήσουμε ένα διαδικτυακό ραδιοφωνικό σταθμό;
Ένα PC - Pentium 4 & 512 MB RAM, και μια μόνιμη σύνδεση στο Internet. Μία ADSL
1024 συνήθως μας καλύπτει. Windows XP Service Pack 2, Windows Media Encoder η
Winamp & DSP Εncoder, ανάλογα τον Server που θα στείλουμε τον ήχο μας.
Επίσης θα χρειαστείτε και ένα Radio Automation Software με το οποίο ο
ραδιοφωνικός σας σταθμός θα εκπέμπει 24 ώρες το 24ωρο χωρίς καμιά διακοπή,
δημιουργώντας τα δικά σας Playlist.
-Ποιά θα είναι η ποιότητα του σταθμού μου στο internet;
Αυτό πραγματικά εξαρτάται από εσας και την "τσέπη" σας. Μπορείτε για παράδειγμα να
έχετε μια ποιότητα 32k που είναι αρκετά χαμηλή και πάρα πολύ χαμηλή σε κόστος, μια
μεσαία ποιότητα των 64k η να επιλέξετε την ποιότητα των 128k(Cd Quality) και ο
σταθμός σας να έχει απίστευτο ήχο, καλύτερο φυσικά και από έναν ραδιοφωνικό σταθμό
που εκπέμπει στα fm. Υπάρχουν πάντως διάφορες εταιρείες στο διαδύκτιο που
αναλαμβάνουν να σας κάνουν διανομή τον ήχο του σταθμού σας, μια από αυτές είναι
το 24radio.gr , όσο για τις τιμές παράδειγμα για το πακέτο των 32k και κάλυψη έως 300
ταυτόχρονους ακροατές το κόστος είναι περίπου 200 ευρώ ετησίως.
Ενώ σε πακέτο των 128k που είναι Cd Quality το μέσο κόστος του είναι 600 ευρώ.
-Υπάρχουν κάποια άλλα έξοδα η κάποια συγκεκριμένη άδεια για να εκπέμπει ένα
Internet Radio στο διαδύκτιο;
Η αλήθεια είναι ότι ένας τέτοιος ραδιοφωνικός σταθμός δεν χρειάζετε κάποια άδεια όπως
χρειάζονται οι σταθμοί που εκπέμπουν στα fm και αυτό αναμφισβήτητα είναι μια
εξαιρετική κατάσταση. Το μόνο που πραγματικά πλέον χρειάζετε είναι η άδεια της Α.Ε.
Π.Ι. πληρώνοντας το ποσό των 65 ευρώ μηνιαίως.
αυτό η έκδοση
τυπώθηκε
& βιβλιοδετήθηκε
d
στην ολοκληρωμένη - σύγχρονη τυπογραφική μονάδα
oukas
print
κεντρικό: Αρίωνος 9, Μυτιλήνη
Eργοστάσιο: Παγανή Μυτιλήνης
τηλ. 22510 24904 / 25171
-Πως θα μπορεί να ακούσει ένας ενδιαφερόμενος ακροατής τον διαδικτυακό μου
σταθμό;
Εάν έχετε επιλέξει η μετάδοση του σταθμού σας να γίνει από έναν ShoutCast Server τότε
οι ακροατές του σταθμού θα μπορούν να ακούσουν από όλους σχεδόν τους διάσημους
player, Winamp, Windows Media, Real Player, Quick Time, ITunes και άλλους.
58
59
33
*my
tilination
άπο
ψη
από την Αφροδίτη Σταυράκη
Για όλα όσα είδα, άκουσα...
αλλά ποτέ δεν οραματίστηκα!
Από πλευράς επαγγελματικής εμπειρίας στο θώκο των ΜΜΕ θεωρώ ότι είμαι αρκετά
άγουρη και απροπόνητη. Κατατάσσω τον εαυτό μου σε μαθητευόμενη δημοσιογράφο και
ειλικρινά νιώθω ότι ίσως είμαι ο τελευταίος τροχός της εκτροχιάζουσας αμάξης της
δημοσιογραφίας - με βάση την παρούσα της μορφή- για να εκφράσω εγγράφως την άποψη
μου για όλα όσα άκουσα, για τα λίγα που είδα, για τίποτα από όσα δεν οραματίστηκα ως
άνθρωπος και ως Ελληνίδα.
Ανήκω περίτρανα και ολοκληρωτικά στη λεγόμενη καταραμένη γενιά των 700 άντε 800
ευρώ. Δεν έζησα πολέμους , δεν γνωρίζω από πείνα ή εξαθλίωση, δεν βίωσα εποχές
ξέχειλες από αυθεντικές ιδεολογικές ταυτότητες. Και επίσης δεν έχω κανένα ουσιαστικό
υπόβαθρο γύρω από οποιαδήποτε μικρή αράδα της πολιτικής ιστορίας της χώρας μου.
Και επειδή τον αναγνώστη ειλικρινά δεν τον ενδιαφέρει περαιτέρω το προσωπικό μου
γίγνεσθαι περνώ σχεδόν αυτόματα στα περαιτέρω.
Έφτασε λοιπόν η αρχή του τέλους. Το θέμα είναι για ποιους και από ποια ρότα.
Για τους ανίκανους και ευθυνόφοβους χειριστές της ανύπαρκτης πολιτικής σκηνής της
χώρας μας; Για τον λαό ο οποίος τώρα ξαφνικά συνειδητοποιεί λίγο πριν οδηγήσει με
εθελουσία έξοδο στον ιδεολογικό καιάδα ακόμη και το παραμικρό χιλιοστό της
αξιοπρέπειας και της ελευθερίας του; Γιατί πρόκειται για μαζική αυτοκτονία της
δημοκρατίας για την οποία κάποιοι φρόντισαν να γυρίσουν τον τροχό προς τα πίσω και να
τη φέρουν αντιμέτωπη με κάθε μορφής και είδους δικτατορία και παντελή φίμωση της
αλήθειας. Γιατί κάθε πολίτης, που πλέον θα το σκέφτεται σοβαρά να αυτοαποκαλείται
Έλληνας, έχει δεχθεί απροκάλυπτα και κατ' επανάληψη σταθερές αλλά εύστοχες
όσον αφορά στον τρόπο και το χρόνο σταγόνες ωχαδερφισμού, πολιτικού ψεύδους,
ανακύκλωση της απόλυτης ιδεολογικής σαθρότητας και κυρίως την αντίληψη ότι το
προσωπικό του βόλεμα στις εκάστοτε συγκυρίες είναι αρκετό για να του εξασφαλίσει
το εισιτήριο για τον δικό του παράδεισο. Και η Ελλάδα μέχρι χθες φάνταζε σαν ένα
τεράστιο εκδοτήριο που εξασφάλιζε πλαστό υπόβαθρο με φόντο το χαοτισμό και την
παντελή έλλειψη σεβασμού και αυταπάρνησης του "Εγώ", τα όρια του οποίου
δολοφονούν οποιαδήποτε συλλογική προσπάθεια για την κυριαρχία ή τουλάχιστον τη
συνύπαρξη του "Εμείς" .
Φτάνει πια. Ήρθε η αρχή του τέλους. Χωρίς εισαγωγικά και τεράστιους προλόγους.
Η οργή, η αγανάκτηση, σε συνδυασμό με τάσεις ομαδικής φυγής από την πολιτική
σαθρότητα που αναδίδει την απόλυτη πλάνη ιδεών και οραματισμού, είναι πλέον τα
όπλα του ελληνικού λαού. Ανεξαρτήτως παρελθόντος ή παρόντος ο καθένας προσπαθεί
να διακρίνει τις διαστάσεις του μέλλοντος το οποίο όμως ούτε καν αχνοφαίνεται πια. Πού
πήγαν ξαφνικά τα πολιτικά χρώματα και μοτίβα; Οι πράσινες, οι μπλε, οι κόκκινες
60
Μεγάλες ιδέες; Όλα κάηκαν κατόπιν πολιτικής αυτοχειρίας και απειρίας ή ακόμη και
κοντόφθαλμης δράσης στο βωμό της οικονομικής συγκυρίας που για κάποιους ήρθε δήθεν
από το πουθενά, να προστεθεί στον κατάλογο των χιλιάδων διαχρονικά άλυτων
προβλημάτων του απλού Έλληνα. Για κάποιους η Επανάσταση ξεκίνησε.
Οι ιαχές εσωτερικού πολέμου ξεχύνονται σε κάθε γωνιά των εγκαταλελειμμένων
ιδεολογικά και απόλυτα ελεγχόμενων πρακτικά εγκεφαλικών μας κυττάρων.
Ο αέρας μυρίζει μπαρούτι και αίμα και δυστυχώς το τελευταίο στοιχείο πληρώνεται και
πάλι αδρά με όλα τα κόστη από τον Έλληνα πολίτη. Αυτόν που ανήκει σε οποιαδήποτε
οικονομική γενιά. Αυτόν που γονατίζει υπό το βάρος πολύμορφων και πολύνεκρων
συνειδησιακά κρίσεων. Αυτόν που πανηγυρίζει πριν την κάλπη και με μαθηματική
ακρίβεια θρηνεί μετά το πέρας το λιγότερο 90 ημερών διακυβέρνησης (για κάποιους 3
μήνες μπορούν να καλύψουν πολιτικά χάσματα αιώνων), αυτόν που καταβροχθίζει με
λαιμαργία τα ψίχουλα που του προσφέρει ο προσωπικός πολιτικός του μάνατζερ με
αντάλλαγμα μια θέση στο δημόσιο θώκο. Αυτόν που αναγνωρίζει την "πίτα" στα χέρια
των Λαιστρυγόνων και πολιτικών του Πυγμαλιώνων, οι οποίοι μετατρέπονται στους
απόλυτους επιβήτορες της πραγματικής, ουσιαστικής, ρεαλιστικής ελευθερίας και δράσης.
Κάθε πόλεμος κερδίζεται με αίμα και πολύμορφες απώλειες.
Κάθε μάχη απαιτεί σφαγή αξιοπρέπειας, ταυτότητας, δικαιωμάτων.
"Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολύ", λέει ο Οδυσσέας Ελύτης. Ακόμη
περισσότερη δουλειά όμως απαιτεί για να στραφεί ο ελληνικός λαός στο φως όταν με
αλλεπάλληλα και μαθηματικής ακρίβειας ιδεολογικά χτυπήματα, κουβαλάει στην ψυχή
του έναν Πολύφημο αφού οι εκάστοτε κυβερνήσεις μετατρέπουν εαυτούς εις Οδυσσέαν
τυφλώνοντας τον εύστοχα και απόλυτα από τις πεποιθήσεις τα όνειρα, τα ιδανικά του.
Επόμενος προορισμός το απόλυτο μανιπιουλάρισμα, η εκτενής μαζικότητα, η θυσία του
όχλου. Αρκετοί αθώοι εμπλουτίζουν με το χειρότερο τρόπο τον κατάλογο των
θυμάτων. 10.000.000 άμαχοι και μαχόμενοι βρίσκονται σε στάση αναμονής χωρίς να
γνωρίζουν πώς να αντιμετωπίσουν τη θυματοποίηση της χώρας τους.
Όλα πλέον κινούνται υπό τη σκέπη του "δήθεν", του "τάχα", του "ίσως" και του "μήπως".
Με κεντρομόλο επιτάχυνση το "ψεύδος", η ροπή προς την απόλυτη καταστροφή και την
μαζική αυτοκτονία αποτελεί γεγονός αδιαμφισβήτητο.
Και όλως διόλως τυχαίως οι πολιτικές ομπρέλες κλείνουν παραδίδοντας στην
ακατάπαυστη νεροποντή των καιρών τα "θέλω" και τα "πρέπει" του λαού. Δίνοντας ηχηρό
πάτημα σε κάθε είδους ιδεολογική ανομβρία που τόσα χρόνια ταλανίζει και σιγοτρώει
κάθε ον με ταυτότητα ελληνική. Και ακόμα είμαστε στην αρχή. Το τέλος όμως έρχεται.
Με ποια μορφή, με ποια κόστη, με πόσες απώλειες, με ποιες διαθέσεις δεν το γνωρίζει
κανείς. Το αδιέξοδο μιας πολιτικής σκηνής για την οποία όλοι εμείς ευθυνόμαστε αφού
πάντα για να χτίσουμε το όποιο μέλλον μας, μετατρέψαμε εαυτούς σε πρόβατα ανοίγοντας
τις ορέξεις του κάθε μονόχρωμου "λύκου" που δέσποζε επιβλητικά στα έδρανα της
Βουλής, είναι εδώ πιο χαώδες, πιο αδηφάγο, πιο ανίερο από ποτέ. Καταλήγουμε όλοι σαν
απλοί πολίτες να αναζητούμε εναγωνίως ανάμεσα στα ερείπια της Ιστορίας του έθνους
εκείνο το πλήρωμα του χρόνου που θα συναρμολογήσει εκ νέου το πάζλ της χαμένης
εθνικής Ατλαντίδος. Εκείνους που ακροβατούν ανάμεσα στη λυσσαλέα μάχη εναντίον του
καταναλωτισμού, της πλουτοκρατίας, του κεφαλαίου αλλά και απέναντι στον αντίποδα
της απώλειας υπομονής, ελέγχου, αυτοσυγκράτησης και αδυσώπητης καταστροφολογίας
των μαζών. Που μάχονται για τα απολεσθέντα ιδανικά με συνθήματα σε δημόσιους
τοίχους, βόμβες μολότοφ, σπασμένες βιτρίνες, λεκτικές και σωματικές επιθέσεις.
Ο καθρέφτης της ακυβερνησίας έσπασε. Το ποτάμι της ομαδικής εξαθλίωσης και πάταξης
της ανθρώπινης υπόστασης και περηφάνιας ξεχείλισε. "Και αν με την αγάπη αδέλφια
μου θα γίνουμε ποτάμι", ίσως με το σεβασμό σε κάθε γωνιά και διάσταση της
πληγωμένης Ελλάδας παραγκωνίζοντας το "Εγώ", ιδροκοπώντας για το "Εμείς"
καταφέρουμε να μπαζώσουμε τα ρέματα που μας οδήγησαν στο χείμαρρο του
απόλυτου κοινωνικού αδιεξόδου.
61
*my
tilination
ενη
μέρωση
από τον Αxιλλέα Κιαxαγιά
www.newpixels.gr
Οι επιστήμονες επιμένουν οτι οι ασθενούντες χρειάζονται περιποίηση και καλό “κρεββάτι”
για τη δημιουργία αντισωμάτων.
η Γρίπη των
ζωντο
Χήρων
ΤΟ “γρήγορο” ΕΓΧΗΡΙΔΙΟ
Πριν κανά χρόνο όλος ο πλανήτης ταλανιζόταν από μια επικείμενη πανδημία.
Ο παγκόσμιος οργανισμός υγείας εξεδιδε ανακοινώσεις για τον έλεγχο και την πρόληψη της
ασθένειας...τελικά όλα αποδείχτηκαν παπαριές...το θέμα ξεχάστηκε.
Όμως αγαπητέ και αθώε αναγνωστή πέρα από την γρίπη των χοίρων...χμμμ...υπάρχει και
μια άλλη γρίπη, η γρίπη των ζωντoχήρων.
Κανείς δεν μιλάει γι’ αυτήν, τα τελευταία χρόνια εξαπλώνεται, σε πόλεις σε χωριά σε
δήμους (τώρα με τον Καλλικράτη μόνο σε δήμους), κανείς δεν μας λέει πως μεταδίδεται,
πως θεραπεύεται, πόσο πρέπει να ανησυχούμε, ποια είναι τα συμπτώματα, πως να
προφυλαχθούμε!
Το 22510 με αίσθημα υπευθυνότητας θα σας ενημερώσει για όλα αυτά απλά,
χωρίς πανικό αλλά και με ψυχραιμία...για την πανδημία που έρχεται.
62
Τι είναι η γρίπη των ζωντωχήρων (HTTA 1-ΜΝΙ 1) ;
Είναι μια ασθένεια που μεταδίδεται από παντρεμένους σε παντρεμένες και το αντίστροφο
(προσοχή δεν μεταδίδεται σε απλούς ανθρώπους), στις ευαίσθητες ομάδες είναι παντρεμένοι
άνω των τριών ετών με παιδιά ή χωρίς. Έγκριτοι ειδικοί (όπως ο J.P. βλέπε άρθρο ΗΟΜΟ
ΑΝΟΙTUS...αυτός κόλλησε βαρειά τη νόσο!!!) αναφέρουν πως ένας παντρεμένος μπορεί να
είναι μολυσματικός από την πρώτη στιγμή που θα παντρευτεί χωρίς να καταλάβουν τίποτα οι
θερμο(κρεββατο)κάμερες του σπιτιού.
Πρέπει να ανησυχώ;
Πρόσεξε όσο ΔΕΝ είσαι παντρεμένος και δεν έχεις δάνεια, ΔΕΝ πρέπει να ανησυχείς, αν
όμως είσαι τότε πρέπει να είσαι σε στάση αναμονής (69, ισπανικά κ.α.)
Πως εξαπλώνεται;
Το μικρόβιο εξαπλώνεται όταν “ΑΚΟΥΜΠΗΣΕΙΣ” άλλο άτομο σε μολυσμένη περιοχή
και στη συνέχεια “βγάλετε” τα μάτια σας.
Ποια είναι τα συμπτώματα;
Τα συμπτώματα μοιάζουν με αυτά της εποχικής γρίπης, συνήθως έχεις βήχα (ο έρωτας και
ο βήχας δεν κρύβονται), πονοκέφαλο πάνω και κάτω, κόπωση, σύγχυση, ερεθισμένο π....ο
και καταρροή στο κρεββάτι με την άλλη...συνήθως εμφανίζονται 3-4 μέρες μετά την
μόλυνση.
63
Πως μπορώ να προστατευθώ;
Από την στιγμή που νοιώσεις οτι έχεις μολυνθεί καλό είναι να το ανακοινώσεις στα
κοντινά σου πρόσωπα. Αν τώρα δεν μπορείς να το κάνεις, καλά είναι να πλένεσαι (στα
χέρια και κάτω από τη μέση) πριν βρεθείς με την γυναίκα σου, αποφυγή απευθείας
βλεμμάτων, κλεισιμο κινητού αλλά και του στόματος με μάσκα σε περίπτωση ερωτήσεων.
Καλό θα ήταν να κάνεις και έναν διακανονισμό δανείου (σε επιτόκιο EURIBOR).
1 λάιμ
2 κουταλιές της σούπας ζάχαρη
1 μέρος Oύζο
2 μέρη Βότκα
1/2 φλιτζάνι θρυμματισμένο πάγο
Εδώ “άσωτος ιός” έτοιμος να την προσβάλλει...αλλά αυτή δεν προσβάλλεται με τίποτα !
φοράει
μάσκα...ρα.
Εδώ
άρρωστος
ιός έτοιμος να την προσβάλλει...αλλά αυτή δεν προσβάλλεται με τίποτα
Τι να κάνω εάν παρατηρήσω τα συμπτώματα;
Απομακρύνεται τα παιδιά στη γιαγιά.
Απομακρύνεται από το σπίτι κατσαρολικά, πήλινα πιστωτικές κάρτες και άλλα
επικίνδυνα πράγματα.
Σας προτείνουμε να διαβάσετε Επιστημονικά ΕγΧΗρίδια, Βιβλία εξειδικευμένης
ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ.
Yπάρχει θεράπεια;
Τα μέχρι στιγμής αντι-ιικά φάρμακα (σύμφωνο συμβίωσης, Γάμος - στο Φλου) δεν είναι
τόσο αποτελεσματικά. Οι ειδικοί σημειώνουν οτι ή άσκηση (με δικηγόρο) αλλά και μια
καλή ΜΗΝΙΑΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗ άνω των 600 ευρώ (όχι μεσογειακή) σας δίνουν την
ψευδαίσθηση θεραπείας αν χορηγηθούν εντός 12 μηνών.
Σύντροφοι πλύντε καλά το λάιμ και στεγνώστε το. Κόψτε το σε 8
μέρη. Βάλτε τα κομμάτια μαζί με τη ζάχαρη μέσα σε ένα σέικερ και
πατήστε τα με την κυρτή πλευρά ενός κουταλιού να λιώσουν, όχι
όμως τόσο που να βγει η πικρίλα από τη φλούδα του λάιμ.
Μεταφέρετε τα λάιμ στα ποτήρια σερβιρίσματος και στο ίδιο
σέικερ βάλτε την Βοτκα και το Ούζο μαζί με μπόλικο πάγο και
χτυπήστε την καλά. Σερβίρετε την Μυτιλινοφσκα σε μεγάλα
ποτήρια για κοκτέιλ, μαζί με τα θρυμματισμένα παγάκια και τα λάιμ.
Μπορούμε να αντικαταστήσουμε το λάιμ με άλλα φρούτα, όπως
ανανά, ροδάκινο, φρούτα του πάθους, σύκα, τα οποία θα τα
επεξεργαστούμε όπως και το λάιμ.
ιιιιέβα....stn ygiasas
Απολαύστε το
ακούγοντας
τοTOP 10
από τον
www.hybridradio.gr
Είναι ασφαλής η κατανάλωση χοιρινού κρέατος;
Δεν υπάρχει απόδειξη ότι η γρίπη των χήρων μεταδίδεται τρώγοντας χοιρινό μαζί με τη
γυναίκα σας.
Όμως είναι απαραίτητο το κρέας να είναι καλά μαγειρεμένο από τα χεράκια της με αγάπη.
Γιατί ο έρωτας περνάει και από το στομάχι... και ο πραγματικός έρωτας σκοτώνει την
γρίπη των ζωντοχήρων.
64
65
στην Αγορά
*my
tilination
Λέσβος
Λήμνος
Χίος
Σάμος
Ρόδος
Σύρος
Mirador
ΔΙΑΝΕΜΕΤΑΙ ΔΩΡΕΑΝ
Η ΠΡΩΤΗ ΜΗΝΙΑΙΑ ΦΟΙΤΗΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ
στα Τσόνια
www.universitypress.gr
Η Aegean University Press είναι η πρώτη μηνιαία
φοιτητική εφημερίδα στο Αιγαίο. Η κυκλοφορία
της σε Λέσβο, Λήμνο, Χίο, Σάμο, Ρόδο, Σύρο δεν
περνά απαρατήρητη, κερδίζοντας μήνα με το
μήνα όλο και περισσότερους φανατικούς αναγνώστες. Το δημιουργικό της εφημερίδας επιμελείται το Newpixels artworks...
KENTΕΡΗΣ edu
ΞΕΝΕΣ ΓΛΩΣΣΕΣ & ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ
Οι ΞΕΝΕΣ ΓΛΩΣΣΕΣ ΚΕΝΤΕΡΗΣ.edu έχουν πλέον
κερδίσει την εμπιστοσύνη του κοινού, καθώς
παρέχουν άριστες εκπαιδευτικές υπηρεσίες και
ολοκληρωμένα προγράμματα σπουδών ειδικά
σχεδιασμένα για ανθρώπους ανεξαρτήτως
ηλικίας και κάθε εκπαιδευτικού-επαγγελματικού
επιπέδου. Στις ΞΕΝΕΣ ΓΛΩΣΣΕΣ ΚΕΝΤΕΡΗΣ.edu
η σύγχρονη εκπαιδευτική δομή υποστηρίζεται
από άρτια υλικοτεχνική υποδομή παρέχοντας
υψηλή ποιότητα εκπαιδευτικών προγραμμάτων
εκμάθησης ξένων γλωσσών.
Mυτιλήνη: Ελευθ. Βενιζέλου 22 .
Τ:22510 37133 www.kenteris.edu.gr
Σχολή Οδηγών ΙΑΚΩΒΟΣ
Επίδοξοι σοφέρ και επίδοξες σοφερίνες, η σχολή
οδηγών ΙΑΚΩΒΟΣ θα σας οδηγήσει με ασφάλεια
και αρτιότητα στο δίπλωμα του μέσου που
επιθυμείτε! Tip: οι ειδικές τιμές στους φοιτητές.
Ιακωβίδου 2 (Γήπεδο),
Τηλ. 6932 305442, 22510 22433
Σε απόσταση έξι χιλιομέτρων μετά το χωριό Κλειώ
βρίσκονται τα Τσόνια με τη μεγάλη αμμουδερή
ακρογιαλιά και τα πεντακάθαρα γαλανά νερά. Στη
μέση της παραλίας σας περιμένει το καλοκαιρινό cafe
bar Mirador. Στις δωρεάν ξαπλώστρες και ομπρέλες
του μπορείτε να χαλαρώσετε και να χαρείτε τη
θάλασσα απολαμβάνοντας συγχρόνως το παγωτό, τον
καφέ ή το ποτό σας. Σας περιμένουμε για να σας
προσφέρουμε δροσιά αυτό το καλοκαίρι!!!!
Café-Bar Oceanis στο Πλωμάρι.
Τα μοναδικά parties και τα live που διοργανώνει το έχουν
καταστήσει πρώτη επιλογή διαφυγής από το κλεινόν
άστυ! Ενώ ο resident Dj είναι καθημερινά πίσω από τα
decks και απογειώνει με τις βιρτουόζικες μίξεις του τους
θαμώνες… Φυσικά, δεν πρέπει να παραβλέψουμε πως
τη μέρα μετατρέπεται σε ένα ιδανικό café που έχει ότι
ζητήσετε και η διάθεση; κερασμένη!
ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚA
ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΓΑΛΑΚΤΟΣ
γιαούρτι
ρυζόγαλο
ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ
ΛΕΣΒΟΥ
Τηλ. 22530 31845
Μια νέα παρουσία στον χώρο των προϊόντων
γάλακτος έκανε την εμφάνιση της.
Το “Χωριάτικο” από την Αγία Παρασκευή προσφέρει αγνές γευστικές προτάσεις από ντόπιο
φρέσκο γάλα. Δοκιμάστε το γιαούρτι αλλά και
το καταπληκτικό ρυζόγαλο με μαστίχα Χίου.
Κτήμα Αποστόλου
στον Μανταμάδο
Λίγο πριν το φημισμένο μοναστήρι του Ταξιάρχη
Μανταμάδου (4χλμ.), ένα χιλιόμετρο από την
παραλία της Πεδής βρίσκεται το “Κτήμα
Αποστολού”. Αποτελείται από πέντε αυτόνομες
επιπλωμένες κατοικίες, κτισμένες μέσα στον
ελαιώνα με καταπληκτική θέα στη θάλασσα.
Διατίθενται για διαμονή όλο το χρόνο.
Χαράξτε με μοναδική λεπτομέρεια
το όνομά σας, το λογότυπο της
εταιρείας σας σε αναμνηστικά,
κύπελα, στυλό, γυαλί, ξύλο,
σφραγίδες.....σε χρόνο ρεκόρ!
Ψαλιδίζουμε την κρίση με ειδικές προσφορές για την
γυναίκα, τον άνδρα, το παιδί. Χρησιμοποιώντας μόνο
επώνυμα προϊόντα οι τιμές μας χαμηλώνουν έως και
20%. Εσείς απλά επικοινωνήστε μαζί μας στο 22510
46616
KOMMΩΤΗΡΙΟ MAΡΙΑ ΑΓΡΑΦΙΩΤΟΥ
ΚΑΤΩ ΧΑΛΙΚΑΣ ΜΥΤΙΛΗΝΗ / ΤΗΛ. 22510 46616
αγορές...online
www.kallisart.gr
Ξεχωριστές προτάσεις για να κάνετε την ζωή σας πιο όμορφη και γεμάτη θετική
ενέργεια! σε χαμηλές τιμές...δεν φαντάζεστε πόσο !!!
www.fagi.gr
online οδηγός φαγητόυ του νησιού μας, επιλέξτε μέσα από τους ψηφιακούς
καταλόγους και παραγγείλετε με έκπτωση!
Πληροφορίες: 6940 772626
66
67
ΧΡΗΣΙΜΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ
Αστυνομία
Πυροσβεστική
Νοσοκομείο
Ραδιοταξί
Κτελ Αστικά
Κτελ Υπεραστικά
Κέντρο Εξυπ. Πολιτών
Λιμεναρχείο
Toυριστ. Πρακτορείο
22510
199
22510
22510
22510
22510
22510
22510
22510
41911
57700
23500
46436
28873
37625
24115
27000


















































ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ
Taxiarchis










































































































































































































68








































69
Προϊόν βιολογικής γεωργίας
Στους ορεινούς ιδιόκτητους ελαιώνες της
οικογένειας Τζωρτζή καλλιεργείται η ελιά με
μεράκι...και στο ιδιόκτητο σύγχρονο ελαιοτριβείο
παράγεται και τυποποιείται με ιδιαίτερη υπευθυνότητα το εξαιρετικό βιολογικό παρθένο
ελαιόλαδο Όλβια.
Τζωρτζής Μιχαήλ
Πηγή, Μυτιλήνης - Λέσβος
Ταx. Κωδ. 81100 // Tηλ/Fax. +30 2251047348
www.olvia.gr
τελευταία σελίδα
H zωή έχει πολλές όψεις...καλές και κακές,
κάνε βόλτες για να τις ανακαλύψεις.
Πιστεύω μια βόλτα να την έκανες διαβάζοντάς μας...
να ξέφυγες λίγο, να γέλασες λίγο, να ταξίδεψες λίγο,
τώρα συνέχισε την βόλτα και αλλού....
Axιλλέας Κιαχαγιάς
Author
Document
Category
Uncategorized
Views
0
File Size
11 104 KB
Tags
1/--pages
Report inappropriate content