Med Preg12008; LXI (11-12): 581-585. Novi Sad: novembar-decembar.
581
PREGLEDNI CLANCI
REVIEWARTICLES
Institut za zdravstvenu zastitu dece i omladine Vojvodine, Novi Sad
Pregledni clanak
Review article
UDK 616.831:616.853]-053.3
DOl: 10.2298/MPNS081258IK
OHTAHARA SINDROM - EPILEPTICKA ENCEFLOPATIJA NAJRANIJEG
DETINJSTVA
OHTAHARA SYNDROME - EARLY INFANTILE EPILEPTIC ENCEPHALOPATHY
Marija KNEZEVIC-POGANCEV
Sazetak - Epileptickc encefalopatije ranog detinjstva su teski poremecaji mozdane funkcije ispoljeni epileptickim napadima rezistentnim na terapiju, paroksizmalnim elektroencefalografskim promenama i neuroloskim. kognitivnim i porernecajima ponasanja. U
osnovi im je spccificna reakcija nezrelog mozga na nespecificnu traumu i uzrocno-posledicna interakcija sa abnormalnom elektricnorn aktivnoscu koja nastaje i biva modifikovana u mozgu u razvoju. Ohtahara sindrom je retka i teska forma epilepticke encefalopatije najranijeg uzrasta, sa supresija-paroksizam elektroencefalografskim zapisom. Pretezno je simptomske etiologije sa teskirn
malformacijama nervnog sistema i po pravilu prisutnim mikroskopskim abnormalnostima migracije. Klinicki se ispoljava neposredno po rodenju iii u prvim danima zivota, ucestalim cpileptickim spazmima u budnosti i spavanju, rede i eraticnirn zarisnirn motornim napadima iii li hemikonvulzijama. Nema preporucene ni pouzdano efikasne terapije mimo terapije za Westov sindrom.
Znacajno kompromituje razvoj dece napadima rezistentnim na terapiju, teskorn psihomotornom retardacijorn i cestom evolucijorn u
Westov sindrom. Polovina dece umire u neonatalnorn iii ranom odojackom uzrastu.
Kljucne rect: Mioklone epilepsije; Novorodencc; Infantilni spazmi:
NON MES: Ohtahara sindrom
Epilepticke encefalopatije
Epilepticke encefalopatije (EE) jesu teski poremecaji mozdane funkcije visokog morbiditeta i rnortaliteta. Kinicki se ispoljavaju u ran om detinjstvu
uzrasno zavisnim multiformnim epileptickim napadima rezistentnim na terapiju, paroksizmalnim
elektroencefalografskim (EEG) promenama i neuroloskirn, kognitivnim i poremecajima ponasanja
[1]. Epilepticke encefalopatije cine 40% svih epilepsija koje nastaju pre trece godine zivota [2]. Zajednicka karakteritika im je nezrelost mozga,
specificna reakcija nezrelog mozga na nespecificnu
traumu i uzrocno-posledicna interakcija sa abnormalnom elektricnom aktivnoscu koja nastaje i biva
modifikovana u mozgu u razvoju, zavisno od stepen a mozdane zrelosti.
Razvoj mozga je proces tokom koga pod kontrolom desetine hiljada gena dolazi do stvaranja
stotina biliona neurona i triliona njihovih konekcija.
Aktivnim, dinamickim, genski predodredenim, energetski zavisnim procesom, neuroni nastali periventrikularno migriraju sa razlicitorn uspesnoscu, poznatim redosledom ka cerebralnom korteksu. Nedostatak energije dovodi do porernecaja migracije
cija lokalizacija i ispoljenost zavise od vremena
nastanka.
Konekcije neurona (sinapse) malobrojne na rodenju, najbrojnije su u pretpubertetskom uzrastu nakon cega dolazi do njihove redukcije, sto je zna- caino za maturacione promene epileptogeneze. U
ranom novorodenackorn uzrastu sinaptogeneza je
najizrazenija u talamusu, bazalnim ganglijama, amigdalnom jedru i mozdanorn stablu, kada rnozdane
lezije daju pretezno zarisne napade. U ovom uzrastu
epilepticki spazmi se ne javljaju zbog nedostatka
konekcija korteksa i supkorteksa. Tokom daljeg
sazrevanja mozga aktiviraju se postepeno cinguIarni, auditivni, a zatim i frontalni korteks i llSPOstavljaju se konekcije korteksa i supkorteksa sto
definise uzrasno zavisnu klinicku serniologiju epileptickih napada.
Imaturni neuroni pre uspostavljanja sinaptickih
konekcija imaju i GABA (gama-amino-buterne-kiseline) i glutamat receptore. GABA novorodenceta
jr:l ekscitatorna a ne inhobitorna, aktivira hloridne
kanale, a CI- kogaje inicijalno vise u neuronu izlazi
iz neurona, dovodi do depolarizacije membrane i
aktivira Na", Ca ' kanale. Distribucija GABA receptora kod novorodenceta sa epilepsijom je vrlo intenzivna u talamusu, bazalnim ganglijama, rnozdanom stablu i hipotalamusu, a oskudna u korteksu
sem u centralnim motornim kortikalnim regijama,
sto takode objasnjava epileptogenezu nezrelog mozga i specificnosti napada koji se javljaju u najranijem uzrastu. Sami epilepticki napadi preko GABE i
aberantnih elektricnih signala uticu zavisno od stepen a maturacije na neuronalnu proliferaciju, migraciju, diferencijaciju i sinaptogenezu. Sve ovo donekle objasnjava koncept EE koji se bazira na:
- Pretpostavci da je specificna reakcija mozga u
razvoju vrlo izrazena epilepticka aktivnost, eksce-
Adresa autora: Prof. dr Marija Knezevic-Pogancev, Institut za zdravstvenu zastitu dece i ornladine Vojvodinc,
21000 Novi Sad, Hajduk Veljkova 10, E-mail: [email protected]
Kneievic-Pogancev M. Ohtahara sind rom
582
Skracenice
EE
GABA
OS
SP
PMR
LGS
ILAE
EEG
WS
ME
- epilepticka encefalopatija
- gama-amino-buterna kiselina
- Ohtahara sindrom
- supresija-paroksizam
- psihomotorna retardacija
- Lennox Gastaut sindrom
- International League Againse Epilepsy
- epileptiformni elektroencefalografski
- West sindrom
- rnioklonicka encefalopatija
sivna neokortikalna ekscitabilnost izazvana razlicitim patoloskim uzrocnicirna, bez ~bzira da Ii su fokalni iii difuzni;
- Pretpostavci da iktusna i interiktusna epileptogena aktivnost tokom mozdane maturacije imaju
stet!ln e~ekat na ra~~oj i funkciju mozga (promene u
m?zdamJ? konekcijama, smanjenje distribucije ekscitatornih glutamatergickih receptora i smanjenje
r.eurogeneze) I da su uzrok progresivne kognitivne i
neuropsiholoske regresije [3-5].
Kao epilepticke encefalopatije ranog uzrasta klasifikuju se [6-9]:
1. Rana mioklonicka encefalopatija
2. Ohtahara sindrom
3. West sindrom
~'. Dravet sindrom (teska mioklonicka epilepsija
detinjstva)
5. Lennox-Gastaut sindrom
6. Landau-Kleffner sindrom
7. Epilepsija sa kontinuiranim siljak-talasima tokom sporotalasnog spavanja
8:. Mioklonicki status kod neprogresivnih epilepsija,
Definicija Ohtahara sindroma
Ohtahara sindrom (OS) kao "ranu infantilnu epilepticku encefalopatiju" opisali su Ohtahara i saradnici 1976. godine [10]. Definisali su ga kao najraniju formu epilepticke encefalopatije nepoznate etiologije, sa pocetkom u prvim danima zivota, ucestalim epileptickim spazmima i supresija-paroksizam elektroencefalografskom aktivnoscu (SP) u
budnosti i spavanju, losom prognozom sa teskorn
psihomotornom retardacijom (PMR), napadima
r~zistentim na terapiju i cestom evolucijom u West
sindrom (WS) na uzrastu 4-6 meseci [11]. Klasifikacija epilepsija i epileptickih sindroma iz 1985.
~~dine Internacionalne lige za borbu protiv epilepsije (ILAE - International League Againse Epilepsy) OS nije dala status zasebnog epileptickog
entiteta. Komisija za klasifikaciju i terminologiju
lLAE 1989. godine OS svrstava u simptomske generaliz~)Vane epilepsije nejasne etiologije [12]. Daljim
preciziranjern klasifikacije epilepsije i epileptickih
sindroma 2001. godine ILEA OS razvrstava kao EE
iz grupe stanja kod kojih ne sarno epilepticki napadi
vee i epileptiformne elektroencefalografske (EEG)
abnorrnalnosti imaju uticaj na progresivno ostecenje
cerebralnih funkcija, zajedno sa rnioklonickorn
encefalopatijom, Westovim i Lennox Gastaut sindromom (LGS) [13]. Ohtahara sindrom je definisan
kao "najranija uzrasno zavisna EE sa SP EEG aktivnoscu i uzrastno zavisnom progresijom u West a zatim i Lennox Gastaut sindrom".
Epidemiologija
.i
~r~valen~ija
incidencija OS su nepoznate, sa
stotinjak opisanih, uz verovatno brojne zbog rane
smrtnosti klinicki i EEG nepotvrdene. Ramon 1996.
godine navo~i pojavu cerebralnih spazama kod 1,5na 1000 zivorodene dece sa lakom predominacijorn decaka [14]. Yamatugi i Ohtahara 2003. procenjuju odnos Ohtahara i West sindroma na 1:40 [15].
?
Klinicka slika
Aicardi i Ohtahara su 2002. godine kompletno
sindroma [16]. Epilepticki napadi kod OS mogu da pocnu jos intrauterino, najcesce pocinju tokom prvih 10 dana zivota,
p~eteZno u prvom, a najkasnije do treceg meseca
zivota P~]. Javljaju se pojedinacno iIi u serijama, u
budnosti I spavanju,. kao epilepticki spazmi trajanja
I-lOs sa intervalirna 5-15 s medu spazmima,
10-300 puta dnevno [18]. Kod 30-50% dece nalaze
se i eraticni zarisni motorni napadi i/ili hem ikonvulzije [19]. Alternantne hernikonvulzije i general izovani tonicno-klonicni napadi su izuzetak. Mioklonicni napa~i su retki, a eraticki mioklonus nije
opisan. R~zvoJ deteta sa OS je znacajno komprornitovan pojavorn neuroloskih deficita (hipotonija,
spasticka diplegija, hemiplegija, tetraplegija, ataksija iii distonija) i teske PMR. Preko 75% OS evoluira u West sindrom.
defi!1is~li klini~ke karakteristike
Elektroencefalografski nalaz
Interiktusni EEG nalaz kod dece sa OS belezi
karakteristicnu zaravnjenu iii skoro ravnu aktivnost
koju na 3-5 s prekidaju paroksizmi siljaka, ostrih i
sporih talasa voltaznosti 150-350 uV, trajanja 5-10
s, sa intervalom izmedu paroksizma tra janja 5-1 U s.
Ovaj pseudoritmicki obrazac se pojavljuje kako u
budnosti tako i u spavanju i diferencira OS od periodicnog tipa hipsaritmije i SP EEG aktivnosti kod
drugih abnormslnosti rnozdane aktivnosti. Paroksizmi mogu biti unilateralni, mada su n1jccSec bilateralni sa asinhronijom izrnedu hemisfera. Cesti je
koincidencija izmedu tonicnih spazama i paroksizama SP [20,21]. Mada karakteristican, ovakav
EEG obrazac se ne moze smatrati patognomonicnim
(reverzibilan, nalazi se kod prevremeno rodene
dece, novorodencadi sa hipoksijsko-ishemijskom
encefalopatijom, u dubokoj anestezij i i l.od deficita
piridoksina). Prisutan SP kod novorodenceta (sa iii
bez napada) duze od dye nedelje posledica je ran.e
infantilne EE koja ce se i klinicki ispoljiti. SI' se
kod OS javlja inicijalno a nestaje oko sestog meseca
Med Preg12008; LXI (11-12): 581-585. Novi Sad: novembar-decembar.
zivota, Stadijumi spavanja se u obrascu SP ne
razlikuju, i ne moze se diferencirati REM spavanje
tokom EEG pregleda.
belezi
Iktusni EEG zapis tonickog spazma
desinhronizaciju sa nestajanjem SP aktivnosti iIi porast ucestalosti, difuznosti i voltaznosti paroksizama
obrasca SP.
as
583
kognitivnim funkcijama i perzistirajucorn epileptogenezom.
Poznata uzrasno zavisna evolucija
u WS a
zatim u LGS, kontinuitetom EEG i klinickih promena sugerise jedinstvenu EE kod koje je uzrast
samo specificni okidac za pojavu specificnih
klinicko-elektricnih fenomena.
as
Etiologija
Dijagnostikovanje
as
as
Etiologija
je pretezno simptomska. Najcesce
su teske malformacije nervnog sistema. Generalno
posmatrajuci
je posledica statickog strukturalnog ostecenja mozga. Cak i kod dece koja su imala
uredan MRl CNS-a mikroskopske abnormalnosti
migracije i kasnjenje u mijelinizaciji se nalaze na
obdukcionom nalazu kod preko 95% [22). Najcesce
malformacije CNS-a jesu: porenceflija, hemimegalencefalija [23], Aicardi sindrom, dento-olivarna
displazija [24], lizencefalija, hidrocefalus, linearni
sebacealni nevus, kortikalne disgenezije, polimikrogirij a i drugi porernecaj i neokortikalne ontogeneze
[25-27). Opisan je i difuzni porernecaj cerebralne
migracije udruzen sa odsutnoscu GABA iz cerebrospinalne tecnosti [28). Perinatalna trauma takode
rnoze biti uzrok
Metabolicke bolesti kao neketotska hiperglicinemija, deficit citohrom C oksidaze,
metilmalonska iii propionska acidemija, Menkesova bolest, deficit piridoksina i druge, dovode do
abnormalne neuronske migracije iii demijelinizacije
nedostatkom energije tokom kriticnog perioda razvoja mozga [29). Veoma su retki kriptogeni, a nema
podataka 0 idiopatskim slucajevirna
Tatsuno je
1984. godine opisao porodicnu pojavu
u sklopu
Leigh sindroma kao osnovne bolesti [30).
as.
as.
as
Patofiziologija
Ohtahara sindrom je najranija uzrasno zavisna
epilepticka reakcija mozga u razoju na razlicite
traume. Disfunkcije kateholaminergickog i serotonergickog sistema mogu biti odgovorne za nastanak
ovog tipa novorodenacke EE [31,32]. Lambroso
I990. godine navodi razvojni porernecaj kortikalne
organizacije kao etiologiju kortikalne elektrogeneze
u osnovi
SP i epilepticki spazam (ES) su znak
ekscesivnog mozdanog ostecenja iii funkcionalne
disrupcije veza neophodnih za genezu mozdane
elektrografske aktivnosti.
ES mogu biti generisani u bilo kom delu obe hemisfere mozga, pa i u minimalno ocuvanim delovima mozga kod hidroencefalije. U vecini neuropatoloskih studija nalazi se ocuvano mozdano stablo,
pa se indirektno zakljucuje da je intaktno mozdano
stablo dovoljno za razvoj
Hiperekscitabilnost
korteksa moze biti posledica izostajanja ekscitatornih puteva koji se stvaraju tokom maturacije.
Paroksizmalna aktivnost koja je posledica uzrasno
zavisne ekscitabilnosti korteksa, verovatno modifikuje sinapticku stabilnost, ometa normaine uspostavljene programe, sa rezultujucim abnormalnim
as.
as.
as
Dijagnoza
se postavlja prema uzrastu deteta
pri pojavi napada, tipu napada i EEG nalazu. Dijagnosticka obrada deteta sa
podrazumeva uz
pedijatrijski i kompletan neuroloski pregled i drugu
kli- nicku i laboratorijsku obradu (gensku, metabolicku), U skladu sa predominantno etioloskim faktorom, strukturalnom lezijom CNS-a, MRI pregled
CNS-a je najvazniji u dijagnostickoj obradi. Metabolicka obrada je cesto potrebna, jer metabolicke
bolesti mogu nedostatkom energije u periodu razvoja mozga dovesti do staticke strukturalne malformacije (najcesce porernecaja migracije).
Difrencijalno-dijagnosticki je najteze razdvoj iti
i ranu mioklonicku encefalopatiju (rME). Do revizije klasifikacije epilepsije i epileptickih sindroma
1989. godine ova dva entiteta i nisu bila razdvajana.
Prorninentni eraticki mioklonus rME se ne nalazi
kod
II kojem dominiraju epilepticki spazmi. Etiologija rME je cesce metabolicki i/ili genski poreu osnovi staticko strukturalno
mecaj, dok je kod
ostecenje mozga najcesci uzrocnik. Supresijaparoksizam EEG nalaz se kod
belezi kontinuirano u budnosti i tokom spavanja, a kod rME samo
u spavanju. Ohtahara sindrom kod preko 3/4 prezivele dece evoluira u WS, dok rME nema tipicnu
uzrastnu evoluciju i najcesce sporo nakon duzeg perioda poprima formu zarisne epilepsije otporne na
terapiju iIi teske epilepsije sa multiplim nezavisnim
zaristirna.
Difrencijalna dijagnoza
i WS je pojednostavljena uzrastnom razlikom u pojavi napada kao i
razlicitoscu EEG nalaza.
as
as
as
as
as
as
Prognoza
as
Prognoza
je vrlo losa, sa visokim mortalitetom. Polovina dece umire u prvom mesecima zivota,
Prezivela deca su tesko psihomotorno retardirana sa
teskim formama cerebralne paralize i razvojem WS.
Deca kod koje SP evoluira u hipsaritmiju imaju znacajno goru prognozu i visi mortalitet od one kod
koje se pojavljuju fokusne promene [33,34]. Napadi
su po pravilu rezistentni na terapiju. Uzrasno zavisna evolucija klinickih i EEG karakteristika od os
u WS je evidentna kod 75% prezivele dece. Pestepeno uz nestajanje SP obrasca pojavljuje se hipsaritmija na uzrastu 3-6 meseci, a na uzrastu 1-3
godine spori siljak talasi kao EEG zapis tipican za
LGS.
as
584
Kneievic-Pogancev M. Ohtahara sind rom
Terapija
kalne displazije neurohiruski tretman sa hemisferektomijom moze da bude koristan [36-38].
Nema preporucene ni danas pouzdano efikasne
terapije za as mimo preporucene sa WS [35]. Vecina novorodencadi nakon pojave epileptickih napada, a pre postavljanja dijagnoze as, dobije fenobarbiton parenteralno. Fenobarbiton rnoze da smanji
ucestalost napada ali bez efekta na uspostavljanje
kontrole napada i psihomotomi razvoj. U terapiji se
savetuju natrijum-valproat, gama-vinil-gaba, adrenokortikotropni hormoni (ACTH), piridoksin, Zonisamid, Topiramat, Lamotrigin, bezjasnih preporuka
o terapijskim dozama (mimo opstih) i duzini terapije. Kod postojanja hemimegalencefalije i korti-
Zakljucak
Ohtahara sindrom je retka i teska epilepticka
encefalopatija najranijeg uzrasta, pretezno neprepoznata u novorodenackorn uzrastu. Najcesce je
udruzena sa teskirn opstim stanjem novorodenceta,
vrlo cesto i prethodnom porodajnom trumom kojoj
se napadi (epilepticki spazmi) i pripisuju. Nernogucnost adekvatnog neruoslikanja centralnog nervnog sistema novorodenceta, kao i rani letalni ishod
znacajno kompromituju postavljanje dijagnoze ovog
sindroma.
Literatura
I. Nabbout R, Dulac O. Epileptic encephalopathies, a beief
overview. J Clin Neurophysiol 200320:393-7.
2. Guerrini R, et al. Severe Epileptic Encephalopathies of
infancy. In: Engl J, Pedley T, eds. Epilepsy. Vol 3. Philadelphia: Lippincot-Raven; 1997:2285-302.
3. Holmes GL. Effects of early seizures on later behaviour
and epileptogenicity. Ment Retard Dev Disabil Res Rev 2004;
10: 101.
4. Swann JW. The efects of early seizures on the connectivity and circuity of the developing brain. Ment Retard Dev Disabil Res Rev 2004: I0:96-1 00.
5. Knezcvic-Pogancev M. Ohtahara sindrom, West sindrom
i Lennox Gastaut sindrom: jedinstvena epilepticka encefalopatija. VIII epileptoloska skola, Nis: Savez liga za borbu protiv
epilepsije Jugoslavije; 2006:29-43.
6. Ohtahara S, et al. Early epileptic encephalopathies. In:
Wallace SJ, Farrell K, eds. Epilepsy in children. London: Edward Arnold: 2004: 133-41.
7. Markand ON. Lennox-Gastaut syndrome (childhood epileptic encephalopathy). J Clin Neurophysiol 2003;20:426-41.
8. Hrachovy RA, Frost JS. Infantile epileptic encephalopathy with hypsarrhythmia (infantile spasms/West syndrome). J
Clin Neurophysiol 2003;20:408-25.
9. Jovic N. Epilepticke encefalopatije razvojnog doba.
Druga epileptoloska skola, Podgorica; 2003.
10. Ohtahara S, et al. On the specific age dependent epileptic syndromes the early-infantile epileptic encephalopathy with
suppresion-burst. No To Hattatsu 1976;8:270-80.
II. Ohtahara S. Clinico-electrical delineation of epileptic
encephalopathies in childhood. Asian Med J 1978;21 :499-509.
12. Commission of clasification and terminology of the international leagues against epilepsy. Proposal for revised classification od epilepsies and epileptic syndromes. Epilepsia 1989;
30:389-99.
13. Engel I. A proposed diagnostic scheme for people with
epileptic seizures and with epilepsy: report of the ILAE Task
Force on classification and terminology. Epilepsia 200 1;42:
796-803.
14. Ramon D, Golez G. Garbe W. Ohtahara syndrome. Geburtshilfe Frauenheilkd.1996:56:393-5.
15. Ohtahara S, Yamatogi Y. Epileptic encephalopathies in
early infancy with suppression-burst. J Clin Neurol 200320(6):
398-407.
16. Aicardi 1, Ohtahara S. Severe neonatal epilepsies with
suppression-burst pattern. In: Roger 1, Bureau M, Dravet CH,
Genton P, Tassinari CA, Wolf P, editors. Epileptic syndromes
in infancy, childhood and adolescence. 3'd ed. London: John
Libbey & Company Ltd; 2002:33-44.
17. du Plessis AI, Kaufmann WE, Kupsky WI. Intrauterine
onset myoclonic encephalopathy associated with cerebral cortical dysgenesis. J Child Neurol 1993;8: 164-70.
18. Ohtahara S. Seizure disorders in infancy and childhood.
Brain Dev 1984:6:509-19.
19. Yamatogi Y, Ohtahara S. Early-infantile epileptic encephalopathy with suppression-bursts. Ohtahara syndrome: its
overview referring to our 16 cases. Brain Dev 2002;24: 13-23.
20. Fusco L, Vigevano F. Ictal clinical electroencephalographic findings of spasms in West syndrome. Epilepsia 1993;
34( 4):671-8.
21. Fusco L, Pachatz C, Di Capua M. Vigevano F. VideoEEG aspects of early-infantile epileptic encephalopathy with
suppression-bursts (Ohtahara syndrome). Brain Dev 200 1:23:
708-14.
22. Renier WOo The malignant epilepsies of childhood and
adolescence. In: Aldenkamp AP, Dreifuss FE. Reiner WOo
Suumeijer PBM, editors. Epilepsy in children and adolescence.
Boca Raton: CRC Press; 1995.
23. Ohtsuka Y, Ohno S, Oka E. Electroclinical characteristics ofhemimegalencephaly. Pediatr Neurol 1999;20:390-3.
24. Robain 0, Dulac O. Early epileptic encephalopathy with
suppression bursts and olivary-dentate dysplasia. Neuropediatrics 1992:23(3): 162-4.
25. Ogihara M, Kinoue K, Takarniya H. et al. A case of
early infantile epileptic encephalopathy (EIEE) with anatomical
cerebral asymmetry and myoclonus. Brain Dev 1993; 15:133-9.
26. Tominaga I, Kaihou M, Kimura T. et al. Early infantile
epileptic encephalopathy (Ohtahara syndrome) with polymicrogyria. Rev Neurol (Paris) 1993: 149( I0):532-5.
27. Spreafico R, Angelini L, Binelli S, et al. Burst suppression and impairment of neocortical ontogenesis: electro-clinical
and neuropathologic findings in two infants with early myoclonic encephalopathy. Epilepsia 1993;34:800-8.
28. Miller SP. Dilenge ME. Meagher-Villemure K. O'Gorman AM, Shevell MI. Infantile epileptic encephalopathy (Ohtahara syndrome) and migrational disorder. Pediatr Neurol
1998; 19( I ):50-4.
Med Preg12008; LXI (11-12): 581-585. Novi Sad: novembar-decembar,
29. Williams AN, Gray RG, Poulton K, et al. A case ofOhtahara syndrome with cytochrome oxidase deficiency. Dev Med
Child Neurol 1998;40:568-70.
30. Tatsuno M, Hayashi M, Iwamoto H, et al. Autopsy case
of Leigh's encephalopathy with wide lesions in central nervous
system and early infantile epileptic encephalopathy with burst
suppression [Japanese]. No To Hattatsu 1984; 16:68-75.
31. Tharp BR. Neonatal seizures and syndromes. Epilepsia
2002;43 :2-1 O.
32. Itoh M. et al. Neuropathology of early-infantile epileptic
encephalopathy with suppression-burst, comparison with those
of early myoclonic encephalopathy and West syndrome. Brain
Dew 200 1;23 :721-6.
33. Yamamoto H, ct al. Spontaneus improvement in intractabile epileptic seizures following acute viral infections. Brain
Dev 2004;26(6):377-9.
585
34. Camfild P. et al. Infanilne spasms in remission may
reemerge as intractable epileptic spasms. Epilepsia 2003;44( 12):
1592-5.
35. Mackay MT, et al. Practice parameter.medical treatment
od infantile smasms report of the American Academy of Neurology and the Child Neurology Society. Neurology 2004;62:
1668-81.
36. Pedespan .1M. Loiseau H. Vital A, et al. Surgical treatment of an early epileptic encephalopathy with suppressionbursts and focal cortical dysplasia. Epilepsia 1995:36:37-40.
37. Kornaki l-I, Sugai K. Sasaki K. et al. Surgical treatment
of a case of early infantile epileptic encephalopathy with
suppression-bursts associated with focal cortical dysplasia. Epilepsia 1999;40:365-9.
38. Ohno M, Shirnotsuji Y, Abe J. Shimada M, Tamiya l-I.
Zonisamide treatment of early infantile epileptic encephalopathy. Pediatr Neurol 2000;23 :341-4.
Summary
Definition
Ohtahara syndrome (early infantile epileptic encephalopathy
with suppression bursts), is the earliest developing form of epileptic encephalopathy.
Ethlology
It considered to be a result ofstatic structural developing brain
damage.
Clinical picture
Variable seizures develop mostly within the first / (j days of life,
but may occur during the first hour after delivery. The mostfrequently observed seizure type are epileptic spasms, which may
be either generalized and symmetrical or lateralized. The tonic
spasms may occur in clusters or singly, while awake and during
sleep alike. The duration ofspasms is up to / (j seconds, and the
interval between spasms within cluster ranges from 9 to /5 seconds. In one third of cases, other seizure types include partial
motor seizures or hemiconvulsions The disorder takes a progressively deteriorating course with increasing frequency of
seizures and severe retardation ofpsychomotor development.
Diagnostic workup
/n the initial stage ofOhtahara syndrome, interictal EEG shows
a pattern of suppression-burst with high-voltage paroxysmal
discharges separated by prolonged periods of nearly flat tracing that last for up to /8 seconds.
Prognosis and threatment
Half of the reported children having Ohtahara syndrome die in
infancy. Anticonvulsant helps little in controlling the seizures
and halting the deterioration ofpsychomotor development. Severe psychomotor retardation is the rule. With time, the disorder may evolve into West syndrome or partial epilepsy.
Psychomotor development may be slightly better if the infants
do not develop West and later Lennox-Gastaut syndrome.
Key words: Epilepsies, Myoclonic; Infant, Newborn; Spasms, Infantile;
VON /'vIES!!: Ohtahara syndrome
Radje primljen 27. VI 2006.
Prihvacen za stampu 14. VII 2006.
, BIBLlD.0025-8105:(2008):LXI: 11- 12:581-585.