close

Enter

Log in using OpenID

Curve Fitting with NURBS using Simulated Annealing

embedDownload
Doç.Dr.Erkan ÜLKER, Selçuk Üniversitesi Mühendislik F, Bilgisayar Mühendisliği Bölümü
17.05.2014
Sayfa 1
Doç.Dr.Erkan ÜLKER, Selçuk Üniversitesi Mühendislik F, Bilgisayar Mühendisliği Bölümü
NURBS Curve Fitting using Artificial Immune System
Özet
Günümüzde Non-Uniform Rational B-spline’lar (NURBS) bilgisayar destekli tasarım
(CAD) veri temsili için endüstri standardı olmuşlardır. Eğri modelleme ve boyutsal ölçüm
vasıtasıyla fiziksel bir parçadan birgisayar destekli bir tasarım (CAD) modeli inşa etmek için
NURBS’lerin tasarımı, geleneksel tek amaçlı optimizasyon algoritmalarıyla ele alınamayan çok
amaçlı optimizasyon (MOO- multi objective optimization) problemidir. Büyük veri için bu
problemle, global optimumu elde edebilen ve iteratif bir tarzda arzulanan çözüme ulaşan nondeterministik optimizasyon algoritmaları ile ilgilenilmesi gereklidir. Çok sayıda veriden iyi bir
NURBS model bulmak için genelde değişkenler olarak düğümler, kontrol noktaları ve ağırlıklarla
ilgilenilir. Makalede düzgün bir eğri bulmak için uydurma hatasının minimizasyonuna
yönelinmiş ve eğri uydurma için düğüm vektörünün ve NURBS’ün ağırlıklarının
optimizasyonuna çalışılmıştır. Yapay Bağışıklık Sistemi (AIS) herüstiği yeni bir metodoloji
olarak kullanılmıştır. Akaike’nin Bilgi Kriteri (AIC) kullanılarak aday modeller arasında en iyi
model aranmıştır. Metodumuzun etkinliğini göstermek için sayısal örnekler verilmiştir.
1. Giriş
Görüntü işleme, Bilgisayar grafikleri, Görüntüleme (İmaging), Bilgisayar Destekli
Tasarım (CAD), Bilgisayar Destekli İmalat (CAM) ve benzerlerini içeren çeşitli çalışma
alanlarındaki uygulamalarda font tasarımı, veri indirgeme, belirsizlikle mücadele ve gürültü
verisini tahmin etme, eğri ve yüzey kaplama, görselleştirme ve tahmin için eğri uydurma
kullanılmaktadır. Geçmişte araştırmacılar, bir veri noktaları kümesine nasıl en iyi eğriler
uygulanacağını çözmeye önemli bir zaman harcamışlardır. Araştırmacılar girilen veriye eğri
uydurma için analitik fonksiyon kullanmalarına rağmen verinin temelinde olan fonksiyonun şekli
sıklıkla karmaşık olduğu için tek bir polinomla onu tahmin etmek zordur. Bu durumda uygun bir
spline model ve onun değişik biçimleri, en uygun tahmin fonksiyonlarıdırlar [1]. Non-uniform
rational B-spline’lar (NURBS), genel serbest formlu yüzeylerin temsilini kolaylaştıran yerel
modifikasyonlar olasılığı ve pürüzsüzlük gibi çeşitli yararlı özelliklere sahiptirler. NURBS’ün bu
özellikleri, onları bilgisayar destekli tasarım ve üretimde (CAD/CAM) standart bir araç yapan
karmaşık geometrinin tasarımı için idealdir. Derecesi k olan bir B-spline eğri kendisinin kontrol
noktaları ve düğüm değerleri ile eşsiz biçimde tanımlanırken NURBS eğriler için ağırlık vektörü
ek olarak belirlenmiş olur [2]. Kontrol noktaları, ağırlıklar ve/veya düğüm değerleri vasıtasıyla
kullanıcılar NURBS kullanarak çok geniş çeşitlilikte şekiller tasarlayabilirler.
Bir veri elde etme işleminde yüksek sayıda veri olmasından dolayı daima bazı uygun
tahmin tekniğini uygulama ihtiyacı vardır. Dijital verinin eğri/yüzey tahmini için NURBS
kullanıldığı zaman, optimizasyon bağlamında ayarlanacak amaç fonksiyonun karesel hataların
toplamı olduğu gösterilebilir [3]. Ayrıca optimizasyon algoritmasının sağlamlığını garanti etmek
için ve belirli bazı tuhaf durumları önlemek için doğruluk terimleri eklenebilir. Conjugate
gradient ve Newton temelli yaklaşımlar gibi geleneksel optimizasyon algoritmaları sadece
optimize olan tek işlevsi için uygundur. Düğümler, kontrol noktaları ve ağırlıklar gibi NURBS
çoklu-parametreler içerdiği için amaç fonksiyonun rational formatı uydurmayı bir çok değişkenli
nonlineer optimizasyon problemi görevi haline getirmektedir. Nonlineer optimizasyon
problemleri için çeşitli algoritmaların var olmasına rağmen onlar tipik olarak, hesaplamsal olarak
pahalı ve zaman harcayıcıdırlar. Ayrıca çok sayıda değişken gerektiren bir problemle yüzleşildiği
zaman başlangıç değerleri öngörü için oldukça zor olmaktadır. Optimal tahmin sonuçları elde
etmek için uygulanmış olan bir aday iyi bir non-deterministik optimizasyon stratejisi olabilir.
Burada hesaplamsal zekadan alınan metotlar bu problemin çözümüne çok umut verici çareler
vermektedir. Makalede hesaplamsal zeka teknikleri ile kastımız evrimsel algoritmalar ve sinir
ağları gibi sayısal doğal esintili stratejileri içermektedir.
17.05.2014
Sayfa 2
Doç.Dr.Erkan ÜLKER, Selçuk Üniversitesi Mühendislik F, Bilgisayar Mühendisliği Bölümü
Son yıllarda bilim adamları, kompleks problemlerin çözümünde tabiattan
esinlenmelerinin neticesinde Yapay Sinir Ağları ve evrimsel algoritmaların oluşturulmasından
sonra yeni sayısal zeki paradigmalar geliştirmek için güçlü bir metafor olan bağışıklık sisteminin
kullanımına önem vermişlerdir. Bağışıklık sistemi oldukça güçlü, adaptif, dağıtık, bellek
bulunduran, kendi kendine organize olan, güçlü örüntü tanıma yeteneğine sahip ve yabancı
etkenlere karşı tepki vermek için evrimsel bir yapısı olan bir sistemdir [4]. Bu sistemin
yetenekleri bilim adamları, mühendisler, matematikçiler, filozoflar ve diğer araştırmacıların
ilgisini çekmiştir. Bağışıklık prensiplerini uygulayan araştırma alanları hızla gelişmektedir ve bu
alan Yapay Bağışıklık Sistemleri – YBS (Artificial Immune Systems) veya Bağışıksal Hesaplama
(Immunological Computation) olarak bilinmektedir.
Bu makale 2D veri için optimal NURBS eğri modeline verimli bir şekilde ulaşabilmek
için optimize olmuş düğüm vektörüne ve ağırlık parametrelerine yoğunlaşmaktadır. Bu makale,
NURBSler kullanılarak eğri uydurma problemine “Yapay Bağışıklık Sistemleri (AIS)” olarak
bilinen diğer bir hesaplamsal zeka tekniğinin iki aşamalı uygulanmasını sunmaktadır. Antikorlar
olarak birinci aşamada düğüm yerleşim adayları ve ikinci aşamada NURBS ağırlıkları ele
alınarak bireyler oluşturulmuş ve [1], [5] ve [6] deki gibi sürekli problem ayrık bir problem
içinde çözülmüştür. Akaike’nin Bilgi Kriteri (AIC) kullanarak duyarlılık ölçütü tanımlanmış ve
her bir nesilde iyi olan aday modellerden en iyi modele doğru arama gerçekleştirilmiştir.
Optimizasyon işleminin sonucu gelişigüzel dereceli NURBS eğriler kümesidir. Optimizasyon
değişkenleri NURBS ağırlıkları w, düğüm vektörü u ve parametrizasyon t’dir. Sonuçta oluşan
optimizasyon algoritması son derece otomatiktir, sağlamdır, verimlidir ve yüksek dereceli nonlineer tasarım amaçlarını ele alabilme yeteneğine sahiptir. Bizim metodumuz, düğümlerin uygun
yerlerini ve sayılarını ve NURBS ağırlıklarını otomatik olarak ve eş zamanlı biçimde
tanımlayabilir. Bu metot (evrimsel algoritmalar için de bir avantaj olan) iteratif arama için
başlangıç düğümlerinin iyi yerleşimi ve yumuşaklık faktörü yada hata toleransı gibi herhangi bir
subjektif parametre gerektirmez. Sayısal örnekler metodumuzun etkinliğini göstermek için
verilmiştir. Ayrıca önerilen metot ile evrimsel bir algoritma arasında bir kıyaslama da
sunulmuştur. Metodumuz çok-boyutlu mesh veriye kolayca genişletilebilir.
Makalenin kalanı şöyle yapısallaştırılmıştır. Başlık 2 de Nokta verisinden B-spline ve
NURBS eğrilerin tasarımı için probleme optimizasyon herüstiklerinin uygulanması ve NURBS
parametrelerinin optimizasyonu ile alakalı literatür özetlenmiştir. Başlık 3, NURBS geometrisinin
ve onun özelliklerini kısaca gözden geçirmektedir. Takibinde Yapay Bağışıklık Sisteminin
detayları ile önerilen problem formülasyonumuz ve parametre optimizasyonu yaklaşımımız
Başlık 4 de sunulmuştur. Başlık 5 de değerlendirme için çalıştırılan deney sonuçları ile birlikte
karşılaştırmalı bir çalışma sunulmuştur. Nihayetinde makale başlık 6 de sonuçlandırılmıştır.
2. Literatür Özeti
Mekine mühendisliği, Tıbbi mühendislik, bilimsel araştırma için fosil araştırmaları,
hasarlı bir sanat eserinin rekonstrüksiyonu veya çoğaltılası, film ve eğlence endüstrileri de
karakter modelleme, sanal gerçeklik araştırması için sanal bir ortamın oluşturulması için
eğri/yüzey modelleme teknikleri kullanılabilir. Matematiksel tarama sondaları ve dokunmatik
sondalar ile donatılmış standart koordinat ölçüm makineleri, lazer tarayıcılar, CT-tarayıcılar, yada
optik aralık imgeleme sistemleri herhangi bir nesnenin matematiksel tanımlamalarını
sayısallaştırma yoluyla oluşturulabilir ve bu suretle zengin ve gerçeğe uygun bir sanal dünya
yapılabilir. Sayısallaştırma için mevcut çeşitli ölçüm araçları vardır. Bu ölçüm tekniklerinin her
biri kendi erdem ve kusurlarına sahiptirleri. Bununla beraber bu konular sunulan makalede ele
alınmamıştır. Daha fazla bilgi için Puttre [21] ve Wohlers [22] ‘in çalışmalarına bakılabilir.
Sayısallaştırılan noktalar var oldukları zaman model inşasına geçilebilir. Matematiksel bir
temsil için çok fazla yaklaşım vardır [23,24,29]. Düzenli nitelikler için (polinom denklemler
kümesi yardımıyla) cebirsel yüzeyler kullanılabilirken Serbest formlu şekiller için parametrik
17.05.2014
Sayfa 3
Doç.Dr.Erkan ÜLKER, Selçuk Üniversitesi Mühendislik F, Bilgisayar Mühendisliği Bölümü
yüzeyler kullanılabilir. Genellikle kullanılan parametrik yüzeyler Bezier, B-spline ve nonuniform rational B-spline (NURBS) yüzeylerdir [25,16]. NURBS yüzeyler Bezier ve B-spline
yüzeylerin genellemeleridirler. NURBS uydurma için çeşitli interpolasyon şemaları
geliştirilmiştir [25,16]. Ayrıca serbest formlu şekillerin temsilleri için kullanılan üçgensel yüzey
yamaları, deformable yüzey modelleri ve doğrudan katı modelleme gibi diğer matematiksel
biçimlerde vardır [26].
NURBS; kontrol noktaları, düğüm vektörleri ve ağırlıklar gibi çeşitli kontrol işleyicilere
sahip oldukça tasarımcılar, arzulanan şekilleri elde etme ve değişen parametreleri seçmek için
onlar arasından karar vermek zorundadırlar. Bu; Bilgisayar Destekli Geometrik Tasarım
(CAGD), Bilgisayar Grafikleri ve CAD/CAM de en önemli konulardan biridir. [16] da onların
matematiksel tanımlamalarından doğrudan NURBS şeklini modifiye etmek için çeşitli işleyiciler,
yani ağrılıklar veya kontrol noktalarının yeniden hesaplanması, ele alınmıştır. Farin [25]
tarafından NURBS’ün özel bir durumu olan konikler adına NURBS uydurma için enterpolasyon
şeması geliştirilmiştir. [7] da düğüm değerlerinin yaklaşık tahmini ve noktaların değerlerinin
optimizasyonu yapılmıştır. [8] de animasyonda çeşitli yüz ifadelerinin simülasyonu kontrol
noktaları sabitlenerek ve ağırlıklar değiştirilerek icra edilmişken [9] da multi-eğri B-spline
tahmini için düğüm vektörünün optimizasyonu icra edilmiştir. Bazı yazarlar NURBS eğri ve
yüzey tahmini için nonlineer yaklaşımları araştırmışlardır. Tipik bir yaklaşım [27] de bulunabilir.
Bu çalışma, ölçülen noktalardan karşılığı olan uydurulmuş eğri yada yüzey noktalarına olan
karesel uzaklıklar toplamını minimize ederek eşzamanlı bir şekilde NURBS eğri yada yüzeyin
hem kontrol noktalarını hemde ağırlıklarını tanımlamaktadır. Minimizasyon, bir iterasyon işlemi
kullanan linearizasyon yardımıyla çözülür. Negatif ağırlıklardan kaçınmak için özel bir dönüşüm
kullanılmıştır. Benzer bir yaklaşım aynı zamanda [28] da bildirilmiştir ve kısıtlı bir nonlineer
minimizasyon tekniği gözlem sisteminin bilinmiyenlerini tanımlamak için kullanılmıştır. [28] da,
Kontrol noktaları ve ağırlıklara ek olarak düğümlerde bilinmiyenler olarak hesaba katılmıştır.
Ek olarak [26] de iki-adımlı bir lineer yaklaşım bildirilmiştir. İlk adım süresince ağırlıklar,
simetrik bir özdeğer ayrıştırım (SEVD) arasından homojen bir sistemden tanımlanmıştır. bilinen
parametreler olarak tanımlanan ağırlıklarla B-spline eğri ve yüzey uydurma ve interpolasyona
benzer bir şekilde kontrol noktaları daha sonra çözülmüştür.
Genelde NURBS parametrelerinin altkümeleri optimizasyon için bağımsız değişkenler
olarak kullanılmışlardır. Uydurulan bir eğrinin bir B-spline/NURBS temsilinin kontrol noktaları
geleneksel olarak en küçük kareler kullanılarak hesaplanır. Düğüm değerleri ya uniform olarak
alınır yada ölçüm noktalarının dağılımına göre tahmin edilir [7,16] ve ağırlıklar birliğe (unity)
kurulur. Kontrol noktalarının tahmininden sonra uydurma, ya düğüm değerleri yada ağırlıklar
optimize edilerek geliştirilir[15,18]. Bu uydurulan eğrinin daha iyi elastikiyeti ve dolayısıyla
düşük uydurma hataları vermesini sağlar. Bu geliştirme genelde non-lineer bir programlama
problemi olarak çözülür. Hongwei et al [46] constructed iterative NURBS curve and surface to fit
given data points. Where started with a piece of initial non-uniform B-spline curve (surface)
which takes the given point set as its control point set. Then by by adjusting its control points
gradually with iterative formula, they can get a group of non-uniform B-spline curves (surfaces)
with gradually higher precision. In most applications, the creation of a NURBS surface usually is
not a stand-alone project. The surface that fits the data points must also satisfy boundary
conditions, such as positional, normal and other practical boundary conditions. For fitting
NURBS surfaces to data points, a method satisfy boundary conditions, such as positional, normal
and other practical boundary conditions is presented in [53]. Yin’s method uses chosen data
points as control points to construct initial NURBS surfaces and then modifies them using
minimization of deviation under boundary condition constraints (positional, normal and other
practical boundary condition constraints), solved by the method of Lagrange multipliers.
Levenberg-Marquart metodu [17] gibi Gradient-temelli metotlar Kontrol noktaları ve sonradan
düğüm değeri optimizasyonu için kullanılmıştır [10-11]. Xie ve Qin [54] varyasyonel prensip,
17.05.2014
Sayfa 4
Doç.Dr.Erkan ÜLKER, Selçuk Üniversitesi Mühendislik F, Bilgisayar Mühendisliği Bölümü
sayısal teknikler ve enerji minimizasyonunun birleştirilmiş metodolojisi vasıtasıyla NURBS eğri
ve yüzeyler için diğerkontrol değişkenleri kadar iyi non-uniform düğüm vektörlerinin otomatik
determinasyonunu kolaylatıran yeni bir modelleme tekniği sunmuş ve interaktif bir algoritma
geliştirilmiştir. Çalışmada NURBS düğümlerinin otomatik determinasyonu gerçekleştirilmiştir.
An adaptive knot placement algorithm has been described by Li et al [56] for B-spline curve
approximation to dense and noisy data points. In this algorithm, the discrete curvature of the data
points is smoothed using a lowpass digital filter to expose the curvature charateristic of the
underlying curve of the data. Then knots are automatically placed to make the curve, which
passes underlying the data is more ‘severe’. Powell metodu gibi direk arama metotları da
ağırlıklar ve düğüm optimizasyonu için kullanılmıştır [18]. Yukarıdaki arama metotları hızlı
yakınsama avantajına sahiptir ama diğer yandan yerel minimumda takılabilir. [12] de Kontrol
noktaları ve sonradan düğüm değeri optimizasyonu için ikili-kodlu genetik algoritma
kullanılmıştır ve bir global optimizasyon problemi olarak parametrik yüzeylerin hata
minimizasyonu gösterilmiştir. Ama bağımsız değişkenlerin binary temsilleri arama uzayını
büyütmeye eğilimlidir. [1] de bir genetik algoritma (GA) kullanılarak simultane ve otomatik
olarak düğüm sayıları ve yerlerini tanımlayan yeni bir metot ele alınmıştır. Park ve Lee [56]
egemen noktanın seçimine dayanan hata-sınırlı B-spline eğri tahmini için bir metot önermiştir.
Sarfraz [30], İki boyutlu şekillerin anahatlarından toplanan düzlemsel veriye uydurulan optimal
eğri vasıtasıyla temsil edilen şekiller için evrimsel bir yaklaşım öne sürülmüştür. Genler olarak
şekil parametreleri ile beraber düğümlerin yerleşim yerlerinin olduğu adaylar hesaba katılarak
kromozomlar inşa edilmiştir. Bunlar, aynı arama uzayının büyütülmesi problemine sahiptir.
Sarfraz et al [47] Eğri uydurma problemlerinde, şekil tasarımı için optimize edilmiş bir eğri elde
etmek için düğümlerin seçimini ele almışlardır ve NURBS kullanılarak eğri uydurma problemine
“Simulated Evolution (SimE)” olarak bilinen diğer bir evrimsel herüstik tekniğin uygulanmasını
sunmuşlardır. Marzais [31] En küçük kareler uydurma ile bir noktalar grubundan yüzey
rekonstrüksiyonu metodunu sunmuştur. Girdi, her bir nokta için bir parametreler çifti ile sağlanan
R3 ‘ün sonlu bir alt kümesidir. Çıktı, bir Bezier yada B-spline yüzeyin (yada aynı türde herhangi
bir yüzeyin) kontrol noktaları grididir. Benzer şekilde genetik algoritma [20,13-5] de eğri ve
yüzey uydurma için kontrol noktalarına uyan ağırlıklar ve düğümlerin her ikisinin optimizasyonu
yapılmıştır. Kromozomlar, düğümlerin yerleşimlerinin adayları genler olarak hesaba katılarak
inşa edilmişlerdir. Hagen ve Bonneau [19] describes a calculus of variation approach to design
the weights of a rational B-spline surface in a way to achieve a smooth surface in the sense of an
energy integral. Juhász [45], NURBS kontrol noktalarının ağırlıklarının modifikasyonu
yardımıyla NURBS eğrilerin tayin edilen şekil modifikasyonunun nasıl yürütüleceği problemini
adreslemiştir. [15] de NURBS ağırlıklarının optimizasyonu için real-kodlu GA’lar optimize
edilmişlerdir. Bununla beraber GA’lar geniş sayıda amaç fonksiyon değerlendirmeleri gerektirir
dolayısıyla sadece küçük yüzey yamalarının uydurulması için kullanılabilirler. Yüzey
uydurmadaki uydurma hatasını minimize etmek için NURBS ağırlıklarının optimizasyonunda
[19] de Değiştirilmiş bir Tabu Search (TS) global optimizasyon tekniği kullanılmıştır. Ama bu
Değiştirilmiş bir Tabu Search (TS) algoritması için açık bir durdurma kriteri kullanılmamıştır.
Goldenthal ve Bercovier [48] eğri ve yüzeylerin optimizasyonu ile tasarım için bir çok amaçlı
optimizasyon algoritması önermişler ve bunu evrimsel algoritmalarla birleştirmişlerdir.
Önerdikleri evrimsel MOO algoritması, NURBS eğriler ve yüzeylerin optimizasyonu için
kullanılmıştır. Optimizasyon değişkenleri düğüm vektörleri, parametrizasyonlar ve NURBS
ağırlıklarıdır. Sarfraz et al [59] is used Simulated Annealing heuristic for the Weight optimization
of NURBS for visualization of data. The objective of the method is to visualize data by reducing
the error and to obtain a smooth curve. Daha sonra [60] de NURBS’ün ağırlık ve düğüm
parametrelerinin optimizasyonu çalışmalarının bağımsızlığına ek olarak, eş zamanlı ağırlıklar ve
düğümler optimizasyonu için ayrı bir çalışma da geliştirilmiştir. Optimize edilmiş NURBS
modeller, nihai ve otomatik çıktı için düzlemsel şekillerin çevre verisi üzerinde uydurulmuştur.
17.05.2014
Sayfa 5
Doç.Dr.Erkan ÜLKER, Selçuk Üniversitesi Mühendislik F, Bilgisayar Mühendisliği Bölümü
Etkin ve evrensel kullanım için web-temelli bir sistemde geliştirilmiştir. In [14] by Sarfraz,
NURBS kullanılarak eğri ve yüzey uydurma problemlerine ‘Simulated Evolution’ (SimE) olarak
bilinen bir evrimsel herüstik tekniğin uygulaması sunulmuştur. Bu makale sayısallaştırılmış veri
kullanılarak NURBS tahmini için bir metot sunmaktadır. Problemi çözmek için klasik
optimizasyon yaklaşımı kullanmak yerine SimE’ye dayanan yeni bir metot geliştirilmiştir.
Yapay sinir ağlarına dayanan metotlarda parametrik eğri ve yüzeylerin uydurulmasında
sıklıkla kullanılmıştır. Chen et al [49] çok katlı ileri beslemeli sinir ağları kullanan bir yüzey
rekonstrüksiyon metodu önermişlerdir. Knopf ve Casasent sırasıyla [32] ve [33] de bir Bezier
yüzey tahmini ve bir B-spline yüzey tahmini için kontrol noktaları ağını Bernstein Basis Function
network vasıtasıyla bulmuştur. Iglesias and Gálvez [34] verilen bir veri kümesine tensor product
parametrik yüzey uydurmak için fonksiyonel ağlar kullanmıştır. Bu metodun performansı Bezier
yüzeyler durumu için gösterilmiştir. Iglesias and Gálvez başka bir çalışmalarında [35, 36], Bir
Bernstein basis fonksiyon ailesi kullanılarak tahmin edilen çeşitli tensor product B-spline
yüzeylerden verilen bir veri kümesini uydurmak için fonksiyonel networkleri kullanmışlardır.
Genelde pratik uygulamalar için artık Bezier şemalar uygulanmadığı için Iglesias and Gálvez
sonra Onun yerine [37,38] de yüzey rekonstrüksiyon problemi için B-spline yüzeylerin kullanımı
önerilmiştir. Her iki çalışmada veri noktalarına en iyi uyan B-spline yüzey uydurmanın kontrol
noktaları sayısını tanımlamaktadır. Aynı yıllarda Hoffman [39,50] dağınık uzamsal noktaları
düzenlemede yapay sinir ağı kullanarak bir B-spline yüzeyin yerel güncellenmesi için bir
yaklaşım sunmuştur. Önerdiği teknik herhangi bir ek bilgi türü gerekmeksizin üst üste kesişen ve
içbükey olan veri kümelerini ele alabilir. İşlemin sonucu, bir temel yüzey olarak yada bir
approximant olarak kulanılabilen bir B-spline yüzeydir. Metodun doğruluğu büyük oranda sinir
ağı içindeki çıkış düğümlerinin sayısına ve eğitim süresine bağlıdır. Daha sonra Hoffman [51]
Kohonen sinir ağı algoritmasının bir modifikasyonunu sunmuştur. Yüzey rekonstrüksiyon
probleminde daha iyi bir çözüm vermesi için Eski komşuluk yapısı yerine yeni sürekli azalan
komşuluğu önermiştir. Bu yeni sürekli azalan komşuluk daha iyi bir şekilde giriş noktalarına
doğru nöronları çekmeye yardım eder ve nihayetinde çıkış katmanı dağınık giriş verisi üzerinde
daha yumuşak bir dikdörtgen gridi biçimler. Bu önişleme adımlarından sonra standart serbestşekil algoritması yüzey rekonstrüksiyonu için kullanılabilir. Hoffman [52] de dağıtık veri tahmini
için Kohonen sinir ağının sayısal kontrolünü gerçekleştirmiştir. Yüzey tahminine Self Organizing
Maps’ler ilede çözümler aranmıştır [40-43].
Ülker’in [6] önceki çalışmasında B-spline yüzeylerin düğümlerinin optimizasyonunda
AIS kullanılmıştır. Bu makalede, ağırlıkların optimizasyonu ile önceki çalışma geliştiirlerek
NURBS parametrelerini optimize etmek için AIS global optimizasyon herüstiği uygulanmıştır.
Bu çalışma, günümüz literatüründe var olan tekniklerdeki açıklanan çeşitli problemleri çözebilir.
3. NURBS ile eğri uydurma
3.1 NURBS curve
Bir NURBS eğri bir B-spline eğrinin genellemesidir. NURBS’ün birleştirilmiş bir
matematiksel formülasyonu, serbest formda eğriler ve yüzeyler sağlar. NURBS model, kendisinin
tanımlamasında çok sayıdaki kontrol değişkeni içerdiği için oldukça esnek ve güçlüdür. NURBS
eğri, n tane kontrol noktası pi ve kontrol noktalarına iliştirilmiş wi ağırlıkları ile bir piecewice
rational polinom basis functions kümesinin rational kombinasyonudur:
n
cu  
 p w N u 
i 0
n
i
i ,k
(1)
 w N u 
i 0
17.05.2014
i
i
i ,k
Sayfa 6
Doç.Dr.Erkan ÜLKER, Selçuk Üniversitesi Mühendislik F, Bilgisayar Mühendisliği Bölümü
Burada u parametrik değişkendir, pu   xu , yu , zu   R 3 terimi u parametresinde
NURBS eğri üzerindeki bir noktayı temsil eder ve Ni,k(u), k dereceli normalised B-spline basis
fonksiyonlardır. Normalize B-spline’lar; bir k order’ı (derece k-1), kontrol noktası sayısı n, ve
n+k adet ti düğümleri kümesi ile eşbenzersiz olarak tanımlanabilirler. Ağırlık wi, eğri üzerindeki
i-inci kontrol vektörü Pi ‘nin etkisini tanımlar. Bir U={t0,t1,...,tn+k+1} düğüm vektörü üzerinde
tanımlanan i-inci basis fonksiyon Ni,p(u), aşağıdaki gibi uniform düğümler kullanılarak
özyinelemli bir biçimde tanımlanırlar.
T
1 for t i  u  t i 1
N i ,1 u   
0, otherwise
u  ti
t u
N i ,k u  
N i ,k 1 u   i  k
N i 1,k 1 u 
t i  k 1  t i
t i  k  t i 1
(2)
Parametrik domain tk≤ u≤ tn+1 ’dir. Periyodik-olmayan düğüm vektörü teamüle göre
U   ,,  , u k 1 ,, u n ,  ,,   formuna sahiptir, burada α ve β sonlarda (k+1) kere görünür.
Sonlardaki bu özel düzenleme sırasıyla başlangıç ve bitiş kontrol noktalarının başlangıç ve bitiş
veri noktaları ile rastlaşmasını garantilemektedir. Bu makale boyunca parametrenin u  0,1
aralığında uzandığını varsaydık. Bu nedenle =0 ve =1 dir.
NURBS, kendilerinin yerel şeklini etkileyen ekstra serbestlik dereceleri olarak ağırlıkları
içerirler. NURBS, eğer uygun gelen ağırlık arttırılırsa bir kontrol noktasına doğru çekilir, eğer
ağırlık azaltılırsa bir kontrol noktasından uzağa itilir. Eğer bir ağırlık sıfır ise uygun gelen rational
basis fonksiyonda sıfırdır ve onun kontrol noktası NURBS şeklini etkilemez.
NURBS, convex hull özelliği, varyasyon azalma özelliği, yerel destek ve afin geometrik
dönüşümleri altında değişmezlik gibi çok sayıda özelliği B-spline’lardan miras alırlar. NURBS
ek özelliklere sahiptir. NURBS, hem örtük hemde parametrik polinom formlar için birleştirilmiş
bir matematiksel çatı sunmaktadır. Prensipte onlar, free-form şekiller kadar iyi konikler ve tam
quadricler gibi analitik fonksiyonları temsil edebilirler[58].
3.2 Ters Tasarım
Verilen dijital veri için NURBS eğriyi optimize etmek için NURBS içinde kullanılacak
olan kontrol noktalarının hesaplanması, NURBS’ün non-rational mukabili olan non-uniform Bspline (NUBS) vasıtasıyla hesaplanacaktır. (n+1 adet) {Qk} veri noktalarını enterpole eden bir
NURBS eğri tanımlamak için (n+1 adet) bağımsız koşula sahip olmak yeterlidir. Eğer bir veri
noktası bir B-spline eğrisi üzerinde uzanıyorsa veri noktası denklem (1)’i sağlamalıdır. Eğer her
bir veri noktasına bir u k parametre değeri atanır ve bir U düğüm vektörü ile bir W ağırlık vektörü
seçilirse, eğri enterpolasyon problemini aşağıdaki gibi kurabiliriz.
 
n
 
Qk  C u k   Pi Ri ,k u k
k  0,, n
(3)
i 0
Yada matris formunda aşağıdaki gibi kurabiliriz.
17.05.2014
Sayfa 7
Doç.Dr.Erkan ÜLKER, Selçuk Üniversitesi Mühendislik F, Bilgisayar Mühendisliği Bölümü
 R0, p (u 0 )

 R0, p (u1 )



 R0, p (u n )
 Rm, p (u 0 ) 

 Rm, p (u1 ) 




 Rm , p (u n )
 P0  Q0 
 P  Q 
 1   1
   
   
 Pn  Qn 
(4)
or
C P  Q
Burada {Ri,k(u)} rasyonel fonksiyonları aşağıdaki gibi tanımlanır.
Ri ,k (u ) 
wi N i ,k (u )
(5)
m
w
N i ,k (u )
i
i 0
u k parametre değerini tanımlamak için çok sayıda yol olmasına rağmen Uniform, Kiriş
uzunluğu ve Centripetal parametrizasyon metodu çok tercih edilmektedir. Kiriş uzunluğu ve
centripetal metotlar için U düğüm vektörü aşağıdaki gibi tanımlanır.
U  0, 0,, 0, u k 1 ,, u n ,1,1,,1
Burada u j  k 
1
k
j  k 1
u
i j
(6)
for j  1,, n  k
i
Yukarıdaki parametrizasyon modellerinin hepsinin bir genellemesi Lee [Lee 89]
tarafından önerilmiştir ve aşağıdaki gibidir. Burada s, eğri üzerinde belirtilmiş toplam veri
noktaları sayısıdır.
u1  0,
ui  ui 1 
Pi  Pi 1

s 1
j 1
e
Pj  Pj 1
e
(7)
, 2is
Parametrik u yönü için genel bir düğüm vektörü yalnız bir defa seçilir, bir NURBS yüzey
vasıtasıyla (n+1) ’lik dizi veri noktaları {Ql} (l=0,…,n) kümesinin enterpolasyonu şeklinde
NURBS eğri interpolasyonu tekniği uygulanır. Her bir veri noktası için t parametresinin değeri
önce ele alındığı gibi centripetal parametrizasyon kullanılarak ölçülür. Bir B-spline eğri için
tanımlanan kontrol noktaları poligon tepeleri Denklem (4) ile oluşturulan basis poligon matrisi
yardımıyla aşağıdaki gibi hesaplanır:
P  C T C 1 C T Q
(8)
Böylece Denklemler (3)-(8) kullanılarak eğriler için {Pi} kontrol noktaları kümesi {Qk} veri
noktalarından kolayca hesaplanabilir.
3.3 Curve fitting with NURBS
Denklem (1) nin tüm ağırlıkları 1.0 değerine ayarlandığı zaman NURBS eğri bir B-spline
eğri olur. Ölçülen noktalardan NURBS eğriler oluşturmak için sunulan makalede kullanılan
algoritmalar, B-spline eğriler uydurmayla yakından ilgilidir. Genelde en küçük kereler uydurma
tekniklerini kullanılır ve uydurma prosedürü aşağıdaki adımları içerir [26]; ölçülen noktaların
17.05.2014
Sayfa 8
Doç.Dr.Erkan ÜLKER, Selçuk Üniversitesi Mühendislik F, Bilgisayar Mühendisliği Bölümü
parametrizasyonu, düğümlerin parametrizasyonu ve en küçük karelerin uygulanması. Bizim
yaklaşımımız en küçük kareler uydurma tekniğini kullanır. B-spline eğri uydurma için olduğu
gibi uydurma işleminden önce sayısallaştırılmış noktaları parametreleştirmek gereklidir.
Order(lar)ı, kontrol noktası sayısını ve tam düğüm dizisini içeren düğümlerin belirlenmesi de
uydurma işleminden önce yerine getirilmelidir [26]. NURBS eğriler tanımlanmasını izleyerek
tanımlanmış olan kalan parametreler kontrol noktalarının koordinatları ve karşılık gelen
ağırlıklardır.
Düzlemde bir F veri noktaları kümesi verildiğinde biz noktaları tahmin etmek için bir
düzlemsel NURBS eğri hesaplarız. Verilen verinin, açık yada kapalı olabilen ama kendisini
kesmeyen bir bilinen eğri şeklini temsil ettiğini varsayalım. Bu eğri hedef eğri yada hedef şekil
olarak adlandırılır. Genelleştirme için uydurulan eğri ve hedef eğri arasındaki ölçüm hatasının
olduğunu varsayalım. Bu nedenle t parametreyi temsil edecek şekilde şu denklemi
yazabiliriz[58].
F t   f t    t 
(9)
Yukarıdaki denklemde f(t) NURBS kullanarak tahmin edilecek olan temeldeki
fonksiyondur ve ε(t) o veri noktasında t’nin belirli değerinde ölçüm hatasını temsil eder.
Kontrol noktası sayısı n ve NURBS’ün derecesini k (order k+1) kabul edersek t
parametresi için veri uydurmada denklem (6) ile düğüm vektörü centripetal metodu kullanılarak
inşa edilir. Elde edilen düğüm vektörü ile birlikte denklem (8) kullanılarak kontrol noktaları
hesaplanır. Her bir nokta ile bilikte t değerine sahip olduktan sonra NURBS eğriyi verilen veri
noktaları kümesine uydurmak için Denklem (3), denklem (10) (çalışmamızda r=2) vasıtasıyla
denklem (9) ile verilen veriye uydurulur.
Ölçülen noktalar ve uydurulan eğri arasındaki hata fonksiyonu (yada maliyet fonksiyonu)
genelde aşağıdaki denklemle verilir[58]:
 s

r
E    Qi  S  1 ,,  n  s 
 i 0

1r
(10)
Burada Q, hedef eğrinin ölçülmüş noktaları kümesini temsil eder. S 1 ,,  n  uydurulan
eğrinin geometrik modelidir, burada 1 ,,  n  uydurulan eğrinin parametreleridir; s, ölçülen
nokta sayısıdır ve r, 1 ile sonsuzluk arasında bir üsdür.uydurma göre sonra E hatasını (yada
maliyetini) minimize etmek için 1 ,,  n  eğri parametrelerinin optimizasyonu olarak
gösterilebilir. Yukarıda r üssünün 2’ye eşit olması durumunda yukarıdaki denklem en küçük
kareler fonksiyonuna indirgenir.
4. Önerilen Yapay Bağışıklık Sistemi yaklaşımı
Literatürdeki çalışmaların hepsi bireysel olarak ya parametre optimizasyonu yada düğüm
optimizasyonu ile ilgilenmektedirler. Mantıksal olarak ikişi ilişkilidir ve daha iyi sonuçlar için
her ikisinin eşzamanlı optimizasyonunu ele almak akıllıcadır. Yapay bağışıklık sistemleri ve
evrimsel algoritmalar (populasyonüzerine çlışan) global perspektif açılıdırlar ve sağlamdırlar
(olasılık kuralları üzerine çalışırlar). Evrimsel algoritmalar ve yapay bağışıklık sistemleri gibi
hesaplamsal zeka tekniklerinin hesaplamsal zamanı uzun olmasına rağmen (i) amaç fonksiyonun
multimodal oluşu (ii) eğri uydurmanın nonlineer parametreler içermesi (iii) Düğümlerin sayısı,
düğümlerin yerleşimi, ağırlıklar gibi çok sayıda bilinmeyen değişken olması gibi sebeplerle ile
bir nonlineer optimizasyon problemi ile uğraşıldığı için problemi çözmede tercih edilmişlerdir.
Günümüze kadar NURBS eğri tahmini alanında diğer hesaplamsal zeka yöntemleri ile belirli
problemlere belli çözümler aranmıştır. Fakat AIS yaklaşımı ile gerçekleştirilmiş bir çözüme
rastlanılmamıştır. Aniden ortaya çıkan yeni bir zararlı antijene karşı, doğal bağışıklık sisteminin
17.05.2014
Sayfa 9
Doç.Dr.Erkan ÜLKER, Selçuk Üniversitesi Mühendislik F, Bilgisayar Mühendisliği Bölümü
geliştirdiği tepki sürecinde uyguladığı tanıma, hafıza, ve etkin antikorları üretme mekanizmaları
B-spline/NURBS eğri/yüzey uydurmada düğümlerin yerleri ve sayılarının otomatik yerleşimi ve
ağırlıkların belirlenmesi probleminde başarılı biçimde kullanılabileceğini bize düşündürmüştür.
NURBS eğri uydurulurken orjinal problem [1], [5] ve [6] deki gibi ayrık bir tümleşik
optimizasyon problemine çevrilmiş sonra ayrılmış problem AIS’in Clonal seçim algoritması ile
çözülmüştür. Sunulan çalışmada YBS ile kullanılabilir çözümlerin hepsinden daha iyi çözümü
seçerek parametre optimizasyonu yapılmıştır.
Bağışıklık sistemindeki etkileşimlerin sistem bazında ifade edilerek bir YBS
oluşturulması için şunlara ihtiyaç duyulur. (i) Sistemi oluşturan birimlerin gösterimi, (ii)
Sistemdeki birimlerin birbirleri ve çevre ile olan etkileşimlerini hesaplamak için bir mekanizma,
(iii) Bazı adaptasyon prosedürleri. Şimdiye kadar geliştirilen algoritmalarda bu işlemlerin her biri
için çeşitli yöntemler geliştirilmiştir. Sistemi oluşturan birimlerin Antijen ve Antikor gösterimi
için en çok kabul gören ve kullanılan yaklaşım Perelson ve Oster’in 1979 [61] yılında ortaya
attıkları şekil uzayı yaklaşımıdır. Etkileşimleri hesaplamak için bir mekanizma kullanılmalıdır.
Antijen ve antikor arasındaki etkileşimler bir duyarlılık ölçütü kullanılarak modellenebilir.
Adaptasyon prosedürleri, sistemin zamanla nasıl değiştiğini modeller. Bunlar, bir bağışıklık
fonksiyonu, işlemi ya da teorisi kullanılarak oluşturulur. Klonal seçme algoritması [62], Negatif
seçim [63] ve bağışıklık ağları en çok kabul gören yöntemlerdir. Çalışmada Klonal seçim
algoritması tercih edilmiştir.
Bağışıklık sisteminde sistemi oluşturan birimler Antijen ve Antikordur. Şekil uzayı
kavramında Antijen-antikor etkileşimlerinin derecelerinin belirlenmesi için bir ölçüt olarak
uzaklık ölçütü kullanılır. Bağışıklıktaki tamamlayıcılık özelliği şekil uzayında uzaklık kavramı ile
modellenmiştir. Burada iki adet teoremden bahsedilir. Maksimum etkileşim için maksimum
uzaklık teoremi ve maksimum etkileşim için minimum uzaklık teoremi.
AIS oluşturulmasındaki ikinci gereksinim sistemdeki birimlerin birbirleri ve çevre ile olan
etkileşimlerini hesaplamak için bir mekanizmadır. Antijen ile antikor arasındaki etkileşimler bir
duyarlılık ölçütü kullanılarak modellenir. Bir ölçüt olarak uzaklık ölçütü kullanılır. Antijen ile
antikor arasındaki uzaklıklar çeşitli yöntemlerle hesaplanabilir. Eğer antijen ve antikoru
simgeleyen vektörler gerçel değerli vektörler ise öklit yada manhattan uzaklık ölçütleri
kullanılabilir [64]. Antikoru Ab=<Ab1,Ab2,...,AbL> ile Antijeni de Ag=<Ag1,Ag2,...,AgL> ile
gösterecek olursan Ab ve Ag arasındaki öklit uzaklığı denklem (8) ile hesaplanır.
D
L
  Ab  Ag 
i 1
2
i
(11)
i
AIS oluşturulmasındaki üçüncü ve son aşama bazı adaptasyon prosedürleridir. Ikinci
aşamada hesaplanan duyarlılık/uygunluk ölçütleri bu yöntemlerin girişleri içinde yer alırlar. De
Castro et al [65] duyarlılık olgunlaşmasındaki işlemleri baz alarak Klonal Seçim Algoritmasını
ortaya atmış ve oluşturdukları algoritmayı karekter tanıma, optimizasyon gibi problemlere
uygulayarak performansını analiz etmişlerdir. Algoritma aşağıdaki gibidir:
Randomly initialise a population (P)
For each pattern in Ag
Determine affinity to each Ab in P
Select n highest affinity from P
Clone and mutate prop. to affinity with Ag
Add new mutants to P
endFor
Select highest affinity Ab in P to form part of M
Replace n number of random new ones
Until stopping criteria
17.05.2014
Sayfa 10
Doç.Dr.Erkan ÜLKER, Selçuk Üniversitesi Mühendislik F, Bilgisayar Mühendisliği Bölümü
Algoritma, iki esası temel alır; çoğalma için sadece antijeni tanıyan hücreler seçilirler,
Seçilen ve çoğalan hücreler duyarlılık olgunlaşması işlemine tabii tutularak Antijene olan
duyarlılıkları arttırılır. Algoritmanın detaylarına [28] den ulaşılabilir. Algoritma yapı olarak
Genetik algoritmayı andırmaktadır. Ama De Castro et al uygulamalar sonucunda görmüşlerdir ki,
Klonal seçim algoritması Genetik algoritma ile karşılaştırıldığında lokal optimumlardan oluşan
çok çeşitli bir çözüm seti üretebilir. Genetik algoritma ise tüm populasyonu en iyi bireye
benzetmeye çalıştırır. Gerçekte iki algoritmanında kodlama ve hesaplama yöntemleri çok farklı
değildir fakat araştırma işlemlerini gerçekleştirilerken esinlendikleri kaynak, kullandıkları
notasyon ve gerçekleştirdikleri işlemlerin sırası bakımından farklılık arz ederler.
NURBS eğri uydurma problemi belirli bir tolerans dahilinde bir hedef eğri tahmin eden
NURBS eğriyi tahmin etmektir. Hedef eğrinin 2D uzayda N adet sıralı ve sık veri noktaları
şeklinde tanımlandığı varsayılmıştır. Uydurulacak NURBS eğrinin düğümlerinin N gridinin alt
kümesi olan n olduğu kabul edilir. Uydurulacak eğri derecesi k dışarıdan verilmektedir. Eğriyi
tahmin etmek için verilen nokta sayısı N hem düğümler hemde NURBS ağırlıklarını temsil etmek
için kullanılan ve bit stringi şeklinde oluşturulan Antigen ve Antibody’nin boyutu olan L’ye
atanır. Antibody ve Antigen’in bir molekülü olarak adlandırılan her bir biti bir veri noktasına
karşılık gelmektedir. Bu formülasyonda eğer bir molekülün değeri 1 ise uygun veri noktasına bir
düğüm yerleştirilir, eğer molekülün değeri 0 ise uygun veri noktasına düğüm yerleştirilmez (Şekil
1). Ağırlık vektörü başlangıçta 1’lerle (yada 100’lerle) oluşturulur. Bu kabullenme genetik
algoritmadaki gen ve kromozom terimlerine eşdeğerdir fakat klonal seçim algoritması genetik
algoritmadan farklıdır ve antijeni tamamlayıcı özelliği daha fazla olan birey daha fazla klonladığı
için yakınsama genetik algoritmaya göre daha hızlıdır. Verilen noktalar [a,b] aralığında
uzanıyorsa n adet düğüm bu aralıkta tanımlanır ve interior knots olarak adlandırılır. Başlangıç
populasyonu molekül sayısı L olan K adet Antibody içerir. Moleküller rasgele olarak 0 ve 1’e set
edilirler. Minimum hata ile veri noktalarına uyan NURBS/B-spline’ı tanımlayan interior
düğümlerin yerlerini ve sayılarını ihtiva eden molekül kümesi ise tanınması gereken antijendir.
Bu düğümler temelde olan eğri çerçevesini tahmin etmede gerekli olan kontrol noktalarını
tanımlarlar. NURBS uyguladığımız için, bu nedenle, bu kontrol noktaları ile ilişkili ağırlıklar da
optimize edilmelidir. Ağırlık vektöründeki eleman sayısı kontrol noktası sayısına uyar. Bu
nedenle problemde aynı anda iki arama uzayını içerilmektedir. Birinci arama uzayı dahili
düğümlerin optimizasyonu ile ilgilenirken diğeri hesaplanan kontrol noktaları ile ilişkili pozitif
ağırlıklarla ilgilenir. 0’lar ve 1’ler içermeyen ama sayıların ihtiva edildiği antikorların içerdikleri
ağırlıklar, ki o sayılar örneğin aşağıdaki gibi pozitif gerçel sayı yada tam sayı olabilirler,
uygulamamızda ağırlıklar için geçerli bir antikoru temsil etmektedir.
10 45 67 98 34 99
Algoritmamızda yaptırılan bu çift uzay arama bir “Nested Clonal Selection Algoritması”
dır. Clonal Selection’a dayanarak NURBS eğri tahmini için akış şeması Şekil 2 de gösterilmiştir.
Eğrinin iki son noktasında enterpolasyonu sağlamak için başlangıç populasyonu içinde ve
klonlama ve mutasyon işlemleri süresince bu noktaların kaybedilmemesi ve sonraki gelen
nesillerde korunmaları gereklidir. Bunu sağlamak için Klonal selection algoritmamızda
düğümleri temsil eden Antikorlar ile tüm populasyonun bir OR işlemi uygulanması sayesinde
Antikorların ilk ve son bitini her zaman 1 e kurarız. Klonlama ve mutasyon işlemlerinden sonra
yeni bir populasyon oluştuktan hemen sonra koruma işlemi gerçekleştirilir.
17.05.2014
Sayfa 11
Doç.Dr.Erkan ÜLKER, Selçuk Üniversitesi Mühendislik F, Bilgisayar Mühendisliği Bölümü
Şekil 1. Antigen-Antibody Kodlama Metodu.
17.05.2014
Sayfa 12
Doç.Dr.Erkan ÜLKER, Selçuk Üniversitesi Mühendislik F, Bilgisayar Mühendisliği Bölümü
Şekil 2. NURBS eğri ile veri uydurma sisteminin akış diyagramı
Çalışmada Antigen ve Antibody arasındaki etkileşimlerde maksimum etkileşim için
minimum uzaklık teoremi kullanılmıştır. Antijen-Antikor hücre etkileşimlerinin derecelerinin
belirlenmesi için ölçüt olarak Denklem (11) deki Öklit uzaklık ölçütü kullanılır. Antikorların
Antijenlere yanıt üretebilmeleri için onları tanımaları gerekmektedir. Tanıma işlemi için
çalışmamızda Antikorların Antijene olan duyarlılıklarının Antikor-antijen arasındaki uzaklığa ve
[1], [5] ve [6] referanslarında fitness measure olarak tercih edilen Akaike’nin Information
Criterion (AIC)’e göre aşağıdaki gibi olacağı hesaplanmıştır.
17.05.2014
Sayfa 13
Doç.Dr.Erkan ÜLKER, Selçuk Üniversitesi Mühendislik F, Bilgisayar Mühendisliği Bölümü
 AIC 

Affinity  1  
 AIC 
avrg 

(12)
Burada AICavrg populasyondaki tüm Anitkorların AIC değerlerinin aritmetik ortalamasıdır
ve aşağıdaki gibi hesaplanır. Herhangi bir bireyin AIC değeri AICavrg değerinden büyükse
denklem (12) de Affinity=0 kabul edilir.
K
AIC avrg 
 AIC
i 1
i
(13)
K
Burada K populasyonun büyüklüğüdür ve AICi populasyondaki i’inci antibody’nin fitness
measure’ıdır. AIC aşağıdaki gibi verilir.
AIC  N log e E  22n  m
(14)
Burada N veri sayısıdır, n interior knots sayısıdır, m verilen veri üzerine uydurulan
spline’ın order’ıdır ve E denklem (10) ile hesaplanır. Hem düğümlerin optimizasyonu hemde
ağırlıkların optimizasyonunda uygunluk ölçütü olarak denklem (14) kullanılır. Şuna dikkat
edilmelidir ki Antibody’ler içinde AFFINITY'si yüksek olan hatası en az olandır, ideal çözüm
olan ve tanınması gereken Antigen’in tam olarak tamamlayıcısı olan Antibody’nin Affinity
değeri populasyon içindekilerden (aslında Memory’deki) 1’e en yakın olanıdır. Ideal antibody ile
aranan antigen arasındaki öklit uzaklığı sıfırdır. Bu durumda problem eğri tahmini değil eğri
interpolasyonu olmaktadır.
Probleme çözüm aramadan önce belli kontrol parametre değerleri programa verilmelidir.
Bunlar eğrinin order’ı, populasyon büyüklüğü, Memory büyüklüğü, çeşitlilik oranı, ve mutasyon
oranıdır. Tercihan memory büyüklüğü populasyon büyüklüğünün 2 katı verilmiştir. Memory
içeriğinde o zamana kadarki tüm iterasyonların en iyi antibody’leri tutulmaktadır. Populasyonun
çeşitlilik derecesinide çeşitlilik oranı parametresi tayin etmektedir. Bu değer molekülleri rasgele
belirlenecek antibody sayısının populasyon büyüklüğüne oranıdır. Klonlama aşamasında da AIS
ruhuna uygun şekilde Affinity değerlerine göre klonlama gerçekleştirilmektedir ve Affinity’si
daha yüksek olan antibody’ler daha fazla klonlanmakta, affinity’si daha az olan antibody’lerde
daha az klonlanmakta veya hiç klonlanmamaktadır. Klonlanan antibody’lere maturate
uygulanması sırasında genelde memory içinden rasgele seçilen bir bireyle çift nokta çaprazlama
yapılmakta yada molekül düzeni rasgele değiştirilmektedir. Bir antibody’nin klonu fazla ise
genelde klonlarına her ikiside uygulanmıştır. AIS belli bir iterasyon sayısınca çalıştırıldıktan
sonra Antijene karşı en yüksek duyarlılığa sahip antikor çözüm olarak seçilir.
Klonal seçim algoritmasını bu probleme entegre edebilmek için orjinal algoritmada bazı
değişiklikler yapılmalıdır. Aşağıda ise algoritmaya yapılan modifikasyonlar ve bunların
yukarıdaki algoritmaya nasıl uygulandığı adım adım gösterilmektedir.
1. Uydurulacak veri noktalarını gir
2. Kontrol parametrelerini gir
3. Başlangıç antikor populasyonunu rasgele moleküllerle oluştur.
4. Düğümlerin optimizasyonunu B-spline eğri uydurma algoritması ile gerçekleştir.
5. Antikorları NURBS ağırlıkları olarak oluştur ve başlangıç antikor populasyonunu rasgele
moleküllerle üret.
6. Populasyon ilk defa oluşturuluyorsa hafızayı (Ağırlık_Memory dizisini) oluştur ve tüm
antikorları Ağırlık_Memory içinde sakla.
17.05.2014
Sayfa 14
Doç.Dr.Erkan ÜLKER, Selçuk Üniversitesi Mühendislik F, Bilgisayar Mühendisliği Bölümü
7. Aksi takdirde antikor populasyonu ile Ağırlık_Memory hücrelerini güncelle ve
Ağırlık_Memory’i geliştir.
8. Her bir antikor için NURBS’ü denklem (2) ile hesapla ve Denklem (8) ile verilen veriye
uydur. Sonra kalanların karelerinin toplamını (Q2) hesapla (denklem (9)).
9. Populasyondaki her bir antikorun AIC değerini (denklem (13) ve populasyonun ortalama
AIC değerini (denklem (12)) hesapla.
10. Her bir antikor için duyarlılığı hesapla (denklem (11)).
11. Duyarlılığa ve aranan antijen’e göre populasyondaki her antikorun etkileşimlerine (Öklit
uzaklığı denklem (10)) göre en iyi antikorları seç (toplamda K-Cesitlilik kadar klon).
12. Klonların duyarlılık değerleriyle orantılı şekilde molekül değiştirimi ile olgunlaşan
antikor populasyonunu üret (Ağırlık_Memory kullanılarak veya rasgele antikor
molekülleri değiştirilerek).
13. Mutasyon oranına göre mutasyonu gerçekleştir
14. Çeşitlilik oranına göre yeni antikorlar üret.
15. İterasyon sınırına ulaşılmadı veya Antijen tamamen tanınmadıysa Adım 7’ye git.
16. İterasyon sonunda en iyi çözüm olarak Ağırlık_Memory’nin en iyi ankironu döndür.
5. Deneysel Sonuçlar
Burada kıyaslamayı önceki GA ve AIS ile yapılan düğüm erleşimi algoritmasının
sonuçları ile ağırlıkların optimizasyonu ele alınarak yapabiliz.
Tarafımızdan önerilen AIS temelli NURBS curve fitting algoritmamızı değerlendirmek
için şekil 4 de bir B-spline eğri parametrizasyonu örneği gösterilmektedir. Şekil 4(a) da gösterilen
2D veriyi (200 adet) bulmak için temiz bir veriye Uniform dağılımdan %10 gürültü eklenmiştir.
Modellenmiş olan tasarı eğri, {0.0,0.0,0.0,0.0,0.25,0.5,0.75,1.0,1.0,1.0,1.0} düğüm vektörüne ve
7 kontrol noktasına sahip bir non uniform B-spline kübik eğridir. Şekiller kontrol poligonunuda
göstermektedir. YBS mimarisinde Memory içeriğinde duyarlılığı en fazla olan antibody’ler
saklandığı için sonuçlarda her nesil için Memory’nin en iyi duyarlığa sahip antibody’si
verilmiştir. Memory populasyonundaki Antibody’lere dayanarak modellenen eğri ve nokta bulutu
arasındaki Root Mean Square (RMS) hatası Tablo 1 de verilmiştir. Başlangıç populasyonu 500
nesile kadar beslenmiştir. Şekil 4(b) de başlangıç populasyonundaki en iyi tamamlayıcı
Antibody’u göstermektedir. Şekil 4(c) 500 nesil sonraki yakınsayan örüntüyü göstermektedir.
Eğri şimdi veri noktalarına daha iyi uymaktadır. Nesiller arttıkça uygunlukta artmaktadır (hata
azalmaktadır). Eğrinin eğimi sonraki nesillerde hâla yakınsama olasılığının olduğunu
göstermektedir. Tablo 2, YBS optimizasyon icrasının istatistiklerini vermektedir.
17.05.2014
Sayfa 15
Doç.Dr.Erkan ÜLKER, Selçuk Üniversitesi Mühendislik F, Bilgisayar Mühendisliği Bölümü
Şekil 4. Gürültü verisi ile eğriler için parametre optimizasyonu üzerine bir case study. (a) 3D veri
noktaları, başlangıç populasyonu içindeki bireylerle ilgili olarak 7 kontrol noktası ile B-spline (b)
Başlangıç populasyonundaki en iyi tamamlayıcı Antibody, (c) 500 nesil sonra
parametreleştirilmiş tanınan Antigen.
Nesil
BEST RMS (AIS)
BEST RMS (GA)
İnitial
3.3571
3.4517
10
3.3198
3.3578
25
3.3198
3.2348
50
3.2848
3.2348
100
3.2848
3.2348
200
3.2840
3.1016
300
3.2682
3.1016
400
3.2443
3.1016
500
3.2443
3.1016
Tablo 1: Şekil 4(a) da gösterilen örnek eğri için AIS ve GA metodlarının RMS değerleri.
Performans değerlendirmesini ve yakınsama hızını kıyaslayabilmek için Sarfaz ve ark. [2, 3]
tarafından önerilen GA algoritması ile önerdiğimiz algoritma kıyaslanmıştır. Onların
algoritmalarında’ki knot ratio oranı ve ayrıca önemli noktaların düğüm kromozomlarında
sabitlenmesi işlemleri göz ardı edilmiştir. Girdi noktaları yine Şekil 4(a) daki veri noktalarıdır.
Doğruluklarının değerlendirilmesi için GA metodu ile elde edilen RMS değerleri de Tablo 1’in
üçüncü kolonunda verilmiştir. Bununla birlikte her iki algoritma için kullanılan parametrelerin
değerleri Tablo 2’de sunulmuştur. Önerdiğimiz AIS temelli algoritmamız ile Safraz ve
arkadaşlarının GA temelli algoritması yakınsama hızlarına görede karşılaştırılmıştır. Eğitim
süreci içindeki bazı nesillerde programların çıktıları alınmıştır. Bu çıktılara göre o nesildeki
17.05.2014
Sayfa 16
Doç.Dr.Erkan ÜLKER, Selçuk Üniversitesi Mühendislik F, Bilgisayar Mühendisliği Bölümü
populasyonlara göre bireyler ve antikorlar’ın ortalama uygunluk, ortalama RMS, maksimum
Fitness ve Maksimum RMS değerleri Tablo 3’de verilmiştir. Tüm nesillere göre öneridğimiz AIS
yaklaşımımızın ve GA yaklaşımının yakınsama grafikleri de Şekil 5’de sunulmuştur. Bu şekilde
koyu çizgiler Maksimum AIC değerlerini kesikli çizgilerde minimum AIC değerleridir.
Parametre
Population size
String length
Mutation Rate
Crosover Olasılığı
Cesitlilik Sayisi
Memory Size
AIS
20
200 (Antibody cell length)
None
None
6 (30%)
40
GA
20
200 (chromosome gen-length)
0.001
0.7
6 (30%)
None
Tablo 2. Parametre kümesi.
G.A.
A.I.S.
3000
2000
Fitness
Fitness
2500
1500
1000
500
0
1
52 103 154 205 256 307 358 409
MAX
Generation
MIN
2100
2050
2000
1950
1900
1850
1800
1750
1700
1650
MIN
MAX
1
57 113 169 225 281 337 393 449
Generation
Şekil 5. Nesillere göre GA ve AIS temelli parametre optimizasyonu.
G.A.
Max
Max Average
AIC
RMS AIC
(Fitness)
(Fitness)
Initial 2188
6.498 2001
10
2028
4.403 1960
25
1959
3.802 1943
50
2015
3.933 1911
100
2069
4.370 1911
200
2017
4.456 1900
300
2068
4.228 1958
400
1994
4.558 1920
500
1948
3.864 1924
A.I.S.
Average Max
Max Average
RMS
AIC
RMS AIC
(Fitness)
(Fitness)
4.078
2396
9.693 2032
3.641
1913
3.749 1906
3.551
1978
3.604 1868
3.529
1840
3.500 1838
3.510
1819
3.511 1813
3.539
1801
3.390 1798
3.588
1797
3.349 1793
3.579
1798
3.346 1791
3.659
1798
3.346 1791
Average
RMS
4.398
3.545
3.518
3.429
3.408
3.336
3.318
3.296
3.296
Tablo 3: Şekil 5 de gösterilen GA ve AIS optimizasyonunun AIC ve RMS istatistikleri.
17.05.2014
Sayfa 17
MAX(Fitness)
18.000
50
16.000
GA
70
14.000
60
40
30
20
80
12.000
50
10.000
40
8.000
30
6.000
10
20
4.000
0
10
2.000
Generations
0
Number of Knots
MAX(Fitness)
Number of Knots
60
AIS
MAX (Fitness)
1500
1480
1460
1440
1420
1400
1380
1360
1340
1320
1300
Number of Knots
MAX(Fitness)
Doç.Dr.Erkan ÜLKER, Selçuk Üniversitesi Mühendislik F, Bilgisayar Mühendisliği Bölümü
0
Generations
Number of Knots
Şekil 6. Bir boyutlu durum için uygunluk ve düğüm sayısı grafiği (a) AIS (b) GA.
Ikinci bir case study olarak uydurulmuş olan veri aşağıdaki ile üretilmiştir.
100x j 0.4 
F j  90 1  e
,  j  1,2,, N 
(12)
Burada herhangi bir hata değeri kullanılmamıştır, xj nin değerleri 0.0, 0.01, ..., 1.0’dır ve
onların sayısı 101 dir. Uydurmanın aralığı [a,b]=[0,1]’e ayarlanmıştır. Tahmin fonksiyonu olarak
kübik bir spline kullanılmıştır. Metodumuz tahmin fonksiyonunun derecesine bağlı değildir.
Kontrol parametreleri Tablo 2’deki değerlerle aynıdır.
Şekil 6, nesillere karşı düğümlerin sayısı ve uygunluğu göstermektedir. Bu şekilde siyah
çizgi en iyi uygunluğu göstermektedir. Siyah çizgiden hesaplamamızın 38 ‘inci nesilde
yakınsadığını görebiliriz. Noktalı çizgi, en iyi uygunluk için düğümlerin sayısıdır. Düğüm sayısı
ilk nesilde 54’den, 38’inci nesilde 23’e azalmıştır. Aynı örnek için GA çözümü Şekil 6.b’de
verilmiştir. GA için elde edilen en iyi uygunluk 488. nesildeki 1436 değeridir. Bu nesildeki
düğüm sayısı 41’dir. AIS ve GA için nesil, uygunluk ve Düğüm sayısı değerleri Ek A’dadır.


6. Sonuçlar
Bu çalışmada eğrilerin optimizasyonu ile tasarım için bir çok amaçlı optimizasyon
algoritması önerilmiştir. Sunulan araştırmanın amacı, taranan noktalar kümesi ve uydurulan eğri
arasındaki uydurma hatasının global optimizasyonu için bir algoritma geliştirmektir. Çok amaçlı
optimizasyondan meydana gelen tasarım elaksiyeti ile birleştirilen yapay bağışıklık sisteminin
gücü, adaptifliği, dağıtıklığı, bellek bulundurması, kendi kendine organize olabilmesi, güçlü
örüntü tanıma yeteneği ve verimliliğinden dolayı bu yaklaşım umut verici görünmektedir.
NURBS modelin hem ağırlıklarının hemde düğümlerinin eş zamanlı olarak optimize edilmesi,
eğrilerin maksimal bağımsızlık derecelerini kullanır ve böylece yüksek kaliteli sonuçlar
bulunabilir. Genelde veri uydurma probleminde global optimumu bulmak zor olduğundan (çok
sayıda lokal optima ile sürekli nonlineer ve çok değişkenli optimizasyon problemi olduğu için),
bu zorluğun üstesinden gelmek için orjinal problemi [1], [5] ve [6] daki gibi ayrık kombinasyonel
optimizasyon problemine çeviren ve çevrilmiş problemi AIS ile çözen bir strateji kullandık.
NURBS eğrilerin en-küçük kareler uydurması için iki-adımlı bir non-deterministik yaklaşım
benimsedik. İlk adım süresince iyi düğümler seçilerek düğüm vektörü tanımlanır. Bulunan
düğüm vektörüne göre kontrol noktaları sonra bir B-spline eğri ve yüzey uydurma için olanınkine
benzer bir yolla yerleştirilir. İkinci adımda ağırlıkların tanımlanması için yine AIS yaklaşımı
uygulanır. Hem genel bir çözüm hemde en iyi pozitif ağırlıklar uydurma için bir çözüm
bulunabilir. Performans parametrizasyona bağlıdır. Algoritma en iyi uydurmayı yada optimal
ağırlıkları tanımlayabildiği için bu yüzden NURBS’ün tüm gücü kullanılabilir.
Bizim AIS Algoritmamızın iyi düğümleri otomatik olarak tanımlamada ve NURBS’ün en
uygun ağırlıklarını belirlemede kullanışlı olduğunu açıkça gösterdik. Uygunluk fonksiyonu
17.05.2014
Sayfa 18
Doç.Dr.Erkan ÜLKER, Selçuk Üniversitesi Mühendislik F, Bilgisayar Mühendisliği Bölümü
olarak AIC kullandığımız için modelin basitliği ile veriye modelin sadakatini dengeleyebiliriz ve
aday modeller arasından en iyi modeli otomatik olarak seçebiliriz. Hata toleransı yada bir
düzgünlük faktörü ve düğümlerin iyi seçilmiş başlangıç yerleri gibi herhangi bir subjektif
parameteye gereksinim duymayız. Ayrıca bizim metodumuz çok-boyutlu mesh verisine kolayca
genişletilebilir. Bununla beraber yüzey genişlemesinin daha fazla detay ve analizlerle
ayrıntılandırılması gereklidir.
Bazı yapılacak çalışmalar vardır: worldwide kullanımı için web temelli geliştirme,
hesaplama miktarını indirgeme, iyi çözümler için yakınsama oranını azaltma ve kontrol
parametrelerinin (iterasyon sayısı, klonlama sayısı) otomatik tanımlanması. Metodumuzu eğer
gerekirse paralel hesaplama için ayarlayarak hesaplama zamanından da kazanabiliriz. Biz,
bugünlerde bulanık mantığı kullanarak interval-valued kontrol noktalarını otomatik olarak
tanımlamaya çalışıyoruz. Diğer yaklaşımlarla metodumuzun kıyaslanması önemli bir ilerki
çalışma konusudur.
Ters mühendislik uygulamaları için ileriki araştırma ise aşırı derecede büyük veri
kümelerini işlemek için ortaya çıkar. Teorik olarak bu B-spline’lar için problem değildir ama
NURBS için problemdir. Parametrizasyonda genelde matrislerle hesaplama yapıldığından ve
NURBS uydurma algoritmaları matris çarpımı, toplamı ve tersini gerektirdiği için, büyük bir
bilgisayar belleğini gerektirir ve eğer ölçülen nokta sayısı ve kontrol noktası sayısı arttırılırsa
istikrarsızlık oluşabilir.
Gelecekte bu çalışma, kontrol noktası-ağırlık gibi diğer olası iki yada daha fazla NURBS
parametresini optimize etmek için genişletilebilir. Çalışma NURBS eğrilerin yerine NURBS
yüzeylere de uygulanabilir. Aynı zamanda bu çalışma, CAD/CAM modelleme yazılımının ters
mühendislik bileşenine katılabilir.
Referanslar
1. Yoshimoto, F., Moriyama, M., Harada, T., Automatic knot placement by a genetic
algorithm for data fitting with a spline, Proc. of the International Conference on Shape
Modeling and Applications, IEEE Computer Society Press, pp. 162-169, (1999).
2. Sarfraz, M. and Riyazuddin, M. (2006), Curve Fitting with NURBS using Simulated
Annealing, Applied Soft Computing Technologies: The Challenge of Complexity, Series:
Advances in Soft Computing, A. Abraham, B. De Baets, M. Köppen and B. Nickolay
(Eds.), ISBN 3-540-31649-3, XXXIII, Springer Verlag.
3. Laurent-Gengoux, P., Mekhilef, M., Optimization of a NURBS representation, Computer
Aided Design, Vol. 25, pp. 699-710, 1993.
4. De Castro, L. N., Von Zuben, F. J.: Immune and neural network models: theoretical and
empirical comparisons. International Journal of Computational Intelligence and
Applications Vol. 1 No. 3 (2001) 239-257.
5. Sarfraz, M., Raza, S.A.,”Capturing Outline of Fonts using Genetic Algorithm and
Splines”, The Proc. of IEEE Int. Conf. On Information Visualization-IV’2001-UK, IEEE
Computer Society Press, USA, pp. 738-743, 2001.
6. Ülker, E., İşler, V., “An Artificial Immune System Approach for B-spline Surface
Approximation Problem”, Y. Shi et al. (Eds): ICCS 2007, Part II, Lecture Notes in
Computer Science, Vol. 4488, pp. 49-56, 2007.
7. Piegl, L., Tiller, W., “The NURBS Book”, Springer-Verlag, Berlin, 1995.
8. Huang, D., Yan, H., “NURBS Curve Controlled Modelling for Facial Animation”,
Computers & Graphics, Vol. (27), pp. 373-385, 2003.
17.05.2014
Sayfa 19
Doç.Dr.Erkan ÜLKER, Selçuk Üniversitesi Mühendislik F, Bilgisayar Mühendisliği Bölümü
9. Prahasto, T., Bedi, S., “Optimization of Knots for the Multi Curve B-spline
Approximation”, IEEE conference on geometric modeling and processing, Hong Kong,
China, 2000.
10. Sarkar, B., Menq, C.H., “Smooth Surface Approximation and Reverse Engineering”,
Computer Aided Design, Vol. 23, pp. 623-628, 1991.
11. Sarkar, B., Menq, C.H., “Parameter Optimization in Approximating Curves and Surfaces
to Measurment Data”, Computer Aided Geometric Design, Vol. 8, pp. 267-290, 1991.
12. Limaiem, A., Nassef, A., Elmaghraby, H.A., “Data Fitting using Dual Krigging and
Genetic Algorithms”, CIRP Annals, Vol. 45, pp. 129-134, 1996.
13. Sarfraz, M., Raza, S.A.,”Visualization of Data using Genetic Algorithm, Soft Computing
and Industry: Recent Applications, Eds.: R. Roy, M. Koppen, S. Ovaska, T. Furuhashi,
and F. Hoffman, ISBN: 1-85233-539-4, Springer, pp. 535-544, 2002.
14. Sarfraz, M., “Computer-Aided Reverse Engineering using Simulated Evolution on
NURBS”, International Journal of Virtual & Physical Prototyping, Taylor & Francis, Vol.
1(4), pp. 243 – 257, 2006.
15. Shalaby, M.M., Nassef, A.O., Metwalli, S.M., “On the Classification of Fitting Problems
for Single Patch Free-Form Surfaces in Reverse Engineering”, Proc. of the ASME Design
Automation Conference, Pittsburgh, 2001.
16. Piegl, L., “On NURBS: a survey”, IEEE Computer Graphics and Applications, Vol. 11,
pp. 55-71, 1991.
17. Rao, S.S., “Engineering Optimization, Theory and Practice”, John-Wiley and Sons, New
York, 1999.
18. Yau, H.T., Chen, J.S., “Reverse Engineering of Complex Geometry Using Rational Bsplines”, Int. Journal of Advanced Manufacturing Technology, Vol. 13, pp. 548-555,
1997.
19. Youssef, A.M., “Reverse Engineering of Geometric Surfaces using Tabu Search
Optimization Technique”, Master Thesis, Cairo University, Egypt, 2001.
20. Raza, S.A., “Visualization with spline using a genetic algorithm”, Master Thesis, King
Fahd University of Petroleum & Minerals, Dhahran, Saudi Arabia, 2001.
21. Puttré, M., “Capturing design data with digitizing systems”, Mechanical Engineering,
Vol. 116(4), pp. 62-65, 1994.
22. Wohlers, T., “The technology behind 3D digitizing”, Computer Graphics World, Vol.
20(3), pp. 47-54, 1997.
23. V. Weiss, L. Andor, G. Renner, T. Varady, “Advanced surface fitting techniques”,
Computer Aided Geometric Design Vol 19, p. 19-42, 2002.
24. Puntambekar, N.V., Jablokow, A.G., Sommer, H. J., “Unified review of 3D model
generation for reverse engineering”, Computer Integrated Manufacturing Systems, Vol.
7(4), pp. 259-268, 1994.
25. Farin, G., “From conics to NURBS”, IEEE Computer Graphics and Applications, Vol. 12,
pp. 78-86, 1992.
26. Ma, W., and Kruth, J.P., “NURBS curve and surface fitting for reverse engineering”, Int J
Adv Manuf Technol, Vol 14, pp. 918-927, 1998.
27. Hoschek, J., Schocider, F.J., “Approximate conversion and data compression of integral
and rational B-spline surfaces”, in P.J. Laurent, A. Le Méhauté and L.L. Schumaker (ed.),
Curves and Surfaces in Geometric Design, A.K. Peters Ltd, Wellesley, MA, pp. 241-250,
1994.
28. Gengous, P.L., Mekhilef, M., “Optimization of a NURBS representation”, ComputerAided Design, Vol 25(11), pp. 699-710, 1993.
29. Mencl, R., Müller, H., “Interpolation and Approximation of Surfaces from Three–
Dimensional Scattered data points”, Informatik, Vol. VII, pp. Xxxx,1998.
17.05.2014
Sayfa 20
Doç.Dr.Erkan ÜLKER, Selçuk Üniversitesi Mühendislik F, Bilgisayar Mühendisliği Bölümü
30. Sarfraz, M., “Representing Shapes by Fitting Data using an Evolutionary Approach”,
International Journal of Computer-Aided Design & Applications, Vol. 1(1-4), 2004, pp
179-186, 2004.
31. Marzais, T., Gérard, Y., Malgouyres, M., “LP Fitting Approach For Reconstructing
Parametric Surfaces From Point Clouds”, International Conference on Computer Graphics
Theory and Applications, Setúbal, Portugal, pp 325-330, 25 - 28 February, 2006.
32. Knopf, G.K., Casasent, D.P., “Neural network approach to reconstructing complex Bezier
surfaces”, SPIE proc. ser., Vol 3208, pp. 530-539, 1997.
33. Knopf, G.K., “Adaptive reconstruction of closed Bezier surfaces”, Proc. SPIE Vol. 4191,
p. 83-91, Sensors and Controls for Intelligent Manufacturing, Peter E. Orban; George K.
Knopf; Eds., 2001.
34. Iglesias,A., Gálvez, A., “A New Artificial Intelligence Paradigm for Computer-Aided
Geometric Design”, Int. Conf. On Artificial Intelligence and Symbolic Computation
(AISC), Lecture Notes in Artificial Intelligence Vol. 1930, pp. 200-213, 2001.
35. Iglesias,A., Gálvez, A., “Applying Functional Networks to Fit Data Points From B-spline
Surfaces”, xxxxxx, pp.329-332, 2001.
36. Iglesias,A., Gálvez, A., “Fitting 3D data points by extending the neural networks
paradigm”, xxxx. 2001.
37. Echevarría, G., Iglesias, A., Gálvez, A., “Extending Neural Networks for B-spline Surface
Reconstruction”, Lecture Notes in Computer Science, Vol. 2330, pp. 305-314, 2002.
38. Iglesias, A., Echevarria, G., G alvez, A., “Functional networks for B-spline surface
reconstruction“, Future Generation Computer Systems, Vol. 20, pp. 1337–1353, 2004.
39. Hoffman, M., “Local update of B-spline surfaces by kohonen neural network”, xxxxx,
2001.
40. Barhak, J., and Fischer, A., “Parameterization and reconstruction from 3D scattered points
based on neural network and PDE techniques”, IEEE TRANSACTIONS ON
VISUALIZATION AND COMPUTER GRAPHICS, VOL. 7, NO. 1, pp. 3-16, 2001.
41. Boudjemai, F., Enberg, P.B., Postaire, J.-G., “Surface modeling by using self organizing
maps of Kohonen”, IEEE, pp. 2418-2423, 2003.
42. Hoffman, M., Kovacks, E., ”Developable surface modeling by neural network”,
Mathematical and Computer Modelling, Vol. 38, pp. 849-853, 2003.
43. Kumar, G.S., Kalra, P.K., Dhande, S.G., “Curve and surface reconstruction from points:
an approach based on self-organized maps”, Applied Soft Computing, Vol. 5, pp. 55-66,
2004.
44. Hagen, H., Bonneau, G.P, “Variational design of smooth rational Bezier-surfaces,
Computing”, Vol 1993(8), pp. 133-138, 1993.
45. Juhász, I., “Weight-based shape modification of NURBS curves”, Computer Aided
Geometric Design, Vol. 16, pp. 377-383, 1999.
46. Hongwei, L., Guojin, W., Chenshi, D., “Constructing Iterative Non-Uniform B-spline
Curve and Surface to Fit Data Points”, SCIENCE IN CHINA SERIES F:
INFORMATION SCIENCES, Vol.47 No.3, pp.315-331, 2004.
47. Sarfraz, M., Raza, S.A., and Baig, M.H., “Computing Optimized Curves with NURBS
Using Evolutionary Intelligence”, Lecture Notes in Computer Science, Volume 3480, pp.
806-xxx, 2005.
48. Goldenthal, R., Bercovier, M., Design of Curves and Surfaces Using Multi-Objective
Optimization, xxxx, 2004.
49. Chen, D.S., Jain, R.C., Schunck, B.G., “Surface Reconstruction using Neural Networks”,
IEEE xxxx, pp. 815-817, 1992.
50. M. Hoffman ve L. Varady, “Free-form curve design by neural networks”, Acta Acad.
Paed. Agriensis, 24, pp. 99-104, 1997.
17.05.2014
Sayfa 21
Doç.Dr.Erkan ÜLKER, Selçuk Üniversitesi Mühendislik F, Bilgisayar Mühendisliği Bölümü
51. Hoffmann, M., “Modified Kohonen Neural Network for Surface Reconstruction”,
xxxxxxxx
52. Hoffmann, M., “Numerical control of Kohonen neural network for scattered data
approximation”, Numerical Algorithms, Vol. 39, pp. 175-186, (2005).
53. Yin, Z., “Reverse engineering of a NURBS surface from digitized points subject to
boundary conditions”, Computers & Graphics, Vol. 28, pp. 207-212, 2004.
54. Hui Xie, Hong Qin, “Automatic Knot Determination of NURBS for Interactive Geometric
Design”, Proceedings of the International Conference on Shape Modeling & Applications
SMI, Page: 267, 2001.
55. Li, W., Xu, S., Zhao, G., Goh, L.P., “Adaptive knot placement in B-spline curve
approximation”, Computer-Aided Design, Vol. 37, pp. 791–797, 2005.
56. Park, H., Lee, J.H., "Error-Bounded B-Spline Curve Approximation Based on Dominant
Point Selection," cgiv, pp. 437-446, International Conference on Computer Graphics,
Imaging and Visualization (CGIV'05), 2005.
57. Sarfraz, M., Riyazuddin, M., Baig, M.H., “Evolutionary Approach For Data
Visualization”, Book series: Computational Imaging and Vision, Vol. 32, pp. 1094-1099,
2006.
58. Sarfraz, M., Riyazuddin, M., Baig, M.H., “Capturing Planar Shapes by Approximating
their Outlines”, Journal of Computational and Applied Mathematics, Vol. 189, pp. 494512, 2006.
59. Sarfraz, M., “Computer-Aided Reverse Engineering using Simulated Evolution on
NURBS”, International Journal of Virtual & Physical Prototyping, Taylor & Francis, Vol.
1(4), pp. 243 – 257, 2006.
60. Sarfraz, M., Riyazuddin, M., Baig, M.H., “Capturing Planar Shapes by Approximating
their Outlines”, Journal of Computational and Applied Mathematics, Vol. 189, pp. 494512, 2006.
61. Perelsen, A. S., Oster, G. F.: Theoretical Studies of Clonal Selection: Minimal Antibody
Repertuarie Size and Reliability of Self-Nonself Discrimination. J. Theor. Biol. Vol 81
(1979) 645-670
62. Ada, G. L., Nossal, G. J. V.: The clonal selection theory. Scientific American Volume
257(2) (1987) 50-57.
63. Forrest, S., Perelson, A. S., Allen, L., Cherukuri, R.: Self-Nonself Discrimination in a
computer. Proceedings of IEEE Symposium on Research in Security and Privacy. (1994)
202-212.
64. De Castro, L. N., VonZuben, F. J.: Artificial Immune Systems: Part I-Basic Theory and
Applications. DCA-RT 02/00 (1999).
65. De Castro, L. N., VonZuben, F. J.: Artificial Immune Systems: Part II-Survey of
Applications. DCA-RT 02/00 (2000).
66. Lee, E. T.: Choosing nodes it1 parametric curve interpolation, Computer Aided Design,
Vol. 21 (1989) 363-370.
17.05.2014
Sayfa 22
Author
Document
Category
Uncategorized
Views
8
File Size
869 KB
Tags
1/--pages
Report inappropriate content