‫ﺍﺑﻭﻻ‬
‫ﺍﺑﻭﻻ‪ ،‬ﮐﻪ ﻗﺑﻼً ﺑﺎ ﻧﺎﻡ ﺗﺏ ﻫﻣﻭﺭﺍژﻳﮏ ﺍﺑﻭﻻ ﺷﻧﺎﺧﺗﻪ ﻣﯽ ﺷﺩ‪ ،‬ﻳﮏ ﺑﻳﻣﺎﺭی ﺷﺩﻳﺩ ﻭ ﺍﻏﻠﺏ ﻣﺭﮔﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﺑﻳﻥ ﭘﺳﺗﺎﻧﺩﺍﺭﻥ ﺍﻧﺳﺎﻧﯽ ﻭ ﻏﻳﺭﺍﻧﺳﺎﻧﯽ )ﻣﺎﻧﻧﺩ ﻣﻳﻣﻭﻥ ﻫﺎ‪ ،‬ﮔﻭﺭﻳﻝ ﻫﺎ ﻭ ﺷﺎﻣﭘﺎﻧﺯﻩ‬
‫ﻫﺎ( ﺍﺳﺕ‪.‬‬
‫ﺍﺑﻭﻻ ﻳﮏ ﺑﻳﻣﺎﺭی ﻧﺎﺩﺭ ﻭ ﻣﺭﮔﺑﺎﺭ ﺍﺳﺕ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻁﺭﻳﻕ ﻋﻔﻭﻧﺕ ﻳﮏ ﻭﻳﺭﻭﺱ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻭﺍﺩﻩ ﻓﻳﻠﻭﻭﻳﺭﻳﺩﻩ‪ ،‬ﻧﻭﻋﻭﻳﺭﻭﺱ ﺍﺑﻭﻻ ﺍﻳﺟﺎﺩ ﻣﯽ ﺷﻭﺩ‪ .‬ﭘﻧﺞ ﮔﻭﻧﻪ ﻭﻳﺭﻭﺱ ﺍﺑﻭﻻ ﺗﻌﻳﻳﻥ ﺷﺩﻩ ﺍﺳﺕ‪،‬‬
‫ﭼﻬﺎﺭ ﮔﻭﻧﻪ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﻧﺳﺎﻥ ﻫﺎ ﺑﻳﻣﺎﺭی ﺍﻳﺟﺎﺩ ﻣﯽ ﮐﻧﻧﺩ‪ :‬ﻭﻳﺭﻭﺱ ﺍﺑﻭﻻی ﺯﺋﻳﺭ؛ ﻭﻳﺭﻭﺱ ﺍﺑﻭﻻی ﺳﻭﺩﺍﻥ; ﻭﻳﺭﻭﺱ ﺍﺑﻭﻻی ﺗﺎی ﺟﻧﮕﻝ‪ ،‬ﻭﻳﺭﻭﺱ ﺍﺑﻭﻻی ﺳﺎﺑﻕ ﺳﺎﺣﻝ ﻋﺎﺝ ﻭ‬
‫ﻭﻳﺭﻭﺱ ﺍﺑﻭﻻی ‪ .Bundibugyo‬ﭘﻧﺟﻣﻳﻥ ﮔﻭﻧﻪ ﻭﻳﺭﻭﺱ ﺍﺑﻭﻻی ﺭﺳﺗﻭﻥ ﺍﺳﺕ ﮐﻪ ﺩﺭ ﭘﺳﺗﺎﻧﺩﺍﺭﺍﻥ ﻏﻳﺭﺍﻧﺳﺎﻧﯽ ﻣﻭﺟﺏ ﺑﻳﻣﺎﺭی ﻣﯽ ﺷﻭﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻧﺳﺎﻥ ﺑﻳﻣﺎﺭی ﺗﻭﻟﻳﺩ ﻧﻣﯽ ﮐﻧﺩ‪.‬‬
‫ﺍﺑﻭﻻ ﺩﺭ ﭼﻧﺩﻳﻥ ﮐﺷﻭﺭ ﺁﻓﺭﻳﻘﺎﻳﯽ ﻳﺎﻓﺕ ﺷﺩ‪ .‬ﺍﻭﻟﻳﻥ ﮔﻭﻧﻪ ﺍﺑﻭﻻ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ‪ 1976‬ﻭ ﻧﺯﺩﻳﮏ ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪ ﺍﺑﻭﻻ ﮐﻪ ﺍﮐﻧﻭﻥ ﺟﻣﻬﻭﺭی ﺩﮐﻭﮐﺭﺍﺗﻳﮏ ﮐﻧﮕﻭ ﻧﺎﻣﻳﺩﻩ ﻣﯽ ﺷﻭﺩ ﮐﺷﻑ ﺷﺩ‪ .‬ﺍﺯ‬
‫ﺁﻥ ﺑﻪ ﺑﻌﺩ ﺍﻳﻥ ﺑﻳﻣﺎﺭی ﺑﺻﻭﺭﺕ ﭘﺭﺍﮐﻧﺩﻩ ﺩﺭ ﺁﻓﺭﻳﻘﺎ ﺷﻳﻭﻉ ﭘﻳﺩﺍ ﮐﺭﺩﻩ ﺍﺳﺕ‪.‬‬
‫ﻣﻳﺯﺑﺎﻥ ﺫﺧﻳﺭﻩ ﻁﺑﻳﻌﯽ ﺍﺑﻭﻻ ﻧﺎﺷﻧﺎﺧﺗﻪ ﻣﺎﻧﺩﻩ ﺍﺳﺕ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺭ ﺣﺎﻝ ﺑﺭ ﺍﺳﺎﺱ ﺷﻭﺍﻫﺩ ﻣﻭﺟﻭﺩ ﻭ ﻁﺑﻳﻌﺕ ﻭﻳﺭﻭﺱ ﻫﺎی ﻣﺷﺎﺑﻪ‪ ،‬ﻣﺣﻘﻘﺎﻥ ﺑﺭ ﺍﻳﻥ ﻋﻘﻳﺩﻩ ﺍﻧﺩ ﮐﻪ ﺍﻳﻥ ﻭﻳﺭﻭﺱ ﻣﻧﺷﺎء ﺣﻳﻭﺍﻧﯽ‬
‫ﺩﺍﺷﺗﻪ ﻭ ﺩﺭ ﺑﺩﻥ ﺧﻔﺎﺵ ﻫﺎ ﻭﺟﻭﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺍﺣﺗﻣﺎﻝ ﺯﻳﺎﺩ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺧﺯﻥ ﺍﻳﻥ ﻭﻳﺭﻭﺱ ﻫﺎ ﻫﺳﺗﻧﺩ‪ .‬ﭼﻬﺎﺭ ﮔﻭﻧﻪ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ ﭘﻧﺞ ﮔﻭﻧﻪ ﻭﻳﺭﻭﺱ ﺩﺭ ﻳﮏ ﻣﻳﺯﺑﺎﻥ ﺣﻳﻭﺍﻧﯽ ﺍﺳﺕ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻓﺭﻳﻘﺎ‬
‫ﺯﻧﺩﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻧﺩ‪.‬‬
‫ﺍﻧﺗﻘﺎﻝ‬
‫ﺍﺯ ﺁﻧﺟﺎ ﮐﻪ ﻣﻳﺯﺑﺎﻥ ﺫﺧﻳﺭﻩ ﻁﺑﻳﻌﯽ ﺍﺑﻭﻻ ﻫﻧﻭﺯ ﻧﺎﺷﻧﺎﺧﺗﻪ ﺍﺳﺕ‪ ،‬ﺭﻭﺷﯽ ﻫﻡ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺑﺗﺩﺍ ﻭﻳﺭﻭﺱ ﺩﺭ ﺍﻧﺳﺎﻥ ﻫﺎ ﻭ ﺩﺭ ﺍﺑﺗﺩﺍی ﺷﻳﻭﻉ ﺑﻳﻣﺎﺭی ﭘﺩﻳﺩﺍﺭ ﻣﯽ ﺷﻭﻧﺩ ﻧﺎﺷﻧﺎﺧﺗﻪ ﻣﺎﻧﺩﻩ ﺍﺳﺕ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻫﺭ ﺣﺎﻝ‪ ،‬ﻣﺣﻘﻘﺎﻥ ﺑﺭ ﺍﻳﻥ ﻋﻘﻳﺩﻩ ﺍﻧﺩ ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻳﻥ ﺑﻳﻣﺎﺭ ﺍﺯ ﻁﺭﻳﻕ ﺗﻣﺎﺱ ﺑﺎ ﻳﮏ ﺣﻳﻭﺍﻥ ﺁﻟﻭﺩﻩ ﺑﻪ ﺍﻳﻥ ﺑﻳﻣﺎﺭی ﻣﺑﺗﻼ ﺷﺩﻩ ﺍﺳﺕ‪.‬‬
‫ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻋﻔﻭﻧﺕ ﺩﺭ ﺑﻳﻥ ﺍﻧﺳﺎﻥ ﻫﺎ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻣﯽ ﺍﻓﺗﺩ‪ ،‬ﭼﻧﺩﻳﻥ ﺭﻭﺵ ﺑﺭﺍی ﺍﻧﺗﻘﺎﻝ ﻭﻳﺭﻭﺱ ﺑﻪ ﺩﻳﮕﺭﺍﻥ ﻭﺟﻭﺩ ﺩﺍﺭﺩ‪ .‬ﺍﻳﻥ ﺭﻭﺵ ﻫﺎ ﻋﺑﺎﺭﺗﻧﺩ ﺍﺯ‪:‬‬
‫·‬
‫·‬
‫ﺗﻣﺎﺱ ﻣﺳﺗﻘﻳﻡ ﺑﺎ ﺧﻭﻥ ﻳﺎ ﻣﺎﻳﻌﺎﺕ ﺑﺩﻥ )ﺍﺯ ﺟﻣﻠﻪ ﻣﺩﻓﻭﻉ‪ ،‬ﺑﺯﺍﻕ‪ ،‬ﺍﺩﺭﺍﺭ‪ ،‬ﺍﺳﺗﻔﺭﺍﻍ ﻭ ﻣﺎﻳﻊ ﻣﻧﯽ ﮐﻪ ﺍﻟﺑﺗﻪ ﺑﻪ ﺍﻳﻥ ﻣﻭﺍﺭﺩ ﻫﻡ ﻣﺣﺩﻭﺩ ﻧﻣﯽ ﺷﻭﺩ( ﻓﺭﺩی ﮐﻪ ﻣﺑﺗﻼ ﺑﻪ‬
‫ﺍﺑﻭﻻﺳﺕ‪.‬‬
‫ﺗﻣﺎﺱ ﺑﺎ ﺍﺷﻳﺎﻳﯽ )ﻣﺎﻧﻧﺩ ﺁﻣﭘﻭﻝ ﻫﺎ ﻭ ﺳﺭﻧﮓ ﻫﺎ( ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﻭﻥ ﻳﺎ ﻣﺎﻳﻌﺎﺕ ﺑﺩﻧﯽ ﻓﺭﺩ ﺑﻳﻣﺎﺭ ﻳﺎ ﺣﻳﻭﺍﻥ ﺑﻳﻣﺎﺭ ﺁﻟﻭﺩﻩ ﺷﺩﻩ ﺍﺳﺕ‬
‫ﻭﻳﺭﻭﺱ ﻣﻭﺟﻭﺩ ﺩﺭ ﺧﻭﻥ ﻳﺎ ﻣﺎﻳﻌﺎﺕ ﺑﺩﻧﯽ ﻣﯽ ﺗﻭﺍﻧﺩ ﺍﺯ ﻁﺭﻳﻕ ﭘﻭﺳﺕ ﻳﺎ ﻏﺷﺎی ﻣﺧﺎﻁﯽ ﻣﺣﺎﻓﻅﺕ ﻧﺷﺩﻩ ﻣﺛﻼً ﺍﺯ ﻁﺭﻳﻕ ﭼﺷﻡ ﻫﺎ‪ ،‬ﺑﻳﻧﯽ ﻳﺎ ﺩﻫﺎﻥ ﻭﺍﺭﺩ ﺑﺩﻥ ﻓﺭﺩ ﺩﻳﮕﺭی ﺷﻭﺩ‪.‬‬
‫ﻭﻳﺭﻭﺱ ﻫﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺑﻳﻣﺎﺭی ﺍﺑﻭﻻ ﺭﺍ ﺍﻳﺟﺎﺩ ﻣﯽ ﮐﻧﻧﺩ ﺍﻏﻠﺏ ﺩﺭ ﺑﻳﻥ ﺧﺎﻧﻭﺍﺩﻩ ﻫﺎ ﻭ ﺩﻭﺳﺗﺎﻥ ﺷﻳﻭﻉ ﭘﻳﺩﺍ ﻣﯽ ﮐﻧﻧﺩ ﭼﻭﻥ ﺍﻳﻥ ﺍﻓﺭﺍﺩ ﺯﻣﺎﻥ ﻣﺭﺍﻗﺑﺕ ﺍﺯ ﺍﻓﺭﺍﺩ ﺑﻳﻣﺎﺭ ﺩﺭ ﺗﻣﺎﺱ ﻧﺯﺩﻳﮏ ﺑﺎ‬
‫ﺧﻭﻥ ﻳﺎ ﻣﺎﻳﻌﺎﺕ ﺑﺩﻧﯽ ﻗﺭﺍﺭ ﻣﯽ ﮔﻳﺭﻧﺩ‪.‬‬
‫ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺷﻳﻭﻉ ﺍﺑﻭﻻ‪ ،‬ﺑﻳﻣﺎﺭی ﻣﯽ ﺗﻭﺍﻧﺩ ﺑﻪ ﺳﺭﻋﺕ ﺩﺭ ﻣﺭﺍﮐﺯ ﺧﺩﻣﺎﺕ ﺩﺭﻣﺎﻧﯽ ﻣﺎﻧﻧﺩ ﮐﻠﻳﻧﻳﮏ ﻫﺎ ﻳﺎ ﺑﻳﻣﺎﺭﺳﺗﺎﻥ ﻫﺎ ﻣﻧﺗﺷﺭ ﺷﻭﺩ‪ .‬ﺍﺑﺗﻼ ﺑﻪ ﺑﻳﻣﺎﺭی ﺍﺑﻭﻻ ﻣﯽ ﺗﻭﺍﻧﺩ ﺩﺭ ﻣﺭﺍﮐﺯ‬
‫ﺧﺩﻣﺎﺕ ﺩﺭﻣﺎﻧﯽ ﺻﻭﺭﺕ ﺑﮕﻳﺭﺩ ﺟﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﮐﺎﺭﮐﻧﺎﻥ ﺑﻳﻣﺎﺭﺳﺗﺎﻧﯽ ﻟﺑﺎﺱ ﻣﺣﺎﻓﻅﺗﯽ ﻣﻧﺎﺳﺏ ﺍﺯ ﺟﻣﻠﻪ ﻣﺎﺳﮏ‪ ،‬ﺭﻭﭘﻭﺵ‪ ،‬ﺩﺳﺗﮑﺵ ﻭ ﻣﺣﺎﻓﻅ ﭼﺷﻡ ﺍﺳﺗﻔﺎﺩﻩ ﻧﮑﺭﺩﻩ ﺑﺎﺷﻧﺩ‪.‬‬
‫ﭘﺭﺳﻧﻝ ﻣﺭﺍﮐﺯ ﺧﺩﻣﺎﺕ ﺩﺭﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺳﺋﻭﻝ ﻣﺭﺍﻗﺑﺕ ﺍﺯ ﺍﻓﺭﺍﺩ ﻣﺑﺗﻼ ﺑﻪ ﺑﻳﻣﺎﺭی ﺍﺑﻭﻻ ﻫﺳﺗﻧﺩ ﺑﺎﻳﺩ ﺍﺯ ﺗﺟﻬﻳﺯﺍﺕ ﭘﺯﺷﮑﯽ ﺍﺧﺗﺻﺎﺻﯽ )ﺩﺭ ﺻﻭﺭﺕ ﺍﻣﮑﺎﻥ‪ ،‬ﻣﻭﺍﺩ ﻳﮑﺑﺎﺭ ﻣﺻﺭﻑ(‬
‫ﺍﺳﺗﻔﺎﺩﻩ ﻧﻣﺎﻳﻧﺩ‪ .‬ﺗﻣﻳﺯ ﮐﺭﺩﻥ ﻭ ﺍﺯ ﺑﻳﻥ ﺑﺭﺩﻥ ﻣﻧﺎﺳﺏ ﺍﺑﺯﺍﺭﻫﺎ‪ ،‬ﻣﺎﻧﻧﺩ ﺁﻣﭘﻭﻝ ﻫﺎ ﻭ ﺳﺭﻧﮓ ﻫﺎ ﻧﻳﺯ ﻣﻬﻡ ﺍﺳﺕ‪ .‬ﺍﮔﺭ ﺍﺑﺯﺍﺭﻫﺎی ﻣﻭﺭﺩ ﺍﺳﺗﻔﺎﺩﻩ ﻳﮑﺑﺎﺭ ﻣﺻﺭﻑ ﻧﻳﺳﺗﻧﺩ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺩ ﻗﺑﻝ ﺍﺯ ﺍﺳﺗﻔﺎﺩﻩ‬
‫ﻣﺟﺩﺩ ﺿﺩ ﻋﻔﻭﻧﯽ ﺷﻭﻧﺩ‪ .‬ﺑﺩﻭﻥ ﺿﺩ ﻋﻔﻭﻧﯽ ﮐﺭﺩﻥ ﮐﺎﻓﯽ ﺍﺑﺯﺍﺭﻫﺎ‪ ،‬ﻭﻳﺭﻭﺱ ﻣﯽ ﺗﻭﺍﻧﺩ ﻫﻣﭼﻧﺎﻥ ﺷﻳﻭﻉ ﭘﻳﺩﺍ ﮐﻧﺩ ﻭ ﺑﻪ ﮔﺳﺗﺭﺵ ﺑﻳﻣﺎﺭی ﮐﻣﮏ ﮐﻧﺩ‪.‬‬
‫ﻋﻼﺋﻡ ﻭ ﻧﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎ‬
‫ﻓﺭﺩی ﮐﻪ ﻣﺑﺗﻼ ﺑﻪ ﺍﺑﻭﻻ ﺷﺩﻩ ﺍﺳﺕ ﺗﺎ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻋﻼﺋﻡ ﻅﺎﻫﺭ ﺷﻭﻧﺩ ﺳﺭﺍﻳﺕ ﺩﻫﻧﺩﻩ ﻧﻳﺳﺕ‪.‬‬
‫ﻋﻼﺋﻡ ﻭ ﻧﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎی ﺍﺑﻭﻻ ﺩﺭ ﮐﻝ ﻋﺑﺎﺭﺕ ﺍﺳﺕ ﺍﺯ‪:‬‬
‫·‬
‫·‬
‫·‬
‫·‬
‫·‬
‫·‬
‫·‬
‫ﺗﺏ )ﺑﻳﺷﺗﺭ ﺍﺯ ‪ 38.6‬ﺩﺭﺟﻪ ﺳﺎﻧﺗﯽ ﮔﺭﺍﺩ ﻳﺎ ‪ 101.5‬ﺩﺭﺟﻪ ﻓﺎﺭﻧﻬﺎﻳﺕ(‬
‫ﺳﺭﺩﺭﺩ ﺷﺩﻳﺩ‬
‫ﺩﺭﺩ ﻋﺿﻼﻧﯽ‬
‫ﺍﺳﺗﻔﺭﺍﻍ‬
‫ﺍﺳﻬﺎﻝ‬
‫ﺩﻝ ﺩﺭﺩ‬
‫ﮐﺑﻭﺩی ﻳﺎ ﺧﻭﻧﺭﻳﺯی ﺑﺩﻭﻥ ﺩﻟﻳﻝ‬
‫ﺑﻌﺩ ﺍﺯ ﺍﺑﺗﻼ ﺑﻪ ﺑﻳﻣﺎﺭی ﺍﺑﻭﻻ ﺩﺭ ﻓﺎﺻﻠﻪ ‪ 2‬ﺗﺎ ‪ 21‬ﺭﻭﺯ ﻣﻣﮑﻥ ﺍﺳﺕ ﺍﻳﻥ ﻋﻼﺋﻡ ﺩﺭ ﻫﺭ ﺟﺎﻳﯽ ﺧﻭﺩ ﺭﺍ ﻧﺷﺎﻥ ﺩﻫﻧﺩ ﺍﻣﺎ ﻣﻳﺎﻧﮕﻳﻥ ﭘﻳﺩﺍﻳﺵ ﺍﻳﻥ ﻋﻼﺋﻡ ﺑﻳﻥ ‪ 8‬ﺗﺎ ‪ 10‬ﺭﻭﺯ ﻣﯽ ﺷﻭﺩ‪.‬‬
‫ﺑﻬﺑﻭﺩی ﺑﻳﻣﺎﺭی ﺍﺑﻭﻻ ﺑﻪ ﻭﺍﮐﻧﺵ ﺍﻳﻣﻧﯽ ﺑﺩﻥ ﺑﻳﻣﺎﺭ ﺑﺳﺗﮕﯽ ﺩﺍﺭﺩ‪ .‬ﺍﻓﺭﺍﺩی ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻝ ﻋﻔﻭﻧﺕ ﺍﺑﻭﻻ ﺑﻬﺑﻭﺩ ﻣﯽ ﻳﺎﺑﻧﺩ ﺁﻧﺗﯽ ﺑﺎﺩی ﻫﺎﻳﯽ ﺩﺍﺭﻧﺩ ﮐﻪ ﺣﺩﺍﻗﻝ ‪ 10‬ﺭﻭﺯ ﺩﻭﺍﻡ ﺩﺍﺭﻧﺩ‪.‬‬
‫ﻣﺭﮐﺯ ﻣﻠﯽ ﺑﻳﻣﺎﺭی ﻫﺎی ﻋﻔﻭﻧﯽ ﻧﻭﻅﻬﻭﺭ ﻭ ﻣﺷﺗﺭک ﺑﻳﻥ ﺍﻧﺳﺎﻥ ﻭ ﺩﺍﻡ‬
‫ﺑﺧﺵ ﭘﺎﺗﻭژﻥ ﻭ ﭘﺎﺗﻭﻟﻭژی ﺑﺎ ﺍﺛﺭﺍﺕ ﺑﺎﻻ )‪(DHCPP‬‬
‫ﺧﻁﺭ ﺍﺑﺗﻼ‬
‫ﺍﺑﻭﻻ ﺩﺭ ﭼﻧﺩﻳﻥ ﮐﺷﻭﺭ ﺁﻓﺭﻳﻘﺎﻳﯽ ﻳﺎﻓﺕ ﺷﺩ‪ .‬ﺍﺯ ﺳﺎﻝ ‪ 1976‬ﺷﻳﻭﻉ ﺑﻳﻣﺎﺭی ﺍﺑﻭﻻ ﺩﺭ ﮐﺷﻭﺭﻫﺎی ﺯﻳﺭ ﻭﺟﻭﺩ ﺩﺍﺷﺗﻪ ﺍﺳﺕ‪:‬‬
‫·‬
‫·‬
‫·‬
‫·‬
‫·‬
‫·‬
‫ﺟﻣﻬﻭﺭی ﺩﻣﻭﮐﺭﺍﺗﻳﮏ ﮐﻧﮕﻭ )‪(DRC‬‬
‫ﮔﺎﺑﻥ‬
‫ﺳﻭﺩﺍﻥ ﺟﻧﻭﺑﯽ‬
‫ﺳﺎﺣﻝ ﻋﺎﺝ‬
‫ﺍﻭﮔﺎﻧﺩﺍ‬
‫ﺟﻣﻬﻭﺭی ﮐﻧﮕﻭ )‪(ROC‬‬
‫·‬
‫·‬
‫·‬
‫·‬
‫·‬
‫·‬
‫ﺁﻓﺭﻳﻘﺎی ﺟﻧﻭﺑﯽ )ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺩﻩ(‬
‫ﮔﻳﻧﻪ‬
‫ﻟﻳﺑﺭﻳﺎ‬
‫ﺳﻳﺭﺍﻟﺋﻭﻥ‬
‫ﺳﻧﮕﺎﻝ‬
‫ﻧﻳﺟﺭﻳﻪ‬
‫ﺍﺯ ﺁﻧﺟﺎ ﮐﻪ ﻣﻳﺯﺑﺎﻥ ﺫﺧﻳﺭﻩ ﻁﺑﻳﻌﯽ ﺍﺑﻭﻻ ﻭ ﺭﻭﺵ ﺍﻧﺗﻘﺎﻝ ﻭﻳﺭﻭﺱ ﺑﻪ ﺍﻧﺳﺎﻥ ﻫﺎ ﻫﻧﻭﺯ ﻧﺎﺷﻧﺎﺧﺗﻪ ﻣﺎﻧﺩﻩ ﺍﺳﺕ‪ ،‬ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﯽ ﺧﻁﺭ ﺩﺭ ﻧﻭﺍﺣﯽ ﻣﺑﺗﻼ ﺑﻪ ﺑﻳﻣﺎﺭی ﻣﺷﮑﻝ ﺍﺳﺕ‪.‬‬
‫ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺷﻳﻭﻉ ﺍﺑﻭﻻ‪ ،‬ﺍﻓﺭﺍﺩی ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻌﺭﺽ ﺧﻁﺭ ﺑﺎﻻﻳﯽ ﺍﺯ ﺑﻳﻣﺎﺭی ﻗﺭﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺩ ﮐﺎﺭﮐﻧﺎﻥ ﻣﺭﺍﮐﺯ ﺧﺩﻣﺎﺕ ﺩﺭﻣﺎﻧﯽ ﻭ ﺧﺎﻧﻭﺍﺩﻩ ﻭ ﺩﻭﺳﺗﺎﻥ ﺍﻓﺭﺍﺩ ﻣﺑﺗﻼ ﺑﻪ ﺑﻳﻣﺎﺭی ﺍﺑﻭﻻ ﻫﺳﺗﻧﺩ‪.‬‬
‫ﮐﺎﺭﮐﻧﺎﻥ ﻣﺭﺍﮐﺯ ﺧﺩﻣﺎﺕ ﺩﺭﻣﺎﻧﯽ ﺩﺭ ﺁﻓﺭﻳﻘﺎ ﺑﺎﻳﺩ ﺑﺎ ﻣﺭﮐﺯ ﮐﻧﺗﺭﻝ ﺗﺏ ﻫﺎی ﻫﻣﻭﺭﺍژﻳﮏ ﻭﻳﺭﻭﺳﯽ ﺩﺭ ﻣﺭﺍﮐﺯ ﺧﺩﻣﺎﺕ ﺩﺭﻣﺎﻧﯽ ﺁﻓﺭﻳﻘﺎ ﺗﻣﺎﺱ ﺑﮕﻳﺭﻧﺩ ﺗﺎ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻧﺣﻭﻩ ﺟﻠﻭﮔﻳﺭی ﻭ‬
‫ﮐﻧﺗﺭﻝ ﻋﻔﻭﻧﺕ ﺩﺭ ﺍﻳﻥ ﻣﺭﺍﮐﺯ ﺍﻁﻼﻋﺎﺕ ﮐﺳﺏ ﮐﻧﻧﺩ‪ .‬ﻣﺗﺧﺻﺻﻳﻥ ﭘﺯﺷﮑﯽ ﺍﻳﺎﻻﺕ ﻣﺗﺣﺩﻩ ﺑﺎﻳﺩ ﺑﺎﻳﺩ ﺑﺎ ﺑﺧﺵ ﺗﻭﺻﻳﻪ ﻫﺎی ﺟﻠﻭﮔﻳﺭی ﺍﺯ ﻋﻔﻭﻧﺕ ﻭ ﮐﻧﺗﺭﻝ ﺑﺭﺍی ﺑﻳﻣﺎﺭﺍﻥ‬
‫ﺑﻳﻣﺎﺭﺳﺗﺎﻧﻳﺩﺍﺭﺍی ﺗﺏ ﻫﻣﻭﺭﺍژﻳﮏ ﺍﺑﻭﻻی ﺷﻧﺎﺧﺗﻪ ﺷﺩﻩ ﻳﺎ ﻣﺷﮑﻭک ﺩﺭ ﺑﻳﻣﺎﺭﺳﺗﺎﻥ ﻫﺎی ﺍﻳﺎﻻﺕ ﻣﺗﺣﺩﻩ ﺗﻤﺎس ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ‬
‫ﺗﺷﺧﻳﺹ‬
‫ﺗﺷﺧﻳﺹ ﺑﻳﻣﺎﺭی ﺍﺑﻭﻻ ﺩﺭ ﻓﺭﺩی ﮐﻪ ﻓﻘﻁ ﭼﻧﺩ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﺍﻳﻥ ﺑﻳﻣﺎﺭی ﻣﺑﺗﻼ ﺷﺩﻩ ﮐﺎﺭ ﻣﺷﮑﻠﯽ ﺍﺳﺕ ﺯﻳﺭﺍ ﻋﻼﺋﻡ ﺍﻭﻟﻳﻪ ﻣﺎﻧﻧﺩ ﺗﺏ‪ ،‬ﻓﻘﻁ ﻣﺧﺗﺹ ﺑﻳﻣﺎﺭی ﻋﻔﻭﻧﯽ ﺍﺑﻭﻻ ﻧﻳﺳﺕ ﻭ ﺍﻏﻠﺏ‬
‫ﺩﺭ ﺑﻳﻣﺎﺭﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺑﺗﻼ ﺑﻪ ﺑﻳﻣﺎﺭی ﻫﺎی ﺷﺎﻳﻊ ﺩﻳﮕﺭ ﻫﺳﺗﻧﺩ ﻣﺎﻧﻧﺩ ﻣﺎﻻﺭﻳﺎ ﻭ ﺗﺏ ﺣﺻﺑﻪ ﻫﻡ ﺩﻳﺩﻩ ﻣﯽ ﺷﻭﺩ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺍﻳﻥ ﺣﺎﻝ‪ ،‬ﺍﮔﺭ ﻓﺭﺩی ﻋﻼﺋﻡ ﺍﺑﻭﻻ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺗﻣﺎﺱ ﺑﺎ ﺧﻭﻥ ﻳﺎ ﻣﺎﻳﻌﺎﺕ ﺑﺩﻧﯽ ﻓﺭﺩ ﻣﺑﺗﻼ ﺑﻪ ﺍﺑﻭﻻ ﻗﺭﺍﺭ ﺩﺍﺷﺗﻪ ﻳﺎ ﺩﺭ ﺗﻣﺎﺱ ﺑﺎ ﺍﺷﻳﺎﻳﯽ ﻗﺭﺍﺭ ﮔﺭﻓﺗﻪ ﺍﺳﺕ ﮐﻪ ﺁﻟﻭﺩﻩ ﺑﻪ ﺧﻭﻥ ﻳﺎ ﻣﺎﻳﻌﺎﺕ‬
‫ﺑﺩﻧﯽ ﻓﺭﺩ ﺑﻳﻣﺎﺭ ﺑﻭﺩﻩ ﻳﺎ ﺑﺎ ﺣﻳﻭﺍﻧﺎﺕ ﺑﻳﻣﺎﺭ ﺩﺭ ﺗﻣﺎﺱ ﺑﻭﺩﻩ ﺍﺳﺕ‪ ،‬ﺍﻳﻥ ﻓﺭﺩ ﺑﺎﻳﺩ ﻗﺭﻧﻁﻳﻧﻪ ﺷﻭﺩ ﻭ ﺑﻪ ﻣﺗﺧﺻﺻﻳﻥ ﺑﻬﺩﺍﺷﺕ ﻋﻣﻭﻣﯽ ﻧﻳﺯ ﺍﻁﻼﻉ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﻭﺩ‪ .‬ﻧﻣﻭﻧﻪ ﻫﺎﻳﯽ ﺍﺯ ﺑﻳﻣﺎﺭ ﮔﺭﻓﺗﻪ‬
‫ﻣﯽ ﺷﻭﺩ ﻭ ﻣﻭﺭﺩ ﺁﺯﻣﺎﻳﺵ ﻗﺭﺍﺭ ﻣﯽ ﮔﻳﺭﺩ ﺗﺎ ﻋﻔﻭﻧﺕ ﻣﻭﺭﺩ ﺗﺄﻳﻳﺩ ﻗﺭﺍﺭ ﺑﮕﻳﺭﺩ‪.‬‬
‫ﺁﺯﻣﺎﻳﺵ ﻫﺎی ﺁﺯﻣﺎﻳﺷﮕﺎﻫﯽ ﻣﻭﺭﺩ ﺍﺳﺗﻔﺎﺩﻩ ﺩﺭ ﺗﺷﺧﻳﺹ ﻋﺑﺎﺭﺗﻧﺩ ﺍﺯ‬
‫ﺟﺩﻭﻝ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﻋﻔﻭﻧﺕ‬
‫ﻅﺭﻑ ﭼﻧﺩ ﺭﻭﺯ ﺑﻌﺩ ﺍﺯ ﺑﺭﻭﺯ ﻋﻼﺋﻡ‬
‫ﺁﺯﻣﺎﻳﺵ ﻫﺎی ﺗﺷﺧﻳﺻﯽ ﻣﻭﺟﻭﺩ‬
‫ﺁﺯﻣﺎﻳﺵ ﺁﻧﺗﯽ ژﻥ ﺟﺫﺏ ﻣﺗﺻﻝ ﺑﻪ ﺁﻧﺯﻳﻡ ﺳﻧﺟﺵ ﺍﻳﻣﻭﻧﻭﺳﻭﺭﺑﻧﺕ )‪(ELISA‬‬
‫ ‪IgM ELISA‬‬‫ ﻭﺍﮐﻧﺵ ﺯﻧﺟﻳﺭﻩ ﺍی ﭘﻠﻳﻣﺭﺍﺯ )‪(PCR‬‬‫‪ -‬ﺟﺩﺍﺳﺎﺯی ﻭﻳﺭﻭﺱ‬
‫ﺩﺭ ﻓﺭﺻﺗﯽ ﺩﻳﮕﺭ ﺩﺭ ﻣﺭﺣﻠﻪ ﺑﻳﻣﺎﺭی ﻳﺎ ﺑﻌﺩ ﺍﺯ ﺑﻬﺑﻭﺩی‬
‫‪ -‬ﺁﻧﺗﯽ ﺑﺎﺩی ﻫﺎی ‪ IgM‬ﻭ ‪IgG‬‬
‫ﺑﺻﻭﺭﺕ ﮔﺫﺷﺗﻪ ﻧﮕﺭ ﺩﺭ ﺑﻳﻣﺎﺭﺍﻥ ﻓﻭﺕ ﺷﺩﻩ‬
‫ ﺁﺯﻣﺎﻳﺵ ﺍﻳﻣﻭﻧﻭﻫﻳﺳﺗﻭﺷﻳﻣﯽ‬‫ ‪PCR‬‬‫‪ -‬ﺟﺩﺍﺳﺎﺯی ﻭﻳﺭﻭﺱ‬
‫ﺩﺭﻣﺎﻥ‬
‫ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺣﺎﺿﺭ ﺩﺍﺭﻭ ﻳﺎ ﻭﺍﮐﺳﻳﻧﺎﺳﻳﻭﻥ ﺧﺎﺻﯽ )ﻣﺎﻧﻧﺩ ﺩﺍﺭﻭﻫﺎی ﺿﺩ ﻭﻳﺭﻭﺱ( ﻭﺟﻭﺩ ﻧﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺛﺎﺑﺕ ﺷﺩﻩ ﺑﺎﺷﺩ ﺑﺭﺍی ﺑﻳﻣﺎﺭی ﺍﺑﻭﻻ ﻣﺅﺛﺭ ﺍﺳﺕ‪.‬‬
‫ﻋﻼﺋﻡ ﺍﺑﻭﻻ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺭﻭﺯ ﻣﻭﺭﺩ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻗﺭﺍﺭ ﻣﯽ ﮔﻳﺭﻧﺩ‪ .‬ﺍﺳﺗﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺭﻭﺵ ﻫﺎی ﺩﺭﻣﺎﻧﯽ ﺯﻳﺭ‪ ،‬ﺍﮔﺭ ﺩﺭ ﻫﻣﺎﻥ ﻣﺭﺍﺣﻝ ﺍﻭﻟﻳﻪ ﺑﮑﺎﺭ ﮔﺭﻓﺗﻪ ﺷﻭﺩ‪ ،‬ﻣﯽ ﺗﻭﺍﻧﺩ ﺑﻁﻭﺭ ﻗﺎﺑﻝ ﻣﻼﺣﻅﻪ ﺍی‬
‫ﺷﺎﻧﺱ ﺯﻧﺩﻩ ﻣﺎﻧﺩﻥ ﺭﺍ ﺍﻓﺯﺍﻳﺵ ﺩﻫﺩ‪:‬‬
‫·‬
‫·‬
‫·‬
‫ﺗﻌﺎﺩﻝ ﻣﺎﻳﻌﺎﺕ ﺩﺭﻭﻥ ﻭﺭﻳﺩی )‪ (IV‬ﻭ ﺗﻌﺎﺩﻝ ﺍﻟﮑﺗﺭﻭﻟﻳﺕ ﻫﺎ )ﻧﻣﮏ ﻫﺎی ﺑﺩﻥ(‬
‫ﺣﻔﻅ ﻭﺿﻌﻳﺕ ﺍﮐﺳﻳژﻥ ﻭ ﻓﺷﺎﺭ ﺧﻭﻥ‬
‫ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺳﺎﻳﺭ ﻋﻔﻭﻧﺕ ﻫﺎ ﺩﺭ ﺻﻭﺭﺕ ﻭﺟﻭﺩ‬
‫ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺑﻪ ﻣﻭﻗﻊ ﺍﺑﻭﻻ ﻣﻬﻡ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺩ ﻭﻟﯽ ﻣﺷﮑﻝ ﺍﺳﺕ ﺯﻳﺭﺍ ﺗﺷﺧﻳﺹ ﮐﻠﻳﻧﻳﮑﯽ ﺑﻳﻣﺎﺭی ﺩﺭ ﻣﺭﺍﺣﻝ ﺍﻭﻟﻳﻪ ﻋﻔﻭﻧﺕ ﻣﺷﮑﻝ ﺍﺳﺕ‪ .‬ﺍﺯ ﺁﻧﺟﺎ ﮐﻪ ﻋﻼﺋﻡ ﺍﻭﻟﻳﻪ ﻣﺎﻧﻧﺩ ﺳﺭﺩﺭﺩ ﻭ ﺗﺏ ﻓﻘﻁ‬
‫ﻣﺧﺗﺹ ﻭﻳﺭﻭﺱ ﺍﺑﻭﻻ ﻧﻳﺳﺕ‪ ،‬ﻣﻣﮑﻥ ﺍﺳﺕ ﻣﻭﺍﺭﺩ ﻣﺑﺗﻼ ﺑﻪ ﺍﺑﻭﻻ ﺩﺭ ﺍﺑﺗﺩﺍ ﺩﺭﺳﺕ ﺗﺷﺧﻳﺹ ﺩﺍﺩﻩ ﻧﺷﻭﻧﺩ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﺍﻳﻥ ﺣﺎﻝ‪ ،‬ﺍﮔﺭ ﻓﺭﺩی ﻋﻼﺋﻡ ﺍﺑﻭﻻ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺗﻣﺎﺱ ﺑﺎ ﺧﻭﻥ ﻳﺎ ﻣﺎﻳﻌﺎﺕ ﺑﺩﻧﯽ ﻓﺭﺩ ﻣﺑﺗﻼ ﺑﻪ ﺍﺑﻭﻻ ﻗﺭﺍﺭ ﺩﺍﺷﺗﻪ ﻳﺎ ﺩﺭ ﺗﻣﺎﺱ ﺑﺎ ﺍﺷﻳﺎﻳﯽ ﻗﺭﺍﺭ ﮔﺭﻓﺗﻪ ﺍﺳﺕ ﮐﻪ ﺁﻟﻭﺩﻩ ﺑﻪ ﺧﻭﻥ ﻳﺎ ﻣﺎﻳﻌﺎﺕ‬
‫ﺑﺩﻧﯽ ﻓﺭﺩ ﺑﻳﻣﺎﺭ ﺑﻭﺩﻩ ﻳﺎ ﺑﺎ ﻳﮏ ﺣﻳﻭﺍﻥ ﺑﻳﻣﺎﺭ ﺩﺭ ﺗﻣﺎﺱ ﺑﻭﺩﻩ ﺍﺳﺕ‪ ،‬ﺍﻳﻥ ﻓﺭﺩ ﺑﺎﻳﺩ ﻗﺭﻧﻁﻳﻧﻪ ﺷﻭﺩ ﻭ ﺑﻪ ﻣﺗﺧﺻﺻﻳﻥ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻋﻣﻭﻣﯽ ﻧﻳﺯ ﺍﻁﻼﻉ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﻭﺩ‪ .‬ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺣﻣﺎﻳﺗﯽ ﻣﯽ ﺗﻭﺍﻧﺩ‬
‫ﻫﻣﺭﺍﻩ ﺑﺎ ﻟﺑﺎﺱ ﻣﺣﺎﻓﻅﺗﯽ ﻣﻧﺎﺳﺏ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺷﺗﻪ ﺑﺎﺷﺩ ﺗﺎ ﻧﻣﻭﻧﻪ ﻫﺎی ﮔﺭﻓﺗﻪ ﺷﺩﻩ ﺍﺯ ﺑﻳﻣﺎﺭ ﺑﺭﺍی ﺗﺄﻳﻳﺩ ﻋﻔﻭﻧﺕ ﻣﻭﺭﺩ ﺑﺭﺭﺳﯽ ﻗﺭﺍﺭ ﺑﮕﻳﺭﻧﺩ‪.‬‬
‫ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺗﺟﺭﺑﯽ ﺑﺭ ﺭﻭی ﺑﺭﺧﯽ ﺍﺯ ﺣﻳﻭﺍﻧﺎﺕ ﻣﻭﺭﺩ ﺑﺭﺭﺳﯽ ﻗﺭﺍﺭ ﮔﺭﻓﺗﻪ ﻭ ﻣﺅﺛﺭ ﺑﻭﺩﻩ ﺍﺳﺕ ﻭﻟﯽ ﻫﻧﻭﺯ ﺩﺭ ﻣﻭﺭﺩ ﺍﻧﺳﺎﻥ ﻫﺎ ﻣﻭﺭﺩ ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﯽ ﻗﺭﺍﺭ ﻧﮕﺭﻓﺗﻪ ﺍﺳﺕ‪.‬‬
‫ﺟﻠﻭﮔﻳﺭی‬
‫ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻳﻣﺎﺭی ﺑﺭﻭﺯ ﻣﯽ ﮐﻧﺩ‪ ،‬ﺧﻁﺭ ﺍﻧﺗﻘﺎﻝ ﺑﻳﻣﺎﺭی ﺩﺭ ﻣﺭﺍﮐﺯ ﺧﺩﻣﺎﺕ ﺩﺭﻣﺎﻧﯽ ﺍﻓﺯﺍﻳﺵ ﻣﯽ ﻳﺎﺑﺩ‪ .‬ﺑﻧﺎﺑﺭﺍﻳﻥ‪ ،‬ﮐﺎﺭﮐﻧﺎﻥ ﻣﺭﺍﮐﺯ ﺧﺩﻣﺎﺕ ﺩﺭﻣﺎﻧﯽ ﺑﺎﻳﺩ ﺑﺗﻭﺍﻧﻧﺩ ﺑﻳﻣﺎﺭی ﺍﺑﻭﻻ ﺭﺍ‬
‫ﺗﺷﺧﻳﺹ ﺩﻫﻧﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻗﺩﺍﻣﺎﺕ ﻣﻧﺎﺳﺏ ﺑﺭﺍی ﮐﻧﺗﺭﻝ ﻋﻔﻭﻧﺕ ﺍﺳﺗﻔﺎﺩﻩ ﮐﻧﻧﺩ‪ .‬ﻫﺩﻑ ﺍﺯ ﺍﻳﻥ ﺭﻭﺵ ﻫﺎ ﺍﺟﺗﻧﺎﺏ ﺍﺯ ﺗﻣﺎﺱ ﺑﺎ ﺧﻭﻥ ﻳﺎ ﻣﺎﻳﻌﺎﺕ ﺑﺩﻧﯽ ﻓﺭﺩ ﺑﻳﻣﺎﺭ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺩ‪.‬‬
‫ﺍﻗﺩﺍﻣﺎﺕ ﻣﻧﺎﺳﺏ ﻋﺑﺎﺭﺗﻧﺩ ﺍﺯ‪:‬‬
‫·‬
‫·‬
‫·‬
‫·‬
‫ﺟﺩﺍﺳﺎﺯی ﺑﻳﻣﺎﺭﺍﻥ ﻣﺑﺗﻼ ﺑﻪ ﺍﺑﻭﻻ ﺍﺯ ﺗﻣﺎﺱ ﺑﺎ ﺍﻓﺭﺍﺩ ﻏﻳﺭﻣﺣﺎﻓﻅﺕ ﺷﺩﻩ‬
‫ﭘﻭﺷﻳﺩﻥ ﻟﺑﺎﺱ ﻣﺣﺎﻓﻅ )ﺍﺯ ﺟﻣﻠﻪ ﻣﺎﺳﮏ‪ ،‬ﺩﺳﺗﮑﺵ‪ ،‬ﺭﻭﭘﻭﺵ ﻧﻔﻭﺫﻧﺎﭘﺫﻳﺭ ﻭ ﻋﻳﻧﮏ ﻳﺎ ﻣﺣﺎﻓﻅ ﺻﻭﺭﺕ( ﺗﻭﺳﻁ ﺍﻓﺭﺍﺩی ﮐﻪ ﺍﺯ ﺑﻳﻣﺎﺭﺍﻥ ﺍﺑﻭﻻ ﻣﺭﺍﻗﺑﺕ ﻣﯽ ﮐﻧﻧﺩ‬
‫ﺍﺳﺗﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺳﺎﻳﺭ ﺍﻗﺩﺍﻣﺎﺕ ﺑﺭﺍی ﮐﻧﺗﺭﻝ ﻋﻔﻭﻧﺕ )ﻣﺛﻼً ﺿﺩ ﻋﻔﻭﻧﯽ ﮐﺭﺩﻥ ﮐﺎﻣﻝ ﺍﺑﺯﺍﺭﻫﺎ ﻭ ﺍﺳﺗﻔﺎﺩﻩ ﻣﻧﻅﻡ ﺍﺯ ﺿﺩ ﻋﻔﻭﻧﯽ ﮐﻧﻧﺩﻩ ﻫﺎ(‬
‫ﺍﺟﺗﻧﺎﺏ ﺍﺯ ﺩﺳﺕ ﺯﺩﻥ ﺑﻪ ﺑﺩﻥ ﺑﻳﻣﺎﺭﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺛﺭ ﺍﺑﻭﻻ ﻣﺭﺩﻩ ﺍﻧﺩ‬
‫ﮐﺎﺭﮐﻧﺎﻥ ﻣﺭﺍﮐﺯ ﺧﺩﻣﺎﺕ ﺩﺭﻣﺎﻧﯽ ﺑﺎﻳﺩ ﺑﺗﻭﺍﻧﻧﺩ ﺑﺭﺍی ﺍﻧﺗﻘﺎﻝ ﻭ ﺁﺯﻣﺎﻳﺵ ﺩﺭ ﻣﺣﻝ ﺩﻳﮕﺭی ﺩﺭﺧﻭﺍﺳﺕ ﺁﺯﻣﺎﻳﺵ ﺗﺷﺧﻳﺹ ﺩﻫﻧﺩ ﻳﺎ ﻧﻣﻭﻧﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﻧﻧﺩ‪.‬‬
‫‪ ،CDC‬ﻫﻣﺭﺍﻩ ﺑﺎ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺑﻬﺩﺍﺷﺕ ﺟﻬﺎﻧﯽ‪ ،‬ﺩﺳﺗﻭﺭﺍﻟﻌﻣﻝ ﻫﺎﻳﯽ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﮐﺭﺩﻩ ﺍﻧﺩ ﺗﺎ ﺍﺯ ﺷﻳﻭﻉ ﺑﻳﻣﺎﺭی ﺍﺑﻭﻻ ﺟﻠﻭﮔﻳﺭی ﺷﺩﻩ ﻭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﮐﻧﺗﺭﻝ ﮐﻧﻧﺩ‪ .‬ﮐﻧﺗﺭﻝ ﻋﻔﻭﻧﺕ ﻫﺎی ﻣﺭﺑﻭﻁ ﺑﻪ‬
‫ﺗﺏ ﻫﺎی ﻫﻣﻭﺭﺍژﻳﮏ ﻭﻳﺭﻭﺳﯽ ﺩﺭ ﻣﺭﺍﮐﺯ ﺩﺭﻣﺎﻧﯽ ﺁﻓﺭﻳﻘﺎ‪ ،‬ﺩﻓﺗﺭﭼﻪ ﺭﺍﻫﻧﻣﺎ ﻧﺣﻭﻩ ﺍﻧﺟﺎﻡ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺗﻭﺿﻳﺢ ﻣﯽ ﺩﻫﺩ‪:‬‬
‫·‬
‫·‬
‫ﺗﺷﺧﻳﺹ ﻣﻭﺍﺭﺩ ﺗﺏ ﻫﻣﻭﺭﺍژﻳﮏ ﻭﻳﺭﻭﺳﯽ‬
‫ﺟﻠﻭﮔﻳﺭی ﺍﺯ ﺷﻳﻭﻉ ﺑﻳﺷﺗﺭ ﺑﻳﻣﺎﺭی ﺩﺭ ﻣﺭﺍﮐﺯ ﺧﺩﻣﺎﺕ ﺩﺭﻣﺎﻧﯽ ﺑﺎ ﺍﺳﺗﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﻣﻭﺍﺩ ﻣﻭﺟﻭﺩ ﻣﺣﻠﯽ ﻭ ﺣﺩﺍﻗﻝ ﻣﻧﺎﺑﻊ ﻣﺎﻟﯽ‬