‫دﯾﺪﮔﺎه وﯾﮋه ﺷﻤﺎره ‪ 191‬ﮔﺰارش ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ‬
‫آﯾﺎ ﻧﯿﺎزی ﺑﻪ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻧﻈﺎم ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﻓﻨﺎوری اﻃﻼﻋﺎت در ﮐﺸﻮر ﻫﺴﺖ؟‬
‫ﺳﯿﺪ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﺑﻄﺤﯽ‬
‫ﻋﻀﻮ ﻫﯿﺄت ﻋﻠﻤﯽ داﻧﺸﮑﺪه ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ‪ -‬داﻧﺸﮕﺎه ﺻﻨﻌﺘﯽ ﺷﺮﯾﻒ‬
‫‪[email protected]‬‬
‫"ﺳﺎزﻣﺎن ﻧﻈﺎم ﺻﻨﻔﯽ راﯾﺎﻧﻪ ای ﺑﺎ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺳﺎزﻣﺎن ﻧﻈﺎم ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﻓﻨﺎوری اﻃﻼﻋﺎت ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﮐﺮد" ‪ ،‬اﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﮐﻪ در‬
‫ﺻﻔﺤﻪ اول ﯾﮏ ﻫﻔﺘﻪ ﻧﺎﻣﻪ ﻋﺼﺮ ارﺗﺒﺎط ﻣﺮخ ‪ 18‬اردﯾﺒﻬﺸﺖ ‪) 89‬ﺳﺎل ﻫﺸﺘﻢ ‪ ،‬ﺷﻤﺎره ‪ (355‬درج ﮔﺮدﯾﺪه ﺑﻮد ﯾﺎدآور‬
‫ﺧﺎﻃﺮات ﺳﺎﻟﻬﺎی دور و ﭘﯿﺸﯿﻨﻪ اﯾﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﮔﺮدﯾﺪ ﮐﻪ ذﮐﺮ آن ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺑﺨﺸﯽ از ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺑﺨﺶ ﻓﺎی اﯾﺮان ﺧﺎﻟﯽ از‬
‫ﻟﻄﻒ ﻧﯿﺴﺖ ‪ .‬ﭘﯿﺸﯿﻨﻪ ﮐﺎوی ﮐﻪ اﻣﯿﺪاﺳﺖ ﺑﻪ ﯾﮏ ﮔﻔﺘﮕﻮی ﺗﺨﺼﺼﯽ ﺟﻬﺖ ﺿﺮورت ﺳﻨﺠﯽ اﻧﺠﺎم اﯾﻦ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻓﺎرغ از‬
‫ﺗﺰاﺣﻤﺎت اداری‪ ،‬ﺣﺮﻓﻪ ای و ﯾﺎ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻣﻨﺠﺮ ﺷﻮد‪ .‬ﺑﯿﺎن ﺿﺮورت ﻫﺎﯾﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﯽ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﺑﻪ آن ﮐﻤﺎﮐﺎن از ﺷﮑﻞ‬
‫ﮔﯿﺮی ﺗﻌﺎﻣﻼت ﮐﻤﯿﻨﻪ ﻻزم ﺑﯿﻦ ﻋﻮاﻣﻞ ﭘﺎﯾﻪ ای اﯾﻦ ﺣﺮﻓﻪ ﺟﻠﻮﮔﯿﺮی ﻧﻤﻮده و روال ﮐﻨﺪ ﺷﺪه رﺷﺪ اﯾﻦ ﺑﺨﺶ را ﺑﺎ رﮐﻮد‬
‫ﺑﯿﺸﺘﺮی ﻣﻮاﺟﻪ ﺧﻮاﻫﺪ ﺳﺎﺧﺖ‪.‬‬
‫ده ﺳﺎل ﭘﯿﺶ ﺷﻮرای ﻋﺎﻟﯽ اﻧﻔﻮرﻣﺎﺗﯿﮏ ﮐﺸﻮر در ﻗﺎﻟﺐ ﭘﮋوﻫﺸﯽ ﺑﺮونﺳﭙﺎراﻧﻪ‪ 1‬ﭘﮋوﻫﺸﯽ درﺑﺎره ﻧﻈﺎرت ﺑﺮ اﺟﺮای‬
‫ﭘﺮوژهﻫﺎی ﻧﺮماﻓﺰاری اﻧﺠﺎم داد ﮐﻪ ﺣﺎﺻﻞ اﻧﺠﺎم ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪای زﯾﺎد و ﮐﺎرﺑﯿﻨﯽ و ﺑﺮرﺳﯽﻫﺎی ﻣﯿﺪاﻧﯽ ﻣﺘﻌﺪد ﺗﺎ‬
‫ﺣﺪ اﻣﮑﺎن از ﺗﺠﺎرب ﻣﻮﺟﻮد در ﮐﺸﻮر در ﺧﺼﻮص ﻧﻈﺎرت ﺑﺮ ﻃﺮحﻫﺎی ﻋﻤﺮاﻧﯽ و ﻣﺸﺎﻏﻞ ﻓﻨﯽ و ﺗﺨﺼﺼﯽ ﺑﻮد‪ .‬اﯾﻦ‬
‫ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻫﺪف ﮐﻪ ﻧﻮﻋﯽ وﻓﺎق و زﺑﺎن ﻣﺸﺘﺮک ﺑﯿﻦ دﺳﺘﮕﺎهﻫﺎی ﻧﺎﻇﺮ و ﭘﯿﻤﺎﻧﮑﺎر ﭘﺮوژهﻫﺎی اﻧﻔﻮرﻣﺎﺗﯿﮑﯽ ﺣﺎﺻﻞ‬
‫ﺷﻮد ﺑﺮای اﻣﺮ ﻧﻈﺎرت ﺑﺮ ﭘﺮوژهﻫﺎی اﻧﻔﻮرﻣﺎﺗﯿﮑﯽ ﭼﺎرﭼﻮﺑﯽ ﺗﺪوﯾﻦ ﻧﻤﻮد‪ .‬ﻣﺪل ﺳﻪ وﺟﻬﯽ ﮐﺎرﻓﺮﻣﺎ‪ ،‬ﻣﺠﺮی و ﻧﺎﻇﺮ ﺑﻪ‬
‫ﻫﻤﺮاه اﻧﻮاع ﻧﻈﺎرت در ﺳﻄﻮح ﻋﻤﻠﮑﺮدی و ﺣﯿﻦ اﺟﺮا در اﯾﻦ ﭘﺮوژه ﺗﺪوﯾﻦ ﺷﺪ و ﻣﻌﯿﺎرﻫﺎ و ﺳﻮاﻟﻬﺎی ﻧﻈﺎرت ﺑﺮﻓﺮآﯾﻨﺪ‬
‫اﺟﺮا و ﮐﯿﻔﯿﺖ ﻣﺤﺼﻮﻻت و ﺧﺪﻣﺎت در ﺣﯿﻦ ﺗﻮﻟﯿﺪ و ﭘﯿﺎدهﺳﺎزی ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﮔﺮدﯾﺪ‪ .‬در راهﺣﻞﻫﺎی آﯾﻨﺪهﻧﮕﺮ اﯾﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ‬
‫ﺑﻪ ﺿﺮورت ﺑﺮﭘﺎﺋﯽ ﻧﻈﺎم ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ اﻧﻔﻮرﻣﺎﺗﯿﮏ ﮐﺸﻮر ﺗﻠﻮﯾﺤﺎً اﺷﺎره ﮔﺮدﯾﺪ ﺗﺎ اﺑﻌﺎد ﺣﺮﻓﻪایﮔﺮی ﺑﺮ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖﻫﺎی اﯾﻦ ﺑﺨﺶ‬
‫ﻧﻈﯿﺮ ﺳﺎﯾﺮ ﺑﺨﺶﻫﺎی ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﺣﺎﮐﻢ ﮔﺮدد‪.‬‬
‫ﻧﮕﺎرﻧﺪه ﺑﻪ ﯾﺎد دارد در ﺟﻠﺴﻪ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﻋﺮﺿﻪ ﻧﺘﺎﯾﺞ اﯾﻦ ﭘﺮوژه ﮐﻪ ﺑﺎ ﻓﺮاﺧﻮان ﻋﻤﻮﻣﯽ دﺳﺖاﻧﺪرﮐﺎران ﺑﺨﺶﻫﺎی دوﻟﺘﯽ‪،‬‬
‫ﺧﺼﻮﺻﯽ و ﺧﺒﺮﮔﺎن ﺻﻮرت ﮔﺮﻓﺖ ﺗﺎ از آن ﺟﻬﺖ ﻫﻤﻔﮑﺮی ﺑﺮای ﺗﻔﺎﻫﻢ ﺑﺮ دﺳﺘﺎوردﻫﺎی آن ﺑﻬﺮه ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﻮد ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ‬
‫ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻬﯽ از ﺳﻮی ﺣﻀﺎر ﺑﻮﯾﮋه ﺧﺒﺮﮔﺎن ﻣﺠﺮی ﺻﻮرت ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﺎنﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ در آن ﺟﻠﺴﻪ ﺑﯿﺎن ﺷﺪ ﺑﻨﻈﺮ‬
‫ﻣﯽرﺳﯿﺪ ﻧﮕﺎه ﭘﯿﺸﯿﻨﻪﮔﺮای ﺑﺮﺧﯽ از آﻧﺎن ﺑﺎ آﯾﻨﺪه در راه اﯾﻦ ﺑﺨﺶ ﮐﻤﺘﺮ آﺷﻨﺎﺳﺖ و اﯾﻦ ﺟﺪلﻫﺎی ﮔﻔﺘﺎری ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ‬
‫ﺳﮑﻮت ﻣﺎﻧﺪن آن و ﻧﺘﺎﯾﺠﺶ ﮔﺮدﯾﺪ‪.‬‬
‫‪ (1‬ﺳﯿﺪ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﺑﻄﺤﯽ‪ ،‬اﺣﻤﺪ ﻣﺮآت ﻧﯿﺎ‪" ،‬ﻧﻈﺎرت ﺑﺮ اﺟﺮای ﭘﺮوژه ﻫﺎی ﻓﻨﺎوری اﻃﻼﻋﺎت و ﺑﺮﭘﺎﺋﯽ ﻧﻈﺎم ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ اﻧﻔﻮرﻣﺎﺗﯿﮏ ﮐﺸﻮر"‪ ،‬دﺑﯿﺮﺧﺎﻧﻪ ﺷﻮرای‬
‫ﻋﺎﻟﯽ اﻧﻔﻮرﻣﺎﺗﯿﮏ ﮐﺸﻮر‪.1379 ،‬‬
‫در ﺳﺎل ‪ 1384‬در ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﻣﺨﺎﺑﺮات اﯾﺮان در ﻗﺎﻟﺐ ﭘﺮوژهﻫﺎی وزارت ارﺗﺒﺎﻃﺎت و ﻓﻨﺎوری اﯾﺮان ﻣﺠﺪداً ﭘﺮوژه‬
‫ﺑﺮونﺳﭙﺎراﻧﻪای‪ 1‬ﺗﻌﺮﯾﻒ و از ﻃﺮﯾﻖ ﻓﺮاﺧﻮان ﻣﺠﺮﯾﺎن ﺑﻪ اﺟﺮا ﮔﺬارده ﺷﺪ ﮐﻪ اﺑﺘﺪا ﭼﺎرﭼﻮبﻫﺎی ﺑﺮﭘﺎﺋﯽ "ﻧﻈﺎم ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ‬
‫ﻓﻨﺎوری اﻃﻼﻋﺎت اﯾﺮان" ﻧﺎم داﺷﺖ و در ﻃﯽ زﻣﺎن اﺟﺮا ﮐﻪ ﺗﺎ ﺳﺎل ‪ 1386‬ﺑﻪ درازا اﻧﺠﺎﻣﯿﺪ و ﺑﻪ اﺻﺮار ﻣﺪﯾﺮان ﺟﺪﯾﺪی‬
‫ﮐﻪ ﺑﻪ روال راﯾﺞ در ﺑﺨﺶ ﻓﺎی اﯾﺮان ﻣﺴﺘﻤﺮاً ﺑﻪ ﮐﺎر ﮔﻤﺎﺷﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ ﺑﺎ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺗﻌﺮﯾﻒ در ﻗﺎﻟﺐ ﺑﺮﭘﺎﺋﯽ "ﻧﻈﺎم ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ‬
‫ﻓﻨﺎوری اﻃﻼﻋﺎت و ارﺗﺒﺎﻃﺎت" اﯾﺮان ﺑﺎزﻧﻮﯾﺴﯽ ﮔﺮدﯾﺪ و ﻣﻮرد ﺗﺠﺪﯾﺪ ﻧﻈﺮ و ﺗﮑﻤﯿﻞ واﻗﻊ ﺷﺪ‪.‬‬
‫اﯾﻦ ﻃﺮح ﺟﻬﺖ اﯾﺠﺎد ﺗﺸﮑﻠﯽ از ﮐﻠﯿﻪ ﻣﻬﻨﺪﺳﺎن ﻓﻌﺎل در ﺑﺨﺶ ﻓﺎوای ﮐﺸﻮر ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﺟﻠﺐ ﻣﺸﺎرﮐﺖ ﻧﯿﺮوﻫﺎی ﻓﻨﯽ‪،‬‬
‫ﺣﺮﻓﻪای و ﺻﻨﻔﯽ ﺑﺨﺶ ﺑﺮای ﺗﺼﻤﯿﻢﮔﯿﺮیﻫﺎی ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺣﺮﻓﻪ ﺧﻮد‪ ،‬رﻓﻊ ﻧﺎرﺳﺎﺋﯽﻫﺎی ﻣﻮﺟﻮد‪ ،‬ارﺗﻘﺎء و اﻋﺘﻼی داﻧﺶ‬
‫ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ در ﺑﺨﺶ ﻓﺎوا و ﮐﻤﯿﻨﻪ ﮐﺮدن وﻇﺎﯾﻒ ﺳﺎزﻣﺎنﻫﺎی دوﻟﺘﯽ در ﻗﺎﻟﺐ ﻗﻮاﻧﯿﻦ ﻣﻌﯿﻦ و ﻣﺪون ﻧﮕﺎﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺑﺮای اﻧﺠﺎم اﯾﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺗﻄﺒﯿﻘﯽ ﺻﻮرت ﮔﺮﻓﺖ و ﻣﺎﻣﻮرﯾﺖ و ﺳﺎﺧﺘﺎر ﺳﺎزﻣﺎن ﻧﻈﺎم ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﻓﺎوا ﺗﻬﯿﻪ‬
‫و ﺗﺪوﯾﻦ ﺷﺪ‪ .‬ﺟﺎﯾﮕﺎه ﻧﻈﺎم ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﻓﺎوا در ﺑﺨﺶ ﻣﻌﯿﻦ و ﻧﺤﻮه ﺗﻌﺎﻣﻞ آن ﺑﺎ وزارت ﻓﺎوا و دﯾﮕﺮ ﻧﻬﺎدﻫﺎ ﻣﺸﺨﺺ ﮔﺮدﯾﺪ‬
‫و در آن ﻻﯾﺤﻪ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎدی ﺑﺮﭘﺎﺋﯽ ﻧﻈﺎم ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﻓﺎوا و ﺳﺎﺧﺘﺎر آن ﺗﻬﯿﻪ و در اﺧﺘﯿﺎر ﮐﺎرﻓﺮﻣﺎ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ﻧﮕﺎرﻧﺪه ﺑﻪ ﯾﺎد دارد در زﻣﺎن ﺗﺤﻮﯾﻞ ﭘﺮوژه ﺑﻪ ﻣﺪﯾﺮان ﺟﺪﯾﺪ وﻗﺖ زﻣﺎﻧﯽ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﯿﻪ ﺻﺮف ﺗﻮﺿﯿﺢ و ﺗﻮﺟﯿﻪ ﻃﺮح‬
‫ﮔﺮدﯾﺪ‪ .‬و ﺿﺮورتﻫﺎی ﺑﺮﭘﺎﺋﯽ ﻧﻈﺎم ﺑﯿﺎن ﺷﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﺑﻪ ﻫﺮﺣﺎل اﯾﻦ ﻃﺮح ﻫﻢ ﺳﮑﻮت ﻣﺎﻧﺪ و ﻧﮕﺎرﻧﺪه از ﭘﯿﮕﯿﺮیﻫﺎی ﺑﻌﺪی ﺗﺎ‬
‫ﻣﻄﻠﺐ ﻣﻨﺪرج در ﻫﻔﺘﻪﻧﺎﻣﻪ ارﺗﺒﺎط ﺑﯽاﻃﻼع اﺳﺖ و اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ از ﻣﻨﻈﺮ ﻧﮕﺎرﻧﺪهای ﮐﻪ ﻣﺴﺘﻘﻞ از ﻣﺒﺎﺣﺜﺎت ﺻﻨﻔﯽ و‬
‫اﺟﺮاﺋﯽ ﺑﻪ ﺿﺮورت ﺑﺮﭘﺎﺋﯽ اﯾﻦ ﻧﻈﺎم ﻧﻈﺮ دارد و ﺟﻬﺖ ﺷﺮوع ﮔﻔﺘﮕﻮﻫﺎی ﻋﻠﻤﯽ ﻗﺎﻧﻊﮐﻨﻨﺪه در اﯾﻦ زﻣﯿﻨﻪ ﻧﮕﺎﺷﺘﻪ ﺷﺪه و‬
‫در آن ﻣﻮﺿﻊﮔﯿﺮیﻫﺎی ﻓﺮدی‪ ،‬ﺳﺎزﻣﺎﻧﯽ و اداری اﻣﯿﺪ اﺳﺖ ﺟﺎﯾﮕﺎﻫﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫اﺑﺘﺪا ﻗﺒﻞ ﺑﯿﺎن ﺿﺮورتﻫﺎ ﻻزم اﺳﺖ ﺑﺎ اﺷﺎره ﺑﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ درج ﺷﺪه در ﻫﻔﺘﻪﻧﺎﻣﻪ ارﺗﺒﺎط اﺷﺎره ﺷﻮد ﮐﻪ ﻋﻠﯿﺮﻏﻢ ﻋﻨﻮان‬
‫ﻧﻮﺷﺘﻪ ﭘﺲ از ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﻄﺎﻟﺐ درج ﺷﺪه ﻣﯽﺗﻮان ﻧﺘﯿﺠﻪ ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ اﺻﻠﯽ ﻣﺴﺌﻮﻻن ﻧﻈﺎم ﺻﻨﻔﯽ راﯾﺎﻧﻪای ﺑﺎ‬
‫ﺑﺮﭘﺎﺋﯽ ﻧﻈﺎم ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﻓﺎوا در ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻧﻪ ﻋﺪم اﻋﺘﻘﺎد ﺑﻪ اﺻﻞ اﯾﻦ ﻧﻬﺎد ﺑﻠﮑﻪ در ﻧﺤﻮه ﺷﮑﻞﮔﯿﺮی آن و ﻋﺪم ﻫﻤﻔﮑﺮی ﺑﺎ‬
‫ﺻﻨﻒ در اﯾﻦ زﻣﯿﻨﻪ ﻧﺎﺷﯽ ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ اﻋﺘﺮاض ﺑﻪ ﺣﻖ اﺳﺖ و ﻣﺪﯾﺮان اﺟﺮاﺋﯽ ﻓﺎوا ﺑﻪ ﺗﺪرﯾﺞ اﯾﻦ واﻗﻌﯿﺎت را ﺧﻮاﻫﻨﺪ‬
‫ﭘﺬﯾﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﻣﺼﻠﺤﺖ ﻫﻤﮕﺎن در ﺳﭙﺮدن در ﺣﺪ اﻣﮑﺎن ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﺻﻨﻮف ﺑﻪ ﺧﻮد آﻧﺎن و اﯾﻔﺎی ﻧﻘﺶ ﻧﻈﺎرﺗﯽ ﻏﯿﺮﻣﺪاﺧﻠﻪ‬
‫ﺟﻮﯾﺎﻧﻪ اﺳﺖ ﻫﺮﭼﻨﺪ در اﯾﻦ ﻣﯿﺎن زﻣﺎن از دﺳﺖ ﻣﯽرود ﮐﻪ ﺑﻨﻈﺮ ﻣﯽرﺳﺪ ﭼﺎرهای ﻧﯿﺴﺖ‪.‬‬
‫ﺑﺤﺚ را ﺑﺎ اﯾﻦ ﮔﻔﺘﻪ آﻏﺎز ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﺑﺮﭘﺎﺋﯽ ﻧﻈﺎم ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﻓﻨﺎوری اﻃﻼﻋﺎت ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ ﺿﺮورت ﺣﺮﮐﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬
‫ﺣﺮﻓﻪایﮔﺮی در اﯾﻦ ﺑﺨﺶ و ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﺋﯽ ﺑﻪ ﮐﺎرﺑﺮان و دﻓﺎع از ﺣﻘﻮق ﺣﺮﻓﻪایﻫﺎ ﺗﺰاﺣﻤﯽ ﺑﺎ ﻧﻈﺎمﻫﺎی دﯾﮕﺮ از ﺟﻤﻠﻪ‬
‫ﻧﻈﺎم ﺻﻨﻔﯽ‪ ،‬ﻧﻈﺎم ﻋﻠﻤﯽ و ﻧﻈﺎم اﺟﺮاﺋﯽ اﯾﻦ ﺑﺨﺶ ﻧﺪارد و ﺗﮑﺎﻣﻞ اﯾﻦ ﺑﺨﺶ ﺗﻌﺎﻣﻼت ﮔﺴﺘﺮده اﯾﻦ ﭼﻬﺎر ﻧﻈﺎم را‬
‫ﻣﯽﻃﻠﺒﺪ‪.‬‬
‫اﻣﺮوزه ﮐﻪ ﻣﺒﺤﺚ ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﺣﺮﻓﻪای ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﺗﺎﺧﯿﺮی ﻧﺰدﯾﮏ ﻧﯿﻢ ﻗﺮن در ﺑﺨﺶ راﯾﺎﻧﻪ و ﻓﺎ ﺑﺘﺪرﯾﺞ ﻣﻄﺮح ﺷﺪه‬
‫اﺳﺖ و دروﺳﯽ ﻫﻢ در ﺑﺎب آداب ﻓﺎ در داﻧﺸﮕﺎهﻫﺎ ﺗﺪرﯾﺲ ﻣﯽﺷﻮد ﻋﺪم اﺳﺘﻘﺒﺎل ﻓﺎرغ اﻟﺘﺤﺼﯿﻼن و ﻋﺪم ﺗﻮﻓﯿﻖ آﻧﺎن در‬
‫‪ (1‬ﺳﯿﺪ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﺑﻄﺤﯽ‪ ،‬اﺣﻤﺪ ﻣﺮآت ﻧﯿﺎ‪" ،‬ﻧﻈﺎم ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﻓﻨﺎوری اﻃﻼﻋﺎت و ارﺗﺒﺎﻃﺎت اﯾﺮان"‪ ،‬ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﻣﺨﺎﺑﺮات اﯾﺮان‪..1384-1385 ،‬‬
‫آزﻣﻮنﻫﺎی ورودی ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﺣﺮﻓﻪای ﻧﺸﺎن از ﻗﻠﺖ آﮔﺎﻫﯽﻫﺎی ﻋﻤﻮم در اﯾﻦ زﻣﯿﻨﻪ دارد ﮐﻪ ﻧﯿﺎز ﺑﻪ ﮐﺎر ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ‬
‫ﮔﺴﺘﺮدهای را ﻣﯽﻃﻠﺒﺪ‪.‬‬
‫ﻧﮕﺎﻫﯽ ﮐﻮﺗﺎه ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﯾﮏ ﮐﻪ ﺑﯿﺎﻧﮕﺮ ﺗﻌﺎﻣﻼت ذﯾﻨﻔﻌﺎن ﺑﺨﺶ ﻓﺎوا در ﻧﻘﺶﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺮای اﻧﺠﺎم ﻓﻌﺎﻟﯿﺖﻫﺎی‬
‫ﺣﺮﻓﻪای‪ 1‬اﺳﺖ ﻧﺸﺎن ﻣﯽدﻫﺪ ﮐﻪ ﺗﺎﺧﯿﺮ در ﺑﺮﭘﺎﺋﯽ ﻧﻈﺎم ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﻓﺎوا ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ ﺗﺎﺧﯿﺮ در ورود ﻓﻌﺎﻟﯿﺖﻫﺎ ﻓﺎوا در ﮐﺸﻮر‬
‫ﺑﻪ ﻋﺮﺿﻪ ﺟﺪﯾﺪ و ﮔﺴﺘﺮدهﺗﺮ اﺳﺖ‪.‬‬
‫‪ (1‬ﺳﯿﺪ اﺑﺮاﻫﯿﻢ اﺑﻄﺤﯽ‪" ،‬ﭼﺎرﭼﻮب ﺑﻬﻨﺠﺎر آﻣﻮزش اﺧﻼق راﯾﺎﺳﭙﻬﺮی‪ ،‬ﺷﺎﻟﻮده ای ﭘﻮﯾﺎ ﺑﺮای ﻃﺮح درس داﻧﺸﮕﺎﻫﯽ آﻣﻮزش آداب ﻓﻨﺎوری اﻃﻼﻋﺎت"‪،‬‬
‫دوﻣﯿﻦ ﻫﻤﺎﯾﺶ ﻣﻨﻄﻘﻪ ای اﺧﻼق و ﻓﻨﺎوری اﻃﻼﻋﺎت‪ ،‬ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﻣﺨﺎﺑﺮات اﯾﺮان‪)1386 ،‬ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﺮﮔﺰﯾﺪه ﻫﻤﺎﯾﺶ(‪.‬‬
‫ﻧﻈﺎﻣﺎت ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ در ﺣﻘﯿﻘﺖ ﯾﮑﯽ از ﭼﻬﺎر ﻧﻈﺎم ﻓﻌﺎل در ﻓﻌﺎﻟﯿﺖﻫﺎی ﯾﮏ ﺑﺨﺶ ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﯾﻌﻨﯽ ﻧﻈﺎم ﻋﻠﻤﯽ ﮐﻪ‬
‫ﻣﺘﺸﮑﻞ از ﻓﻌﺎﻻن داﻧﺸﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﭘﮋوﻫﺸﮕﺮان و ﺣﺎﻣﻼن آﺧﺮﯾﻦ دﺳﺘﺎوردﻫﺎی ﻋﻠﻤﯽ‪ ،‬ﻧﻈﺎم ﺻﻨﻔﯽ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺗﺸﮑﻞ‬
‫ﺣﺮﻓﻪایﻫﺎی ﻣﺠﺮب ﺑﺨﺶ ﮐﻪ در ﻧﻘﺶ ﭘﯿﻤﺎﻧﮑﺎر ﯾﺎ ﻣﺸﺎور و ﯾﺎ ﻧﺎﻇﺮ در ﺑﺨﺶ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ و ﻧﻈﺎم اﺟﺮاﺋﯽ ﮐﻪ‬
‫ﺗﻨﻈﯿﻢﮐﻨﻨﺪه رواﺑﻂ ﺑﺨﺶ دوﻟﺘﯽ و ﺧﺼﻮﺻﯽ و ﻧﺎﻇﺮ ﺑﺮ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﺳﻪ ﻧﻈﺎم ﺟﻬﺖ ﺣﻔﻆ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺷﻬﺮوﻧﺪان در ﻋﺮﺻﻪ‬
‫ﻋﻤﻮﻣﯽ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻧﻈﺎم ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﻓﺎوا ﻧﻈﯿﺮ ﻧﻈﺎم ﭘﺰﺷﮑﯽ دو وﻇﯿﻔﻪ ﻋﻤﺪه ﻧﻈﺎرت ﺑﺮ اﻧﺠﺎم ﻓﻌﺎﻟﯿﺖﻫﺎ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﺣﺮﻓﻪای و رﻋﺎﯾﺖ آداب و‬
‫ﻗﻮاﻧﯿﻦ ﺑﺨﺸﯽ ﺗﻮﺳﻂ دﺳﺖاﻧﺪرﮐﺎران ﺷﺎﻣﻞ ﭘﯿﻤﺎﻧﮑﺎران و ﮐﺎرﻓﺮﻣﺎﯾﺎن اﺳﺖ و ﻋﺪم ارﺟﺎع ﺗﺨﻄﯽﻫﺎی ﺣﺮﻓﻪای ﻓﺎﻗﺪ‬
‫ﻣﺎﻫﯿﺖ ﻣﺠﺮﻣﺎﻧﻪ در ﺑﺨﺶ و ﺣﻞ ﻣﺸﮑﻼت آن از ﻃﺮﯾﻖ اﻟﺰاﻣﺎت ﺣﺮﻓﻪای ﺑﺨﺶ ﺑﺮای ﮐﺎﻫﺶ ﺑﺎر ارﺟﺎﻋﺎت ﻗﻀﺎﺋﯽ و‬
‫روانﺳﺎزی ﻓﻌﺎﻟﯿﺖﻫﺎی ﺑﺨﺸﯽ و در ﻋﯿﻦ ﺣﺎل ﺣﻔﻆ اﺳﺘﺎﻧﺪارد اﻧﺠﺎم ﮐﺎر در ﺑﺨﺶ اﺳﺖ‪.‬‬
‫از ﺳﻮﺋﯽ دﯾﮕﺮ ﺳﺎﻣﺎﻧﺪﻫﯽ ﺑﻪ اﻣﺮ ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﺣﺮﻓﻪای در ﺗﻌﺎﻣﻞ ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﺎ ﻧﻈﺎم ﺻﻨﻔﯽ و ﻋﻠﻤﯽ در ﻧﻈﺎم ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﺻﻮرت‬
‫ﻣﯽﮔﯿﺮد و در ﻗﺎﻟﺐ آن ﻓﺎرغ اﻟﺘﺤﺼﯿﻼن ﺑﺨﺶ ﺑﺎ آدابﻧﺎﻣﻪﻫﺎ‪ ،‬آﺋﯿﻦﻧﺎﻣﻪﻫﺎ و ﻗﻮاﻧﯿﻦ ﺣﺮﻓﻪ آﺷﻨﺎ ﺷﺪه و ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺗﻮان‬
‫ﺗﺨﺼﺼﯽ و ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺣﺮﻓﻪای ﺑﻪ درﺟﺎت ﻣﺠﺎز ﺑﻪ اﺟﺮای ﭘﺮوژهﻫﺎی ﻓﺎوا ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ و ﺟﻬﺖ ﻓﺮاﻫﻢﺳﺎزی اﻣﮑﺎن اﺟﺮای‬
‫ﭘﺮوژهﻫﺎی ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﻃﯽ زﻣﺎن از ﺳﻮی ﻧﻈﺎم ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﻣﺴﺘﻤﺮاً ﻣﻮرد ﺑﺎز و ﻧﻮآﻣﻮزی ﺳﺎﻟﯿﺎﻧﻪ ﻗﺮار ﻣﯽﮔﯿﺮﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﺗﻌﺎرﯾﻒ ﺗﺮدﯾﺪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﺮوﻫﯽ از ﻋﻮاﻣﻞ ﺑﺨﺸﯽ ﺑﺎ ﻋﻤﺪه اﯾﻦ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖﻫﺎ ﻣﻮاﻓﻖ ﻧﺒﻮده و ﯾﺎ ﺑﺮﻋﺪم ﺿﺮورت ﺑﺮﭘﺎﺋﯽ‬
‫اﯾﻦ ﻧﻈﺎم ﺻﺤﻪ ﺑﮕﺬارد‪.‬‬
‫اﻣﺎ ﺑﺮای آﻣﺎدهﺳﺎزی ﻓﻀﺎی ﻣﺒﺎﺣﺜﻪ و ﮔﻔﺘﮕﻮ در اﯾﻦ زﻣﯿﻨﻪ ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺑﻪ ﻧﺘﺎﯾﺞ ﻣﻄﻠﻮب و ﻣﺘﻔﺎوﺗﯽ ﺑﺎ ﻣﻔﺮوﺿﺎت اﯾﻦ‬
‫ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺷﻮد ﻣﻨﺎﺳﺐ اﺳﺖ ﯾﮑﯽ از دهﻫﺎ ﮐﻨﻔﺮاﻧﺴﯽ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﯿﺎﻧﻪ در ﮐﺸﻮر در زﻣﯿﻨﻪ ﻓﺎوا ﺑﺮﭘﺎ ﻣﯽﺷﻮد ﺑﺎب ﺑﺤﺜﯽ‬
‫ﺗﺨﺼﺼﯽ ﺑﯿﻦ ﻧﻈﺎﻣﺎت ﻓﻮق ﯾﻌﻨﯽ ﻧﻈﺎم اداری‪ ،‬ﺻﻨﻔﯽ‪ ،‬ﻋﻠﻤﯽ ﺑﮕﺸﺎﯾﺪ ﺗﺎ اﻓﺮاد ﺻﺎﺣﺐ ﻧﻈﺮ ﻣﻮﺟﻮد در اﯾﻦ ﻧﻈﺎﻣﺎت ﺑﺪون‬
‫ﭘﯿﺶ داوری و ﺑﺮاﺳﺎس واﻗﻌﯿﺎت و ﻧﯿﺎزﻫﺎی اﯾﻦ ﺑﺨﺶ اﻣﺮ ﺿﺮورتﻫﺎی ﺑﺮﭘﺎﺋﯽ ﻧﻈﺎم ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﻓﺎوا را ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ ﯾﮏ‬
‫ﮔﻔﺘﻤﺎن ﺿﺮوری در اﯾﻦ ﺑﺨﺶ ﺑﻨﻤﺎﯾﺪ‪.‬‬