close

Enter

Log in using OpenID

78 Sayı - Azınlıkça Haber

embedDownload
azınlıkça
ΤΕΥΧΟΣ 78
SAYI 78
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 13 EKİM 13
ΤΙΜΗ 3€
FİYATI 3€
BATI TRAKYA AYLIK HABER YORUM DERGİSİ w w w . a z i n l i k c a . n e t
ΜΗΝΙΑΙΟ ΤΟΥΡΚΟΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΗΣ Δ. ΘΡΑΚΗΣ
78
Seydan
Mahmut
Hayallerini
Gerçekleştirmek
İçin Koşuyor
YA SİZ?
Σε πλήρη εξέλιξη
η ευλογιά στη Θράκη
Ιδού η ανακοίνωση!
Η επιδημία χτύπησε
και την Ξάνθη!
twitter: @azinlikca
Azınlıkça 78’i dijital ortamda okumak için cep telefonunuza barkodu okutun:
Azınlıkça
1
AZINLIKÇA
BU AY
Azınlıkça78
BATI TRAKYA
AYLIK HABER
YORUM DERGİSİ
EKİM 2013
YIL: 10 SAYI: 78
Azınlıkça Online
www.azinlikca.net
Twitter: @azinlikca
ΑΖΙΝΛΙΚΤΣΑ
ΜΗΝΙΑΙΟ
ΤΟΥΡΚΟΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ
ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ
ΤΗΣ Δ. ΘΡΑΚΗΣ
ΟΚΤΏΒΡΙΟΣ 2013
ΕΤΟΣ: 10 NO:78
SAHİBİ-SORUMLUSU
ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ-ΕΚΔΟΤΗΣΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
EVREN DEDE
GENEL KOORDİNATÖR
ΓΕΝΙΚΟΣ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΣ
AYDIN BOSTANCI
YAYIN YÖNETMENİ
ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΕΚΔΟΣΗΣ
İBRAM ONSUNOĞLU
Haber
Haber
Yaptığımız röportajda bir yorumu
var Seydan’ın, önemli mi önemli!
Azınlık gençlerinin her ne kadar
meraklı olsa da bir noktaya geldiklerinde hedeflerinden, hayallerinden vaz geçtiklerinden bahsediyor
Seydan. Gerçi bu önemli tespitini
futbolla ilgili söylüyor ama sanırım
dünyaya genel bakışımızı da ifade
ediyor Seydan. Öyle değil mi?
Hayaller kuruyor, hedefler seçiyoruz kendimize ve nedense bir
noktaya geldiğimizde, olmadı diye
pes ediyoruz yolun yarısında!
Alınan tüm kısıtlayıcı önlemleri
ihlal ederek tüccarların
küçükbaş hayvan ağıllarında
dolaşması koyun çiçeği
hastalığının eyaletteki bütün
sürülere hatta diğer
bölgelere de kontrolsüzce
yayılması ve bunun
sonucunda da Doğu
Makedonya – Trakya Eyaleti’nin
ve Yunanistan’ın hayvan
sermayesinin ve ekonomisinin
büyük zararlar görmesi açısından
büyük tehlike arz etmektedir.
65 yaş altı erken emekliliği büyük
ölçüde kısıtlamayı hedefleyen hükümet, böylece gerek 400 milyon
euro tasarruf yapmayı, gerekse de
troykaya Yunanistan’daki sağlık
sigorta sisteminin Avrupa Birliği
üyesi ülkelerdeki sisteme
uyarlandığı mesajını vermek
istiyor. Bu kısaca, hükümetin
65 yaş altında erken emeklilik
imkânı tanınan bütün
sektörlerde müdahaleye
hazırlandığı anlamına
geliyor.
Seydan hayallerinin peşinde koşuyor, ya siz?
Koyun çiçeği marazı Batı
Trakya’da hızla ilerliyor
Erken emeklilik hayal
edenler yandı!
İNTERNET SORUMLUSU
FATİH NAZİFOĞLU
BU SAYIDA YAZARLAR
Aydın Bostancı
Dimostenis Yağcıoğlu
Evren Dede
Fatih Nazifoğlu
Γιώργος Δούδος
Herkül Millas
İbram Onsunoğlu
ADRES
Anemonis 12
69100 Komotini - Greece
e-mail: [email protected]
Tel: +30 6944749374
Fax: +30 25310 63345
ΕΤΗΣΙΕΣ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ
Ιδιώτες. : 36 €
Τραπεζες, Οργανισμοί: 98 €
Ν.Π.Δ.Δ, Α.Ε: 98 €
Δήμοι: 98 €
Euro Κοινότητες: 72 €
2
Editör
Azınlıkça
İçindekiler
4
4
7
8
11
12
14
18
20
24
32
32
33
33
34
38
Seydan hayallerinin peşinde koşuyor, ya siz? Editör
Altın Şafak ve... Çoğunluk İbram Onsunoğlu
Gümülcine Belediyesi 30 temizlik çalışanı istihdam edecek
Ruhban Okulu ve gelişmeler Evren Dede
Yunan - Bulgar doğalgaz boru hattı bir adım daha ilerledi
İslam Aile Hukuku ve Şer-i yetkiler Aydın Bostancı
Hükümetin Altın Şafak’la Mücadelesi: Dimostenis Yağcıoğlu
Andımız Herkül Millas
Η ΚΡΥΦΗ ΓΟΗΤΕΙΑ ΤΗΣ ΜΙΣΑΛΛΟΔΟΞΙΑΣ… Γιώργος Δούδος
Süper Lig’deki gururumuz: Seydan Mahmut
Erken emeklilik hayal edenler yandı!
Κάηκαν όσοι ζητούν πρόωρη συνταξιοδότηση!
Gümülcineli Harun uluslararası bisiklet müsabakasında 3. oldu
Την 3η θέση κατέκτησε ο Κομοτηναίος Χαρούν
Koyun çiçeği marazı Batı Trakya’da hızla ilerliyor
Σε πλήρη εξέλιξη η ευλογιά στη Θράκη. Ιδού η ανακοίνωση!
AZINLIKÇA - BATI TRAKYA AYLIK HABER YORUM DERGİSİ
ΑΖΙΝΛΙΚΤΣΑ - ΜΗΝΙΑΙΟ ΤΟΥΡΚΟΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΗΣ Δ. ΘΡΑΚΗΣ
www.azinlikca.net
Seydan hayallerinin peşinde koşuyor, ya siz?
Yunan Süper Ligi’nde azınlıktan topu topu iki futbolcumuz var.
Bu iki futbolcudan biri Gümülcineli Seydan Mahmut. Henüz 20 yaşında, heyecanlı, hırslı ve azimli…
Bu yıl 1. ligde mücadele eden Gümülcine’nin Panthrakikos futbol kulübü ile bir yıllık
profesyonel mukavele imzaladı Seydan. Henüz resmi maçta forma şansı bulamadı ancak hedefleri büyük.
Bu sayımızda genç futbolcu Seydan ile Azınlıkça olarak röportaj yaptık.
Yaptığımız röportajda bir yorumu var Seydan’ın, önemli mi önemli!
Azınlık gençlerinin her ne kadar meraklı olsa da bir noktaya geldiklerinde hedeflerinden,
hayallerinden vaz geçtiklerinden bahsediyor Seydan.
Gerçi bu önemli tespitini futbolla ilgili söylüyor ama sanırım dünyaya genel bakışımızı da
ifade ediyor Seydan.
Öyle değil mi?
Hayaller kuruyor, hedefler seçiyoruz kendimize ve nedense bir noktaya geldiğimizde, olmadı diye pes ediyoruz yolun yarısında!
Genç Seydan hedeflerinden vazgeçmeyenlerden, kararlı başaracak.
Lastikçilik mesleğiyle uğraşan babası ise en büyük destekçisi.
Gün gelmiş Seydan’ı antrenmana götürebilmek için dükkânı kapatması gerekmiş.
Hâlâ as takımla yaptığı antrenmanları kaçırmıyor Seyhan’ın babası. Oğluyla gurur duyuyor. Ve biz de gurur duyuyoruz Seydan’la, azınlığı Yunan Süper Ligi’nde temsil ettiği, hayallerinin peşinde koşmaktan vaz geçmediği için.
*
Elinizde tuttuğunuz sayımızı beğenerek okumanız dileğiyle.
editör
Azınlıkça
3
Denge
Altın Şafak ve... Çoğunluk
İbram Onsunoğlu
[email protected]
“Öyle olacağı belliydi.
Kini, yabancı düşmanlığını, ırkçılığı, şiddeti ve
kan dökmeyi ilke yapmış bir neonazi örgütü
ve partisi, Altın Şafak,
sonunda adam da öldürecekti. İster tesadüfen
ve kazayla olsun, isterse
planlı ve programlı.
Fisas’ın öldürülmesi,
yukarıda anlatıldığı
gibi, planlı ve programlı
olmalı. Altınşafakçıların
kayda geçen, tanıklı kanıtlı ilk “resmî” cinayeti
bu.”
4
Azınlıkça
17 Eylül gecesi, Pire’de, Pavlos Fisas,
34 yaşındaki bir genç adam, demokrat,
solcu ve antifaşist, oldukça tanınan bir
müzisyen, biraz aktivist, biraz işsiz, gözünü daldan budaktan pek esirgemeyen
bir kişi, Altın Şafak’ın paramiliter vurucu
güçlerinin bir üyesi 45 yaşındaki Georgos Rupakias tarafından bıçaklanarak
öldürüldü. Polislerin gözleri önünde ve
30 kadar siyah tişörtlü, asker çizmeli, çoğunluğu dazlak kafalı, eli sopalı, iri kıyım
Altınşafakçının küfür ve hakaretleri altında. Ve daha onlarca vatandaşın şaşkın ve
korkulu bakışları altında.
Röportajlardan anlaşılan o ki, katil ile
maktul arasında eski bir anlaşmazlık veya
az önce başlayan ağız kavgasından yarım
kalmış bir hesaplaşma yoktur, birbirlerini tanımamaktadırlar bile. Yani cinayet,
kişisel nedenlere dayanmamaktadır. İdeolojik ve siyasîdir. Altın Şafak örgütü ve
partisinin kin, şiddet ve kan dökmeye dayalı siyaset anlayışı ve icraatının sıradan
bir tezahürüdür. Ama cinayet, sıradan bir
cinayet değildir.
Az önce bir kafeteryada maç seyreden
iki pareya -P. Fisas ve birkaç arkadaşı ile
birkaç Altınşafakçı- arasında bir ağız kavgası başlamıştır, niye yan baktın diye. Etrafına korku saçmaya alışmış Altınşafakçılar, Fisas’ı korkutamadıkları için çileden
çıkarlar. Onun antifaşist olduğunu ve
Altın Şafak’ı değersemediğini bilmektedirler. Bu küstah solcuya ders verme vakti gelmiştir. Altın Şafak’ın programında
semti solculardan temizleyip “kurtarılmış
bölge” haline getirmek vardır. Telefonlar
çalışır ve az sonra kafeteryada 15 kadar
Altınşafakçı daha belirir. Fisas ve arkadaşları olayın büyüyeceğini anlayınca oradan
uzaklaşmaya çalışırlar, ama diğerleri peşlerini bırakmaz. Birkaçı Fisas’ın üzerine
yürür, kısa süreli bir çarpışma olur. Altınşafakçılar geri çekilir, şeften öyle emir gelmiştir, zira görev daha profesyonel birine
havale edilmiştir. Bu arada yan sokaktan
15 kişilik ikinci bir Altınşafakçılar grubu
daha belirir. Fisas, kız arkadaşının olay
yerinden uzaklaşmasını söyler. Şimdi,
karşıdan kendisine hakaret eden 30 kadar
siyah tişörtlü dazlak kafalı irikıyım kişinin
ortasında kalmıştır. Kaçacak bir yeri olmadığını anlar ve birkaç dakika süren bir
bekleme başlar. Olay yerine sekiz kişilik
bir polis ekibi de gelmiştir. G. Rupakias,
Altın Şafak’ın vurucu güçlerinin eğitimli
bir üyesi, çok uzakta olmayan evinde o da
maç seyrederken şeften gelen bir telefonla
harekete geçer, arabasına atladığı gibi olay
yerine koşar. Trafik kurallarını çiğneyerek
arabasını park eder. Hedef az ileridedir,
üzerine yürür. Olayı karşıdan seyredenler,
Rupakias’ın Fisas’ı kucakladığını sanırlar. O, elindeki bıçakla Fisas’ın göğsüne
iki darbe indirir. Genç adam yere yığılır,
birkaç dakika sonra kız arkadaşının kucağında can verecektir. Katil Rupakias,
arabasına binip kaçmak üzereyken aynı
zamanda görgü tanığı olan polisler tarafından yakalanır.
Öyle olacağı belliydi. Kini, yabancı düşmanlığını, ırkçılığı, şiddeti ve kan
dökmeyi ilke yapmış bir neonazi örgütü
ve partisi, Altın Şafak, sonunda adam da
öldürecekti. İster tesadüfen ve kazayla olsun, isterse planlı ve programlı. Fisas’ın
öldürülmesi, yukarıda anlatıldığı gibi,
planlı ve programlı olmalı. Altınşafakçıların kayda geçen, tanıklı kanıtlı ilk “resmî”
cinayeti bu. Örgüt, mücadelesini daha
yüksek bir düzeye çıkardığını duyurmak
istiyor sanki. Şiddet ve hakaret olaylarını
tırmandırdıkça oy potansiyelini artırdığını gören Altın Şafak’ın bir “kalite hamlesi”. “Benden korkun! Yalnız yabancılar,
göçmenler ve azınlıklar değil, bana karşı
çıkan Yunanlılar da! Geliyorum!”
On gün önce aynı semtte afiş asan
KKE’lilere 50 kadar Altınşafakçının
ellerindeki çivili sopalarla saldırısı bazı
yaralamalarla geçiştirilmiş ve ölümlere
yol açmamışsa, bunu tesadüfe ve şansa
bağlamak gerek.
Altın Şafak’ın son seçimlerde oy
patlamasıyla %7 tutturarak Meclise 18
milletvekiliyle girişini, örgütün gerçek
yüzünü bilmeyen Yunanlı seçmenin
ekonomik bunalıma yol açan politik
sistemden öç alma arzusuna bağlayanlar, aradan geçen bir buçuk yıl içinde
ne kadar yanıldıklarını anladılar. Altın
Şafak, bu süre içinde gerçek yüzünü,
faşizm ve nazizmini, tamamen ifşa ettiği halde, oy potansiyelini azaltmak
şöyle dursun, ikiye katladı. Altın Şafak
olayı, ekonomik bunalımın ötesinde
daha derin, daha tarihî ve toplumsal nedenlerden kaynaklanıyor. O halde onu
yalnızca aşırı milliyetçi bir hareket gibi
değerlendirip sistemin içine sokmak
gerekir diye düşünen ve hoşgörüyle ele
alan gafiller çıkmaya başlamıştı son zamanda. Hatta bir Yeni Demokrasi ve
Altın Şafak koalisyonunu hayal eden
kanaat önderleri bile vardı. Fisas’ın öldürülmesi ve özellikle öldürülme şekli
bu gafillere bir şamar etkisi yaptı. Karşımızda “ciddileşmesi mümkün” bir
siyasî parti değil, tehlikeli bir suç örgütü
vardı. Demokratik sistemi devirmeyi
amaçlayan, bu yolda Meclisi orada her
fırsatta küfürlü hakaretli kavgalara yol
açarak küçük düşürmeye çalışan, elini
kana bulamaktan çekinmeyen, her çeşit
adi suça karışabilen, palazlandıkça daha
tehditkâr, daha saldırgan, daha tehlikeli
olan Hitler hayranı bir neonazi suç örgütü.
Fisas cinayetinden sonraki gelişmeler, ifşaatlar, hükümetten, partilerden,
kuruluşlardan tepkiler, başlatılan soruşturmalar, alınan önlemler, Yunanistan’da
ilk kez Altın Şafak tehlikesinin geniş
ölçüde bilincine varıldığını gösteriyor.
Altın Şafak’ın yabancı göçmenlere karşı
yüzlerce ırkçı saldırıya ve yaralama olaylarına karıştığı, bazı faili meçhullerin
sorumlusu olduğu, ve bunların üzerine gerektiği gibi gidilmediği ve gevşek
davranıldığı, artık kendisine karşı çıkan
Yunanlılara da saldırmaya başladığı, polis teşkilatı içinde destekçilerinin bulunduğu, paramiliter gruplar oluşturduğu,
bazı sermaye çevrelerinden destek aldığı
vs yeniden hatırlatıldı. Kısacası, Altın
Şafak’ın tasfiyesi için geri sayım başladı
gibi görünüyor.
Altın Şafak’ın başlıca hedeflerinden
biri de ülkedeki ulusal azınlıklar. Bizim
azınlığı biraz geç “keşfetti”. Örgüt, Makedon Azınlığın yoğun yaşadığı Florina köylerinde paramiliter gruplarıyla
resimgeçitler ve benzeri etkinlikler düzenleyerek yıllardan beri korku estiriyor.
Aynısını son iki yıldır Batı Trakya’da
Türk Azınlığa karşı yapmaya başladı.
Trakya illerinde de artık örgütlenmiş
olarak, Azınlık için ve bölgedeki barış
için büyük tehlike oluşturuyor. Ancak
Altın Şafak, yalnızca yabancı göçmenler ve azınlıklar için değil, ülkedeki demokrasi, siyasî sistem, iç barış, kısacası
Çoğunluk için de gittikçe daha büyük
bir tehdit ve sorun olmaya başladı. Böylece, cephesini aşırı genişletmiş olarak,
Azınlığa saldıracak zaman ve fırsat pek
bulamayacaktır. Ancak Fisas cinayetinden bir hafta önce, ne münasebetle
olduğunu anlayamadım, Altınşafakçılar Mecliste üç azınlık milletvekilline
hakaret ve küfür yağdırdılar, “Türk tohumları, Mustafa Kemal’i seviyorsanız
gidin onun memleketinde yaşayın...”
gibilerden.
[Sıçılacak ağız g..te yakın gelirmiş,
onlara şöyle bir yanıt yakışıyordu: Türk
“Demokratik sistemi
devirmeyi amaçlayan, bu
yolda Meclisi orada her
fırsatta küfürlü hakaretli kavgalara yol açarak
küçük düşürmeye çalışan,
elini kana bulamaktan
çekinmeyen, her çeşit adi
suça karışabilen, palazlandıkça daha tehditkâr,
daha saldırgan, daha tehlikeli olan Hitler hayranı
bir neonazi suç örgütü.”
Azınlıkça
5
tohumu da ne demek? Türkün tohumu
değil, kendisiyiz. Türk tohumu varsa,
kim bilir belki sizsiniz. Bizim Türkiye’ye
gitmemize gelince, belli olmaz. Ama sizin gideceğiniz yer belli, Koridalos.]
[KKE’yi anlamakta bazen güçlük
çekiyorum. Anlatayım. Altın Şafak, ne
zaman ve ne münasebetle bilmiyorum,
ben rastgelmedim, bizim azınlıktan söz
ederken Türk Azınlığı demiş. Azınlığın
kendini belirleme hakkına saygı gösterdiği için değil elbet, daha ağız dolusu
küfredebilmek için herhalde.
Zira Yunan milliyetçi ağzında Müslüman yerine Türk diye küfretmek daha
doyurucu oluyor. Şimdi, Mecliste yine
Altın Şafak, 1974 Kıbrıs olaylarının
yıldönümü münasebetiyle, olayların
müsebbibi Yunan cuntasını aklamaya
çalıştı, tarihe tecavüz etti, tabiî öbür
tüm partilerin tepkisini çekerek. KKE
grup sözcüsü Karathanasopulos’un eleştirisi: “Altın Şafak, Türk hükümetinin
gayrıresmî basın bürosu gibi çalışıyor,
Trakya’daki Türk Azınlığından söz
etti.”
To Vima, 1/8/2013.... KKE’ye yakışan sözler midir bunlar, bu popülist ve
şöven sözüm ona eleştiri?]
EK: Yukarıdaki yazı tamamlanmışken, 28 Eylül günü sabahın erken
saatlerinde terörle mücadele birlikleri
ile polisin ortaklaşa operasyonuyla, Altın Şafak’ın lideri Mihaliolakos ve partinin 5 milletvekili ile 20’den çok ileri
gelen ve üyeleri tutuklanıyor ve yargıç
önüne çıkarılıyordu. On günden beri
ilgili dosyaları inceleyen Yargıtay savcısı, Altın Şafak’ın bir suç örgütü olduğuna dair yeterli delil bulunduğu
kanaatına varmış ve o kişilerin tutuklanmasını emretmişti.
Bu durumda milletvekili dokunulmazlığı geçerli olmadığı ve suçüsütü
süreci öngörüldüğü için, örgütün lider
sınıfı içeri tıkıldı. Buradan öte Yunanistan uzun süre Altın Şafak davasına
odaklanacak demektir. Biz, şimdilik
rahat uyuyabiliriz.
6
Azınlıkça
Altın Şafak ve Azınlık
Azınlıkça – Sayı: 71 - Eylül 2012
“Altın Şafak” (Χρυσή Αυγή) bizi
çok uğraştıracağa benziyor. Azınlık
köylerinde motosikletli grupların gövde gösterileri ve korku saçma çabaları
ve Gümülcine kent meydanındaki
bir gösteriden sonra Türk Gençler
Birliği’ne saldırı, örgütün bu ilk eylemlerinin arkası gelecektir. Tehlikeyi
tahlil etmeye çalışalım.
Batı Trakya’da örgütün tabanı
geniş sayılmaz, o nedenle buradaki
eylemler için Makedonya illerinden
takviye geliyor. Altın Şafak, özellikle
göçmen aleyhtarı tavrıyla taraftar topluyor, oysa bölgemizde göçmen sorunu sivri değil. Azınlık aleyhtarı tavrı da
aynı ölçüde keskin olsa bile, örgütün
en çok odaklandığı konu Azınlık değil, hiç olmazsa şimdilik.
Azınlık ile Çoğunluk arasında çelişkiler ve etnik gerilim artarsa, Altın
Şafak’ın yerel tabanı genişleme fırsatı
bulacak, tehlike o zaman büyüyecek
ve Azınlığa saldırılar artacaktır. Batı
Trakya’daki etnik gerilimi örgütün tek
başına artırması kolay görünmüyor,
buna gönüllü olarak katılacak yerel
güçler olsa bile. Araya “erk odaklarının” girmesi, olayları onların örgütlemesi ve yönlendirmesi gerekiyor,
29 Ocak Pogromu öncesinde olduğu
gibi. Ondan sonra vurucu ve kırıcı güç
olarak Altın Şafak öne çıkacaktır.
Bugünkü koşullarda böyle bir senaryonun gerçekleşmesi uzak ihtimal.
Zira Altın Şafak, şiddeti, ırkçılığı ve
kini ilke edinmiş ve nazi ideolojisini
benimsemiş bir örgüt ve parti olarak
Azınlığın bir sorunu olmaktan çok
öncelikle Yunanistan’ın bir sorunu.
Rejimle açıkça çatışıyor, parlamenter
sistemi reddediyor, yollarda uyguladığı şiddeti Meclise taşımaktan çekinmiyor. Demokratik düzen, sosyal
barış, Avrupaî değerler için nihayet bir
tehlike olarak algılanmaya başladı. Artık basın, siyasî partiler, Meclis, insan
hakları kuruluşları ve yargı, örgütün
kanunsuzluklarını mercek altına alıyor. Nitekim Azınlığa yapılan ilk saldırılar görmemezlikten gelinmedi. Bundan sonraki muhtemel saldırılar için
de aynısı olacaktır. Bir çeşit dayanışma
ortaya çıkacaktır. Bu da örgütün belki
antiazınlıkçı tavrını değiştirmez, ama
eylemlerinin yaygınlaşmasını engeller.
Yine de en yerinde olanı, Altın
Şafak için en kötü öngörülerle yola
çıkılmasıdır. Yıllardır marjinal aşırı sağ
bir örgüt diye önemsenmeyen ve göçmenler aleyhinde uyguladığı şiddeti
görmemezlikten gelinen Altın Şafak,
son iki seçimde beklenmedik bir başarı
sağlayarak, Yunanistan’daki siyasî gündemin ortasına konuşlandı. Şimdiye
dek aşırı sağı temsil eden LAOS’u sildi
süpürdü. Son nabız yoklamalarında
gücünü artıran tek parti olarak karşımıza çıkıyor. Bugün, %10’lara ulaşmış
olarak, ND ve SİRİZA’dan sonra 3.
büyük parti konumunda. Bu başarısını kinci ve ırkçı söylemine ve şiddet
uygulamalarına borçlu olduğunun bilincinde. Altın Şafak’ın sergileyeceği
başka bir şeyi yok, dolayısıyla bu yolda
daha bir kararlılıkla yürümeye devam
etmesi beklenmelidir. Nereye kadar?
Hükümet, öbür partiler ve çeşitli
kuruluşlar, gecikmeli olarak tehlikeyi
farketmiş görünüyorlar. Basın, tüm
gazeteler, son iki haftadır analiz üzerine analiz yayımlıyorlar. Oysa çoktandır “Altın Şafak, AB ülkelerinde
faaliyetine müssade edilen tek nazi
partisidir. Kapatılmalıdır.” diyen sesler
yok değildi.
Yunanistan, kaçak göçmen patlamasının ve ekonomik krizin bir yan
etkisi olarak palazlanan Altın Şafak’ın
kahrını bir süre çekeceğe benziyor.
Onun varlığından tehdit altında olan
bir unsur da bizim Azınlık. Zaman
zaman örgütün şiddetine maruz kalacağız. Bu şiddetin pogromlara dönüşmesi uzak bir ihtimal. Altın Şafak’ın
insafından değil, açmış olduğu cephede savaştığı unsurların fazlalığı yüzünden. Bizim üzerimizde odaklanmaya
zamanı ve fırsatı pek olmayacak.
Gümülcine Belediyesi 30 temizlik çalışanı
istihdam edecek
Gümülcine Belediyesi’nin Temizlik,
Çöp Toplama ve Yeniden Dönüşüm
Hizmetleri’ne 8 aylık sözleşmeyle 30 çalışanın alınacağı açıklandı.
İlgilenenlerin 10 gün içerisinde Gümülcine Belediyesi’ne başvurularını yapabilecekleri ifade edilirken, 2531352443
numaralı telefondan da gerekli bilgileri
alabilecekleri kaydedildi. Gümülcine
Belediyesi Temizlik Dairesi’ne alınacak
personel ise şöyle sıralanıyor:
1. Araç makine ustası (Ortaöğretim
Mezunu) – 8 aylığına 2 kişi
3. Çöp Arabası şoförü – (Ortaöğretim Mezunu) 8 aylığına 3 kişi
2. D. Tipi Süpürme Aracı ve C. Tipi
Vinç kullanıcısı (Ortaöğretim Mezunu)
– 8 aylığına 1 kişi
5. Mezarlık çalışanı (İlköğretim Mezunu) – 8 aylığına 2 kişi
*
4. Temizlik çalışanı (İlköğretim Mezunu) – 8 aylığına 22 kişi
30 εργαζόμενους καθαριότητας θα προσλάβει
ο Δήμος Κομοτηνής
Ο Δήμος Κομοτηνής ανακοινώνει
την πρόσληψη, με σύμβαση εργασίας
ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου συνολικά τριάντα (30) ατόμων για την κάλυψη ανταποδοτικών αναγκών του Τμήματος Καθαριότητας, Αποκομιδής και
Ανακύκλωσης του Δήμου Κομοτηνής.
Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να κάνουν την αίτηση τους εντός των 10 ημερών στον Δήμο Κομοτηνής ή να ενημε-
ρωθούν από το τηλ. 2531352443.
Οι θέσεις έχουν ως εξής:
1. ΔΕ ΜΗΧΑΝΟΤΕΧΝΙΤΩΝ ΟΧΗΜΑΤΩΝ 8 μήνες 2 άτομα
2. ΔΕ ΧΕΙΡΙΣΤΗ ΣΑΡΩΘΡΟΥ
ΟΜΑΔΑΣ Γ ΤΑΞΗΣ Δ’ ΚΑΙ γερανοφόρου ομάδας Γ ΤΑΞΗΣ Γ’ 8 μήνες 1
άτομο
3. ΔΕ οδηγών απορριμματοφόρου Γ
κατηγορίας 8 μήνες 3 άτομα
4. ΥΕ εργατών/τριων καθαριότητας
(συνοδοί απορριμματοφόρου αυτοκίνητου) 8 μήνες 22 άτομα
5. ΥΕ εργατών/τριων νεκροταφείου
(ΤΑΦΗΣ ΕΚΤΑΦΗΣ νεκρών) 8 μήνες 2
άτομα
Azınlıkça
7
Kubbe
Ruhban Okulu ve gelişmeler
Evren Dede
[email protected]
Twitter: @evrendede
“Kısaca aktardığım
bütün bu açıklamaları
ilk defa okuyan veya
duyanlar, belki Türkiye
ile Yunanistan arasında
yaşanan bu mini krizi,
yeni bir olaymış gibi
sanabilirler. Aksine durum hiç de öyle değil. ”
Açıklamalar üst üste geldi. Bir hafta
içerisinde önce Başbakan Erdoğan dile
getirdi, ardından Dışişleri Bakanı Davutoğlu, ardından AB Bakanı ve Başmüzakereci Egemen Bağış, ardından Dışişleri
Bakanlığı Sözcüsü Gümrükçü ve ardından yine Başbakan Erdoğan bu kez partisinin TBMM grup toplantısında dile
getirdi. Üst üste bunca açıklamanın ana
konusu: Ruhban Okulu’nun açılması
için Yunanistan’dan istenen şartlar.
Başbakan Erdoğan, Dışişleri Bakanı Davutoğlu ve AB Bakanı Bağış’ın
ardı ardına yaptıkları açıklamalarda dile
getirdikleri şart şu: “Heybeliada Ruhban Okulu’nun yeniden açılması, ancak
Atina’da cami ve Batı Trakya’da müftülük
(ve ayrıca baş müftülük) seçimine bağlı.
Bunlar olursa Ruhban Okulu açılacak,
Yunanistan bunları yapmaz ise, Ruhban
Okulu açılmayacak!”
Tabii bu arada Yunan hükümeti de
yapılan bütün bu açıklamalara ardı ardına cevap verdi. Yunanistan’ın cevabı
kısaca şu: “Ruhban Okulu’nun açılması
mevzusu Yunanistan ile Türkiye arasındaki bir konu değil, Türkiye’nin AB’ye
karşı yükümlülüklerinden biri. Mütekabiliyet zaten hiç olmaz, Batı Trakya ile
İstanbul’daki azınlıkların nüfusu bile eşit
oranda değil. İstanbul’da 2 bin kişi kaldı,
Batı Trakya’da ise 150 bin. Havada bulut
sen mütekabiliyeti unut!”
Kısaca aktardığım bütün bu açıklamaları ilk defa okuyan veya duyanlar,
belki Türkiye ile Yunanistan arasında yaşanan bu mini krizi, yeni bir olaymış gibi
sanabilirler. Aksine durum hiç de öyle değil. Türkiye ve Yunanistan hükümet yetkilileri tarafından neredeyse her yıl birkaç
defa buna benzer açıklamalar yapılır. Ve
8
Azınlıkça
özellikle de iki ülkenin dışişleri bakanlıkları açısından sıradan vakalar arasında
sayılır bunlar. Hani Türk ve Yunan savaş
uçaklarının Ege’deki it dalaşları gibidir
yani. Çözüm bulunamadığı için her daim
sorundur, ancak her gün değil de dönem
dönem haber yapılır, dönem dönem daha
fazla öne çıkarılır, dönem dönem sessizliğe bürünülür ve sonra tekrar gündeme
getirilir ve bu iş uzayıp gider.
İstanbul Rumları (Yunanlıları) Türkiye vatandaşı, Batı Trakya Türkleri de Yunanistan vatandaşıdır son tahlilde. Hakkaniyet çerçevesinde baktığımızda, bu iki
azınlığa karşı olumsuz anlamda karşılıklılık (mütekabiliyet) ilkesi uygulanamaz.
Dolayısıyla bir taraftaki azınlığa baskı
uygulandığında, diğer taraftaki azınlığa
bundan dolayı baskı asla uygulanmaması
gerekir. Söz konusu Hristiyan ve Müslüman azınlıkları Türkiye ve Yunanistan’a
bırakan Lozan Antlaşması da hâkeza bu
masum insanları devletlerin eline rehine,
tutsak, pazarlık aracı veya koz olarak kullanılsın diye vermemiş, tam aksine azınlıkların kendi kültürlerine, kimliklerine
ve inançlarına ait özelliklerini özgürce
yaşatabilsinler diye madde madde sayarak onlara ayrıcalıklar tanımıştır. Lozan
Antlaşması’yla teminat altına alınan söz
konusu haklardan bu yazıda bahsetmenin pek bir anlamı yok. İsteyen Lozan
Antlaşması’nın İmroz ve Bozcaada Rumları için Madde 14 ve azınlıkların korunmasıyla ilgili olarak da madde 27, 38,
39,40, 41,42, 43, 44 ve 45’i okuyarak
detaylı bilgiyi öğrenebilir.
Gel gelelim Ruhban Okulu bağlamında aslında ortada ne döndüğünden
bahsetmekte yarar var. Teferruatlarda boğulmadan çok sade ve basit bir dille madde halinde ifade edeyim:
1) Yunanistan, Ruhban Okulu’nun
açılması için ne Atina’da bir Osmanlı
camisinin restorasyonunu Türkiye’ye
verecektir, ne de Batı Trakya’da
Türkiye’nin istediği şekilde bir müftülük seçimi yapacaktır. Yunanistan’ın
bu konuya bakış açısı Türkiye’den çok
farklıdır.
Mevcut Yunan hükümeti, sırf
Ruhban Okulu açılsın diye cami ve
müftü konusunda Türkiye’nin istediği
adımları hayatta atmaz. Atina’da cami
yapacaksa Yunanistan kendisi yapar,
Batı Trakya’da ise zaten Yunanistan’ın
atadığı kendi müftüsü varken bu tavrını da değiştirmez.
2) Aslında Başbakan Erdoğan dahil AK Parti hükümet kurmaylarının
ve Türk Dışişleri’nin, Yunanistan’ın
Atina’da cami restorasyonunu Türkiye’ye vermeyeceğini ve ayrıca Batı
Trakya’da da istendiği şekilde müftü
seçimi yapmayacağını gayet iyi bildiğini düşünüyorum.
Dolayısıyla son dönemde Yunanistan’daki cami ve müftü seçimiyle ilgili
çıkışlar, büyük ihtimalle demokratikleşme paketinde Ruhban Okulu’nun
yer almaması üzerine oluşan tepkilere
karşı, hükümetin öne sürdüğü siyasi
bir hamleden ibaret olmalı. Üstelik
Başbakan Erdoğan bu hamlesi sayesinde, yaklaşan seçimlerde belki de oylarının daha fazla artacağını düşünüyor
olabilir.
Evet, 2 madde halinde söylediklerimde umarım yanılırım. Ancak iki
ülke arasındaki müzakerelerle ilgili
tecrübelerim, maalesef bana haklı çıkacağımı söylüyor. Çünkü taraflar,
gerçekte anlaşma sağlamış olsaydı, üst
üste bu kadar karşılıklı suçlamada bulunmazdı.
Ne diyelim, umarım yanılırım.
Agos Gazetesi / 15 Ekim 2013
*
Θεολογική Σχολή της
Χάλκης και εξελίξεις
Εβρέν Δεδέ
Οι ανακοινώσεις ακολούθησαν η
μία την άλλη. Αρχικά το ανέφερε ο
Πρωθυπουργός, κ. Ερντογάν, έπειτα
ο υπουργός Εξωτερικών, κ Νταβούτογλου, στη συνέχεια ο υπουργός
Ευρωπαϊκών Υποθέσεων και επικεφαλής των διαπραγματεύσεων με
την ΕΕ, Εγκεμέν Μπαγίς και μετά ο
εκπρόσωπος Τύπου του υπουργείου
εξωτερικών, Γκιουμρουκτσού για να
τον ακολουθήσει ο Πρωθυπουργός,
κ. Ερντογάν που το ανέφερε και πάλι
σε συνεδρίαση της κομματικής επιτροπής του κόμματός του στη Μεγάλη Τουρκική εθνοσυνέλευση. Το
κύριο θέμα όλων αυτών των διαδοχικών δηλώσεων: Οι προϋποθέσεις
που πρέπει να τηρήσει η Ελλάδα για
να ανοίξει η Θεολογική Σχολή της
Χάλκης.
Οι προϋποθέσεις που έθεσαν
μέσω διαδοχικών δηλώσεων ο Πρωθυπουργός Ερντογάν, ο υπουργός
Εξωτερικών, Νταβούτογλου και ο
υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων,
Εγκεμέν Μπαγίς έχουν ως εξής: «Το
άνοιγμα της Θεολογικής Σχολής της
Χάλκης εξαρτάται από το ζήτημα
του τεμένους στην Αθήνα και από
την εκλογή Μουφτήδων (και μάλιστα Αρχιμουφτή) στη Δυτική Θράκη. Αν τηρηθούν αυτές οι προϋποθέσεις, η Θεολογική Σχολή θα ανοίξει,
αν όμως η Ελλάδα δεν τηρήσει αυτές
τις προϋποθέσεις, τότε η Θεολογική
σχολή δεν θα ανοίξει!»
Βεβαίως η ελληνική κυβέρνηση
απάντησε και αυτή διαδοχικά
σε όλες αυτές τις δηλώσεις. Η απάντηση της Ελλάδας είναι εν ολίγοις
η εξής: «Το ζήτημα του ανοίγματος
της Θεολογικής Σχολής δεν είναι ζήτημα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας,
αλλά ζήτημα της Τουρκίας εν σχέσει
προς τις προϋποθέσεις που πρέπει να
τηρήσει για να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Άλλωστε δεν τίθεται
θέμα αμοιβαιότητας, οι πληθυσμοί
της μειονότητας σε Δυτική Θράκη
και Κωνσταντινούπολη δεν είναι συγκρίσιμοι. Στην Κωνσταντινούπολη
απέμειναν δύο χιλιάδες άνθρωποι,
ενώ στη Δυτική Θράκη 150 χιλιάδες.
Αποχαιρέτα τη την αμοιβαιότητα
που χάνεις!»
Όλοι όσοι διαβάζουν ή ακούν
για πρώτη φορά αυτά που σύντομα
περιέγραψα, μπορεί να νομίζουν ότι
αυτή η μικρή κρίση μεταξύ Ελλάδας
και Τουρκίας είναι κάτι καινούργιο.
Ωστόσο ισχύει ακριβώς το αντίθετο.
Οι αξιωματούχοι της ελληνικής και
της τουρκικής κυβέρνησης κάνουν
κάθε χρόνο ανά περιόδους παρόμοιες δηλώσεις. Στην πραγματικότητα
δε, τα γεγονότα αυτά θεωρούνται
από τα υπουργεία Εξωτερικών των
δύο χωρών τετριμμένα. Η κατάσταση λοιπόν μοιάζει με τις αερομαχίες
των ελληνοτουρκικών αεροσκαφών. Επειδή δεν έχει βρεθεί λύση
αποτελεί ένα μόνιμο πρόβλημα, το
οποίο ωστόσο δεν θίγεται καθημερινώς αλλά ανά περιόδους. Άλλοτε
προβάλλεται περισσότερο, άλλοτε
καλύπτεται από σιωπή, έπειτα επανέρχεται στην επιφάνεια και ούτω
καθεξής.
Σε τελική ανάλυση, οι Ρωμιοί
της Κωνσταντινούπολης (Έλληνες)
είναι τούρκοι πολίτες και οι Τούρκοι
Azınlıkça
9
της Δυτικής Θράκης, είναι έλληνες
πολίτες. Από πλευράς δικαίου, δεν
εφαρμόζεται η αρχή της αμοιβαιότητας και στις δύο μειονότητες με
την αρνητική έννοια. Όταν ασκείται
πίεση στη μία μειονότητα, δεν θα
πρέπει να ασκείται και πίεση στην
άλλη πλευρά γι’ αυτό το λόγο. Η
συνθήκη της Λοζάνης όμως, που
άφησε τη χριστιανική και τη μουσουλμανική μειονότητα σε Τουρκία
και Ελλάδα, δεν άφησε αυτούς του
αθώους ανθρώπους ως ομήρους ή
φυλακισμένους, ούτε με σκοπό να
χρησιμοποιηθούν ως μέσο διαπραγμάτευσης ή ατού. Αντιθέτως, τους
αναγνώρισε προνόμια, άρθρο προς
άρθρο, έτσι ώστε να μπορούν να βιώνουν ελεύθερα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους όσον αφορά στην
κουλτούρα τους, την ταυτότητα και
την πίστη τους.
Δεν υπάρχει λόγος να αναφερθώ
στο άρθρο μου στα δικαιώματα που
διασφάλισε η συνθήκη της Λοζάνης.
Όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να διαβάσει το άρθρο 14 για τους Ρωμιούς
σε Ίμβρο και Τένεδο και τα άρθρα
27, 38, 39, 40, 41, 42, 43, 44 και 45
σχετικά με την προστασία των μειονοτήτων και να ενημερωθεί λεπτομερώς.
Θα ήταν όμως ωφέλιμο να αναφερθούμε στο τι συνέβη με τη Θεολογική Σχολή. Ας περιγράψουμε την
κατάσταση επιγραμματικά με απλή
και απέριττη γλώσσα χωρίς να πνιγόμαστε στις λεπτομέρειες:
1) Η Ελλάδα δεν πρόκειται να
δώσει στην Τουρκία την ανακαίνιση δύο οθωμανικών τεμενών στην
Αθήνα, ούτε πρόκειται να πραγματοποιήσει εκλογές στη Δυτική
Θράκη σύμφωνα με τις αξιώσεις της
Τουρκίας με αντάλλαγμα το άνοιγμα
της Θεολογικής Σχολής. Η προσέγγιση της Ελλάδας σε αυτό το ζήτημα
είναι πολύ διαφορετική από αυτήν
της Τουρκίας. Η παρούσα ελληνική
κυβέρνηση, δεν πρόκειται επ’ ουδενί
να πραγματοποιήσει τα βήματα που
10
Azınlıkça
επιθυμεί η Τουρκία στο θέμα των
τεμενών και των Μουφτήδων αποκλειστικά για το άνοιγμα της Θεολογικής Σχολής. Αν θέλει να αναγείρει
τέμενος στην Αθήνα, θα το κάνει
μόνη της, ενώ στη Δυτική Θράκη
έχει ήδη διορισμένο Μουφτή και δεν
πρόκειται να αλλάξει αυτή της την
πρακτική.
2) Στην πραγματικότητα, θεωρώ
ότι οι αξιωματούχοι του τουρκικού
υπουργείου Εξωτερικών και της κυβέρνησης του ΑΚΡ, συμπεριλαμβανομένου και του Πρωθυπουργού, κ
Ερντογάν, γνωρίζουν πολύ καλά ότι
η Ελλάδα δεν πρόκειται να παραχωρήσει στην Τουρκία την ανακαίνιση
των τεμενών, ούτε και θα προχωρήσει σε εκλογές για ανάδειξη Μουφτή
στη Δυτική Θράκη με τον τρόπο που
επιθυμεί η Τουρκία. Συνεπώς οι πρόσφατες εξελίξεις σχετικά με το τέμενος στην Ελλάδα και τις εκλογές για
την ανάδειξη μουφτή, αποτελούν
κατά πάσα πιθανότητα ένα πολιτικό
προπέτασμα που υψώνει η κυβέρνηση απέναντι σε όσους της επιτίθενται γιατί δεν συμπεριέλαβε στο πακέτο εκδημοκρατισμού το άνοιγμα
της Θεολογικής Σχολής. Επιπλέον, ο
Πρωθυπουργός, κ Ερντογάν ίσως να
θεωρεί ότι χάριν στο συγκεκριμένο
προπέτασμα θα έχει την ευκαιρία να
αυξήσει τις ψήφους του στις επόμενες εκλογές.
Μάλιστα, ελπίζω να κάνω λάθος
όσον αφορά στα όσα είπα στο δεύτερο τμήμα. Ωστόσο, η εμπειρία μου
στις διαπραγματεύσεις μεταξύ των
δύο χωρών μου λέει δυστυχώς ότι θα
δικαιωθώ για τα λεγόμενά μου. Διότι εάν οι δύο πλευρές είχαν όντως
φτάσει σε κάποια συμφωνία, δεν θα
αλληλοκατηγορούνταν τόσο. Τι να
πω, ελπίζω να κάνω λάθος.
Άγκος 15/10/2013
*
Yunan - Bulgar doğalgaz boru hattı
bir adım daha ilerledi
Çevre, Enerji ve İklim Değişikliği Bakanı Yannis Maniatis, Yunan Bulgar doğalgaz boru hattının (IGB)
çevre şartlarını onaylayan kararı imzaladı.
İlk aşamada 3 milyar metreküp,
tamamlandığında ise 5 milyon metreküp doğalgaz aktarma kapasitesine sahip olacak olan boru hattı, Yunanistan
üzerinden gelecek doğalgazın, Bulgaristan ve çevre ülkelere dağıtılmasına
olanak sağlayacak. IGB ayrıca, Hazar
Denizi’nden gelecek ve Avrupa’ya doğalgaz transfer edecek TAP doğalgaz
boru hattına bağlanacak.
182 km uzunluğunda olacak IGB
doğalgaz boru hattı, Yunanistan’ın
Gümülcine (Komotini) şehrinden
başlayarak Bulgaristan’ın Stara Zagora kentinde son bulacak. Projenin
toplam bütçesinin 220 milyon euro
olacağı belirtiliyor.
Konuyla ilgili açıklama yapan
Çevre Bakanı Yannis Maniatis “Yunan Bulgar doğalgaz boru hattı
IGB’nin Yunanistan kısmıyla ilgili
çevre şartlarını onaylayan kararı imzalayarak, Yunanistan’ı Avrupa’da enerji
kavşağına ve Güneydoğu Akdeniz ile
Balkanlar’da istikrar, güvenlik ve refah unsuruna dönüştürmek için sarf
ettiğimiz çaba çerçevesinde bir büyük
projenin daha hayata geçirilmesini
başlatıyoruz” dedi.
Προχώρησε ένα βήμα ακόμα
ο ελληνοβολυγάρικος αγωγός φυσικού αερίου
Υπογράφηκε σήμερα από τον υπουργό
Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Γιάννη Μανιάτη η απόφαση Έγκρισης
των Περιβαλλοντικών Όρων για τον ελληνοβουλγαρικό αγωγό φυσικού αερίου (IGB),
μεταφορικής ικανότητας 3 δισεκατομμυρίων
κυβικών μέτρων αερίου το χρόνο, σε πρώτη
φάση και 5 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων,
σε πλήρη ανάπτυξη.
Ο αγωγός θα επιτρέψει την τροφοδοσία
της Βουλγαρίας και των χωρών της περιοχής
με φυσικό αέριο που θα διοχετεύεται μέσω Ελλάδας. Μεταξύ άλλων, ο IGB θα διασυνδεθεί
και με τον αγωγό TAP, που θα μεταφέρει φυσικό αέριο από την Κασπία, μέσω Ελλάδας, προς
την Ευρώπη.
Ο IGB έχει συνολικό μήκος 182 χιλιόμε-
τρα, θα ξεκινά από την Κομοτηνή και θα καταλήγει στην πόλη Stara Zagora της Βουλγαρίας.
Ο συνολικός προϋπολογισμός του έργου ανέρχεται στα 220 εκατ. ευρώ.
Σε δηλώσεις του για το θέμα ο υπουργός ΠΕΚΑ, Γιάννης Μανιάτης, επισημαίνει
τα εξής: «Με την υπογραφή της Απόφασης
Έγκρισης των Περιβαλλοντικών Όρων για
το ελληνικό τμήμα του ελληνοβουλγαρικού
διασυνδετήριου (IGB) αγωγού φυσικού αερίου, προχωρούμε στην υλοποίηση ενός ακόμα
μεγάλου έργου που συμβάλλει αποφασιστικά
στην προσπάθειά μας να καταστήσουμε την
Ελλάδα ενεργειακό κόμβο της Ευρώπης και
σημαντικό παράγοντα σταθερότητας, ασφάλειας και ευημερίας για την ευρύτερη περιοχή
της ΝΑ Μεσογείου και των Βαλκανίων.
Azınlıkça
11
Genç Bakış
İslam Aile Hukuku ve Şer-i yetkiler
Aydın Bostancı
[email protected]
Twitter: @AydinbostanciBT
“Batı Trakya’da uygulanan İslam Aile Hukuku
son yıllarda azınlığımız
ile ilgili düzenlenen birçok panel ve konferansın tartışmalı konuları
arasında yerini korumaya devam ediyor.”
Batı Trakya’da uygulanan İslam Aile
Hukuku son yıllarda azınlığımız ile ilgili
düzenlenen birçok panel ve konferansın
tartışmalı konuları arasında yerini korumaya devam ediyor.
Özellikle 2000’li yılların başlarından
itibaren gerek miras, gerekse de çocukların velayeti ve erken yaşta evlilik gibi
konularda müftülüklerce verilen bazı
kararların medeni hukuk mahkemelerine
taşınması sonucu, müftülerin uhdelerinde bulunan şer-i yetkileri ciddi anlamda
sorgulanmaya başladı.
Bu tartışmalar Batı Trakya’daki müftülüklerce uygulanan İslam Aile Hukukunun kaldırılıp kaldırılmaması konusu
da ulusal hatta uluslararası alana taşıdı.
Birçok defa AB ve ABD’nin insan hakları raporlarında bu konu yerini aldı ve
Yunanistan’a bu anlamda ciddi eleştiriler
yöneltildi.
Dergimizin okurları hatırlayacaktır,
geçmişte de bu konuya birçok kez değinmiştik, hatta Selanikli yazarımız hukukçu
Yorgos Dudos, belki de şimdiye kadar
onlarca makalesiyle bu konuda görüş ve
çözüm önerilerini dile getirmişti.
Öncelikle bölgemizde uygulanan İslam Aile Hukuku konusunda birbirine
taban tabana zıt iki görüşün dile getirildiğini hatırlatmakta fayda var. İlki, Ahval-i
Şahsiyye’nin yani İslam Aile Hukukunun
olduğu gibi korunmasından yana, bir diğeri ise tamamen kaldırılmasından yana.
İkinci görüşü benimseyenlerin azınlık
toplumu içerisinde sayıları az olmakla birlikte görüşlerinin bu olduğunu belirmek
lazım. Hâlbuki İslam Aile Hukukunun
kaldırılıp kaldırılmaması tartışmasından
önce bu uygulamanın azınlık için bir im-
12
Azınlıkça
tiyaz olup olmadığına bakmak gerekiyor.
Batı Trakya’daki azınlık bireyleri için
Şer-i Hukuk ve Medeni Hukuk uygulaması bir tercih meselesi olarak bırakılmıştır. Her bir birey kendi tercih ve seçimi
doğrultusunda Şer-i veya Medeni Hukuk
uygulamalarına göre işlem yapabilmektedir. Azınlık bireyleri için hukuki anlamda
bir zorunluluk veya bir mecburiyet söz
konusu değildir.
Tercih edilen hukuk sistemi doğrultusunda hukuki işlemler yürütülebilmektedir.
Dolayısıyla bölgemizde uygulanan
İslam Aile Hukukunun azınlık bireyleri
için tanınan bir imtiyaz ve bir demokratik tercih meselesi olduğunun altını çizmemiz gerekiyor.
İslam Aile Hukukunda yapılması gereken iyileştirmelerin neler olup olmadığı
tartışmasından önce, azınlık için özel olarak tanınan bu imtiyazın kaldırılması durumunda azınlık bireylerine yönelik var
olan bir demokratik tercih ve ayrıcalığın
ortadan kalktığını söyleyebiliriz.
Bununla birlikte azınlık için tanınan
bu ayrıcalıklı hukukun kaldırılıp kaldırılmamasını talep etmek ancak azınlık
bireylerinin hakkı olduğu gibi bunun
kararını da ancak azınlığın kendisi verebilmelidir. Çoğunluk bireylerinin azınlık
toplumuna tanınan bir imtiyazın kaldırılmasını talep etme gibi bir hakları veya
yetkileri bulunmamalıdır.
Herkes görüş ve düşüncelerini özgürce ifade edebilir ancak karar verme noktasında çoğunluk bireyleri azınlığa tanınan
bir imtiyaz konusunda yetki ve söz sahibi
değildir. İslam Aile Hukukunun kaldırılıp kaldırılmamasının kararını ancak
azınlığın kendisi verebilir.
Öncelikle azınlık hakları açısından
bunun iyi anlaşılması ve vurgulanması gerekiyor. Son yıllarda bu konuda
yapılan hukuki tartışmalarda özellikle
bazı çoğunluk kesimine mensup hukukçuların Batı Trakya’daki azınlık
toplumuna tanınan bu imtiyazın ısrarla kaldırılmasını talep etmeleri anlaşılır bir durum değildir. Bu en basit bir
örnekle 19. yüzyılın sonlarında Büyük
Britanya’daki lordların kamaralarında
oturup Hindistan halkları için nelerin
iyi olup nelerin iyi olamayacağına karar vermeleri gibi bir durumdur.
Allah’a çok şükür azınlığın yetişkin
binlerce yüksek tahsilli insanı ve kuruluşu mevcuttur.
Ülkemizin çeşitli üniversitelerinde öğretim görevlisi olan değerli hukuk profesörlerinin, azınlığa tanınan
bu ayrıcalığın kaldırılması gerektiğini
söylerken hatta bu yönde kamuoyunu
yönlendirme faaliyetlerinde bulunurken bu hususlara dikkat buyurmalarını rica ediyoruz.
Bu çoğunluk kesiminin dikkati alması gereken bir eleştirimizdi. Gelelim
azınlık toplumuna.
Azınlık toplumu içerisinde çok
küçük bir kesim bu uygulamanın kaldırılmasını istiyor, toplumun büyük
bir çoğunluğu ise bu hukukun olduğu
gibi korunması gerektiği görüşünde.
Daha doğrusu bu imtiyazı problem
olarak telakki etmiyor aksine hukuki
tercihini bu yönde kullanıyor.
Hâlbuki azınlığa tanınan bu hukuki imtiyaz ne tamamen kaldırılmalı,
ne de olduğu gibi bırakılmalıdır.
Azınlık bireylerine yönelik uygulanan İslam Aile Hukuku’nun düzenlemeleri bir an önce yenilenmeli
ve günümüz koşullarına uygun hale
getirilmelidir. İslam hukuku açısından
da bu mümkündür. Nitekim birçok
İslam ülkesinde şer-i hukuk konularında bu gibi kanuni düzenlemelere
gidilmiştir.
Örneğin Cezayir ve Tunus gibi
İslam ülkelerinde müftülerin çıkardıkları fetva kararlarıyla erken yaşta evlilikler ve çok eşli evlilikler yasaklanarak
bu yönde hukuki düzenlemelere gidilmiş ve bu kararlar alınırken ülkenin ve
toplumun içinde bulunduğu koşullar
göz önünde bulundurulmuştur.
İslam hukuku içerisinde yer alan
“içtihat” kavramı, bu gibi hukuki
düzenlemelerin yeniden şekillendirilmesine olanak tanımakta ve gerekli
değişiklikler yine İslam hukuku çerçevesinde gerçekleşebilmektedir. Günümüzdeki birçok İslam ülkesinin şer-i
hukukla ilgili düzenlemelerde yeniliklere gitmemesi, asırlar önce yaşamış
geleneksel Fıkıh İmamlarının o günün
koşullarına göre verdikleri fetva ve kararlara ısrarla günümüzde de bağlı kalmak istemelerinden kaynaklıyor.
Hatta bu ısrarı gerekçelendirmek
adına “içtihat kapısının” yani şer-i
kanunlara yeni yorumlar getirmenin
miladi 1058-1111 yılları arasında yaşamış büyük İslam düşünürü ve alimi
İmam-ı Gazali ile son bulduğunu öne
sürmektedirler.
Hâlbuki asırlar boyunca günün
koşulları ve ihtiyaçları gereği İslam
hukukunun birçok düzenlemesi ile
ilgili yeniliklere gidilmiş ve günün koşullarına ve ihtiyaçlarına cevap veren
düzenlemelere gidilebilmiştir.
Aynı zamanda bir AB üyesi olan
ülkemizde azınlığımıza tanınan bu
ayrıcalıklı hukukun tamamen kaldırılmaması adına birçok maddesi yeniden
düzenlenebilir ve böylece şer-i yetkiler
bir hukuki sorun olmaktan çıkabilir.
miras işlemlerinin çoğunluğu medeni hukuka göre gerçekleştirilmekte,
erken yaşta evlilikler konusunda ise
gerek aileler gerekse de müftülüklerce
önlemler alınmaktadır.
Fakat tüm bu uygulamaların hukuki bir zemine oturtulması ve nelerin
uygulanıp ne gibi hususların uygulanmadığı kanunlaştırılarak belirtilmelidir.
Ayrıca bu düzenlemeler gerçekleştirilirken günümüzün ihtiyaçlarına
cevap veren yorumlar da getirilmeli,
böylelikle bölgemizde bir imtiyaz olarak azınlığımıza tanınan İslam Aile
Hukuku, günümüz normlarına uygun
bir şekilde yürürlülüğünü bir azınlık
hakkı ve ayrıcalığı olarak korumalı ve
devam ettirmelidir.
“Aynı zamanda
bir AB üyesi olan
ülkemizde
azınlığımıza
tanınan bu
ayrıcalıklı
hukukun tamamen
kaldırılmaması
adına birçok
maddesi yeniden
düzenlenebilir ve
böylece şer-i yetkiler
bir hukuki sorun
olmaktan çıkabilir.
Zaten azınlık
toplumu pratikte
kendi tercihiyle bu
düzenlemelere göre
hareket etmektedir. ”
Zaten azınlık toplumu pratikte
kendi tercihiyle bu düzenlemelere
göre hareket etmektedir. Örneğin çok
eşlilik maddesi asla uygulanmamakta,
Azınlıkça
13
Paradoks
Hükümetin Altın Şafak’la Mücadelesi:
“Âyinesi İştir Kişinin, Lafa Bakılmaz”
Dimostenis Yağcıoğlu
[email protected]
Twitter: @dimoyagcioglu
“Dileyelim Pavlos Fissas
Altın Şafak’ın son kurbanı olsun. Eğer onun
katliyle başlayan süreç
bu nazi terör örgütünün
sonunu getirecekse,
ülkeyi bu beladan kurtaracaksa, bütün Yunanistan, ama özellikle
Altın Şafak’ın hedefinde
bulunan her çeşit azınlık, Fissas’ı sadece saygı
ve hüzünle değil, aynı
zamanda minnetle de
anacaktır.”
Antifaşist şarkılar yazıp söyleyen müzisyen ve aynı zamanda liman işçisi Pavlos
Fissas’ın Pire’nin Keratsini semtinde bir
Atın Şafak militanı tarafından öldürülmesi Yunanistan’ı sarstı. Hükümet ve ana
akım medyanın bu neonazi harekete karşı
tutumu âniden sertleşti.
Başbakan ve hükümet sözcüsü artık
Altın Şafak için «sıfır tolerans», «kökünden sökeceğiz» gibi ifadeler kullanıyorlar.
Medya da neonazilerin paramiliter yapısı,
askeri eğitim kampları, silahlı kuvvetler
ve polis içindeki sempatizanları, mafya tipi haraç toplama gibi eylemleri ve
göçmenlere karşı uyguladıkları sistemli
şiddet hakkında yıllardır az çok bilinen,
fısıldanan bilgileri artık açıkça ve ayrıntılarıyla veriyor.
Altın Şafak şimdiye kadar nasıl böyle
faaliyetlerde bulunabiliyordu? Devletin
kurum ve organları, hükümetler, eğer Altın Şafak’a karşı müsamaha göstermemiş
olsalardı bu örgüt/parti bu kadar palazlanabilir ve hiç çekinmeden açıkça suç teşkil eden eylemler yapabilir miydi? Devletin Altın Şafak’a karşı tutumundan söz
ederken «müsamaha» kelimesi belki hafif
kalıyor. Devletin, özellikle polisin, göçmenlere karşı ve belki sol ve anarşist aktivistlere karşı Altın Şafak’la bir tür işbirliği
ve iş bölümü geliştirdiği yıllardır söyleniyor. Bunu söyleyenler arasında eski kamu
düzeni ve vatandaşı koruma bakanı Sn.
Mihalis Hrisohoidis de var.1 Anlaşılıyor
ki devlet ve hükümetler, başta göçmenlerle ilgili olmak üzere bazı politikaların
uygulanmasında Altın Şafak’ı ve yöntemlerini yararlı bir araç gibi gördüler.
Pavlos Fissas, Altın Şafak’ın öldürdüğü ilk kişi değil; ilk Yunanlı. Bu neonaziler daha önce de insan öldürmüşlerdi,
14
Azınlıkça
ama öldürülenler Pakistanlı, Bangladeşli
ve Afgan göçmenlerdi. O nedenle hükümet ve ana akım medya bu cinayetleri
büyük birer mesele haline getirmedi.
[Burada bir parantez açıp şunu da
ekleyeyim: Hadi Afganistan ve Bangladeş
kendi vatandaşlarının haklarını yurtdışında kollayamayacak kadar güçsüz iki
devlet, ama Pakistan, bütün toplumsal,
ekonomik ve siyasi sorunlarına rağmen, büyük ve önemli bir ülke. 185 milyonluk bir
nüfusa, güçlü ve nükleer silahlı bir orduya,
iyi yetişmiş diplomatlara ve dünyanın en
iyi çalışan istihbarat örgütlerinden birine,
I.S.I.’ya sahip. Böyle bir ülkenin devleti,
Yunanistan’da vatandaşları, kaçak göçmen
bile olsalar, ırkçı şiddete maruz kalıyorken,
öldürülüyorken, nasıl bu kadar tepkisiz kalır, insanın aklı almıyor. Güçlü bir devletin
vatandaşlarını böylesine korumasız bırakmasının nedenleri mutlaka araştırılmaya
değer.]
Altın Şafak’ın faaliyetleri, göçmenlerin aleyhine olan politikaların daha etkili
bir biçimde uygulanmasına ve amaçlarına
(mümkün olduğunca çok sayıda göçmeni Yunanistan’ı terk etmeye zorlamak, her
şeye rağmen ülkede kalmakta karar kılan
göçmenlerin korku içinde, uslu, uysal ve
sinik bir biçimde yaşamalarını sağlamak,
yeni göçmenleri Yunanistan’a gelmekten
caydırmak), ulaşmasına yardımcı oluyordu. Hatta, sol çevrelerde oldukça yaygın
bir teoriye göre, bu neonaziler, hakları
için mücadele eden çalışanlara karşı da
kullanılacaktı. Hükümet göçmenlerle
ilgili politikalarını değiştirmeye niyetli
değil. Çalışanlarla da ilgili politikaların
değişmesi bu hükümet iktidarda ve memorandumlar yürürlükte olduğu sürece
pek mümkün görünmüyor. Yani aynı
politikalar devam edecek. Bu durumda
Altın Şafak hükümete yararlı bir araç
gibi görülmeye devam edebilirdi. Peki,
o zaman, hükümetin tutumunun değişmesine neden olan etkenler neler?
Bu sorunun bence birbiriyle bağlantılı iki cevabı olabilir:
(1) Altın Şafak haddini aştı. Devlet ve hükümet bu örgüt/partiye belli
sınırlar içinde hareket ettiği sürece
müsamaha gösterecekti. Ama Altın
Şafak bu sınırların çok ötesine geçti.
Seçmenlerin yaklaşık %7’sinden aldığı
oyların verdiği sarhoşluk ve özgüvenle
kendisini araç olarak kullanan düzeni
tehdit edecek şekilde hareket etmeye
başladı. Devletin belirlediği kırmızı çizgi Yunanlıların öldürülmesiydi.
Pavlos Fissas’ın öldürülmesiyle Altın
Şafak bu kırmızı çizgiyi aştı. Fissas’ın
öldüren Yorgos Roupakiás’ı yakalarken
polis memuru Angelikì’nin söylediği
ve “bıçak da fazla oluyor ama!” şeklinde tercüme edilebilecek “ε, όχι και
μαχαίρι!” sözü belki bu sınırın aşılmasını sembolize ediyor. Yani Yunanlı antifaşist solculara dayağa ve göçmenlere
bıçağa belki devlet ve polis müsamaha
gösterebilirdi, ama bir Yunanlıyı bıçaklayarak katletmek fazla oluyordu.
(2) Altın Şafak’ın faaliyetleri hükümetin belirlemiş olduğu siyasi çıkarlarını ve “millî çıkarları” zedelemeye
başladı. Yunanlı gençleri, “aşırı solcu”
solcu olsalar bile, öldüren bir örgüte
müsamaha gösteren bir hükümete,
bütün toplum, hatta hükümetin ana
partisi Yeni Demokrasi’nin seçmenleri bile tepki gösterecekti. Artı, polisle
işbirliği yapan, her çeşit suçu işleyen
ve meclise bile girmiş güçlü bir nazi
örgütüne sahip Yunanistan’ın yurtdışındaki imajı büyük zarar görüyordu.
Avrupa’dan, ABD’den, uluslararası teşkilatlardan büyük tepki geliyordu. Dahası, İsrail’le stratejik ve çok-yönlü bir
ortaklık kurmak ve Yahudi diyasporasıyla iyi ilişkiler geliştirmek isteyen
Yunan hükümeti için Altın Şafak’ın
ülkede böylesine pervasızca faaliyet
göstermesi ciddi bir pürüz teşkil ediyordu. Hükümet bu durumu açıkla-
makta zorluk çekiyordu.
Şimdi hükümet, Altın Şafak’ın
“kökünü kazıyacağını” söylüyor. Çok
sert bir söylem kullanıyor.
Fakat Ziya Paşa’nın meşhur mısraını hatırlamamız lâzım: “Âyinesi iştir
kişinin, lafa bakılmaz.” Gerçi siyaset
iletişimle alâkalı bir faaliyetler bütünü olduğu için lafa, söze, söyleme hiç
bakmamak da olmaz. Lafı da dikkate
almak zorundayız, ama esas olan iştir,
icraattır, somut eylemlerdir.
Hükümetin son birkaç gündür
yaptıklarına baktığımızda, haksızlık
etmeyelim, bazı önemli adımlar da
görüyoruz: Örneğin, Altın Şafak sempatizanı ve bu parti/örgütün işlemiş
olduğu suçlarla bağlantılıları olduğundan kuşkulanılan sekiz emniyet
müdürünün görevden alınması, Altın
Şafak üye ve milletvekillerinin karıştığı 32 olayın dosyasının başsavcılığa
gönderilmesi ve bu olaylarla ilgili soruşturmanın başlaması, Fissas cinayetinin ve bundan sonra Altın Şafak
üyelerinin işleyeceği her suçun Emniyet Müdürlüğü’nün terörle mücadele
dairesinin yetkisine verileceğinin açıklanması gerçekten küçümsenmemesi
gereken adımlar. Altın Şafak’a hazine
yardımını kesmeyi mümkün kılacak
bir kanun tasarısının hazırlanmakta
olduğu da açıklandı. Eğer bu tasarı
meclise sunulur ve meclisten geçerse,
nazilere ciddi bir darbe vurulmuş olacaktır.
Altın Şafak partisi kapatılabilir mi?
Yasa dışı ilân edilebilir mi? Yunanistan
Anayasası ve ülkenin siyasi partilerle
ilgili yasaları parti kapatmaya imkân
vermiyor. Anayasa’nın 29. maddesinde, siyasi partilerin “örgütlenme ve faaliyetlerinin, demokrasinin özgürce işleyişine hizmet” etmesi gerektiği yazılı.
Ama demokrasiye zarar veren, onun
özgürce işleyişini engelleyici eylemlerde bulunan partilere karşı bir müeyyide bu maddede yer almıyor. Aynı
madde, silahlı kuvvetler, emniyet ve
yargı mensuplarının görevleri sırasında bir parti lehine faaliyette bulunmalarını yasaklıyor, ama onları kendi fa-
aliyetlerinde kullanan partiler için bir
müeyyide öngörmüyor. Siyasi partiler
kanununda da parti kapatmayla ilgili
bir hüküm bulunmuyor. Dolayısıyla,
Altın Şafak’ın “kökü kazınacaksa” suç
veya terör örgütleri ile ilgili yasalar ve
ceza kanununun ilgili maddeleri kullanılmak zorunda.
Hükümet gerçekten Altın Şafak’ın
“kökünü kazıyacak” mı? Yoksa şimdi
ülkedeki ve yurtdışındaki kamuoyunun dikkatini çekecek, nazizme karşı
mücadele ediyor imajını verecek birkaç adım atıp, Fissas cinayeti unutulmaya, ortam durulmaya başlayınca
tekrar eski müsamaha politikasına mı
dönecek? Hükümetin nasıl bir yol izleyeceği, büyük oranda, toplumdan ve
yurtdışından gelecek ve bu Nazi terör
örgütünün tasfiye edilmesi yönünde
taleplerin, baskıların yoğunluğuna ve
boyutuna bağlı. Eğer bu yönde talep
ve baskılar cılızlaşırsa, hükümetin
eski politikasına dönmesi bence hayli muhtemeldir. Dolayısıyla, bu talep
ve baskıların aynı yoğunlukta devam
etmesi lâzım. Hatta yurtdışından gelecek baskıların, hükümetin bu ve
benzeri örgütlere müsamaha ettiği,
daha da kötüsü bunlarla işbirliği yaptığı takdirde, bazı yaptırımlara maruz
kalacağı ihtimalini de içermesi yararlı
olabilir.
Dileyelim Pavlos Fissas Altın
Şafak’ın son kurbanı olsun. Eğer onun
katliyle başlayan süreç bu nazi terör
örgütünün sonunu getirecekse, ülkeyi
bu beladan kurtaracaksa, bütün Yunanistan, ama özellikle Altın Şafak’ın
hedefinde bulunan her çeşit azınlık,
Fissas’ı sadece saygı ve hüzünle değil,
aynı zamanda minnetle de anacaktır.
1. «Χρυσοχοΐδης: “Υπήρχαν ομάδες της
Χρυσής Αυγής που συνεργάζονταν με την
Αστυνομία”», 01/07/2011, Parapolitiki Blog
(http://www.parapolitiki.com/2011/07/blogpost_671.html) ve http://www.youtube.com/
watch?v=PKaaCdFnKns
Azınlıkça
15
Algı(lamak)
Andımız
Herkül Millas
[email protected]
Twitter: @HerkulMillas
“Her sabah ‘Türküm’
diyorduk ama çevremizdeki Türklerden farklı
olduğumuzu biliyorduk; hatta çok derinden
bunu hissediyorduk.”
Türkiye okullarında her sabah artık
“Andımız” okunmuyor. Demokratikleşme paketiyle ilan edilen bu kararı destekleyenler var, eleştirenler var.
Bu andı altı yıl boyunca okudum
(Rum ilkokulları altı yıldır). Yaklaşık
bin kere. O zaman bu andı okurken bir
sıkıntı yaşadığımı hatırlamıyorum.
Andın okunmamasını doğru bulanlara göre böyle bir yemin en azından iki
nedenden yanlış ve zararlıydı.
Rutin bir şeydi, monoton bir sesle
söylerdik ve ne dediğimizi da bilmezdik.
Söyleyin derlerdi biz de söylerdik. Birçok derste bize “öğretilmiş”, daha doğrusu ezberletilmiş öteki şeyler gibi bir şeydi
bu ant da. O yıllarda – 1947-1954 yıllarıydı – Türk Tarih Tezini de “söylerdik”:
Bütün uygarlıkları Türkler başlatmıştı,
bütün eski insanlar Türk’tü.
Kendilerini Türk olarak görmeyen
çocuklara, örneğin Kürt, Ermeni, Rum
olanlara zorunlu olarak “Türküm” dedirtiliyordu; yani baskı uygulanıyordu.
Ayrıca “varlığım Türk varlığına armağan olsun” gibi bir cümle de insan
haklarına karşı, hayatı değersizleştiren
milliyetçi bir anlayışı aşılıyordu. Yani
ant, pedagojik olarak zararlıydı.
Andın okunmasını isteyenler ise,
Türklüğü vurgulayan böyle bir andın
milli birliği güçlendirdiğini, ülkedeki
bütün insanların vatandaşlık anlamında Türk olduğunu bu yüzden baskı söz
konusu olmadığını ve milli özverinin
olumlu bir duygu olduğunu söylediler.
Yani anttın okunmasında, bir dayatma
ve zorlama söz konusu değildi tezini savundular.
Ben Rum ilkokulunda yıllarca bu
andı okuduğum için kendi görüşümü
dile getirmek istiyorum. Benim görüşüm tabii ki benden başkasını bağlamaz.
Kendi görüşüm çok özel ve biricik de
olabilir. Ben yukarıda belirttiğim ve lehte ve aleyhte olan her iki görüşe de tam
olarak katılmıyorum. İki görüşün de
mantığını anlıyorum, kendimi birinci
görüşe daha yakın hissediyorum, bu andın okunmamasını doğru buluyorum;
ama benim bu ant değerlendirmem biraz farklı.
16
Azınlıkça
Bunların doğru olmadığını aramızda
konuşmazdık çünkü doğrulukları konusunda en ufak bir inancımız zaten yoktu. Sınıf geçmek için yapılması gereken
derslerdi bunlar ve biz de bunları “öğreniyorduk”.
Her sabah “Türküm” diyorduk ama
çevremizdeki Türklerden farklı olduğumuzu biliyorduk; hatta çok derinden
bunu hissediyorduk. Çünkü o yıllarda
Varlık Vergisi hatırası henüz tazeydi.
Evde “varliki” kelimesi geçtiğinde soğuk bir esinti hissederdim, bir hortlak
geçiyor gibi oluyordu, anne ve babamın
yüzleri de gerilirdi.
O yıllarda Kıbrıs sorunu ve 6/7 Eylül
olaylarını doğuracak toplumsal histeri de
başlamıştı. Bir tartışma, bir kavga çıktığında “gâvur” olduğumuzu hatırlatanlar
eksik olmazdı. Yani antta söylediklerimiz
değil, hayatta karşılaştıklarımızdı kimliğimizi oluşturan.
Aradan yıllar geçti. Bir gün bu konu
aklıma geldiğinde ezberimde kalanı (nasıl kalmasın, bin kez okumuşum!) tekrarlayınca şaştım ve gülmeye başladım.
“Zaten bir şeyler
demekle bir şey
olmuyor. Kelimeler
büyülü değildir; o
‘Andımız’ bilinçli
yeminden çok
farklı bir şeydi.
Artık var olmaması
iyidir; ama onu günah
keçisine de dönüştürmeyelim. Fazla önem
vermeyelim. Her şerrin
nedeni o değildi.”
Meğerse “Turkumdoğruyum” olarak
bildiğim andı hep yanlış okumuşum.
Kasıt yoktu bu yanlışta; herhalde
andı ilk bellediğimde Türkçemin zayıf olmasıydı yanlışın nedeni. Andın 1940’lı versiyonunda “Yasam;
küçüklerimi korumak, büyüklerimi
saymak” vardı; ama ben hep “Yasam; küçüklerimi kormam, büyüklerimi saymam” demişim! Belki de
“Yasam”daki “sam” ile “”kormam ve
“saymam” arasında bilincinde olmadan bir kafiye uydurmuştum. Zaten
o yaşlarda Rum çocuklarının “yasam”
kelimesinin anlamını bildiklerini hiç
sanmıyorum.
Yani bence bu ant ne yararlıydı,
ne de zararlıydı: anlamsız ve komikti.
Çocuklar ne dediklerini bilmeden bir
ezberi tekrarlardı. And zaman kaybıydı ve yararsızdı.
Eğer konu evde farklı öğretilmeseydi, yani aile ve çocuğun yakın çevresi çocuğun dikkatini andın “etnik”
yanına çekmeseydi yapılan da komik
ve yararsız bir ezber olarak kalacaktı.
Ama son yıllarda yapılanlarla ve lehte
ve aleyhte söylemlerle, siyasallaşan bir
nesneye dönüşmüştü bu ant.
Sonunda sembol olmuştu: kimilerine göre asimilasyonun simgesi,
kimilerine göre milli birliğin. Semboller kavgasının ise kendine özgü bir
mantığı, daha doğrusu mantıksızlığı
vardır.
Nesnelerin, yapılanların ve söylenenlerin farklı anlamları olabilir;
ve bu anlamlar insandan insana değişebileceği gibi, zaman içinde de değişebilir. Bunun için “azınlıklara on
yıllarca ‘Türküm’ dedirttiler” diyerek
azınlıkların “travma” ve “baskı” yaşadıklarını söylemek doğru olmayabilir.
(Baskı ve travmalar yaşandı ama ant
bunlardan biri değildi.)
Andımız’ın, en azından benin
için, yararsız, rutin, anlamsız ve giderek komik bir ritüel olduğunu söylüyorum. Demek istediğim, andın böyle bir anlamı da olabiliyormuş.
Bu anda dramatik boyutlar yakıştıran anlayışa başka bir açıdan da
karşıyım: bu denli bir duyarlılığın alttan alta milliyetçi kaygılar sakladığına
inanıyorum. İnsan inanmadığı bir
kimliği “zorunlu ders” kapsamında”
tekrarlaması ne günahtır ne de başka
bir kimliğinin inkârıdır. Gülünecek
bir uygulamaya karşı böylesine aşırı
duyarlılıklar sergileyen insanlara biraz kuşku ile bakarım. Bulaşmayarak
“saf ” ve “kirlenmemiş” kalmak kaygısı taşır gibidirler. Tabu görme eğilimi.
Camiye girmek istemeyen bağnaz Hıristiyan, kiliseye sokulmayan yobaz
Müslüman gibi.
Zaten bir şeyler demekle bir şey
olmuyor. Kelimeler büyülü değildir;
o “Andımız” bilinçli yeminden çok
farklı bir şeydi. Artık var olmaması
iyidir; ama onu günah keçisine de
dönüştürmeyelim. Fazla önem vermeyelim. Her şerrin nedeni o değildi.
Kaldı ki ona pek çok günah yüklersek
şimdi hâlâ var olan gerçek günahları
görmez oluruz.
Andın kötü yanı oldukça sınırlıydı. Bakın, ben “küçüklerimi korumam, büyüklerimi saymam” dedim
dedim de sonunda öyle mi oldum ki!
Azınlıkça
17
Algı(lamak)
Politik yazı
Herkül Millas
[email protected]
Twitter: @HerkulMillas
“Her sabah ‘Türküm’
diyorduk ama çevremizdeki Türklerden farklı
olduğumuzu biliyorduk; hatta çok derinden
bunu hissediyorduk.”
Politika kelimesinin bir de mecazî
anlamı var: lafı kıvırmak, açık konuşmamak, hafiften ikiyüzlü olmak, çıkarı için
yalan söylemek gibi. “Politika yapıyor”
derken bunlar anlaşılıyor.
insanlar: Amaç üzüm yemek, bağcıyı
dövmek değil. Her iki örnek de aynı kapıya çıkar: pragmatist ol, amacına varmak için kafanı kullan, aklına ilk geleni
söyleme!
Bu anlamlar olumsuzluk içeriyor. Bir
de buna benzer ama olumluya yakın bir
anlamı da var: bir sonuca varmak için
lafı çok ölçülü kullanmak, manevra yapabilme olanaklarını kaybetmemek için
kesin konuşmamak, kelimeleri dikkatli
seçmek, ikna edebilmek için havayı yumuşatmak veya ortamı hazırlamak.
Son zamanlarda gözümüzden düştükçe düşen şu “Batılıların” ecdadı da
– eğri oturalım doğru konuşalım, Batılılardan da adam gibi adam çıkıyor seyrek
de olsa! - her nasıl olduysa bir iki akıllıca
şey söyledikleri olmuştur.
Ecdadımız veya atalarımız, her kimlerse onlar, isterseniz eskiden birileri diyelim, işte onlar bu işleri iyi bilirdi; bundan dolayı da o müthiş Nasrettin Hoca
fıkrasını uydurmuşlardı.
Adam derenin akıntısına kapılmış
ha boğuldu ha boğulacak. Köydekiler
koşuşuyor, “ver elini” diye hamle yapıp
adamı kurtarmaya çalışıyorlar ama o,
ona bağıranları duymuyor gibi. Nihayet
Hoca koşmuş, bir şeyler fısıldamış, adamı kolundan yakalayıp çekmiş karaya
çıkarmış.
Köylüler Hocaya hayran, bu işi nasıl becerdiğini sormuşlar. “Yahu” demiş
Hoca, “bu adamın köyün cimrisi olduğunu biliyorsunuz. Siz ona ‘ver elini’
dedikçe o direnmiş. Ben ona “al elimi”
deyince uzatmış elini” diye açıklamış
marifetini.
Yani politik konuşma böyle bir şeydir demek istemiş ecdadımız: İnsanına
göre, duruma göre konuşacaksın, en iyi
sonucu elde etmek için.
Başka akıllıca laflar da etmiş o eski
18
Azınlıkça
Moliere, örneğin, komedilerinde
kimleri hicvetmemiştir ki – hoş, şimdi
bu tür davranışlara “hakaret” diyor davacı oluyoruz ama olsun…
Misantrop adlı bir piyesi var ki Doğrucu Davut ruhiyatındaki politikacılara
ders verir gibidir. Bu piyeste bir adam
hep doğruyu konuşur. Çirkin bir kadına “çok çirkinsiniz” der; şişman adama
“ama da şişkosun yahu”, başkasına “karın seni her gün aldatıyor” gibi.
Doğruyu söyleye söyleye artık toplum içinde yaşayamaz olur. Herkes ona
düşman kesilir. Ben bu oyunu okuduğumda neden buna komedi dediklerini
hiç anlamamıştım, hâlâ da anlamıyorum. Durum tam bir trajedi.
Dürüst olmaya çalışıyorsun, sonunda yalnızlığa mahkûm oluyorsun. Tabii
kıvanç duyulacak bir yalnızlık diyenler
çıkacaktır. Ama ben böyle kıvanç düşman başına derim.
Ama bizim ecdat – tabii- bu olayı
Fransızlardan daha veciz bir biçimde
dile getirmiştir: doğruyu söyleyen dokuz
köyden kovulur. Politikacı isen dokuz
ülke sana düşman kesilebilir. Demek is-
tenen nedir bu atasözü ile? Yalan konuşmak mı gerekiyor? Sanmıyorum.
Atamız, bu sözüyle taşı doğruyu
söyleyene atmıyor, doğru konuşana
karşı tahammülsüz olan politikacıya (veya hazımsız olan her birimize)
atıyor.
Diyor ki, bizim kulaklarımız hoşumuza giden, bizi pohpohlayan lafları duymak ister.
Doğru da olsalar, bizi memnun
etmeyen lafları edeni sevmeyiz, ona
karşı oluruz.
Köyce, yani toplumca kızıldığında, eskiden, doğruyu konuşan linç
edilirdi, şimdi mahkemelerde süründürülüyor; kişi olarak kızıyorsak işine
son veririz (bunu yapacak güçteysek).
“Vur ama dinle” lafını da bir
politik-askeri kavga sırasında, çok eskilerde, başka birilerinin ataları söylemişti (burada “ecdat” lafı hiç yakışmıyor). Ama eskidendi bu; şimdi “dinle
yoksa vururum” diyen politikacılar
daha bir beğeniliyor. “L’état, c’est
moi” diyen 14üncü Lüi (Türkçesi:
Devlet dediğin benim, be!) doğruyu
söylemişti.
Hani “kodu mu oturtan” derler
ya, işte bu tür kraldı bu Lüi ve “politika” kelimesinin ince, mecazi, yarı
olumlu diye tanımladığım anlamlarından oldukça Fransız kalmıştı. İkna
gücünden çok, gücün ikna edici yanına inanırdı. Ve “politika” yapmaz
doğruyu söyler, doğru bellediğini
yapardı.
Ama böyleleri sonunda tabii ne
üzüm yer, ne de derede boğulan adamı kurtarır; tersine dokuz köyden kovulur, geride dayak yemiş bir bağcıyı
bırakarak.
Ama böyle bir insan, başarısızlıkları ve yalnızlığıyla mutlu oluyorsa ne
ala, yine de kazançlıdır. Akşam başını
yastığa bıraktığında vicdanı rahat ve
mutlu derin bir uykuya dalabilir.
Bak şimdi! Mutlu deyince aklıma Solon geldi. Bu da başka bir ata!
“Sonu gelmeden kimseye gıpta etme”
demişti.
Herodot’a göre hikâye şöyle: Bilge Solon dünyanın en zengini Lidya
kralı Krezüs’ü (Karun) ziyaret eder.
Kral (M.Ö 595– 547 yıllarında yaşamıştır) kendisinden daha mutlu
birini tanıdı mı diye sorar.
Solon’un “mutlu insan” anlayışı kralın hiç hoşuna gitmez: Ülkesi
için savaşırken ölen birini, annelerine
sadakatlerini kanıtlamış iki kardeşi,
yani sıradan birilerinden en mutlu
insanlar diye söz eder.
Yıllar geçer, Krezüs çok mutsuz
olur. Oğlu bir kazada ölür, savaşta
yenilince karısı intihar eder, kendisi
esir düşer. O zaman Solon’u hatırlar
ve anlar: Kibir mutluluk değildir.
Zaten ecdat “mağrur olma padişahım, senden büyük Allah var” dememiş miydi?
Bu lafı neden etmiş ecdadımız?
Herhalde ecdat/padişah kendini dev
aynasında görmüş olmalı. Ama o pa-
dişah bu sözden ne anladı, ben emin
olamıyorum.
Belki “Allahtan hemen sonra ben
geliyorum” diye yorumlamıştır bu
sözü; “küçük dağları yaratansın” diye
duymuştur uyarıyı.
Alt tarafı, ne olacak, padişah işte!
14üncü Lüi gibi olur başarılı padişahlar.
Ne mutlu bizlere ki artık padişahların değil, seçtiğimiz çağdaş politikacıların elindedir kaderimiz.
Bunu hatırlatarak, yani öylece
mutlu bir sonla son buluyor bu politik yazım.
Azınlıkça
19
ΜΕ ΓΝΩΣΗ
και ΜΕ ΤΟΛΜΗ
Η ΚΡΥΦΗ ΓΟΗΤΕΙΑ
ΤΗΣ ΜΙΣΑΛΛΟΔΟΞΙΑΣ…
Γιώργος Δούδος
[email protected]
Twitter: @GeorgeDoudos
“Η ισλαμοφοβία της
Δύσης βρίσκει το
άλλοθί της συχνά
στο κίνημα Σαλαφί
εντός του σουννιτικού
Ισλάμ, αλλά και στις
βάρβαρες πρακτικές
που εφαρμόζει
το ολοκληρωτικό
καθεστώς του
σιϊτικού Ιράν κατά
αντιφρονούντων και
κατά παραβατών του
ισλαμικού νόμου.”
Στις 29 Ιουνίου 2013 πραγματοποιήθηκε από την ‘Χριστιανική Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία’, δημόσια εκδήλωση με
θέμα «ΦΙΛΟ-ΞΕΝΙΑ Ή ΞΕΝΟ-ΦΟΒΙΑ»;
Η εκδήλωση έγινε στο φιλόξενο χώρο
εκδηλώσεων του βιβλιοπωλείου ΑΡΜΟΣ
στην Αθήνα.
Ανάμεσα στις άλλες εισηγήσεις ήταν
κι αυτή που αναφερόταν στην Ισλαμοφοβία και παρατίθεται στη συνέχεια.
Νομίζω πως κάθε φοβία που δεν συνδέεται με την αντικειμενική αδυναμία του
ανθρώπου μπροστά σε απρόβλεπτα και καταστροφικά φυσικά φαινόμενα, όπως είναι
οι σεισμοί και οι κατακλυσμιαίες πλημμύρες ή οι ανεξέλεγκτες πυρκαγιές, υποκρύπτει έλλειμμα ως προς τη συγκρότησή μας,
σε προσωπικό ή συλλογικό επίπεδο.
Στις ανθρώπινες σχέσεις συχνά οι φοβίες είναι ανομολόγητες, κεκρυμμένες και
συνδέονται με την άρνηση αποδοχής του
διαφορετικού συνανθρώπου. Οι λόγοι της
διαφορετικότητας μπορεί να είναι εθνοτικοί, φυλετικοί, γλωσσικοί ή θρησκευτικοί
ή ακόμα διαφοράς ως προς θέματα σεξουαλικού προσανατολισμού του Άλλου…. Αυτού του είδους οι φοβίες πηγάζουν από καχυποψίες που συχνά είναι φυλαγμένες στα
απώτατα διαμερίσματα της συνείδησης
(ασυνείδητο ή υποσυνείδητο) και μπλοκάρει τον ψυχισμό μας με εμμονές. Οι εμμονές που μας κάνουν δυσπροσάρμοστους
απέναντι στην ανεπιφύλακτη αποδοχή του
γείτονα της διπλανής πόρτας, τροφοδοτούνται σχεδόν πάντοτε από την άγνοια ή από
πλέγμα νοσηρών προκαταλήψεων, που σε
πνευματικό ή ιδεολογικό επίπεδο δρουν
αλλοτριωτικά, καθιστώντας τον άνθρωπο
δέσμιο ακραίων και αντικοινωνικών μορφών μισαλλοδοξίας.
Η ισλαμοφοβία έχει αναγνωρισθεί ως
μια ιδιαίτερη μορφή μισαλλοδοξίας, μαζί
με την ξενοφοβία και τον αντισημιτισμό
(«Διεθνές Φόρουμ της Στοκχόλμης για
την Καταπολέμηση της Μισαλλοδοξίας»
Ιανουάριος 2001). Τα χαρακτηριστικά
αυτού του συμπλεγματικού φαινομένου
20
Azınlıkça
είναι η προκατάληψη, που μπορεί λα πάρει
ακραίες διατάσεις έχθρας κατά των Μουσουλμάνων, χωρίς να συντρέχει κάποιος
επί πλέον λόγος. Η ισλαμοφοβία μολονότι
δεν πρωτοεμφανίστηκε μετά την 11η Σεπτεμβρίου του 2001, εντούτοις η επίθεση
στην καρδιά της Νέας Υόρκης έκανε το
φαινόμενο να μεταμορφωθεί σε ωστικό
κύμα σε κοινωνίες του Δυτικού κόσμου.
Οι αναλυτές της ισλαμοφοβίας τα τελευταία χρόνια, αποδίδουν την έξαρση του
φαινομένου κυρίως σε δυο λόγους. Από
τη μια μεριά το Ισλάμ αντιμετωπίζεται
από πολλούς στη Δύση, περισσότερο σαν
ολοκληρωτική πολιτική ιδεολογία παρά ως
θρησκεία και μάλιστα ιδεολογία ασύμβατη
προς τις αρχές που συνθέτουν τον Δυτικό
Πολιτισμό. Από την άλλη μεριά, η μαζική
και ανεξέλεγκτη μετανάστευση Μουσουλμάνων σε χώρες της Ευρώπης, μεταξύ των
οποίων συγκαταλέγεται και η Ελλάδα, έχει
ενισχύσει τις ξενοφοβικές τάσεις που ήδη
προϋπήρχαν σε κοινωνίες απροετοίμαστες
για μια τέτοιου είδους «εισβολή». Η ελληνική κοινωνία λόγου χάρη ήταν εντελώς
απροετοίμαστη να δεχθεί στους κόλπους
της τον μεγάλο αριθμό μεταναστών, που
εισέβαλλαν ξαφνικά. Μια εθνική κοινωνία
με υψηλότατο ποσοστό εθνικής, γλωσσικής
και θρησκευτικής ομοιογένειας, δέχεται
ένα πλήγμα στο στεγανό της οικοδόμημα.
Ένα σημαντικό ποσοστό των μεταναστών
στην Ελλάδα είναι Μουσουλμάνοι, πολλοί
από την Ασία, λιγότεροι από την Αφρική
και αρκετοί από την Αλβανία.
Στη Μεγάλη Βρετανία υπάρχει σημαντική μουσουλμανική κοινότητα με
Βρετανούς πολίτες τρίτης και τέταρτης γενιάς. Η Runnymede Trust, μια βρετανική
οργάνωση που λειτουργεί ως ‘δεξαμενή
σκέψης’ (think tank), το 1996 είχε συστήσει μια επιτροπή για τη μελέτη του φαινομένου της ισλαμοφοβίας στη χώρα, όσον
αφορά τους Βρετανούς Μουσουλμάνους.
Τα αποτελέσματα της έρευνας δημοσιεύθηκαν το 1997 και το συμπέρασμα ήταν,
ότι η ισλαμοφοβία αποτελεί ένα φαινόμε-
νο που «προκαλείται από αβάσιμο φόβο
και από απέχθεια κατά των Μουσουλμάνων, που οδηγεί σε πρακτικές αποκλεισμού και διακρίσεων».
Η ισλαμοφοβία και οι επιπτώσεις
της στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής
Ένωσης μετά την 11η Σεπτεμβρίου είχε
απασχολήσει το 2002 το Ευρωπαϊκό
Παρατηρητήριο για τον Ρατσισμό και
την Ξενοφοβία σε σχετική έρευνα που
οργάνωσε.
Η συντριπτική πλειοψηφία των
Μουσουλμάνων που ζουν σε χώρες της
Δύσης, προκειμένου να διαφυλάξουν
την ταυτότητά τους ανέπαφη, επιλέγουν
συχνά την ελάχιστη δυνατή συμμετοχή
τους στις κοινωνίες που ζουν και αυτοπεριορίζονται σ’ ένα γκέτο. Δεν είναι
λίγες οι περιπτώσεις που το μουσουλμανικό γκέτο επιβάλλεται τεχνηέντως
από φανατικούς ιμάμηδες και ουλεμάδες, που μ’ αυτό τον τρόπο μπορούν να
ελέγχουν πολύμορφα τους απλούς πιστούς. Αυτή η κατάσταση πάντως κάνει
τους Μουσουλμάνους μετανάστες να
αντιμετωπίζονται ως ξένο σώμα, ενώ
τους καθιστά απροσάρμοστους στις κοινωνίες υποδοχής. Για Μουσουλμάνους
δεύτερης και τρίτης γενιάς, που έχουν
αποκτήσει την ιθαγένεια των χωρών
εγκατάστασής τους, όπως συμβαίνει
ιδίως στη Βρετανία και στη Γαλλία, οι
άνθρωποι εμφανίζουν μια ιδιόμορφη διπολικότητα στην συμπεριφορά τους καθώς η κοινωνική πραγματικότητα στην
οποία ζουν, σε σημαντικά ζητήματα
συγκρούεται με δήθεν μουσουλμανικά
έθιμα που κουβαλούν από τις πατρίδες
καταγωγής τους .
Η προσήλωση των Μουσουλμάνων
της Δύσης στην πίστη και στην τήρηση
των παραδόσεών τους συχνά παραμένει ακατανόητη για τους Χριστιανούς
γείτονές τους. Το κοσμικό πνεύμα που
διέπει τις δυτικές κοινωνίες έχει αλλοιώσει σε μεγάλο βαθμό παραδοσιακές
χριστιανικές κοινότητες, που έχουν
γίνει κοινωνικοί θεσμοί μάλλον, παρά
πυρήνες καλλιέργειας πνευματικότητας. Αυτή η κατάσταση αφορά και τις
Ελληνορθόδοξες Ενορίες, εδώ και στη
Διασπορά. Αν η κατ’ όνομα χριστιανική
Δύση δεν είχε καταστεί υποχείριο ενός
απροκάλυπτου υλισμού και τεράστιας
υποβάθμισης του πρωτείου του Πνεύματος, θα ήταν σε θέση να εκτιμήσει
την ευσέβεια των Μουσουλμάνων και
να αναλάβει πρωτοβουλίες διαλόγου
χάριν της αμοιβαίας κατανόησης.
Η απροθυμία κατανόησης των
Μουσουλμάνων από τους Χριστιανούς
παρατηρείται ακόμα και στη Δυτική
Θράκη, μολονότι εδώ οι Μουσουλμάνοι είναι γηγενείς, συνυπάρχουν με τους
Χριστιανούς επί αιώνες και υπήρξε μακρά περίοδος ως τον 20ο αιώνα, που οι
Μουσουλμάνοι κάτοικοι της περιοχής
αποτελούσαν την πλειοψηφούσα ομάδα
πληθυσμού . Η στάση των Χριστιανών,
που σταδιακά μετά το 1992 αναδείχθηκαν πλειοψηφική κοινότητα στη Δυτική
Θράκη, κατά τη γνώμη μου οφείλεται
στην καλλιέργεια μιας υποβόσκουσας
ιδεοληψίας, ότι ο Χριστιανισμός είναι
ανώτερη θρησκεία, σε αντίθεση με τον
«Μωαμεθανισμό», όπως υποτιμητικά
αναφέρεται συχνά το Ισλάμ, που είναι
μια θρησκεία κατώτερη και απευθύνεται
σε απολίτιστους ανθρώπους…. Εκτός
της παραπάνω αρνητικής ιδεοληψίας, η
μουσουλμανική κοινότητα της Θράκης
ως το πολύ πρόσφατο παρελθόν βρισκόταν στο περιθώριο της απαξίας του
ελληνικού κράτους και της Ορθόδοξης
Εκκλησίας με την ανεξάλειπτη μομφή
της ‘πέμπτης φάλαγγας’ εις βάρος της
εθνικής ασφάλειας του κράτους. Στην
Ελλάδα ο Μουσουλμάνος, ανεξάρτητα
από την εθνοτική καταγωγή του ταυτίζεται με τον Τούρκο, που για πολλούς
Έλληνες και Ελληνίδες είναι ακόμα το
αρχέτυπο του “εθνικού” εχθρού και το
Ισλάμ συνδέεται μ’ αυτόν τον μυθικό
εχθρό…. Πρόκειται για τερατούργημα
του εθνικοθρησκευτικού σκοταδισμού,
καρπό άθλιας παραπληροφόρησης και
βάναυσης κακοποίησης της ιστορίας….
Η ισλαμοφοβία της Δύσης βρίσκει
το άλλοθί της συχνά στο κίνημα Σαλαφί εντός του σουννιτικού Ισλάμ, αλλά
και στις βάρβαρες πρακτικές που εφαρμόζει το ολοκληρωτικό καθεστώς του
σιϊτικού Ιράν κατά αντιφρονούντων και
κατά παραβατών του ισλαμικού νόμου.
Η συντριπτική πλειοψηφία των
Μουσουλμάνων ανήκει δυστυχώς στις
πιο υπανάπτυκτες οικονομικά ομάδες
του παγκόσμιου πληθυσμού, με επακόλουθη συνέπεια την κοινωνική περιθωριοποίησή τους. Αξίες που στη Δύση
είναι αυτονόητες, όπως δημοκρατικές
ελευθερίες και δημοκρατικοί θεσμοί,
σεβασμός των ανθρώπινων δικαιωμά-
των και κατοχυρωμένη ισονομία μεταξύ γυναικών και ανδρών, σε κράτη με
μουσουλμανικό πληθυσμό είτε αγνοούνται πλήρως, είτε είναι εκτεταμένα
ελλειμματικές. Στις μουσουλμανικές
χώρες οι μεγάλες λαϊκές μάζες απλώς
επιβιώνουν, ενώ ο πλούτος των λίγων
και ισχυρών είναι σκανδαλώδης και
προκλητικός. Επακόλουθο αυτής της
τραγικής κατάστασης είναι οι απόκληροι μεταξύ των Μουσουλμάνων του
κόσμου να ψάχνουν ελπίδα, όχι για
ένα καλύτερο αύριο αλλά για να κρατηθούν στη ζωή σήμερα. Οι Σαλαφίτες
ή Σαλαφί είναι κίνημα που εξαγγέλλει
προσήλωση στο γράμμα του Κορανίου
και επιστροφή στην τήρηση των αρχών
και των κανόνων της πρώιμης Κοινότητας των Πιστών (Ούμμα), υπό την καθοδήγηση του ίδιου του Προφήτη και
των Δικαίων Χαλιφών (Αμπού Μπακρ,
Ομάρ, Οσμάν, Αλή). Πρόκειται για την
επίκληση μιας ουτοπίας από το παρελθόν, της εποχής των σεβάσμιων προγόνων, των αλ σαλάφ, εξ ου και το όνομα
του κινήματος ‘Σαλαφί’! Οι Σαλαφί
με το όνομα Ουαχαμπίτες αποτελούν
την κυρίαρχη ιδεολογία της Σαουδικής
Αραβίας και του Κατάρ, με το όνομα
Ντεομπάντι ασκούν σημαντική επιρροή
σε Πακιστάν, Ινδία και Μπαγκλαντές,
αλλά και σε μουσουλμανικές κοινότητες της Βρετανίας με μέλη καταγωγής
από τις παραπάνω χώρες. Με την εκλογή του Μοχάμεντ Μόρσι ως προέδρου
της Αιγύπτου, ανθρώπου των ‘Αδελφών
Μουσουλμάνων’ της χώρας, οι Σαλαφί
ως Κουτμπίδες επηρεάζουν τη χώρα
του Νείλου επίσημα, κάτι που συνέβαινε επί πολλά χρόνια πριν, στα όρια
της νομιμότητας, επί καθεστώτος Μουμπάρακ. Οι πρόσφατες συγκλονιστικές
λαϊκές εξεγέρσεις αμφισβήτησης της
πολιτικής Ερτογάν στην Τουρκία, αποκάλυψαν και εκτός συνόρων της χώρας
τις ισλαμιστικές επιβολές της κυβέρνησης του AK Parti σε βάρος των δημοκρατικών θεσμών της γειτονικής μας
χώρας. Η σχεδόν παντοδύναμη κυβέρνηση Ερτογάν επέβαλλε απαγόρευση
διάθεσης αλκοόλ μετά τις 10 το βράδυ,
μετέτρεψε ηθικές επιταγές του Ισλάμ,
μάλιστα αμφίβολης γενικής ισχύος, σε
υποχρεωτικούς κανόνες συμπεριφοράς
για όλους τους πολίτες αλλά και για
τους ξένους επισκέπτες της χώρας. Λόγου χάρη απαγορεύεται σε ερωτευμένα
ζευγάρια να εκδηλώνουν τα συναισθήματά τους δημόσια, ανταλλάσοντας
φιλιά και χάδια. Μια μόνη γυναίκα που
Azınlıkça
21
θέλει να μετακινηθεί στην Τουρκία με
μέσα μαζικής μεταφοράς έχει να αντιμετωπίσει ένα σωρό δυσκολίες έως
απαγορεύσεις, εντελώς παράλογες,
αφού δεν συνοδεύεται από έναν ‘προστάτη’ ή ‘κηδεμόνα’ (σύζυγο, αδελφό,
πατέρα, φίλο…).
Στους κόλπους των Σαλαφί έχουν
κυοφορηθεί οι Τζιχαντιστές, γνωστοί
ως Σαλαφίτες Τζιχαντιστές. Οι Τζιχαντιστές επιδιώκουν ακόμα και με τη
χρήση τυφλής βίας να επιβάλλουν τον
ιερό νόμο του Ισλάμ (Σαρία), επικαλούμενοι έναν δικής τους εκδοχής ιερό
πόλεμο (τζιχάντ), κατά των απίστων
αλλά και των αποστατών από το κατ’
αυτούς αμόλυντο Ισλάμ. Απώτατος
στόχος τους είναι η επιβολή του Ισλάμ
παγκόσμια και η εγκαθίδρυση του
ισλαμικού κράτους.
Νομίζω πολύ σωστά η παραμόρφωση του Ισλάμ εκ μέρους των Σαλαφί κάθε απόχρωσης, των Τζιχαντιστών
και των Σιϊτών του ολοκληρωτικού
καθεστώτος του Ιράν, επειδή πρόκειται για φορείς μιας ολοκληρωτικής
πολιτικοθρησκευτικής ιδεολογίας που
κακαοποιεί το Ισλάμ, το Κοράνιο και
την παράδοση (σούννα) του προφήτη
Μωάμεθ ονομάζεται ‘Ισλαμισμός’ και
οι υπέρμαχοί της ‘Ισλαμιστές’.
κύρος του αμετάβλητου απόλυτου και
στη συνέχεια τα επιβάλλει και στους
τριγύρω μας.
Στο Ιράκ, στη Συρία, στην Αίγυπτο
τα κύρια θύματα της μανίας των Σαλαφιτών παραμένουν οι Χριστιανοί!
Το ίδιο όμως κινδυνεύουν και Μουσουλμάνοι που αρνούνται ένα Ισλάμ
που προκαλεί τρόμο. Οι Σούφι λόγου
χάρη στο Ιράν είναι υπό διωγμό εδώ
και χρόνια, ενώ στη Σαουδική Αραβία
κινούνται υπόγεια! Στην Αίγυπτο πολλοί Μουσουλμάνοι υπήρξαν θύματα
των φανατικών που τους καταδίκασαν
σαν άπιστους. Μεταξύ των θυμάτων
της τυφλής βίας υπήρξε και ο Νομπελίστας συγγραφέας Ναγκίμπ Μαχφούζ,
που διέφυγε μεν το θάνατο αλλά έμεινε ανάπηρος ως το τέλος της ζωής του
αδύναμος να γράφει….
Κι ερχόμαστε τώρα στο ερώτημα,
‘ποια μπορεί να είναι η στάση των
Χριστιανών, ως ανθρώπων καλής θέλησης και επιγνώσεως του βάρους της
ιδιότητάς τους, απέναντι στην ισλαμοφοβία’;
Ο Ισλαμισμός γενικά και οι πρακτικές δράσης των ισλαμιστών στοχεύουν
ακόμα και με τη βία να ωθήσουν την
ιστορία στο παρελθόν. Είναι προσκολλημένοι στο γράμμα του Κορανίου και
σε μια μονολιθική ερμηνεία του μουσουλμανικού νόμου που παραπέμπει
σε άλλες εποχές. Αν θυμηθούμε το καθεστώς των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν
αλλά και ειδήσεις που φτάνουν ως εμάς
από το Ιράν, σε σχέση με την εκτέλεση
ποινών «παραβατών» του ισλαμικού
νόμου, μπορούμε να καταλάβουμε τί
σημαίνει ο Ισλαμισμός.
Οι Χριστιανοί κατά το παρελθόν,
κάθε άλλο παρά φιλικοί ήταν απέναντι
στο Ισλάμ. Ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, μολονότι έζησε στην αυλή
χαλιφών της Δαμασκού, ως έμπιστος
αξιωματούχος τους, εξέλαβε το Ισλάμ
σαν μια χριστιανική αίρεση και το
αντιμετώπισε με επιθετική σφοδρότητα
και υπερβολή. Υπήρξε μακρά περίοδος
που οι Χριστιανοί θεολόγοι ταύτιζαν
τον προφήτη Μωάμεθ με τον αντίχριστο, ενώ χαρακτηριστικά, στο συναξάρι του αγίου Αλεξάνδρου του Δερβίση,
η Μέκκα αποκαλείται «καθέδρα του
Σατανά». Τέλος, ο κακόβουλος μύθος
που έπλασε η χριστιανική Δύση για το
Ισλάμ, σαν θρησκείας της βίας και του
ξίφους, δεν έχει ατονήσει, ούτε έχει γίνει δεκτή η σαθρότητά του….
Ο Ισλαμισμός είναι συγγενής ιδεολογική παραμόρφωση μιας θρησκείας
με τον φανταμενταλισμό Ευαγγελικών
Χριστιανών και με τον Ζηλωτισμό,
που είναι οικείος μεταξύ Ορθοδόξων
Χριστιανών. Είναι καρπός της ανθρώπινης αδυναμίας εμπρός στον εγωισμό
μας…. Γιατί στ’ αλήθεια οι ιδέες ή τα
πιστεύω, αυτά καθ’ αυτά από μόνα τους
αγνοούν το στοιχείο του ‘απόλυτου’.
Το εγώ μας τα ντύνει με το απόλυτο
Χριστιανοί θεολόγοι άρχισαν να
μιλούν τελευταία για θεολογία των
θρησκειών υπονοώντας μάλλον μια
πορεία κατανόησης των ετερόθρησκων αδελφών μας, που μοιράζονται
μαζί με τους Χριστιανούς το ίδιο κόσμο του Θεού. Ίσως αυτή η στροφή να
είναι δείγμα παραδοχής της αδυναμίας
των ανθρώπων της Εκκλησίας να συλλάβουν τα ακραία όριά της…. Γιατί
η Εκκλησία του Χριστού πιστεύεται
22
Azınlıkça
πως ταξιδεύει ακατάπαυστα, ως νοητό
πλοίο, μέσα στην ιστορία. Διασχίζει
θάλασσες γαλήνιες μα και πόντους οργισμένους, με ασφαλές ιστίο την πνοή
του Αγίου Πνεύματος. Και το Πνεύμα
αγνοεί εντελώς τα κάθε είδους στεγανά, που αν τυχόν τα συναντήσει τα
συντρίβει. Υπερβαίνει κάθε μορφής
περιορισμούς, που ορθώνονται συνήθως από την άγνοια και την εμπαθή
αδυναμία μας.
Ο προφήτης Μωάμεθ, όπως μαρτυρεί η ιστορία, διέθετε μια σπάνια
ευφυΐα. Αποκάλυψε μια θρησκεία
και θεμελίωσε έναν πολιτισμό, το
‘Ισλάμ’, που σημαίνει ειρήνη και υποδηλώνει τη συμφιλίωση (K. Armstrong
Muhammad: A Western Attempt to
Understand Islam, 1991 i.f..). O ισλαμικός κόσμος, που σήμερα υπερβαίνει
το ενάμιση δισεκατομμύριο ψυχών,
έχει βυθιστεί τους τελευταίους αιώνες
σ’ έναν σκοτεινό μεσαίωνα. Αξίζει να
λάβουμε υπόψη μας ότι με εξαίρεση
τους Μουσουλμάνους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και εκείνους που
ζούσαν μοιρασμένοι σε φυλές της
αραβικής ερήμου του Εμιράτου της
Ντιρίγια, που εξελίχθηκε θεαματικά
στο Βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας, όλοι οι άλλοι Μουσουλμάνοι του
κόσμου, στην Ασία και στην Αφρική,
ως τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ζούσαν
σε αποικίες των ιμπεριαλιστών της Δύσης, είτε σε σκιώδη κράτη, υποχείρια
δυτικών δυνάμεων, όπως η Αίγυπτος
ως την επανάσταση του Νάσερ. Οι
δυτικές δυνάμεις όταν αποχώρησαν
από τις μουσουλμανικές χώρες κληροδότησαν μεγάλο απόθεμα διαφθοράς
στους λαούς, που άφησαν δήθεν ανεξάρτητους. Η δυτικού τύπου κοινοβουλευτική δημοκρατία ανακηρύχθηκε
από τους ισχυρούς του κόσμου ως το
τέλειο πολιτικό σύστημα και στις άλλοτε αποικίες των Βρετανών και των
Γάλλων κυρίως, εγκαταστάθηκε σαν
πολίτευμα καρικατούρα! Το δράμα της
μεγάλης ταπείνωσης των Μουσουλμάνων συνεχίζεται ως σήμερα. Θύτες οι
Δυτικοί επικυρίαρχοι, θύματα οι Μουσουλμάνοι. Στο Ιράκ, αντί του Σαντάμ
έφεραν εμφύλιο σπαραγμό κι έφτιαξαν
ένα αδύναμο, διχασμένο κράτος, εξαρτημένο από τις Η.Π.Α. και τη Μεγάλη Βρετανία. Το ίδιο έχει συμβεί στο
Αφγανιστάν. Διώχθηκαν υποτίθεται οι
Ταλιμπάν για να γίνουν οι περήφανοι
λαοί αυτής της χώρας ζητιάνοι των δυ-
νάμεων του Ν.Α.Τ.Ο…..
Οι Μουσουλμάνοι που γίνονται
Σαλαφί αναζητούν κάτι στέρεο για να
κρατηθούν μακρυά από την απελπισία και την απογοήτευση της ιστορίας
τους. Οι Τζιχαντιστές με τη βία και
τον τρόμο που σκορπούν, κυρίως σε
δυτικές μεγαλουπόλεις είμαι βέβαιος
πως εκδικούνται τους Αμερικανούς
και τους Ευρωπαίους για την πίκρα
και την απαξία που κουβαλούν στις
συνειδήσεις τους, για την ταπείνωση
στην οποία τους είχαν καταδικάσει
επί αιώνες οι ισχυροί της γης. Γενικά
οι Ισλαμιστές, απογοητευμένοι από
την αδικία και την βαρβαρότητα του
καπιταλισμού, από τα αδιέξοδα του
υπαρκτού σοσιαλισμού, αλλά και ενός
αμοραλιστικού εθνικισμού, όπως συμβαίνει με τον Κεμαλισμό στην Τουρκία, έψαξαν στην παράδοση τους που
πηγάζει από το Ισλάμ, τα στοιχεία που
συνθέτουν μια δυναμική πολιτική ιδεολογία για να αντιπαραθέσουν τη δική
τους Ουτοπία στην ειδωλολατρία του
Δυτικού Κόσμου.
Το φοβικό σύνδρομο κατά των
Μουσουλμάνων είναι ακύρωση των
αξιών του πολιτισμού μας, γιατί όμοια
με τον αντισημιτισμό καλλιεργείται μισαλλοδοξία εναντίον ανθρώπων γι’αυτό που είναι ….
Ο Άραβας Μητροπολίτης Βύβλου
και Βότρυος Όρους Λιβάνου Γεώργιος
Khodr, έχει συνείδηση, ότι η κληρονομία του Πατέρα των πιστών, του Αβραάμ, φτάνει ως τον προφήτη Μωάμεθ ως
μία μυστική οδός που φανερώνει την
πρόνοια του Θεού! Ο ίδιος Επίσκοπος
δηλώνει ότι μέσα στις σελίδες του Κορανίου συναντά διάσπαρτα τα ίχνη του
Ιησού Χριστού ….
Ο James S. Cutsinger, καθηγητής
Θεολογίας και Θρησκευτικής Σκέψης
στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καρολίνας, θέτει στον εαυτό του το ερώτημα: «Είναι δυνατόν ένας Χριστιανός
Ορθόδοξος, όπως εγώ, να σέβεται το
Ισλάμ ως μια θρησκεία που αποκαλύφθηκε από τον ίδιο Θεό που λατρεύω,
χωρίς να απαρνιέται όσα η δική μου
παράδοση διδάσκει ως προς την θεότητα του Ιησού Χριστού, ακόμα και όταν
αυτά που πιστεύουν οι Μουσουλμάνοι
για τον Ιησού τον γιο της Μαριάμ είναι τόσο σημαντικά διαφορετικά»; Η
απάντηση που δίνει είναι: «Πιστεύω
απόλυτα πως ναι»! (Paths to the Heart,
World Wisdom 2002, σ. 227).
Αν διαβάσουμε από τη Σούρα Αλ
Χατζ (22) του Κορανίου το άγιετ (εδάφιο) 40, θα πληροφορηθούμε πως οι
Μουσουλμάνοι δέχονται να θέσουν σε
κίνδυνο και τη ζωή τους για να διαφυλάξουν, όχι μόνο τα τζαμιά τους, αλλά
και τα μοναστήρια, τις εκκλησίες και
τις συναγωγές «γιατί μέσα σ’ αυτά δοξάζεται όνομα του Αλλάχ»! Αξίζει να
αναφέρουμε τον περίφημο ‘Αχτιναμέ’
του Μωάμεθ, που ο ίδιος ο Προφήτης
εκχώρησε προς τους Μοναχούς της
Μονής του Σινά, έθεσε την υπογραφή
του και αναγνωρίζει τα προνόμια των
Χριστιανών, εκείνων που ζουν κοντά
αλλά και μακρυά. Ως μάρτυρας αυτής
μακραίωνης σχέσης σεβασμού των
Μουσουλμάνων προς τους Χριστιανούς Μοναχούς της Αγίας Αικατερίνης
υφίσταται εντός του μοναστηριού και
δίπλα στο καθολικό της ένα τέμενος
με μιναρέ, χάριν των Βεδουίνων της
περιοχής. Δεν μπορώ να παραλείψω
ένα ακόμα περιστατικό, που δεν και
τόσο γνωστό. Όταν πλέον ο προφήτης Μωάμεθ είχε εγκατασταθεί στην
πόλη Γιαθρίμπ, την κατοπινή Μεντίνα
και οργάνωσε την Κοινότητα (Ούμμα)
των πιστών, μια αντιπροσωπεία Χριστιανών από την πόλη Νατζράν, της
σημερινής Υεμένης, τον επισκέφθηκε με σκοπό να συζητήσουν θεολογικά θέματα και κυρίως την θεότητα
του Ιησού Χριστού. Στη Μεντίνα δεν
υπήρχαν Χριστιανοί και εκκλησίες. Οι
άνθρωποι από τη Νατζράν θέλησαν να
συναχθούν για λατρευτικούς λόγους.
Και τότε, ο ίδιος ο Προφήτης τους παραχώρησε το μικρό τέμενος των Μουσουλμάνων, παρά τις αντιρρήσεις ορισμένων από τους συντρόφους του, για
να τελέσουν την ευχαριστιακή σύναξή
τους και άλλες ακολουθίες! (The Life
of Muhammad: A Translation of Ibn
Ishâq’s Sîra Rasûl Allâh, A. Guillaume
trans., Oxford 1968).
Σώζεται η εξής παράδοση μεταξύ
Χριστιανών και Μουσουλμάνων. Όταν
ο Μωάμεθ επέστρεψε ως προφήτης και
ηγέτης των πιστών στη Μέκκα μια από
τις πρώτες πράξεις του ήταν να αποκαθάρει το κτίσμα της Καάμπα από τα
είδωλα που ήταν παρατεταγμένα στους
εσωτερικούς τοίχους του. Μάλιστα
φρόντισε προσωπικά γι’ αυτό. Εκτός
από τα ποικίλα είδωλα υπήρχε και μια
αγιογραφία της Παρθένου Μαρίας με
το Βρέφος Ιησού. Λέγεται λοιπόν πως
ο Προφήτης στάθηκε μπροστά στην
εικόνα και άπλωσε τα χέρια του, κατά
τέτοιο τρόπο που κάλυπτε την εικόνα
της Παναγίας και είπε στους ανθρώπους: «Καθαρίστε τα πάντα εκτός απ’
αυτό που καλύπτεται από τα χέρια
μου»! (Martin Lings, Muhammad:
His Life Based on the Earliest Sources
Inner Traditions International, Ltd.,
One Park Street, Rochester, Vermont,
1983).
Στον τόπο μας, οι εξελίξεις επέβαλλαν στους πιο πολλούς από μας
ένα πολυπολιτισμικό περιβάλλον που
ήμασταν απροετοίμαστοι να δεχθούμε.
Πολλοί από τους νέους μας «γείτονες»
είναι Μουσουλμάνοι και μας είναι
μάλλον άγνωστοι. Εκείνο που λείπει,
δεν είναι οι διαθρησκειακές συναντήσεις των ακαδημαϊκών θεολόγων,
αλλά ένας διάλογος με πρωτοβουλία
των Χριστιανών με τους Μουσουλμάνους, της καθημερινής ζωής, θεμελιωμένος στην αδιάπτωτη αγάπη προς τον
Άλλο, τον Άγνωστο, τον Ξένο, που τελικά είναι ο Κεκρυμμένος και εκούσια
αδύναμος Θεός ….
Σε λίγες μέρες αρχίζει για τους
Μουσουλμάνους όλου του κόσμου ο
ιερός μήνας του Ραμαζανιού, που είναι περίοδος νηστείας. Σε τέτοιες περιόδους πνευματικής άθλησης «εστιάζουμε το είναι μας στο Θεό». Και ο
Επίσκοπος Γεώργιος Khodr αναρωτιέται «αν υπάρχει κάτι που θα απέτρεπε
τους Χριστιανούς από την άσκησή
τους μαζί με τους Μουσουλμάνους…»
(Μήνυμα του Μητροπολίτη Γεωργίου
για το Ραμαζάνι του 2011).
Νομίζω πως οι Χριστιανοί, μακρυά
από συγκρητιστικές απόπειρες, που
ούτως ή άλλως είναι άγονες και συχνά
επικίνδυνες γιατί αποκρύπτουν τα ουσιώδη μπορούν να ξεκινήσουν έναν διάλογο της καθημερινής ζωής με Μουσουλμάνους, όπως και με ανθρώπους
κάθε πίστης και φυλής και πιστεύω πως
έτσι θα αποκτήσουν ευρυχωρία στην
πίστη τους, ακολουθώντας τα ίχνη που
αφήνει η πνοή του Πνεύματος, υπερβαίνοντας ακόμα και τα πέρατα των
σημείων του ορίζοντα.
*
Azınlıkça
23
Süper Lig’deki gururumuz
Seydan Mahmut
Röportaj: Fatih Nazifoğlu
Seydan Mahmut. Henüz 20 yaşında. Lastikçi bir babanın oğlu olan Seydan, Süper
Lig’te mücadele eden Gümülcine’nin Panthrakikos futbol kulübü ile bir yıllık profesyonel mukavele imzaladı.
Seydan Mahmut, Hüseyin Mümin ile birlikte Yunanistan Süper Ligi’nde top koşturacak iki azınlık gencinden biri.
24
Azınlıkça
ardından Seydan ile Azınlıkça olarak
yaptığımız söyleşiyi siz değerli olurlarımıza sunuyoruz. Keyifle okumanız
dileğiyle...
- Futbol konusuna girmeden
önce ilk olarak Seydan’ı tanıyalım
istersen. Seydan nerede doğdu, nerede yaşıyor, ailesi ne iş yapıyor,
kendisi nelerle uğraşıyor?
- Ben 4 Ocak 1993 tarihin-de
Gümülcine’de doğdum. Gümülcine’nin Mastanlı mahallesinde oturuyorum. Babam çalışıyor, lastikçilik
yapıyor. Annem ise ev hanımı. Sanırım futbol dışında nelerle uğraştığımı
soruyorsunuz ama aslında futbol dışında başka bir şeyle pek uğraştığım
yok. (Gülüyor)
- Peki ya okul? Okula devam
ediyor musun? Eğitim durumun
ne?
- Evet, okula devam ediyorum.
Gümülcine’deki 1. Meslek Lisesi’ne
(EPAL) gidiyorum. Mastanlı azınlık
ilkokulunu bitirdikten sonra ortaokulu Medrese’de okudum. Daha
sonra gece okuluna gittim ve şimdi 1.
Meslek Lisesi’nde öğrenimime devam
ediyorum.
Seydan Mahmut. Henüz 20 yaşında. Lastikçi bir babanın oğlu olan
Seydan, Süper Lig’te mücadele eden
Gümülcine’nin Panthrakikos futbol
kulübü ile bir yıllık profesyonel mukavele imzaladı.
Seydan Mahmut, Hüseyin Mümin ile birlikte Yunanistan Süper
Ligi’nde top koşturacak iki azınlık
gencinden biri. Henüz resmi maçta
forma şansı bulamadı ama hedefleri
büyük.
Azınlıkça olarak Veria maçında
kendisini izledik. Çok hızlı, çok hırslı
Seydan.
Sözü daha fazla uzatmadan,
Panthrakikos’un 20 yaş altı takımının Veria ile yaptığı karşılaşmanın
- Futbol derslerini etkiliyor
mu?
- Etkiliyor tabi. Şu anda okula
gereken ilgiyi gösterdiğim söylenemez. Bütün ağırlığımı futbola vermiş
durumdayım. Futbolla yatıyorum,
futbolla kalkıyorum. Futbol birinci
önceliğim.
- Futbol demişken, yavaş yavaş
futbola geçelim istersen. Kaç yaşında futbola başladın, hangi takımlarda oynadın, bize anlatır mısın?
- 9 yaşımda futbola başladım.
Yaklaşık 8 yıl Messuni’deki futbol
akademisinde futbol oynadım.
Messuni akademisiyle Rodop
“En büyük hedeflerimden
biri, 2008 yılından bu
yana futbol oynadığım
Panthraikos takımının as
takımına yükselmekti. ”
amatör liginde de top koşturdum.
Yani bir futbol akademisi geçmişim
ve altyapım var. Daha sonra 2008
yılında, 15 yaşımda Panthrakikos’un
17 yaş altı takımına transfer oldum.
2011 yılında ise Panthrakikos’un 20
yaş altı takımına yükseldim...
- Ve Panthrakikos ile profesyonel mukavele imzaladın. Öncelikle
hayırlı olsun diyelim. Mukavelenle
ilgili bize biraz bilgi verir misin?
- Teşekkür ederim. Panthrakikos
ile bir yıllığına profesyonel mukavele
imzaladım.
Bu sezon sonunda mukavelem
doluyor. Fakat takımdaki performansıma göre ve başarılı bir sezon geçirmem durumunda mukavelem uzatılabilir. Sözleşmemin uzatılması için
kısacası performansım göz önünde
bulundurulacak.
Azınlıkça
25
- Bu mukaveleyle birlikte
Panthrakikos’un Süper Lig’deki
maçlarına çıkmaya başladın mı?
Yoksa sadece antrenmanlara mı takımla birlikte çıkıyorsun?
- Şimdi şöyle söyleyeyim. Antrenmanlara as takımla birlikte çıkıyoruz.
Bildiğiniz üzere maç öncesinde 18
kişilik kadro açıklanıyor. Kadroya alınırsak, as takımda hocanın görev vermesini bekliyoruz. Kadroya giremediğimiz zaman ise Panthrakikos’un 20
yaş altı takımı ile maçlara çıkıyoruz.
Şu ana kadar 5 lig maçında bir kez 19
kişilik kadroya alındım. Takımla birlikte kampa girdim, ancak 18 kişilik
kadroya alınmadım.
- Yani resmi maçlarda daha
siftah yapamadın. Ancak hazırlık
maçlarındaki başarılı performansın kulağımıza geldi. Biraz anlatır
mısın?
- As takımla dostluk maçlarında forma şansı buldum. Bulgaristan
kampında, ilk maçımı oynadım. 2-0
yendiğimiz maçta bir de gol attım.
Gümülcine’de yaptığımız bir ikinci
dostluk maçında hocam bana 15 dakika şans verdi. O maçta da bir asist
yaptım. Bir de sezon öncesi Veria ile
yaptığımız dostluk maçında 8 dakika
forma giydim.
Bizim insanımız
bir yerde vazgeçiyor!
Benim görüşüm, bizim insanlarımız – futbol oynayanlardan
bahsediyorum – futbolu her ne kadar çok sevse de, futbolcu
olmaya meraklı olsa da, bir yerde vazgeçiyorlar. Pes ediyorlar.
Ben yıllardır hiç pes etmedim ve vazgeçmedim. Sürekli çalıştım ve kendimi geliştirmek için gayret ettim. Hiç bırakmadım
ve belki de bu mukavele de bu yüzden geldi. Yani bu biraz da
sanırım bizden kaynaklanan bir durum. Örneğin, futbol akademisine başladığımızda azınlıktan 7-8 kişiydik. Gitgide azaldık
ve geriye bir tek ben kaldım.
26
Azınlıkça
- 20 yaş altı takımıyla şimdiye
kadar kaç maç oynadın?
- Şu ana kadar 5 maç yaptık. Bir
maç haricinde, ki o maçta da as takımın 19 kişilik kadrosuna alınmıştım,
diğer 4 maçta da ilk 11’de hocamız
bana görev verdi. İskeçe’ye deplasmanda 3-1 kaybettiğimiz müsabakada takımımızın tek golünü ben kaydettim.
- Peki, Seydan’ın futboldaki hedefleri neler?
- En büyük hedeflerimden biri,
2008 yılından bu yana futbol oynadığım Panthraikos takımının as takımı-
na yükselmekti. Çok şükür bu hedefimi yerine getirdim. Şimdi, kendimi
geliştirip, öncelikle Panthrakikos’ta
daha çok forma şansı bulmak, kalıcı
olmak ve iyi bir futbol kariyeri yapmak istiyorum.
- Futbolda kariyerini Yunanistan’da mı yurtdışında mı yapmayı
hedefliyorsun?
- Dediğim gibi öncelikle kendimi
daha çok geliştirmek istiyorum. Hayalim tabiî ki daha büyük takımlarda
da futbol oynamak. İngiltere’de futbol oynamak en büyük hayallerimden biri diyebilirim. Gelecekte eğer
imkân olursa yurtdışına da açılmak
ve kariyerime orada da devam etmek
isterim.
- Sen şimdi Panthrakikos’lu
Seydan’sın, fakat gönlündeki ve
hayalindeki takım hangisi diye sorsam ne dersin?
- Birçok genç futbolcunun olduğu gibi benim de hayalimdeki takım
Real Madrid. En büyük hayallerimden biri de bir gün Real Madrid formasını giyebilmektir.
- Kendine hangi oyuncuyu veya
oyuncuları örnek alıyorsun?
- Real Madrid’e yeni transfer olan
İngiliz oyuncu Bale’i çok beğeniyorum. Onu kendime örnek alıyorum.
Oyun tarzım ve stilim onunkine benziyor. Hızlı bir oyuncu. Benim gibi
solak o da.
- Panthrakikos’ta beğendiğin,
kendine örnek aldığın oyuncu var
mı?
- Deniz (Baykara) ağabeyi çok
beğeniyorum. O da çok hızlı, stilimiz
benziyor biraz.
- Takımda en iyi anlaştığın
oyuncu kim diye sorsam?
- Genel olarak bütün oyuncular
çok iyi. Ama en iyi anlaştığım oyuncu
takım kaptanımız Ahilleas Sarakatsanos; çok iyi biri kendisi. Hristou ve
Deniz ağabeyle de çok iyi anlaşıyoruz. Yaptığım yanlışlarda bana doğruyu gösteriyorlar, neleri yapmam veya
yapmamam konusunda her zaman
yardımcı oluyorlar.
- Mevkiin sol açık değil mi senin de?
- Evet sol açık oynuyorum. Antrenörümüz genellikle o mevkide görev
veriyor. Fakat 20 yaş altı takımında
orta sahanın göbeğinde oyun kurucu görevinde de oynadım. Son Veria
maçında ise forvete yönelik sağ açıkta
görev yaptım.
- Azınlık insanı futbolu çok
sevse de, bunca yıldır çok sayıda
profesyonel futbolcu yetiştiremedik. Şimdi de Süper Lig’de bir sen
bir Hüseyin Mümin var. Sence bu
neden kaynaklanıyor?
- Babam çok meraklı ve desteğini
hiçbir zaman esirgemedi. Babamın
desteğini anlamanız için şöyle anlatayım. Lastikçi dükkânını ağabeyimle
birlikte çalıştırıyorlar, fakat ağabeyim
askere gittiğinde babam dükkânda
yalnız kaldı.
Hiç unutmam gün geldi beni antrenmana götürebilmek için dükkânı
kapatması gerekti.
O da dükkânı kapatıp beni antrenmana götürmeyi tercih etti. Beni
antrenmana götürmekle kalmıyordu,
aynı zamanda oturup antrenmanlarımızı baştan sona izliyordu.
Hâlâ, bugüne bugün, as takımla
yaptığımız antrenmanları izlemek
için gelir. Bir antrenman kaçırmaz
desem yalan olmaz. Annem pek o
kadar meraklı değil, ama maçımı izlediği oldu.
- Benim görüşüm, bizim insanlarımız – futbol oynayanlardan bahsediyorum – futbolu her ne kadar çok
sevse de, futbolcu olmaya
meraklı olsa da, bir
yerde
vazgeçiyorlar.
Pes ediyorlar.
Ben yıllardır
hiç pes
etmedim ve
vazgeçmedim.
Sürekli çalıştım
ve kendimi geliştirmek için
gayret ettim. Hiç bırakmadım
ve belki de bu mukavele de
bu yüzden geldi. Yani bu
biraz da sanırım bizden
kaynaklanan bir durum.
Örneğin, futbol akademisine başladığımızda
azınlıktan 7-8 kişiydik.
Gitgide azaldık ve
geriye bir tek ben kaldım.
- Sahi ailen futbola nasıl bakıyor? Yani, seni destekliyorlar mı?
Azınlıkça
27
Hayalim tabiî ki daha büyük takımlarda da futbol
oynamak. İngiltere’de futbol oynamak en büyük
hayallerimden biri diyebilirim. Gelecekte eğer
imkân olursa yurtdışına da açılmak ve kariyerime
orada devam etmek istiyorum.
28
Azınlıkça
Azınlıkça
29
- Yunanistan’daki mali kriz malumun. Sana göre burada futbola
yeni başlayan birinin maddi açıdan
geleceği parlak mı? Futbol, iş olarak baktığında, gelecek vaat ediyor
mu?
- Şimdi bu durum biraz da futbolcu adayına veya futbolcuya bağlı.
Eğer kendini geliştirmeyi düşünürsen
ve geliştirirsen evet, Yunanistan’da
futbol geleceğinin parlak olduğunu
söyleyebiliriz. Mukaveleler de ona
göre imzalanıyor zaten. Mesela, ben
şu an imzaladığım mukaveleden
memnunum.
- Geleceği bırakalım ve yine
şimdiye dönelim. Haftada kaç antrenman yapıyorsunuz?
- Her hafta altı antrenman var ve
bir gün dinlenme var. Ayrıca, haftada iki gün, genellikle Çarşamba ve
Cuma günleri, çift antrenman yapıyoruz. Takımımızın belirlediği program var ve antrenman programını
takip ediyoruz. Tabii bununla birlikte
yememize içmemize son derece özen
gösteriyoruz. Futbol, zevkli olduğu
kadar zorlu ve yorucu bir spor. Dinlenmemize bile dikkat etmemiz gerekiyor.
- Gece hayatı filan yok değil mi?
(Gülüşmeler)
- Yok, yok...
- Antrenörünüzün altyapıya ve
altyapı oyuncularına ilgisi nasıl?
- Bildiğim kadarı ile Panthrakikos’ta yıllardan beri altyapıdan kolay
kolay oyuncu çıkmıyor. Antrenörümüz Sayın Akis Mantzios altyapı
oyuncularıyla çok ilgileniyor. Altyapıdan dört oyuncuyu kampa aldı.
Dostluk maçlarında da forma şansı
verdi. Bana ve altyapıdan bir diğer arkadaşıma, Kostantinos Zdravos’a profesyonel sözleşme imzalattı. Kısacası,
altyapıya önem veriyor, bu da gençler
açısından çok güzel ve önemli.
30
Azınlıkça
Gün geldi beni antrenmana
götürebilmek için dükkânı
kapatması gerekti
Babam çok meraklı ve desteğini hiçbir zaman esirgemedi.
Babamın desteğini anlamanız için şöyle anlatayım. Lastikçi
dükkânını ağabeyimle birlikte çalıştırıyorlar, fakat ağabeyim askere gittiğinde babam dükkânda yalnız kaldı.
Hiç unutmam gün geldi beni antrenmana götürebilmek için
dükkânı kapatması gerekti. O da dükkânı kapatıp beni antrenmana götürmeyi tercih etti.
Beni antrenmana götürmekle kalmıyordu, aynı zamanda
oturup antrenmanlarımızı baştan sona izliyordu.
Hâlâ, bugüne bugün, as takımla yaptığımız antrenmanları
izlemek için gelir. Bir antrenman kaçırmaz desem yalan olmaz.
- Son olarak biraz yerele dönelim, azınlık futboluna gelelim. Bizim azınlık futbolunu nasıl değerlendiriyorsun? Sence ne seviyede?
- Orta seviyede diyebilirim. Amatör azınlık takımlarından bahsedecek
olursak, sanırım en büyük eksilik organizasyon eksiliğidir. Tabii birçok
takımın maddi durumu da iyi değil,
bunu da unutmamak gerek. Ayrıca,
bazı takımların sahaları yok veya sahaları çok kötü Bununla birlikte pek
çok yetenekli oyuncumuz var. İyi takımlar da var.
- Yolun açık olsun Seydan, başarılar...
- Çok teşekkür ederim.
*
İskeçe’de ölen Pakistanlı Ziya’nın
içler acısı aile dramı!
İskeçe’de (Xanthi) göz altında tutulduğu Kaçak Göçmen Barındırma
Merkezi’nde yattığı ranzadan düşerek
hayatını kaybettiği açıklanan Pakistan göçmeni Rahil Ziya’nın ailesi bir
buçuk ay içerisinde ikinci kez yasa
boğuldu.
Pakistan’ın Mandi Bahauddin
kasabasından Ömer Hayat ailesinin
oğlu olan 25 yaşındaki talihsiz genç
Rahil Ziya İskeçe’deki kaçak göçmen kampında öldü. Ömer Hayat
ailesi bundan bir buçuk ay önce ise
35 yaşındaki oğulları Kamar Ziya’yı
kaybederken, acılı aile Rahil Ziya’nın
ölümüyle üzüntü üzerine üzüntü yaşıyor.
Öte yandan “Irkçılık ve Faşizm
Tehdidine Karşı Birlikteyiz” Hareketi
tarafından Rahil Ziya’nın ölümüyle
ilgili bir bildiri yayınlandı.
Azınlıkça Online ekibi tarafından
Türkçeye çevrilen açıklama şöyle:
“Yunanistan Kamu Düzeni Bakanı Nikos Dendias’ın toplama kamplarında insan hayatı güvenli bir uyku
alanından, trendeki ranzalarda bulunan vücudu uyku esnasında tutacak
bir kayıştan daha az değere sahip.
Mülteciliğin cezalandırılması, insan hayatlarının tehlike altında bulunduğu uzun süreli hapislere kadar
varması kabul edilir değildir. Zaten,
ırkçı süpürge operasyonlarıyla tutuklananlar arasından verilen ilk kayıp
da bu değil. Ellinikos merkezinde
Pakistanlı göçmen Maber Han ve
Korinthos’ta da Afgan mülteci Muhammed Hasan, zamanında tıbbi
tedavi görmedikleri için hayatlarını
kaybetmişlerdi.
Lambenduza açıklarında yüzlerce
göçmenin boğularak hayatını kaybet-
İskeçe’de
Barındırma
Merkezi’nde yattığı
ranzadan düşerek
hayatını kaybeden
Pakistan göçmeni
Ziya’nın ailesi bir
buçuk ay içerisinde
ikinci kez
yasa boğuldu.
mesi, zulmedilen göçmenlerin AB
hükümetlerinin ırkçılık politikası uğruna ödediği bedeldir ve Yunanistan
hükümeti FRONTEX ile birlikte,
ülke sınırlarını geçenlerin hayatlarını toplama kamplarında cehenneme
çeviriyor.
Göçmenlerin toplu açlık grevine
giderek bu cehennem yerler hakkında
gösterdiği tepkiler ve Ağustos ayında
Amigdaleza’da yaşanan öfke patlaması, sendikalar, belediye meclisleri,
öğrenci dernekleri ve dayanışma hareketleri tarafından desteklenmelidir.
Toplama kamplarının derhal kapanması, mültecilerin gerekli evraklarını alması ve göçmenlerin yasallaşması için mücadelelerimizi arttırmanın
zamanı gelmiştir. Batı Trakya ve diğer
bölgelerde cehennemlerin kapatılmasını ve kapalı fabrikaların çalışmaya
başlamasını talep ediyoruz.
Yunan hükümetinin İskeçe’deki
kampta vefat eden gencin naşını
Pakistan’a göndermesi ve masrafları
üstlenmesi gerektiği aşikârdır, ayrıca
hükümetin manevi ve maddi açıdan
Rahil Ziya’nın ailesini tazmin etmesi
de gerekir.”
Azınlıkça
31
Erken emeklilik hayal edenler yandı!
65 yaş altı erken emekliliği büyük
ölçüde kısıtlamayı hedefleyen hükümet, böylece gerek 400 milyon euro
tasarruf yapmayı, gerekse de troykaya
Yunanistan’daki sağlık sigorta sisteminin Avrupa Birliği üyesi ülkelerdeki
sisteme uyarlandığı mesajını vermek
istiyor.
Bu kısaca, hükümetin 65 yaş
altında erken emeklilik imkânı tanınan bütün sektörlerde müdahaleye hazırlandığı anlamına geliyor.
Yunanistan’daki emeklilik yaş sınırının arttırılmasına rağmen, yapılan
istatistiki araştırmalar ülkedeki ortalama emeklilik yaşının 60 yaşını
geçmediğini ortaya koyarken, mevcut
emeklilerin %18’inin de 62 yaşın altında olduğu kaydediliyor.
kadın mevcut mevzuat ile emeklilik
hakkını kazansa da, henüz emekliye
ayrılabilmiş değil.
εκατ. ευρώ και να δοθεί ένα σήμα προς την
τρόικα για συμμόρφωση του ασφαλιστικού
συστήματος με την επικρατούσα πρακτική
των κρατών-μελών της Ε.Ε.
2012 yılı sonuna kadar 10.500
çalışma gününü tamamlayan, ağır ve
sağlıksız işlerde çalışan ve 60 yaşını
doldurduklarında emekliye ayrılma
hakkı tanınan sigortalıların durumunun ne olacağı ise belirsizliğini koruyor.
Αυτό σημαίνει ότι προετοιμάζονται παρεμβάσεις για την αύξηση των ορίων ηλικίας
σε όλες τις κατηγορίες ασφαλισμένων που
μπορούν να συνταξιοδοτηθούν με πλήρη
σύνταξη πριν από το 65ο έτος. Σύμφωνα με
τις στατιστικές της ασφάλισης και παρά τις
διαδοχικές αυξήσεις, ο μέσος όρος ηλικίας
συνταξιοδότησης στην Ελλάδα δεν υπερβαίνει το 60ό έτος, ενώ βάσει των απογραφικών
στοιχείων τουλάχιστον το 18% των συνταξιούχων είναι κάτω των 62 ετών.
Ενας πρώτος υπολογισμός οδηγεί στο
συμπέρασμα πως σε αυτό το πεδίο εμπίπτουν 350.000 έως 400.000 ασφαλισμένοι
από τον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, ενώ
ασαφές παραμένει εάν ο επικείμενος, τρίτος
–από την έναρξη του Μνημονίου– κύκλος
αύξησης των ηλικιακών ορίων θα αγγίξει
και τις μητέρες ανηλίκων που μπορούν να
πάρουν μειωμένη σύνταξη στο 55ο έτος ή
πλήρη σύνταξη στο 60ό έτος, εφόσον έχουν
συμπληρώσει 5.500 ημέρες εργασίας μέχρι
τις 31.12.2012. Πολλές από αυτές τις ασφαλισμένες έχουν θεμελιώσει δικαίωμα με την
υφιστάμενη νομοθεσία, αλλά δεν έχουν συνταξιοδοτηθεί.
İlk hesaplamalara göre, bu kategoride yaklaşık 350.000-400.000 özel
ve kamu sektöründe çalışan sigortalının olduğunu ortaya koyuyor.
Hükümetin yapacağı müdahalelerin 31.12.2012 tarihine kadar
5.500 çalışma günü doldurması halinde 55 yaşında erken emeklilik veya
60 yaşında tam emeklilik hakkına
sahip küçük çocuk sahibi anneleri de
etkileyip etkilemeyeceği merak konusu. Bu kategorideki birçok sigortalı
32
Azınlıkça
Κάηκαν όσοι ζητούν
πρόωρη συνταξιοδότηση!
Νέο ασφαλιστικό ανοίγει η κυβέρνηση
με κύρια αιχμή την αύξηση των ηλικιακών
ορίων συνταξιοδότησης, έτσι ώστε να περιοριστούν δραστικά οι πρόωρες συνταξιοδοτοτήσεις σε ηλικίες κάτω του γενικού ορίου 65
ετών, να εξοικονομηθούν πόροι ύψους 400
Επιπλέον στην κατηγορία των ασφαλισμένων
με δυνατότητα πρόωρης
συνταξιοδότησης ανήκουν
και εργαζόμενοι στα βαρέα και ανθυγιεινά
επαγγέλματα. Πριν από τη συμπλήρωση του
60ού έτους θεμελιώνουν δικαίωμα όσοι συμπληρώνουν έως το τέλος του 2012 τουλάχιστον 10.500 ημέρες ασφάλισης.
Gümülcineli Harun uluslararası
bisiklet müsabakasında 3. oldu
Gümülcine’nin “Thrakas İppeas”
Bisikletliler Derneği antrenörü Harun Molla Güneybatı Peloponissos’ta
düzenlenen
Navarino
Bisiklet
Festivali’nde (Navarino Bike Festival)
üçüncü oldu.
Büyük başarıyla düzenlenen ve
gerek Yunanistan gerekse de yurtdışından büyük katılımın yaşandığı Navarino Bisiklet Festivali bu yıl
Yunanistan’da düzenlenen tek uluslararası dağ bisikleti (mountain bike)
festivali oldu.
13 Ekim Pazar günü yapılan
“International Cross Country Race”
müsabakası Uluslararası Bisiklet Birliği (UCİ) tarafından Hırvatistanlı federasyon temsilcisi Robert Gelo huzurunda uluslararası bisiklet yarışları
takvimine dahil edildi.
Müsabakayı Yunanistan ve Balkanlar mountain bike şampiyonu Dimitris Antoniadis kazanırken, ikinci
sırayı Rumen şampiyon bisikletçi Tudor Oprea aldı. Yunanistan milli takımı adına yarışan Gümülcine’nin (Komotini) “Thrakas İppeas” Bisikletliler
Derneği antrenörü Harun Molla ise
yarışmayı üçüncü sırada tamamladı.
Την 3η θέση κατέκτησε
ο Κομοτηναίος Χαρούν
Την 3η θέση κατέκτησε ο προπονητής
του Π.Σ.Κ. “ΘΡΑΚΑ
ΙΠΠΕΑ” Χαρούν Μολλά στο “Navarino Bike
Festival”, στη Νοτιοδυτική Πελοπόννησο.
Η εκδήλωση
στέφθηκε με επιτυχία και είχε πλήθος
συμμετοχών από την
Ελλάδα και το εξωτερικό. Το “Navarino
Bike Festival” είναι
ο μοναδικός διεθνής
αγώνας mountain bike
που έγινε φέτος στην
Ελλάδα.
Την Κυριακή 13
Οκτωβρίου, πραγματοποιήθηκε το
“International Cross
Country Race”. Ο
συγκεκριμένος αγώνας
εντάχθηκε στο διεθνές
ημερολόγιο των αγώνων ποδηλάτου από τη
Διεθνή Ομοσπονδία
Ποδηλασίας (UCI),
παρουσία του εκπροσώπου της UCI κ.
Robert Gelo από την
Κροατία.
Στον αγώνα συμ-
μετείχαν Έλληνες και
ξένοι επαγγελματίες
αθλητές της ποδηλασίας. Νικητής του αγώνα
στέφθηκε ο Πανελληνιονίκης και Βαλκανιονίκης αθλητής mountain
bike Δημήτρης
Αντωνιάδης, και την
2η θέση κατέλαβε ο
Ρουμάνος Πρωταθλητής και Βαλκανιονίκης
Tudor Oprea και την 3η
θέση, ένα ακόμα μέλος
της ελληνικής εθνικής
ομάδας MTB, ο Μολλά
Χαρούν Αλή Ογλού.
Azınlıkça
33
Koyun çiçeği marazı
Batı Trakya’da hızla ilerliyor
Eyalet Başkanlığı bildiri yayınladı
34
Azınlıkça
Azınlıkça
35
Batı Trakya’nın da içinde yer aldığı Doğu Makedonya – Trakya Eyalet Başkanlığı Veterinerlik Dairesi bölgede
yayılmaya devam eden koyun çiçeği marazıyla ilgili bir
bildiri yayınladı.
Yayınlanan açıklamada:
- Kuzey Evros’taki (Meriç) koyun çiçeği vakalarının
çoğalarak arttığı
- Güney Evros’ta görülen vakaların doğrulandığı ve
yeni vaka şüphesinin olduğu
- İskeçe (Xanhti) ilindeki vakaların da doğrulandığı
bildirildi.
Azınlıkça Online ekibi tarafından Türkçeye çevrilen
açıklama şöyle devam ediyor:
“Yetkili veterinerlik
dairelerinin izni
olmadan küçükbaş
hayvan ağıllarına
(Türkiye’den veya
Yunanistan’dan)
tüccarların veya ağılla
hiçbir ilgisi olmayan
şahısların yapacağı
ziyaretler kati
suretle yasaklandı.”
“Tüm bunlardan, koyun çiçeği marazının ilerlemekte
olduğu anlaşılmaktadır.
Türkiye’nin, Yunanistan’dan
küçükbaş hayvan ve koyunkeçi ürünlerinin ithal edilmesine (koyun çiçeği olan bölgeler
hariç) yeniden izin vermesiyle
ve ithal edilecek hayvanların
denizyolu üzerinden aktarılması şartını getirmesiyle, Türk
havyan tüccarlarının eyaletimizin değişik illerindeki ağıllarda
veterinerlik dairelerinin hiçbir
onayı olmadan ithal edecekleri
hayvanları aramak amacıyla dolaştığı görülmektedir.
Alınan tüm kısıtlayıcı önlemleri ihlal ederek tüccarların
küçükbaş hayvan ağıllarında
dolaşması koyun çiçeği hastalığının eyaletteki bütün sürülere
hatta diğer bölgelere de kontrolsüzce yayılması ve bunun sonucunda da Doğu Makedonya
– Trakya Eyaleti’nin ve ülkemiz
Yunanistan’ın hayvan sermayesinin ve ekonomisinin büyük
zararlar görmesi açısından büyük tehlike arz etmektedir.
Bu yüzden hayvan besicilerinin ve bütün ilgili kişilerin
şunları göz önünde bulundurmaları gerekir:
36
Azınlıkça
- Koyun çiçeği virüsünü aktarabilecek her tür
canlı hayvan, hayvan yemi
ve her tür aracın ihracatı
yasaktır
- Yetkili veterinerlik
dairelerinin izni olmadan
küçükbaş hayvan ağıllarına (Türkiye’den veya
Yunanistan’dan) tüccarların veya ağılla hiçbir ilgisi
olmayan şahısların yapacağı ziyaretler kati suretle
yasaktır
- Alınan tüm kısıtlayıcı
önlemler, ilgili veterinerlik
dairelerinden aksi bir karar alınana dek geçerliliğini korumaktadır
- Benzer ihlallerin tespit edilmesi durumunda,
yasaları ihlal edenler yüksek idari cezalara (yüksek para cezası) çarptırılacak ve 6 aydan 3 yıla kadar hapis cezası öngören Ceza Hukuku’nun
285. maddesindeki cezalara çarptırılacaklardır.
Ve o felaket salgın İskeçe’yi de vurdu!
Evros (Meriç) ilinden sonra koyun
çiçeği hastalığı İskeçe (Xanthi) ilindeki
hayvan sürülerini de vurmuşa benziyor.
Her geçen gün marazlı koyunların
sayısı artarken, hayvanlar itlaf ediliyor.
Hatırlanacağı üzere geçtiğimiz Perşembe günü İskeçe’de ilk kez koyun çiçeği
vakasına rastlanmış ve hayvanlardan
alınan örnekler inceleme yapılmak
üzere laboratuara gönderilmişti. Cuma
günü gelen sonuçların pozitif çıkmasıyla, bölge hayvan besicileri alarma
geçti ve hayvanları karantina altına
almaya başladılar.
İskeçe’nin Karagözlü (Eksohi) köyünde
üç sürüde görülen marazdan sonra,
Kosso ve Hemitli (Diomidia) köylerinde de birer sürüde koyun çiçeğine
rastlandı. İskeçe Veterinerlik Dairesi’ne
bağlı bir grup veteriner, Cumartesi
günü öğle saatlerinde Hemitli köyü
yakınında bir ağılda bulunan bir koyun
sürüsünü sahibinin gözü önünde hayvanları itlaf etmek zorunda kaldı.
Tedbir amaçlı alınan önlemler çerçevesinde İskeçe ilinde hayvan besicilerine koyun sürülerini ağıllardan 20
günlüğüne çıkarma yasağı getirilirken,
ağıllarına ziyaretçi (başka hayvan besi-
cileri veya havyan tüccarlarını) kabul
etmeleri de yasaklandı.
Evros’ta yaşanan gelişmeleri göz
önünde bulunduran İskeçeli hayvan
besicileri, endişeye sürüklenirken,
Doğu Makedonya – Trakya Eyalet
Başkanlığı’nı da yeterli koruma önlemlerini almamakla suçluyorlar.
Η επιδημία χτύπησε και την Ξάνθη!
Ο εφιάλτης της ευλογιάς των προβάτων χτύπησε, όπως φαίνεται, για τα καλά
τον Νομό της Ξάνθης καθώς μέρα με τη
μέρα εντοπίζονται όλο και περισσότερα
μολυσμένα από τον ιό κοπάδια, τα οποία
μοιραία οδηγούνται στον αφανισμό.
Την Πέμπτη καταγράφηκε το πρώτο ύποπτο κρούσμα στον Νομό, το οποίο
και επιβεβαιώθηκε την Παρασκευή, μετά
και τα αποτελέσματα των εργαστηριακών
ελέγχων, άμεσα σήμανε συναγερμός και η
περιοχή μπήκε σε καραντίνα.
Τρία μολυσμένα κοπάδια εντοπίστηκαν στην Εξοχή, ένα στον Κοσσό και
ένα ακόμη επιβεβαιώθηκε το πρωί του
Σαββάτου στη Διομήδεια. Το Σάββατο το
μεσημέρι μια ομάδα κτηνιάτρων της Κτηνιατρικής Υπηρεσίας Ξάνθης προχώρησε
στη θανάτωση ενός μολυσμένου κοπαδιού
αιγοπροβάτων που εντοπίστηκε σε κτηνοτροφική μονάδα σε αγροτική περιοχή ανάμεσα στη Διομήδεια και τη Λεύκη. Η ειδικά εξοπλισμένη ομάδα φορώντας λευκές
στολές και διατηρώντας αποστειρωμένη
την περιοχή εντός και γύρω της κτηνοτροφικής μονάδος προχώρησε στη θανάτωση
ολόκληρου του κοπαδιού παρουσία του
ιδιοκτήτη, ο οποίος έβλεπε σοκαρισμένος
το κοπάδι του να αποδεκατίζεται πλήρως.
Για ένα ολόκληρο 20ήμερο οι κτηνοτρόφοι απαγορεύεται να βγάζουν από τις
μονάδες τους τα αιγοπρόβατά τους, ενώ
παράλληλα απαγορεύεται να δέχονται επισκέπτες στις σταβλικές τους εγκαταστάσεις
(άλλους κτηνοτρόφους ή ζωέμπορους).
Από τη μεριά τους οι κτηνοτρόφοι βρί-
σκονται σε αναβρασμό, υπό τον φόβο του
αφανισμού του ζωικού τους κεφαλαίου,
δεδομένης και της γενοκτονίας αιγοπροβάτων που προκάλεσε ο ιός της ευλογιάς
στην περιοχή του Έβρου, όπου και εντοπίστηκε πριν από δύο περίπου μήνες.
Παράλληλα, καταλογίζουν ευθύνες
και στην Περιφέρεια ΑΜΘ, για ελλιπή μέτρα προστασίας.
Azınlıkça
37
Σε πλήρη εξέλιξη η ευλογιά στη Θράκη
Ιδού η ανακοίνωση!
Σχετικά με την εξέλιξη της Ευλογιάς στην Περιφέρεια ΑΜ-Θ, η
Διεύθυνση Κτηνιατρικής της Περιφέρειας, με δελτίο τύπου, έκανε
γνωστό πως:
• τα κρούσματα Ευλογιάς των
προβάτων στο Βόρειο Έβρο έχουν
πολλαπλασιαστεί,
• επιβεβαιώθηκαν κρούσματα
στο Νότιο Έβρο και έχουμε υπόνοια για νέα
• επιβεβαιώθηκαν νέα κρούσματα και στην ΠΕ Ξάνθης.
Απ’ όλα τα παραπάνω γίνεται
κατανοητό λοιπόν ότι η επιδημία
βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Με
αφορμή επίσης το γεγονός ότι η
Τουρκία επιτρέπει εκ νέου τις εισαγωγές αιγοπροβάτων και προϊόντων
τους από την Ελλάδα (εξαιρούνται
βέβαια οι περιοχές με κρούσματα
Ευλογιάς των προβάτων) και με την
προϋπόθεση ότι τα ζώα θα μεταφερθούν στην Τουρκία ακτοπλοϊκώς,
παρατηρείται το φαινόμενο Τούρκοι
έμποροι να περιφέρονται σε αιγοπροβατοτροφικές εκμεταλλεύσεις
38
Azınlıkça
των Περιφερειακών μας Ενοτήτων,
χωρίς καμία έγκριση των Κτηνιατρικών Αρχών, σε αναζήτηση ζώων
και προϊόντων προς εξαγωγή.
Η περιφορά των εμπόρων στις
εκμεταλλεύσεις προβάτων και αιγών, κατά παράβαση όλων των
περιοριστικών μέτρων που έχουν
θεσπιστεί με τις αποφάσεις των
Προϊσταμένων των ΔΑΟΚ, συνιστά τεράστιο κίνδυνο για μια ανεξέλεγκτη και άνευ προηγουμένου
διασπορά της Ευλογιάς των προβάτων στα κοπάδια της Περιφέρειας
ή ακόμα και άλλων περιοχών, με
καταστροφικές συνέπειες για το
κτηνοτροφικό κεφάλαιο και την
οικονομία της Περιφέρειας ΑΜ-Θ
αλλά και της χώρας γενικότερα. Ως
εκ τούτου οι κτηνοτρόφοι αλλά και
όλοι εμπλεκόμενοι πρέπει να έχουν
υπόψη τους τα εξής:
• Απαγορεύεται η εξαγωγή ζώντων ζώων, ζωοτροφών, υλικών και
κάθε μέσου που θα μπορούσε να
μεταφέρει τον ιό της Ευλογιάς
• Απαγορεύεται ρητά χωρίς
την έγκριση των αρμοδίων κτηνι-
ατρικών αρχών, κάθε επίσκεψη σε
εκτροφές αιγοπροβάτων εμπόρων
(από Τουρκία ή Ελλάδα) ή προσώπων που δεν έχουν καμία σχέση με
την εκτροφή
• Εξακολουθούν να ισχύουν και
να εφαρμόζονται όλα τα περιοριστικά μέτρα, που θεσπίστηκαν με
αφορμή της εκδήλωσης της επιζωοτίας και που εν δυνάμει μπορούν
να μεταφέρουν την νόσο, μέχρι να
εκδοθεί απόφαση κατάργησή τους
από τις Αρμόδιες Κτηνιατρικές Αρχές • Τα αιγοπρόβατα στις ζώνες
προστασίας πρέπει να παραμείνουν
κλειστά μέσα στις σταβλικές εγκαταστάσεις μέχρι νεωτέρας
• Σε περίπτωση που διαπιστωθούν ανάλογες παραβάσεις, στους
παραβάτες θα επιβάλλονται διοικητικές κυρώσεις(υψηλότατα χρηματικά πρόστιμα) καθώς και ποινικές
διώξεις σύμφωνα με τις διατάξεις
του άρθρου 285 του Ποινικού Κώδικα, από το οποίο προβλέπεται
ποινή φυλάκισης από 6 μήνες έως
και 3 χρόνια
*
Bilinmesi gereken 6 veri
Matrix24 sitesinde Felnikos imzasıyla yayınlanan ve Yunanistan’da
siyasi durumun analiz edildiği “Anketlerde bilmemiz gereken ve değişmeyen 6 veri var” başlıklı yazının
Azınlıkça Online ekibi tarafından
yapılan serbest Türkçe çevirisi şöyle:
Anket uzmanları istediklerini ön
plana çıkarabilir ve toplum uzmanları da siyasi araştırmaların sonuçlarını keyiflerine göre yorumlayabilir.
Yunan seçmenin gerçek eğilimini
bilmek istiyorsak, dikkatimizi vermemiz gereken ve kimsenin göz ardı
edemeyeceği bazı somut veriler bulunuyor.
Bu verilerden ilki, iktidardaki sağ
ND Partisi’nin tarımsal bölgelerde, anamuhalefetteki sol SYRIZA
Partisi’nin ise kentsel bölgelerde
önde olduğudur. Rakamsal olarak
her iki sınıf da aşağı yukarı eşittir. Seçim mücadelelerine “havayı” kentsel
bölgeler verirken, kutuplaşmayı ise
tarımsal bölgeler sağlıyor. Sonuçta
seçimleri kimin kazanacağı ise imtiyazlı olduğu bölgede sağlayacağı fark
ile bağlantılı. SYRIZA’nın dezavantajı, tarımsal bölgelerde küçük olarak nitelendirilen partilerin gelişmesidir, bu da SYRIZA adına oy kaybı
anlamına gelmektedir. ND’nin sorunu ise, “taşradaki” seçim tutumunu
farklı belediyelerden olan seçmenlerin oluşturduğu “merkezin” etkiliyor
olmasıdır.
İkinci veri ise ND Partisi’nin büyük yaş gruplarında uzak ara önde
olması, SYRIZA’nın ise gençlerde
“gaza basmasıdır”. Yunanistan’da
matematiksel açıdan 55 yaş grubuna kadar olan kesim nüfusun daha
büyük oranı olsa da, daha büyük
yaştaki seçmenler sandığa giderek
oy atma konusunda çok daha fazla
sadıktırlar. Galibin belirlenmesinde
seçime katılımsızlık önemli rol oynayacaktır. Ne kadar daha çok genç oy
atmaya giderse, SYRIZA’nın kazanma ihtimalleri o oranda artar.
Üçüncü önemli unsur ise her iki
partinin kendi içinde güç birliği
oluşturması, üstelik seçim öncesi
dönemde olmamamıza rağmen her
iki partinin de kendi içinde safları
sıklaştırması yüksek seviyelerde seyrediyor. ND’de bu oran %70’leri
geçerken, SYRIZA’da %75’lere ulaşıyor. Seçim dönemlerinde %90’ları
bulması beklenilen yüksek oranlardaki saf sıklaştırması, kutuplaşmalara yol açacak.
Ancak olası seçim sonuçlarında,
Altın Şafak’ın zayıflaması ve büyük
çoğunluğu geçmişte PASOK’a oy
veren, fakat son seçimlerde değişik
nedenlerden (memorandum, yönetim değişikliği, Papadimos hükümetinde ND ile ittifak v.s.) dolayı
sandığa gitmeyen yaklaşık 800 bin
kadar seçmenin tutumu büyük rol
oynayacak.
Eğer bahsettiğimiz bu seçmenlerin
önemli bir bölümü sandığa geri dönerse, SYRIZA’nın kazanma ihtimalleri artıyor, tabii PASOK cephesinde
bu seçmenlere cazip gelebilecek başka bir radikal hareketin olmaması
şartıyla.
Dördüncü veriye göre ise ND ve
SYRIZA partilerinin yapılacak seçimlerde %30 ile %35 gibi yüksek oranlar elde etmesi bekleniyor.
2013 yılı Haziran ayındaki seçimde
toplam oyların %55’ini alan bu iki
partinin seçim olduğunda bu kez oyların %65’ini alması bekleniyor. İki
parti kurmayları, yaptıkları kaliteli
araştırmalar sonucunda bu konuyu
çok iyi biliyor. SYRIZA lideri Aleksis Tsipras’ın kısa süre önce Nikos
Hatzinikolaou’ya verdiği demeçte
“birinci gelecek olan SYRIZA partisi dışında ND Partisi’nin de yüksek
oranda oy alacağını” söylemesi şansa
değil.
Beşinci veri ise bugün için Yunanistan Parlamentosu’nda bulunan
diğer 5 partinin alacağı toplam oyların bile %30’u bulmasının zor olduğu. Bu partiler arasındaki sıralamayı
Altın Şafak davasındaki gelişmeler ve
merkez solda oluşacak iki dinamik
belirleyecek. Bir taraftan PASOK ve
diğer taraftan DİMAR.
Elbette seçimler geciktikçe, kamuoyu sonuçları da Yunanistan’daki
gündeme göre değişecektir. Ancak
büyük dramatik bir gelişme dışında,
seçmenlerin temel eğilimleri büyük
değişiklikler göstermeyecektir. Altın
Şafak’ın aldığı darbe kesinlikle ND
lideri ve Başbakan Antonis Samaras
ve ND Partisi’ni güçlendirirken, PASOK lideri ve Başbakan Yardımcısı
Venizelos ve PASOK Partisi için aynı
şey söylenemez. Euro Grubu’nun Yunanistan Maliye Bakanı Sturnaras’ın
önüne koyduğu “buz” ve Avrupalı
kurmayların olumsuz açıklamaları
Yunan hükümetine zarar verirken,
anamuhalefet SYRIZA ve lideri
Tsipras’ı güçlendirdi. Bu şekilde devam edeceğiz. Alevlenmeler ve durgunluklar. Ta ki sandıklar kurulana
dek...
Azınlıkça
39
www.azinlikca.net
Azınlıkça’dan
iPhone, iPad
ve Android
uygulaması
iPhone ve iPad
uygulaması
Azınlıkça’nın yeni uygulaması sayesinde artık
iPhone, iPad, Android sistemli cep telefonları
veya tablet bilgisayarlarınızdan Azınlıkça Online haber sitesinin Türkçe ve Yunanca haberlerini
ve Azınlıkça Dergisi’nin köşe yazarlarının makalelerini okuyabilir, Azınlıkça’nın Twitter ve
Facebook hesaplarını takip edebilirsiniz.
40
Azınlıkça
Android
uygulaması
Verilen barkod dışında iPhone veya iPad’iniz
için App Store’da “azinlikca” kelimesini aratarak
uygulamayı indirebilirsiniz.
www.azinlikca.net
Author
Document
Category
Uncategorized
Views
0
File Size
2 277 KB
Tags
1/--pages
Report inappropriate content